Gent: სამოგზაურო გზამკვლევი, ფასები და უფასო საცხოვრებელი · 2026

VSVioletta Solodkovave-tochka · 19 ნოე. 2015წაკითხვა

(Housekeepers on duty) ოუშენ სიტიში ჩვენ, სამი მეგობარი, ვმუშაობდით სასტუმროსა და რესტორან-ლუდსახარშში. ერთ მშვენიერ დღეს, არაფრის მცოდნე ვერონიკამ, რესტორანში ჰოსტესად მუშაობისას, მენეჯერისგან მიიღო კლიენტის მიერ დავიწყებული საფულე. მენეჯერმა ჩემს მეგობარს დაავალა: „დატოვე დოკუმენტი დახლზე, ვინც დაკარგა, აუცილებლად დაბრუნდება მისთვის“. ცნობისმოყვარე ვერონიკა დაინტერესდა და გადაწყვიტა ამერიკელის დოკუმენტისთვის შეეხედა. ჩვეულებრივი ID-ის ნაცვლად, იქ იდო ნამდვილი ლითონის სამკერდე ნიშანი, რომელიც ჰგავდა იმას, რაც ყველას გვაქვს ნანახი ამერიკულ ფილმებში პოლიციელებთან. ეს იყო საიდუმლო სამსახურის (რომელიც რაღაცნაირად დაკავშირებულია აშშ-ის პრეზიდენტის დაცვასთან) სპეციალური აგენტის დოკუმენტი, ადამიანისა, რომელმაც სამუშაო სამკერდე ნიშანი არავითარ შემთხვევაში არ უნდა დაკარგოს. შერიფების შესახებ იმ ფილმების გახსენებისას, ვერონიკამ თავი ვერ შეიკავა და გადაწყვიტა ასეთი უჩვეულო ნივთი სამახსოვროდ გადაეღო. შემდეგ კი თავში მოუვიდა იდეა, გაეზიარებინა ეს ფოტო მეგობრებისთვის: „იცოდნენ, რასთან მაქვს აქ საქმე!“ და მან ეს სამკერდე ნიშანი დაამატა ინსტაგრამზე, მიუთითა თავისი გეოლოკაცია და დაამატა ჰეშთეგები #secretservice და #specialagent. (ამასობაში, სასტუმროში კრისტინას ჩაის ნაცვლად საზამთრო დაუტოვეს!) (იგივე დღე. ვტრაბახობთ ნაშოვნი სიკეთით!) რამდენიმე დღის შემდეგ ჩვენს მეორე სამსახურში – სასტუმროში, ფილმ „ადამიანები შავებში“-ს მსგავსად, მოდიან საიდუმლო სამსახურის სპეციალური აგენტები და ითხოვენ ვერონიკას. ჩემს საწყალ მეგობარს ბნელ ოთახში შეჰყავთ და აწყობენ პირისპირ შეხვედრას. ერთ-ერთი აგენტი მის წინ დებს ვერონიკას ინსტაგრამის ამობეჭდილ ფოტოს და ეკითხება: „ეს შენია?“. შეშინებული გოგონა პასუხად მხოლოდ თავს აქნევს. აგენტი დაინტერესდა, სად არის ახლა ეს დოკუმენტი. მას ალბათ ეგონა, რომ მან მოიპარა. სინამდვილეში, სამკერდე ნიშანი ვერონიკას ჰოსტესის დახლზე ჰქონდა დატოვებული და მასთან სხვა არაფერი გაუკეთებია. მაშინ აგენტებმა ვერონიკა ჩვენს რესტორანში წაიყვანეს, რათა მას დოკუმენტი გადაეცა მათთვის. იქ მათ მენეჯერი დახვდა და დაადასტურა, რომ სამკერდე ნიშნის მფლობელმა ის დიდი ხნის წინ წაიღო. აგენტები დამშვიდდნენ და გოგონა გაუშვეს, გამოსამშვიდობებლად მადლობა გადაუხადეს სიფხიზლისთვის. მენეჯერმა კი, ამ სიტუაციის გაგების შემდეგ, უყოყმანოდ გაათავისუფლა ვერონიკა დაუდევრობისთვის. ამასთან დაკავშირებით, მე და კრისტინას მოგვიანებით მოგვიწია იმ დოკუმენტებზე ხელმოწერა, რომლითაც ვადასტურებდით, რომ არ გამოვაქვეყნებდით