Gent: Səyahət bələdçisi, qiymətlər və pulsuz yaşayış · 2026

YSYulia Shorova31 yan 2015Oxu

Yay keçdi. Artıq 6 aydır ki, evdəyəm, amma Amerika və 2014-cü il yayım haqqındakı baxışlarımı yazmağa qərar verdim. Kimsə onu evdə, kimsə kənddə, kimsə düşərgələrdə keçirdi, mən isə beynəlxalq Work and Travel tələbə proqramında iştirak etdim. Düşünürəm ki, Amerika məni dəyişdi, təkcə məni yox, buradakı tələbələr böyüyür və bəzən ən ciddi qərarları qəbul edirlər. Məsələn, evə qayıtmaq lazımdır, yoxsa yox? Vəsvəsə böyükdür, hətta təhsilsiz də istənilən immiqrant asanlıqla supermarketdə, restoranda və s. iş tapa bilər və bizim dediyimiz kimi "ortadan yuxarı" qazana bilər, maşın almağı xəyal edə bilər, çünki orada 16 yaşından maşın sahibi olmaq və sürmək norma hesab olunur. Maşını kreditlə götürməyə ehtiyac yoxdur, çünki onun qiyməti bizdəkindən dəfələrlə aşağıdır və mən özüm bir ay yarım ərzində layiqli işlənmiş maşın üçün pul qazana bildim, buna vətənimdə bu qədər qısa müddətdə nail ola bilməzdim. ABŞ-da tanış olduğum bir çox immiqrant məndən soruşdu: "Rusiyada nə var ki, burada yoxdur?". "Bizim amerikalıların" gələn "bizimkilərə" münasibəti əhəmiyyətli dərəcədə fərqlənir. Çikaqoda mənə həm sözlə, həm də əməllə kömək etdilər. Nyu-Yorkda vəziyyət fərqli idi. Orada hamı bacardığı kimi sağ qalır. Güman edirəm ki, "bizimkilər" orada pulla korlanıb və hər kəs digərinin hesabına qazanc əldə edir. Çox hallarda küçədə keçən amerikalıların təbəssümünü görürdüm və əgər azsanız, həmişə yanınıza gəlib hər şeyin qaydasında olub-olmadığını soruşurlar və Nice day! arzulayırlar. Bəlkə də bu, rusların qeyd etdiyi kimi amerikalıların səmimiyyətsizliyi deyil, bu nəzakət onlara anadan olandan aşılanır və Amerika mentalitetinin təməlinə daxildir. Amma hər medalın bir arxa tərəfi var, ABŞ-dakı ilk vaxtlar eyforiya dalğasında keçir, bunlar belə təəssüratlar, tanışlıqlar, satıcıların və polislərin nəzakətidir. Amerika imkanlarla dolu bir ölkə kimi görünür, amma bir dəfə parkdakı skamyada oturarkən düşündüm, Rusiyada sahib olduğum sosial statusum burada rol oynamır, aşağı ixtisaslı işlə kifayətlənməli oluram, məsələn, o dövrdə mənim xauskiperinq sahəsindəki işim kimi. Gələnlərin əksəriyyəti saatda 7-9 dollara işləyir, orta təbəqə üçün orta əmək haqqı isə 20 dollar civarındadır. Çarxdakı dələ kimi fırlanırsan və mənzil (və ya otaq) kirayəsi qazancının 50%-ni aparır, həmçinin avtobus və ya metro ilə gediş və yemək. Amerika təhsili olmadan bu səviyyədən yuxarı tullanmaq çətindir, ona görə də bu işdən yalnız həftə sonları hansısa kafedə dincəlməyə icazə verirsən. Amma Amerikadakı kədərli insanlar zəifdirlər və burada pis əhval-ruhiyyənizi göstərmək qəbul olunmur. Mən gənc və ağıllı insanların özlərini necə itirdiklərini gördüm, məsələn, qızlar... Şərqi Avropa qızlarının yüngül əxlaqlı olması barədə