Niemcy: Przewodnik, wizy i darmowe noclegi · 2026

DSDiana Semenenko02din02 · 9 sty 2023Czytaj

KIM JESTEM? Przede wszystkim, poznajmy się, jestem Diana, mam 20 lat i jestem studentką wydziału języków obcych. Uczę się angielskiego i niemieckiego, i to jest dla mnie naprawdę interesujące. Angielskiego uczę się od 8 klasy i właśnie wtedy zrozumiałam, że naprawdę mnie to kręci, dlatego poszłam na wydział języków obcych, gdzie zaczęłam też uczyć się niemieckiego. Prawdę mówiąc, angielski zawsze był mi bliższy niż niemiecki i może dlatego znam go lepiej. Jasne, że chciałam też porozmawiać z native speakerami, żeby sprawdzić swoją wiedzę, a nawet pewność siebie. Na szczęście w zeszłym roku miałam taką możliwość, ale zanim wam o tym opowiem, muszę wyjaśnić, jak do tego doszłam... 2 LATA TEMU... Po raz pierwszy o programach wymiany dla studentów dowiedziałam się na pierwszym roku studiów. Mówiąc dokładniej, to było moje pierwsze lato jako studentki, nie wiedziałam, co robić, nie chciałam tylko odpoczywać, zastanawiałam się, jak znaleźć takie zajęcie, gdzie mogłabym podróżować i zarobić trochę pieniędzy. Najpierw znalazłam program Erasmus+, to program wymiany, w którym studenci mogą studiować w innym kraju i to wszystko. Ten pomysł nie był dla mnie odpowiedni, bo chciałam też oczyścić umysł i nie myśleć o nauce. Na szczęście obejrzałam film na YouTube, w którym dziewczyna opowiadała o swoim udziale w Work&Travel USA, po obejrzeniu byłam pełna emocji, bardzo spodobał mi się pomysł wyjazdu za granicę, do innego kraju i zarobienia trochę pieniędzy. I dlatego zaczęłam szukać informacji o tym programie. Przede wszystkim znalazłam historie o doświadczeniach innych studentów, informacje o firmach, które pomagają studentom spełniać marzenia, a także dokładnie przestudiowałam wszystkie warunki. Więc każdy może wziąć udział w programie, jeśli jest: Studentem (studia stacjonarne w uczelni wyższej) Studentem 1, 2, 3 lub 5 roku (nie ostatniego, to bardzo ważne) Powyżej 18 roku życia Zdolny mówić po angielsku na poziomie pre-intermediate Dowiedziałam się też, że program pozwala na wyjazd nie tylko do USA, ale także do innych krajów, na przykład do Niemiec. MOJE DOŚWIADCZENIE Pod koniec lata 2021 roku opowiedziałam przyjaciółce o wszystkich moich pomysłach i zgodziła się pojechać ze mną, była naprawdę zadowolona, że usłyszała ode mnie taką propozycję. Więc zdecydowałyśmy się pojechać do Niemiec. Dlaczego wybrałyśmy Niemcy, a nie USA? Odpowiedź jest dość prosta, bałyśmy się ogromnej odległości i nowego, tak dużego kraju. Ale prawdę mówiąc, pomysł USA był dla mnie bardziej atrakcyjny, ale strach był silniejszy niż moje pragnienie. Teraz rozumiem poprzednią „mnie”, ale po lecie 2022 roku wszystko się zmieniło, już się nie boję, byłam już tak daleko od moich krewnych, przyjaciół i było w porządku, 3 miesiące czy nawet więcej to nie jest długi termin. Ten udział w Work&Travel Germany stał się dla mnie restartem i bardzo mi się podobał. Kiedy raz spróbujesz Work&Travel, trudno będzie ci zrezygnować. Dlaczego zdecydowałam się wziąć udział w Work&Travel USA? Jak już zrozumiałaś, byłam zadowolona, że spędziłam lato w Niemczech jako uczestniczka Work&Travel Germany, ale moim pierwszym pragnieniem było właśnie USA. Dlaczego? Ponieważ studiuję na wydziale języków obcych, gdzie uczę się angielskiego i niemieckiego, byłoby to dobre dla moich umiejętności edukacyjnych. Naprawdę lubię angielski i nawet w Niemczech, kiedy próbowałam mówić po niemiecku, wygodniej było mi mówić po angielsku, więc zdecydowałam, że następnym razem pojadę do kraju anglojęzycznego. Jeśli wszystkie kraje europejskie są podobne, nawet Niemcy i Ukraina, to USA są zupełnie inne. Nawet w dzieciństwie, kiedy oglądałam amerykańskie filmy, widziałam, że architektura, ludzie i prawa są inne; naprawdę podobały mi się te wysokie wieżowce, przyjaźni ludzie i surowe prawa. Może się mylę, ale chcę to sprawdzić. Teraz jestem bardziej pewna siebie i jeśli w 2021 roku bałam się myśli o USA, to teraz jestem naprawdę zafascynowana tym pomysłem. Jest wiele powodów, po pierwsze, będę mogła poznać nowych

