Fort Boyard: co jest w pobliżu, jak dojechać i kiedy jechać · 2026

TITatiana Ivanovatanyaivans · 9 gru 2019Czytaj

Daleki 2039 rok... A może bliski? Co może się zmienić w ciągu 20 lat? Właściwie 20 lat to nie jest długi okres, ale jeśli sobie przypomnieć, to 20 lat temu nie było nawet smartfonów. A co z branżą podróżniczą? Dopiero niedawno zaczęły pojawiać się szybkie pociągi, szybkie jednostki pływające. Jestem pewna, że 2039 rok będzie rokiem podróży, a podróże będą na granicy fantastyki! A ponieważ IEC.Exchange zawsze jest krok przed innymi, to właśnie on będzie dostarczał ekskluzywne oferty. Mam kilka wariantów, czy raczej rodzajów podróży, które będą realizowane w przyszłości. Pierwsza myśl, która pojawiła się w mojej głowie, to podróż łodzią podwodną po dnie Oceanu Spokojnego i Atlantyckiego, lub jakiegokolwiek innego oceanu. Tego lata ja i moje przyjaciółki, które poznałam w Ameryce, podróżowałyśmy statkiem wycieczkowym, na który wsiadłyśmy w Miami, na Bahamy. Niestety, z powodu huraganu Dorian udało nam się odwiedzić tylko jedną wyspę (Nassau) z trzech zaplanowanych. Ale czas spędzony na statku pozostał w mojej pamięci jako najbardziej niezapomniany, w końcu byłyśmy na 3 wycieczkach i zwiedziłyśmy 10 stanów. Więc wyobraźcie sobie, że to wszystko będzie odbywać się nie tylko na otwartym oceanie, ale na jego dnie. Będzie to nie tylko zabawne, ale i pouczające. Można zobaczyć tyle podwodnych stworzeń i organizmów, może nawet takich, o których istnieniu nawet nie wiedzieliście. Na przykład, jakie było moje zdziwienie, gdy na brzegu Oceanu Atlantyckiego po raz pierwszy zobaczyłam skrzypłocza i dowiedziałam się, co to za stworzenia. A takie podróże mogą być też ekstremalne, można nurkować i pływać z rekinami, ale to oczywiście dla szczególnie odważnych J! Druga fantazja to organizacja jakichś wyjazdów rywalizacyjnych w zespołach! Na przykład dostaje się mapę, albo te podróże mogą być w formie questu. Podróż pełna adrenaliny, niebezpieczeństw i przygód – to właśnie tworzy wspomnienia! W mojej fantazji to coś pomiędzy programami "Fort Boyard" i "Orel i Reshka". Również jedne z najjaśniejszych wspomnień w mojej głowie z tego lata spędzonego w Ameryce to skoki z klifu, jazda na skuterach wodnych (marzenie się spełniło, poza tym kierowanie nimi okazało się dość proste), prowadzenie łodzi i przebywanie u podnóża wodospadu. W przyszłe lato planuję skok ze spadochronem! I trzeci, ostatni pomysł – to oczywiście kosmos! Nie wiem, na ile jest to możliwe na obecnym etapie rozwoju i czy wiele zmieni się w ciągu dwudziestu lat, ale wiem, że nigdy nie można stawiać barier! I główne i ostatnie pytanie: gdzie będę ja? I czym będę się zajmować? Tutaj nie ma nic intrygującego, będę pracować w IEC.Exchange! Jestem bardzo wdzięczna IEC.Exchange za dane mi możliwości i doświadczenie, i w przyszłości chcę dawać te możliwości innym i dzielić się doświadczeniem! Czy moje przepowiednie się spełnią, dowiemy się w 2039 roku, a teraz pozostaje nam tylko czekać i dalej doskonalić się i rozwijać! I nie zapomnijcie podróżować! #podróż