şayiələr, təəssüf ki, şayiə deyil. Magistral yollar boyu və ümumiyyətlə şəhərlərdə, xüsusən də böyüklərində, gentalman clubs kimi bar-restoranlar inkişaf edib, orada mənim yaşımdakı gənc qızları dirək ətrafında rəqs etmək üçün işə götürürlər və çox vaxt bunlar bizim rusdilli qızlarımızdır. Mən aldadılmışam və ora, yeri gəlmişkən, bizim "gələn ruslar" tərəfindən barmen köməkçisi işi adı altında gətirilmişəm, amma mən oradan qaçdım. Mən bu rəqs sahəsində işləyən dəqiq 4 qızı tanıyırdım. Amma öz Vətənini ABŞ-da yaşamaq üçün tərk etmək istəyənlər çoxdur, həm fəal təhsilli əhali hissəsi, həm də çox gənc tələbələr. Çox vaxt hətta ailələri ilə birlikdə gedirlər. Yekun olaraq, hesab edirəm ki, bu yay əlbəttə ki, uğurlu keçdi, bütün səhvlərimə və xoşagəlməzliklərimə baxmayaraq, axı həyat təcrübəsi belə qazanılır. Yayın yarısını Atlantik okeanı sahilindəki əyalət şəhəri Ouşen Sitidə yaşadım, sonra Miçiqan gölündə yerləşən Çikaqoya köçdüm və səyahətimin sonu Nyu-York oldu. Bütün J-1 Visa tələbələrinə gəlincə, biz başqa cür qayıtdıq, müqayisə edəcəyimiz bir şey var, uşaqlıqdan vərdiş etdiyimiz reallıq və Amerikada bu qalmaq özünəməxsus bir dözümlülükdür. Yaxşı... "Rusiyada nə var ki, burada yoxdur?" sualına qayıdanda, yəqin ki, cavab verəcəyəm, bu bizim sadə rus insanlarımız

MVMaria Vetlugina12 dek 2025Oxu

Maria Vetlugina Instagram-da: "Ohayo ştatının Rattlesnake Island adasında ofisiantın həyatından bir gün😍 Gündəlik ağır işin yalnız sevinc gətirdiyi unudulmaz bir təcrübə☀️! Bu səyahət böyük ölçüdə IEC agentliyi sayəsində mümkün oldu: @iec.workandtravel IEC-in TikTok hesabı - @iec_1989 YouTube-da - http://youtube.com/@IECRiga" Video: https://instagram.com/p/DDmomC3gbKM/?utm_source=qr

MDMaksim Deykalo8 dek 2019Oxu

1. Motivasiya. Birbaşa deyim ki, Amerikaya getmək üçün xüsusi bir istəyim yox idi. Səyahət etməyi sevmirəm və o vaxt pula da elə bir ehtiyacım yox idi. Bütün boş vaxtımı öz layihələrimə (startaplarıma) həsr edirdim, orada isə başqa xarakterli problemlər olur. (öz müdirimin bağ evində işləyirdim) Həyatım kifayət qədər monoton idi, ona görə də universitetimin uğurlu məzunlarından Work and Travel-ın onlara dünyaya fərqli baxmağa necə kömək etdiyini eşidəndə, bu ideyaya yapışdım, çünki çoxdan dəyişikliklərə, baxışlarımı təzələyəcək bir şeyə ehtiyacım var idi. Bu, məni səyahət haqqında çoxlu məqalələr oxumağa sövq etdi. Və təəssüf ki, hamımız pula hərisik, ona görə də 10 min dollara qədər qazanmaq imkanı haqqında biləndə çox təsirləndim, amma puldan çox, sadəcə rəqəmin özü təsir etdi. Mənim üçün böyük və yeni bir rəqəm. (bankomat bir müddət işləmirdi və nağd pul saxlamağa məcbur oldum) Amma 10 min sadəcə bir rəqəm olaraq qaldı. Bu pula ehtiyac yox idi, səyahətə ehtiyac yox idi, getmək istəmirdim, amma bilirdim ki, bu dəyişikliklər çox vacibdir, yəqin ki, bir yayı belə bir səyahətə sərf etməkdən daha vacib heç nə yoxdur. Ona görə də, oxucu, əgər hələ də qərar verirsənsə, dəyişikliklər haqqında, həyatındakı yeni və parlaq hadisə haqqında düşün, özünü getməyə məcbur et, pul isə özünə təzyiq etmək üçün xoş bir motivatordur. 