UTUsen Tastanbekovtastanbekov.usen · 15 gru 2022Czytaj

Historia zwykłego chłopaka z wioski, który odwiedził USA. Przez cały okres istnienia człowieka na ziemi „podróż” była jednym z najbardziej fascynujących zajęć, ponieważ nie tylko sprawiała przyjemność, ale także pozostawiła wielki ślad w historii każdego podróżnika. Podróżując po różnych krajach, ludzie nie tylko zajmują się rozrywką, ale także zdobywają solidny bagaż wiedzy i umiejętności od miejscowej ludności kraju pobytu, które przydadzą się w przyszłości. Nie bez powodu jeden z najważniejszych przedstawicieli realizmu drugiej połowy XIX wieku, francuski pisarz, publicysta i działacz polityczny Émile Zola, powiedział: „Nic tak nie rozwija umysłu, jak podróż”. Mówiąc o rozwoju umysłu, należy również wspomnieć o amerykańskim pisarzu, humorystę, dziennikarzu i działaczu społecznym Marku Twainie, który wyraził opinię podobną do opinii Émile'a Zoli, a brzmiała ona następująco: „Podróżowanie jest konieczne dla tych, którzy się uczą”. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu trudno było sobie wyobrazić, że do XXI wieku podróżowanie po różnych krajach stanie się dostępne praktycznie dla każdego człowieka. Wiąże się to z tym, że nawet w latach 80. XX wieku technologie nie pozwalały na tak szybkie i jakościowe przemieszczanie się z jednego punktu świata do drugiego. Wraz z rozwojem technologii i poprawą stosunków międzynarodowych możliwość podróżowania po różnych krajach staje się coraz większa. Mówiąc o takich możliwościach, należy szczególnie podkreślić istnienie programów wymiany studentów i uczniów, które pozwalają sprawdzić się w roli „wolnego ptaka i popłynąć z prądem rzeki” w celu podboju świata. Jako przykład takich programów należy wymienić takie programy jak GLOBAL UGRAID, pozwalający studentom studiów licencjackich na odbycie bezpłatnej nauki na wiodących uczelniach USA, program WORK and TRAVEL GERMANY, który daje możliwość studentom z różnych krajów podróżować po Niemczech i zarobić pieniądze. Należy również oddać sprawiedliwość programom ERASMUS i ERASMUS+, dzięki którym tysiące studentów otrzymuje możliwość studiowania i odbywania staży na wiodących uczelniach i w firmach Europy na bezpłatnej podstawie. W rzeczywistości społeczności międzynarodowej znane są setki podobnych programów, ale trzeba przyznać, że w czołówce programów wymiany wciąż stoi program WORK AND TRAVEL USA, o którym właściwie będę opowiadał dalej... Będąc studentem drugiego roku programu podwójnego dyplomu między uniwersytetami KAZGUU i TSUL na kierunku „Prawo międzynarodowe”, zdecydowałem się wziąć udział w programie Work And Travel USA. Program ten jest dość znany wśród młodego pokolenia i jest jednym z najbardziej poszukiwanych programów wymiany. Podjęcie tej decyzji było o wiele łatwiejsze niż przekonanie rodziców do potwierdzenia tej decyzji :). Wiąże się to przede wszystkim z tym, że USA znajdują się w odległości ponad 10 000 km od naszego kraju i co więcej, na zupełnie innym kontynencie. Ponadto paleta odpychających aspektów obejmowała również amerykańskie filmy, które zawierały masę broni, pożądania, narkotyków (które są zalegalizowane w niektórych stanach) i przestępczości. Cała ta „postradziecka propaganda” o tym, że „Ameryka to bardzo zły kraj”, była jedną z barier, przez którą musiałem przejść, aby przekonać swoich rodziców. Rozwiązawszy wszystkie kwestie zarówno materialne, jak i organizacyjne, stanąłem przed pytaniem wyboru agencji, przez którą miałem polecieć do stanów. Przeanalizowawszy rekomendacje przyjaciół, a także feedbacki w mediach społecznościowych, zwróciłem się do takich agencji jak KCET Corvette i TMO. Po odbyciu konsultacji w TMO zrozumiałem, że bardziej niezawodnej i jakościowej usługi w ramach programu W&T USA nie jest w stanie zapewnić żadna inna firma znajdująca się zarówno w Kazachstanie, jak i w Uzbekistanie (ponieważ jestem studentem od razu na dwóch uniwersytetach, mogę uczestniczyć w programie zarówno z Uzbekistanu, jak i z Kazachstanu). Opłaciwszy wszystkie opłaty za program, uzyskałem dostęp do strony sponsora, gdzie w dal