TITatiana Ivanovatanyaivans · 9 gru 2019Czytaj

Odległy 2039… A może bliski? Co może się zmienić w ciągu 20 lat? W rzeczywistości 20 lat to niedługi okres, ale jeśli przypomnieć, 20 lat temu nie było jeszcze smartfonów. A co z branżą podróży? Całkiem niedawno pojawiły się pociągi dużych prędkości, szybkie statki wodne. Jestem przekonana, że rok 2039 będzie rokiem podróży, a podróże będą na granicy fantastyki! A ponieważ IEC zawsze idzie naprzód, to właśnie on będzie oferować ekskluzywne oferty. Mam kilka wariantów albo raczej rodzajów podróży, które będą realizowane w przyszłości. Pierwsza myśl, która pojawiła się w mojej głowie – to podróż na łodzi podwodnej po dnie Oceanu Spokojnego i Atlantyckiego, albo dowolnego innego oceanu. Tego lata ja i moje przyjaciółki, które poznałam w Ameryce, podróżowałyśmy statkiem wycieczkowym, na który wsiadłyśmy w Miami, na Bahamy. Niestety, z powodu huraganu Dorian udało nam się odwiedzić tylko jedną wyspę (Nassau) z trzech zaplanowanych. Ale czas spędzony na statku pozostał w mojej pamięci jako najbardziej niezapomniany, a przecież odbyłyśmy 3 wycieczki i zwiedziłyśmy 10 stanów. I tak, wyobraźcie sobie, że wszystko to będzie odbywać się nie po prostu na otwartym oceanie, lecz na jego dnie. To będzie nie tylko zabawne, ale i pouczające. Można zobaczyć tyle podwodnych stworzeń i organizmów, może nawet tych, o istnieniu których byście nie podejrzewali. Na przykład jakie było moje zdziwienie, kiedy na brzegu Oceanu Atlantyckiego po raz pierwszy zobaczyłam mieczyka i dowiedziałam się, czym są te stworzenia. A takie podróże mogą być ekstremalne, można zajmować się nurkowaniem i pływać z rekinami, ale to, oczywiście, dla szczególnie odważnych J! Drugą fantazją była – organizacja jakichś rywalizacyjnych podróży drużynowych! Na przykład dostaje się mapę, albo te podróże mogą przybierać formę questu. Podróż pełna adrenaliny, niebezpieczeństw i przygód, tego, co tworzy wspomnienia! W mojej fantazji to coś pomiędzy programami «Fort Boyard» i «Orzeł i Reszka». Również jedne z najbardziej żywych wspomnień w mojej głowie z tego lata spędzonego w Ameryce to skok ze skały, jazda na skuterach wodnych (marzenie się spełniło, ponadto okazało się dość łatwo nimi sterować), prowadzenie łodzi i pobyt u podnóża wodospadu. Następnego lata planuję skoczyć ze spadochronu! I trzeci, i ostatni pomysł – to oczywiście kosmos! Nie wiem, na ile to możliwe na tym etapie rozwoju i ile może się zmienić w ciągu dwudziestu lat, ale wiem, że nigdy nie można stawiać barier! I główne i ostatnie pytanie: gdzie będę się znajdować ja? I czym się zajmować? Tutaj nie ma nic intrygującego, będę pracować w IEC! Jestem bardzo wdzięczna IEC za dane mi możliwości i doświadczenie, i w przyszłości chcę ofiarowywać te możliwości innym i dzielić się doświadczeniem! Czy moje przepowiednie się spełnią, dowiemy się w 2039 roku, a teraz pozostaje nam tylko czekać i nadal doskonalić się i rozwijać! I nie zapominajcie podróżować!

НЛНадежда ЛебедеваRRigana · 26 kwi 2010Czytaj

Moje życiowe motto „nie panikuj” teraz nie działa. Wszystko się wyłączyło. Zostałem tylko ja i ambasada. Wszystko jest coraz bliżej, za trzy dni się dowiem: tak czy nie. Dokumenty jeszcze nie są w kupie, myśli też nie. Próbuję znaleźć jakieś wskazówki w necie, jakby to był Fort Boyard, a ja byłbym Paspartu. W głowie mam jakoś tylko negatywny wynik, wyobrażam sobie, jak mówią mi „NIE!”. Może się to stać przez język ojczysty (ze strachu może mi się zaplątać w niewłaściwym miejscu) albo przez język obcy – on też może wyparować i będę tylko głupio gestykulował. Chce się błagać Wszechmogącego, paść na kolana przed ambasadorem, cokolwiek, byle tylko dali!