კლიენტების პირად ნივთებს ინტერნეტში. ზაფხულის ბოლომდე ჩვენ მასთან ერთად ვმუშაობდით იმ რესტორანში. ჩვენმა საყვარელმა ვერონიკამ კი სამი სამსახურის გამოცვლა მოასწრო. მან მოასწრო ემუშავა კონსულტანტად, შემდეგ კი სუვენირების მაღაზიაში მოლარედ, იქ ის ასევე დაკავებული იყო მაისურებზე ბეჭდვით. შემდეგ ის დასაქმდა გასართობი პარკის მომხმარებელთა მომსახურების სამსახურში, რის წყალობითაც მას ხვდებოდა ბილეთები ყველა ატრაქციონზე, ჩვენ კი გვქონდა უფასო წვდომა აკვაპარკზე, კარტინგზე და სხვა გასართობ ღონისძიებებზე. ასე რომ, საიდუმლო სამსახურმა, შეიძლება ითქვას, ვერონიკას წინაშე ამერიკაში ახალი კარები გააღო. (ბანდა მზადაა კლდეზე ცოცვისთვის. მადლობა ვერონიკას უფასო ბილეთებისთვის!) (ამ ზაფხულს ჩვენ სამმა სამი ათასზე მეტი საწოლი გავაწყვეთ!) (რას არ ტოვებენ ადამიანები თავიანთ ნომრებში!)

YSYulia Shorovaj-shorova.ru · 31 იან. 2015წაკითხვა

ზაფხული გავიდა. უკვე 6 თვეა სახლში ვარ, მაგრამ გადავწყვიტე დამეწერა ჩემი ხედვა ამერიკისა და ჩემი 2014 წლის ზაფხულის შესახებ. ვიღაცამ ის სახლში გაატარა, ვიღაცამ სოფელში, ვიღაცამ ბანაკებში, მე კი მონაწილეობა მივიღე საერთაშორისო სტუდენტურ პროგრამაში Work and Travel. ვფიქრობ, ამერიკამ შეცვალა მე, და არა მხოლოდ მე, სტუდენტები აქ იზრდებიან და ზოგჯერ ყველაზე სერიოზულ გადაწყვეტილებებს იღებენ. მაგალითად, დავბრუნდე სახლში თუ არა? ცდუნება დიდია, განათლების გარეშეც კი ნებისმიერ ემიგრანტს შეუძლია ადვილად იპოვოს სამუშაო სუპერმარკეტში, რესტორანში და ა.შ. და გამოიმუშაოს ის, რასაც ჩვენ ვეძახით „საშუალოზე მაღალს“, იოცნებოს მანქანის ყიდვაზე, რადგან იქ ნორმად ითვლება 16 წლიდან მანქანის ფლობა და მართვა. მანქანის კრედიტით აღება არ არის საჭირო, რადგან მისი ღირებულება ჩვენთან შედარებით ბევრად დაბალია და მე თვითონ შევძელი თვენახევარში გამომემუშავებინა ღირსეული მეორადი მანქანისთვის, რასაც სამშობლოში ასეთ მოკლე დროში ვერ მივაღწევდი. ბევრმა ემიგრანტმა, ვინც აშშ-ში გავიცანი, მკითხა: „რა არის რუსეთში ისეთი, რაც აქ არ არის?“. „ჩვენი ამერიკელების“ დამოკიდებულება ჩამოსული „ჩვენიანების“ მიმართ მნიშვნელოვნად განსხვავდება. ჩიკაგოში მეხმარებოდნენ როგორც სიტყვით, ისე საქმით. ნიუ-იორკში საქმე სხვაგვარად იყო. იქ ყველა გადარჩენისთვის იბრძვის. ვვარაუდობ, რომ „ჩვენიანები“ იქ ფულით გაფუჭდნენ და თითოეული სხვის ხარჯზე ცდილობს გამდიდრებას. უმეტეს შემთხვევაში ვხედავდი ქუჩაში გამვლელი ამერიკელების ღიმილს და თუ დაიკარგებოდი, ყოველთვის მოვიდოდნენ შენთან, გკითხავდნენ, ყველაფერი რიგზეა თუ არა და გისურვებდნენ Nice day!