2. Hazırlıq. Beləliklə, agentliyin ofisindən başlayaq. Birbaşa spoiler: orada sizə Amerika haqqında heç kim heç nə deməyəcək (yalnız texniki məlumatlar). Və səfirlikdəki müsahibəyə hazırlamayacaqlar. Əsasən eyni səbəbdən: onların bilikləri çox orta və statistikdir, fərdi yanaşma yoxdur, xüsusi biliklər də yoxdur. Ona görə də çox məlumat gözləməyin, özünüz hazırlaşın. Ümumiyyətlə, qeydiyyatdan keçdim, offer-i müstəqil axtarmağı seçdim. Amma mən tənbəl adamam, uzatdım və son tarixə iki həftə qalmış nəsə etməyə başladım: offer-i kənardan 450 dollara almaq. Bu barədə növbəti fəsildə danışacağam. Agentlikdən offer sifariş etməyin. Onların offer-ləri sizə maksimum 12 dollar (hətta 8-10 dollar) dərəcə verir, bu çox azdır. 15-20 dollara hədəflənin. Bunlar çox real dərəcələrdir. (şirkətlərdən birinin saytındakı mətn, bu, hətta səyahət xərclərini də ödəmir) Sonra viza. Mən bir az ciddi yanaşmadım, guya mənə viza verməmək üçün heç bir səbəb yoxdur və nəticədə ilk dəfədən uğursuz oldum. Yəni, ya itkiyə (350 (proqram)+450 (offer)+160 (müsahibə)) 960 dollara razılaşıb yayı Minskdə keçirmək, ya da ikinci dəfə cəhd etmək, daha 160 dollar itirmək riski ilə. Əslində qərar vermək çətin idi, təkrar müraciət edəndə az adama viza verirdilər. Agentliklər haqqında yenə. Sizinkində necə olacağını bilmirəm, amma mənə təkrar müraciət haqqında çox az məlumat verdilər. Orada heç kim sizi çəkməyəcək, müsahibədən necə keçmək barədə ideyalar verməyəcək, texnikanı sizinlə müzakirə etməyəcək. Ona görə də hər şeyi öz əllərinizlə edəcəksiniz. (Onun əlahəzrəti, Harvard) Yazdığım kimi, pul itirdiyim üçün güclü məsuliyyət hissi duymadım, məndə qəzəbi başqa şey doğurdu: "Mənə? Mənə viza vermədilər? Necə cəsarət etdilər?". Və bu ehtirasla, "Mən bu səfirliyə hələ göstərəcəyəm!" fikirləri ilə ikinci dəfə müraciət etdim. Əlbəttə, sadəcə deyil, mən çox sərt hazırlaşdım, bu barədə ayrıca fəsil olacaq. Sonra biletlər. Gec aldım, iyunun onları ərəfəsində deyəsən. Agentliyiniz nəzəri cəhətdən biletləri necə seçməyi sizə yaxşı izah etməlidir. İş sessiya vaxtı olduğu üçün və bu mənim Amerikaya ilk səyahətim olduğu üçün "birbaşa" biletləri almağa qərar verdim, Minsk-Paris-Boston və geriyə də eyni şəkildə. 800 dollar ödədim. Yalnız bir şeyə heyfslənirəm: səyahətdən sonra Avropada gəzməyə vaxt olmadı. Almaniya, Niderland və s. yerlərdə bir neçə yer maraqlı idi. Cibimdə o qədər pul var idi, amma biletlərə görə hətta Parisi də görmədim (2 saatlıq tranzit). (Atmosfer üçün şəkil) Ümumiyyətlə, hazırlıq bitdi. Sonra viza və offer haqqında danışacağam.