ККсенияTrix33311 · 30 sie 2012Czytaj

W sobotę zrozumiałam, jak dobrze jest mieć przyjaciół. Z samochodem. I z koneksjami)) Najpierw ja, Niemka i Hiszpan wybraliśmy się na Neighborhood Market. To takie miejsce, gdzie ludzie sprzedają domowe (i nie tylko) jedzenie. A co najważniejsze – dają spróbować! Próbujesz tyle rzeczy, że nie jesteś już głodny) Tam spróbowałam najpyszniejszego sera w moim życiu. Ser jest w ogóle francuski, ale sprzedawany tutaj w Afryce) Rozpływa się w ustach... boski! Spróbowaliśmy też mnóstwo dziwnych produktów. Interesujące miejsce, mówię wam. Czego tam nie ma) I kogo. Ludzie z całego świata. Po targu udaliśmy się do jednego z najciekawszych miejsc w Kapsztadzie. Trzeba dodać, że Hiszpan wynajął samochód i woził nas wszystkich za darmo) Więc zabraliśmy Południowoafrykańczyka, który obiecał pokazać nam to miejsce. Teraz trochę o Townships. Republika Południowej Afryki to najbogatszy kraj na kontynencie. I najbardziej zamożny. Ale nawet tutaj są dzielnice z absolutnie biednymi ludźmi. Mieszkają oni nawet nie w barakach, a w czymś na kształt garaży. W Kapsztadzie takie dzielnice nazywają się Townships. Jest ich kilka. I byliśmy w jednej z nich, ponieważ tam mieszkają znajomi naszego południowoafrykańskiego przyjaciela. Nazywa się Guguletu. Przyjechaliśmy na jakąś dziwną ulicę, wjechaliśmy prawie do domu. Z zewnątrz budowla przypominała mi dacze pod Złatoustem) Weszliśmy do domu, poprosiłam o toaletę... no cóż, co miałam zrobić? Po toalecie przyczepił się do nas czarnoskóry sąsiad, sądząc po wszystkim) Pytał, skąd jesteśmy. Hiszpania, Niemcy i Rosja, jak pamiętacie. Rosja wywołała najżywsze emocje. Sąsiad powiedział, że miejscowi nazywają tę dzielnicę Rosją! Bo jest tu zimniej niż w innych i wszyscy piją rum (!!). No, jak zawsze) Potem zaprowadzili nas do domu. I wtedy ogarnęła mnie fala nostalgii, bo pachniało tam tak, jak u nas w wiejskich domach... Podzieliłam się ze wszystkimi moimi przeżyciami i czarnoskórzy zaczęli patrzeć na mnie jak na swoją. Co więcej, był tam facet w rosyjskiej czapce! Uszance! Takie rzeczy!)) Napili nas brandy, pokazali okolicę. Potem Hiszpan zmusił mnie do pokazania rosyjskiego tańca ludowego i nauczenia tego czarnoskórego w rosyjskiej czapce tego tańca. Nagrał wszystko na wideo i później pokażę wam mój wstyd)) Potem poszliśmy do klubu, ale to już inna historia...