-ს. შესაძლოა, ეს არ არის ამერიკელების არაგულწრფელობა, როგორც რუსები აღნიშნავენ, ეს თავაზიანობა მათში დაბადებიდანვეა ჩანერგილი და ამერიკული მენტალიტეტის საფუძველში შედის. მაგრამ ყველა მედალს აქვს მეორე მხარე, აშშ-ში პირველი პერიოდი ეიფორიის ტალღაზე გადის, ეს არის შთაბეჭდილებები, ნაცნობები, გამყიდველებისა და პოლიციელების თავაზიანობა. ამერიკა შესაძლებლობებით სავსე ქვეყნად გამოიყურება, მაგრამ ერთხელ პარკში სკამზე ჯდომისას დავფიქრდი, ჩემი სოციალური სტატუსი, რომელიც რუსეთში მაქვს, აქ როლს არ თამაშობს, მიწევს დავკმაყოფილდე დაბალკვალიფიციური სამუშაოთი, მაგალითად, როგორიც იყო ჩემი იმ პერიოდში ჰაუსქიფინგის სფეროში. ჩამოსულთა უმეტესობა მუშაობს საათში 7-9 დოლარად, მაშინ როცა საშუალო კლასისთვის საშუალო ხელფასი დაახლოებით 20 დოლარია. ბორბალში მყოფი ციყვსავით ტრიალებ და ბინის (ან ოთახის) ქირა შენი შემოსავლის 50%-ს მიაქვს, ასევე ავტობუსით ან მეტროთი მგზავრობა და კვება. ხოლო ამერიკული განათლების გარეშე ამ დონიდან ზემოთ გადახტომა რთულია, ამიტომ ამ სამუშაოსგან თავის დაღწევას მხოლოდ შაბათ-კვირას, რომელიმე კაფეში თუ ახერხებ. მაგრამ სევდიანი ადამიანები ამერიკაში სუსტები არიან და აქ ცუდი განწყობის ჩვენება უბრალოდ მიღებული არ არის. მე ვნახე, როგორ კარგავდნენ თავს ახალგაზრდა და არცთუ სულელი ადამიანები, მაგალითად გოგონები... აღმოსავლეთ ევროპელი გოგონების იოლი ყოფაქცევის შესახებ ჭორები, სამწუხაროდ, არ არის ჭორი. მაგისტრალების გასწვრივ და ზოგადად ქალაქებში, განსაკუთრებით დიდებში, განვითარებულია ბარ-რესტორნები, როგორიცაა gentalman clubs, სადაც ჩემი ასაკის ახალგაზრდა გოგონებს იყვანენ ბოძზე საცეკვაოდ და ყველაზე ხშირად ეს ჩვენი რუსულენოვანი გოგონები არიან. მე მომატყუეს და იქ მიმიყვანეს, სხვათა შორის, ჩვენმა „ჩამოსულმა რუსებმა“ ბარმენის ასისტენტის სამუშაოს საბაბით, მაგრამ მე იქიდან გავიქეცი. მე ნამდვილად ვიცნობდი დაახლოებით 4 გოგონას, რომლებიც მუშაობდნენ ცეკვის ამ სფეროში. მაგრამ ბევრია ისეთი, ვისაც სურს დატოვოს თავისი სამშობლო აშშ-ში საცხოვრებლად, როგორც აქტიური განათლებული მოსახლეობის ნაწილი, ისე ძალიან ახალგაზრდა სტუდენტები. ხშირად ოჯახებითაც კი მიდიან. შეჯამების სახით, ვფიქრობ, რომ ეს ზაფხული, რა თქმა უნდა, წარმატებული იყო, მიუხედავად ჩემი ყველა შეცდომისა და უსიამოვნებისა, მაგრამ ხომ სწორედ ამით იძენს ადამიანი ცხოვრებისეულ გამოცდილებას. ზაფხულის ნახევარი გავატარე ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე მდებარე პროვინციულ ქალაქ ოუშენ სიტიში, შემდეგ გადავედი ჩიკაგოში, რომელიც მიჩიგანის ტბაზე მდებარეობს და ჩემი მოგზაურობის დასასრული იყო ნიუ-იორკი. რაც შეეხება ყველა J-1 Visa სტუდენტს, ჩვენ დავბრუნდით შეცვლილები, გვაქვს რაღაც შესადარებელი, ბავშვობიდან ნაცნობი რეალობა და ამერიკაში ყოფნა ერთგვარი გამოცდაა. ისე...