VZVeronika Zhukova8 dek 2019Oxu

Vaxt amansızcasına irəli qaçır, Və bütün dünya dəli sürətlə dəyişir. Budur, 39-cu il də Heyrətamiz xəbərlə efirə çıxır.. "Bu il Amerika Rusiya Federasiyasına qarşı vizasız rejimi nəhayət tətbiq edir. Politoloqlar əllərini yanlarına salıb demaqogiya ilə məşğuldurlar, turizm agentlikləri isə Birləşmiş Ştatlara düşməyi arzulayan turistlərin nəhəng axınından yaranan şokla mübarizə aparırlar"… Kadrda xəbərlər aparıcısının səsi bütün emosiyalardan məhrum idi – onun üçün bu, sadəcə danışılmalı olan növbəti bum-xəbərdir, sadəcə onun işidir. Bəli, 39-cu ildir, biz isə hələ də qutuya bağlıyıq. Ha. Nəsə əbədi olaraq dəyişməz qalacaq. Xəbər. Bu, çoxdandır artıq xəbər deyil. Heç olmasa, mənim üçün deyil. IEC-in uşaqları bu barədə hələ üç gün əvvəl öz tətbiqlərində yazmışdılar. Viza və pasportlarla bağlı heç bir problem yoxdur – hətta indi bu, barmaqdakı sadəcə bir çip olsa belə. Problemlər az – dili məşq etmək üçün daha çox vaxt. İnsanların əvvəllər xarici dilləri necə öyrəndiklərini təsəvvür edə bilmirəm – "mahnılara qulaq asın və filmlərə orijinalda baxın" kimi bütün o məsləhətlər çox şübhəli görünür. İndi hər şey daha sadə və daha maraqlıdır, learn-roomlara görə sağ olun. Freddi Merkurinin holoqramı ilə təkbətək qaldığınız və ona istənilən sualı verə biləcəyiniz otaq. Yaxud İngiltərə kraliçasına, ya da Ancelina Coliyə – bəli, kimə istəsəniz. Etiraf edin, motivasiyanı çox yaxşı verir! Doğrudur, onları tapmaq çətindir, çoxları belə otaqların təchizatı ilə məşğul olmaq istəmir. Amma mənim bəxtim gətirdi, IEC ofisində tam olaraq beləsi var! Bəs IEC nədir, soruşarsınız? İii, ciddimisiniz? Siz xarici proqramlarla işləyən aparıcı agentliklərdən birini tanımırsınız? Nə isə, əzizlərim, IEC sizin ən çox arzuladığınız arzularınızın icraçısıdır. Artıq 50 ildən çoxdur ki, agentlik insanlara bütün dünyanı gəzməyə kömək edir. Vaxtilə onlar vasitəsilə anam ABŞ-a uçurdu, o vaxt Peterburqda IEC-in kiçik ofisi və çoxlu sayda istəyəni var idi. İndi isə agentlik Nevski prospektindəki dəbli biznes-mərkəzdə yerləşir, iki mərtəbəni tutur və onların hələ də çoxlu istəyənləri var. Mən 2039-cu il proqramının iştirakçısıyam. Əlbəttə, indi evdən çıxmadan səyahət etmək olar, VR dəbilqəsi alıb ona öz zövqünüzə uyğun istənilən ölkəni yükləmək kifayətdir. Bu yeni dəbli əşya hər şeyi ötürür – qoxuları, səsləri, temperaturu, hətta toxunuşları belə. İlahi, bəzi insanlar onlar ucbatından küçəyə çıxmağı belə dayandırıblar. Amma mən VR-dünyasında