КСКамиль Сайдашевkamil89 · 31 paź 2010Czytaj

29 czerwca 2010 (12:00 w Paryżu) Dzisiaj przyleciałem do Paryża, miasta jeszcze nie widziałem, ale zauważyłem kilka małych „wiosek”. Bardzo sympatyczne, dwupiętrowe domy, z ogródkami, równe drogi – marzenie. Pogoda pochmurna – Francja nie jest odczuwalna:) Za to lotnisko Charles de Gaulle... Jeśli porównać z Pułkowem, czy nawet z Domodiedowem – to jak Uglich i Nowy Jork. Po prostu ogromne. Nie mogłem usiąść, żeby napisać tę notatkę, bo w moim terminalu 2E odległość od skrzydła do skrzydła zajmuje 20 minut pieszo, właśnie dowiedziałem się o dokładnym numerze mojego gate'a i piszę. Wszędzie różne nacje, języki, zachowanie. Wszystko cieszy i zaskakuje. Na razie angielskiego prawie nie rozumiem. Zaczęło się w samolocie, francuski steward zaczął szybko z francuskim akcentem opowiadać, jak działać w przypadku siły wyższej – zrozumiałem za pomocą gestów:) Potem facet zaczął pytać o terminal na lotnisku – też musiałem tłumaczyć na migi. Kurczę, Francuzi bardzo szybko mówią. Z Petersburga leciało z nami wielu Amerykanów – poznałem po paszporcie. Wszyscy tacy różni, beztroscy, naprawdę różnią się zewnętrznie od innych nacji jakąś „aurą” czy coś. Chociaż, kiedy pierwszy raz ich zobaczyłem – pomyślałem, że to albo Niemcy, albo Hiszpanie) No. Chyba bardzo się nimi zachwycam. Teraz czekam na mój lot do JFK o 16:35. Dzisiaj będę w Nowym Jorku. Bardzo zmęczony. W samolocie chciałem zjeść, ale zasnąłem i jedzenie „odjechało”. No trudno. Jak mówił Steve Jobs: „Bądźcie głodni. Bądźcie nierozważni.”