WTWelcome to Americaguest_15667 · 1 ოქტ. 2009წაკითხვა

რამდენიმე სახალისო დაკვირვება... ძალიან ხშირად "Have a good day"-ს, "Have a good morning"-ის და ა.შ. ნაცვლად გამოიყენება გამოთქმა "Have a good one". დავინტერესდი, საიდან გაჩნდა ეს და აი, რამდენიმე საინტერესო პოსტი ლინგვისტური ფორუმიდან: "Have we become this lazy? I mean, really, is it that difficult to keep track of whether it is morning, afternoon or evening? If you have not yet eaten lunch then chances are that it is still morning. If you have not yet eaten dinner than chances are that it is still the afternoon. If you have not yet gone to bed then chances are that it is still the evening. If you are still up and about after midnight then chances are that you are slurring your words anyway." "As far as what it should mean from the cashier, I would think the most logical choice would be that she wants you to have a good day. But maybe when she says "have a good one" she only wants you to have ONE good day, the implication being that she wants all the rest of your days to be bad. Next time someone says such a rude thing to you you should let 'em have it." ასევე ძალიან ხშირად გამოიყენება "all set" ნებისმიერი მიზეზით და გაცილებით უფრო ხშირად, ვიდრე "OK". უცნაურია, რომ ნიუ-იორკელ ნაცნობებს ეს გამოთქმა საერთოდ არ გაუგიათ! (მე მასაჩუსეტსში ვიყავი). არსებობს ცნება "მთარგმნელის ცრუ მეგობრები" (სიტყვები, რომლებიც ორ ენაზე მსგავსად ჟღერს, მაგრამ განსხვავებული მნიშვნელობა აქვს - accurate, intelligent). მე სულ "instruments"-ს ვეძახდი ხელსაწყოებს "tools"-ის ნაცვლად. ძალიან გამიკვირდა, როცა ვიღაცის მაცივარში ვნახე ქილა, რომელსაც რუსულად ეწერა "Coca-Cola". აღმოჩნდა, რომ ეს ოლიმპიადისთვის გამოშვებული ქილების სერია იყო სხვადასხვა ენაზე დაწერილი სახელწოდებებით. ერთმა ამერიკელმა ნაცნობმა მითხრა, რომ მან სიმთვრალის 4 სტადია იცის: -drunk -drunk as a pig -wasted -drunk as Boris Elcin შემთხვევები, როცა რუსულად ლაპარაკობ და გგონია, რომ ვერავინ გიგებს, მაგრამ თურმე პირიქითაა, ყველას შეუძლია უამრავი მოყვეს. აი, ერთი მათგანი (ვლადს გადახდა). ბოსტონში მას კაცმა, რომელიც ოჯახთან ერთად იყო, ინგლისურად ჰკითხა, როგორ მიეღწია სადღაც. ვლადმა აუხსნა და მათ წინ, იმავე მიმართულებით წავიდა, ხიდზე გაჩერდა კამერით გადასაღებად. როცა ოჯახი გვერდით ჩაუარა და გაუსწრო, კაცმა სხვებს უთხრა: "აი იდიოტი, ვერ თქვა, რომ თვითონაც იქ მიდიოდა". "შენ თვითონ ხარ იდიოტი" იყო პასუხი. ამის შესახებ უკვე სადღაც დავწერე - დიდ კუკუიან საათს ჰქვია "Grandfather's clock". თავიდან, სანამ არ გაირკვა, რომ ეს ზოგადი სახელწოდებაა, სამსახურში განსაკუთრებული სიფრთხილით მიწევდა მოქმედება, როცა "Grandfather's clock"-ის გადატანას მთხოვდნენ - ოჯახური რელიკვიაა, მეგონა. საერთოდ კი, მუვერად მუშაობის შემდეგ ვიცი, როგორ ჰქვია მთელ ავეჯს, ვიცი ყველა ეს ზმნა, როგორიცაა "მიწიე-მოწიე" და, რა თქმა უნდა, არ გამიჭირდება იმის თქმა, რომ მომწონს გოგო, რომელიც ტროტუარზე მიდის, შენ კი სატვირთო მანქანით გვერდით ჩაუვლი -)