yaşamağın rahat olduğu insanlardan deyiləm. Mən bütün atmosferi öz üzərimdə hiss etməyi sevirəm. Əlbəttə, bu, dəbilqədən xeyli baha başa gələcək. Oturub uçmaq mümkün olan təyyarələr – VAU – nəqliyyat növü kimi demək olar ki, yox olub, teleport bileti isə yalnız böyrəyimi satsam özünü doğruldar, bu isə dərhal variant deyil, çünki qara bazarda əlaqələrim yoxdur. Zarafat edirəm, əlbəttə. Mən qanuna tabe olan vətəndaşam. Ona görə də jetlə uçmalı olacağam – cəmi 3 saat ayaq üstə – və vualya: Amerika, hallo. Mənə heç nə qalmadı – sonuncu mərhələni ödəmək lazımdır. Sabah IEC öz kuryerini çip-rider ilə göndərəcək. Bəli, bəli, biz də çip vasitəsilə ödəyirik. Bilirsiniz nə var, əvəzində mən heç vaxt pul itirməmişəm – ha. Və mənə valyuta dəyişmək lazım deyil, çünki riderin özü də bunun öhdəsindən əla gəlir. Və lazım olan vakansiyanı tapdım. Glog-bilərzik üçün model. Əladır – siz bilərziyi basırsınız, mənim kiçik surətim isə onun nə qədər super-puper-ən-yaxşı-ciddən-bizdə-dayanın olduğunu danışır. Alina, IEC-dəki mənim vayzerim, daha 10 uşağa təhkim olunub, dedi ki, vakansiya nadirdir və onu əldə etmək – imkanların imkanıdır. Ona görə də mən burada lucky one-am! "Və efirdə növbəti: ABŞ-da viza rejiminin ləğvi – dünya getdikcə daha sərhədsiz olur.."

VZVeronika Zhukova8 dek 2019Oxu

Zaman amansızcasına irəliləyir, Və bütün dünya dəli sürətlə dəyişir. Budur da 39-cu il efirə heyrətləndirici xəbərlə çıxır.. «Bu il Amerika Rusiya Federasiyasına qarşı viza rejimini tamamilə ləğv edir. Siyasətşünaslar əllərini havaya qaldırır və demaqogiyaya başlayırlar, və turizm agentlikləri Birləşmiş Ştatlara düşmək arzusunda olan turistlərin nəhəng axınından şokla mübarizə aparırlar»… Xəbər aparıcısının kadrdəki səsi bütün emosiyalardan məhrum idi – onun üçün bu sadəcə növbəti bum-xəbər idi, danışılmalı, sadəcə onun işi. Bəli, 39-cu ildir, biz hələ də televizora bağlıyıq. Xa. Bəzi şeylər əbədi dəyişməyəcək. Xəbər. Bu artıq uzun müddətdir yeni deyil. Ən azı, mənim üçün deyil. IEC komandasından olanlar üç gün əvvəl öz tətbiqlərində bunun haqqında yazmışdılar. Viza və pasportlarla heç bir problem yoxdur – hətta indi bu sadəcə barmaqdakı çipdir. Daha az problem – dili təkmilləşdirmək üçün daha çox vaxt. Təsəvvür edə bilmirəm, insanlar əvvəllər xarici dilləri necə öyrənirdilər – bu «mahnıları dinləyin və filmləri orijinalda izləyin» kimi məsləhətlər çox şübhəli görünür. İndi hər şey qat-qat asandır və daha maraqlıdır, öyrənmə otaqlarına görə təşəkkür. Otaq var ki, sən Fredi Merkyuri hologramı ilə üz-üzə qalırsan və ona istənilən sualı verə bilərsən. Və ya İngiltərə kralına, ya Angelina Jolie-yə – istədiyin kimə. Razısınız, bu çox motivasiya edir! Doğrudur, onları tapmaq çətindir, az adam belə otaqların yaradılması ilə məşğul olmaq istəyir. Amma mənim şansım gətirdi, IEC ofisində məhz belə bir otaq var! Bəs IEC nədir, deyəcəksiniz? İii, ciddisiniz? Xarici proqramlarla işləyən aparıcı agentliklərdən birini tanımırsınız? Elə isə, əzizlərim, IEC – ən arzulanan xəyallarınızın icracısıdır. Artıq 50 ildən çoxdur ki, agentlik insanlara dünyanın hər yerinə səyahət etməyə kömək edir. Bir vaxt anam onların vasitəsilə ABŞ-a uçmuşdu, və o vaxt Peterburqda IEC-nin kiçik bir ofisi vardı və çox sayda müraciətçi var idi. İndi isə agentlik Nevski prospektindəki məşhur biznes mərkəzində yerləşir, iki mərtəbəni tutur və hələ də çox sayda müraciətçi var. Mən 2039-cu ilin proqramının iştirakçısıyam. Əlbəttə, indi evdən çıxmadan səyahət etmək olar, kifayətdir ki, VR başlığı alasan və ora zövqünə uyğun bir ölkə yükləyəsən. Bu modaya uyğun cihaz hər şeyi ötürür – qoxuları, səsləri, temperaturu, hətta toxunuşları. Ay Allah, bəzi insanlar onların səbəbindən küçəyə belə çıxmağı dayandırıblar. Amma mən o şəxslərdən deyiləm ki, VR-dünyada yaşamaq mənə rahatdır. Mən bütün atmosferi özüm hiss etməyi sevirəm. Əlbəttə, bu kaska-dan xeyli baha başa gələcək. Oturmaq üçün nəzərdə tutulmuş təyyarələr – VAU – demək olar ki, nəqliyyat növü kimi yoxa çıxıb, teleport bileti isə yalnız mən böyrəyimi satdığım halda özünü doğruldar, bu isə dərhal variant deyil, çünki mənim qara bazarda əlaqələrim yoxdur. Zarafat edirəm, əlbəttə. Mən qanuna tabe olan vətəndaşam. Ona görə də jetlə uçmalı olacağam – cəmi 3 saat ayaq üstə - və voilá: Amerika, hello. Mənə cəmi bir şey qalıb – son mərhələni ödəmək. Sabah IEC öz kuryerini çip-oxuyucusu ilə göndərəcək. Bəli, bəli, biz də çip vasitəsilə ödəyirik. Bilirsiniz nə, amma mən heç vaxt pulumu itirməmişəm – ha. Və valyutanı dəyişmək lazım deyil, çünki oxuyucu özü bu işin öhdəsindən yaxşı gəlir. Və düzgün vakansiyanı tapdım. Glog-biləyik üçün model. Əla da – biləyi basırsınız, kiçik bir surətim çıxır və deyir ki, bu necə super-puper-ən-əla-olur – ciddiyə alın, dayanmayın, bizdə. Alina, mənim vayzerim IEC-də, o hələ 10 nəfərə baxır, dedi ki, bu vakansiya nadirdir və onu əldə etmək — şansların şansı. Beləliklə, mən burada bəxtliyəm! «Və daha sonra efirdə: ABŞ-da viza rejiminin ləğvi – dünya daha da sərhədsizləşir..»

VSVioletta Solodkova19 noy 2015Oxu

(Housekeepers on duty) Ouşen Sitidə biz üç rəfiqə bir oteldə və restoran-pivəxanada işləyirdik. Bir gözəl gün, heç nədən xəbərsiz Veronika, restoranda hostes vəzifəsini yerinə yetirərkən, menecerdən bir müştərinin unutduğu pulqabını alır. Menecer rəfiqəmə tapşırdı: "Sənədi piştaxtada saxla, yəqin ki, itirən şəxs geri qayıdacaq". Maraqlı Veronika maraqlandı və amerikalının sənədinə baxmağa qərar verdi. Adi ID əvəzinə orada əsl metal nişan var idi, hamımızın Amerika filmlərində polislərdə gördüyümüzə bənzəyirdi. Bu, gizli xidmətin (hansısa şəkildə ABŞ prezidentinin mühafizəsi ilə bağlı olan) xüsusi agentinin sənədi idi, yəni iş nişanını heç bir halda itirməməli olan bir şəxsin sənədi. Şeriflər haqqında o filmləri xatırlayaraq, Veronika özünü saxlaya bilmədi və belə qeyri-adi bir əşyanı xatirə üçün şəklini çəkməyə qərar verdi. Sonra isə onun ağlına bu şəkli dostları ilə bölüşmək fikri gəldi: "Qoy bilsinlər ki, mən burada nə ilə məşğulam!" Və o, bu nişanı Instagram-a əlavə etdi, öz geolokasiyasını göstərdi və #secretservice və #specialagent heşteqlərini əlavə etdi. (bu arada, oteldə Kristinaya çaypulu əvəzinə qarpız qoyub getdilər!) (Gün eynidir. Qazandıqlarımızla öyünürük!) Bir neçə gün sonra bizim ikinci iş yerimizə – otelə, "Qara geyimli insanlar" filmindəki kimi həmin gizli xidmətin xüsusi agentləri gəlir və Veronikanı tələb edirlər. Mənim yazıq rəfiqəmi qaranlıq bir otağa aparıb üzləşdirmə təşkil edirlər. Agentlərdən biri onun qarşısına Veronikanın Instagram-dan çıxarılmış şəklini qoyub soruşur: "Bu sənindir?" Qorxmuş qız cavabında yalnız başını tərpədir. Agent sənədin indi harada olduğunu soruşdu. O, deyəsən, onun oğurladığını düşünürdü. Əslində isə, nişan Veronika tərəfindən hostes piştaxtasında qoyulmuşdu və o, bununla başqa heç nə etməmişdi. Sonra agentlər Veronikanı bizim restorana apardılar ki, o, sənədi onlara təhvil versin. Orada onları menecer qarşıladı və təsdiqlədi ki, nişanın sahibi onu çoxdan götürüb. Agentlər sakitləşib qızı buraxdılar və gedərkən sayıqlığına görə TƏŞƏKKÜR etdilər. Menecer isə bu vəziyyəti öyrəndikdən sonra, heç şübhəsiz Veronikanı səhlənkarlığına görə işdən çıxardı. Bununla əlaqədar, mən və Kristina sonradan müştərilərin şəxsi əşyalarını internetdə paylaşmayacağımızı təsdiqləyən sənədlərə imza atmalı olduq. Yayın sonuna qədər biz onunla həmin restoranda işlədik. Bizim sevimli Veronikamız isə üç iş dəyişməyə macal tapdı. O, məsləhətçi, sonra isə suvenir mağazasında kassir işlədi, orada o, həm də futbolkalara çap etməklə məşğul olurdu. Sonra o, əyləncə parkında müştərilərlə iş xidmətinə işə düzəldi, bunun sayəsində ona bütün attraksionlara biletlər düşürdü, biz isə akvaparka, kartinqə və digər əyləncəli tədbirlərə pulsuz giriş əldə edirdik. Beləliklə, gizli xidmət, demək olar ki, Veronikanın qarşısında Amerikada yeni qapılar açdı. (Banda qayaya dırmaşmağa hazırdır. Pulsuz biletlərə görə Veronikaya təşəkkürlər!) (Bu yay ərzində biz üçümüz üç mindən çox çarpayı düzəltdik!) (İnsanlar öz otaqlarında nələr qoyub getmir ki!)