DSDiana Semenenko02din02 · 9 sty 2023Czytaj

KIM JESTEM? Przede wszystkim poznajmy się, jestem Diana, Mam 20 lat i jestem studentką wydziału filologii obcej. Uczę się angielskiego i niemieckiego i jest to dla mnie naprawdę ciekawe. Uczę się angielskiego od ósmej klasy i właśnie wtedy zrozumiałam, że naprawdę mnie to pasjonuje, dlatego wstąpiłam na wydział filologii obcej, gdzie zaczęłam też uczyć się niemieckiego. Prawdę mówiąc, angielski zawsze był mi bliższy niż niemiecki i być może dlatego znam angielski lepiej. Oczywiste, że chciałam też porozmawiać z rodzimymi użytkownikami języka, żeby sprawdzić swoją wiedzę, a nawet pewność siebie. Na szczęście miałam taką możliwość w zeszłym roku, ale zanim o tym opowiem, muszę wyjaśnić, jak doszło do tego… 2 LATA TEMU… Po raz pierwszy dowiedziałam się o pewnych programach wymiany dla studentów w pierwszym roku studiów. Dokładniej mówiąc, to było moje pierwsze lato jako studentki, nie wiedziałam, co robić, nie chciałam tylko odpoczywać, rozmyślałam, jak znaleźć takie zajęcie, dzięki któremu mogłabym podróżować i zarobić trochę pieniędzy. Na początku znalazłam program Erasmus+, to program wymiany, w ramach którego studenci mogą studiować w innym kraju i na tym koniec. Ten pomysł nie pasował mi, bo chciałam także oczyścić umysł i nie myśleć o nauce. Na szczęście obejrzałam film na YouTube, w którym dziewczyna opowiadała o swoim udziale w Work&Travel USA, po obejrzeniu byłam oszołomiona emocjami, bardzo spodobał mi się pomysł wyjazdu za granicę, do innego kraju i zarabiania pieniędzy. I dlatego zaczęłam szukać informacji o tym programie. Po pierwsze, znalazłam opowieści o doświadczeniach innych studentów, informacje o firmach, które pomagają studentom spełniać ich marzenia, także dokładnie zapoznałam się ze wszystkimi warunkami. Zatem każdy może wziąć udział w programie, jeśli jest: A student (studia stacjonarne w uczelni wyższej) A student 1., 2., 3. lub 5. roku studiów (nie ostatniego, to bardzo ważne) Powyżej 18 lat Umieć mówić po angielsku na poziomie pre-intermediate Dowiedziałam się też, że program pozwala wyjechać nie tylko do USA, ale także do innych krajów, na przykład do Niemiec. MOJE DOŚWIADCZENIE Na końcu lata 2021 powiedziałam przyjaciółce o wszystkich moich pomysłach i zgodziła się pojechać ze mną, była naprawdę zadowolona, słysząc taką propozycję ode mnie. Więc zdecydowałyśmy pojechać do Niemiec. Dlaczego wybrałyśmy Niemcy, a nie USA? Odpowiedź jest dość prosta — bałyśmy się ogromnej odległości i nowości, tak dużego kraju. Ale prawdę mówiąc, pomysł USA był dla mnie bardziej atrakcyjny, ale strach był silniejszy niż moje pragnienie. Teraz rozumiem swoją dawną „ja”, ale wszystko zmieniło się po lecie 2022, już się nie boję, byłam już tak daleko od swoich bliskich, przyjaciół i było okej, 3 miesiące czy nawet więcej to nie jest długi okres. Udział w Work&Travel Germany stał się dla mnie rebootem i bardzo mi się to spodobało. Kiedy raz spróbujesz Work&Travel, trudno będzie ci z tego zrezygnować. Dlaczego zdecydowałam się wziąć udział w Work&Travel USA? Jak już zrozumiałaś/eś, byłam zadowolona z tego, że spędziłam lato w Niemczech jako uczestniczka Work&Travel Germany, ale moim pierwszym pragnieniem były właśnie Stany Zjednoczone. Dlaczego? Jako studentka wydziału filologii obcej, gdzie uczę się angielskiego i niemieckiego, byłoby to dobre dla moich umiejętności edukacyjnych. Bardzo lubię angielski i nawet w Niemczech, gdy próbowałam mówić po niemiecku, było dla mnie wygodniej mówić po angielsku, więc postanowiłam, że następnym razem pojadę do kraju anglojęzycznego. Jeśli wszystkie kraje europejskie są podobne, nawet Niemcy i Ukraina, to USA jest zupełnie inne. Już w dzieciństwie, gdy oglądałam amerykańskie filmy, widziałam, że architektura, ludzie i prawa są inne; naprawdę podobały mi się te wysokie drapacze chmur, przyjaźni ludzie i surowe prawa. Może się mylę, ale chcę to sprawdzić. Teraz jestem bardziej pewna siebie i jeśli w 2021 bałam się myśli o USA, to teraz naprawdę jestem tym pomysłem zafascynowana. Jest wiele po

BGBibikhanym Gabdilkhalykbibikhanyms · 17 gru 2022Czytaj

The new year 2022 has come, I am leaving with a group of friends from the city of love, Paris, we are heading by bus full of exhausted, but nevertheless happy people, to Germany, passing Brussels. During these adventures, everyone fulfilled their little dreams. Young, excited people sing songs in chorus, waiting for the next destination, and only I am sitting in the thought… I'm thinking what to do next after returning to Kazakhstan. After all, my exchange semester should end soon, and not all young and ambitious people, whom I am, want to stay in one place. Po powrocie, przeglądając wszystkie opcje kontynuowania odkrywania naszego rozległego świata, ponieważ Europa pokazała, jak wielokulturowy on jest, natknęłam się na przeróżne programy dla studentów, w tym Work and Travel. Mam złotą zasadę: "if you see an opportunity- take it." I sumiennie przestrzegam tej zasady. Pomimo że ja, jako zwykła osoba, mam zwyczaj łamać zasady i nie dotrzymywać słowa. Jak możecie zauważyć, drodzy czytelnicy, i tym razem postąpiłam zgodnie z tą zasadą. Zatem zastanówmy się, dlaczego Work and Travel? I jakiego rodzaju doświadczenia chcę zdobyć? Po pierwsze, chciałabym zauważyć, że program pozwala pracować w kraju anglojęzycznym. To świetna okazja dla osób, których zawód związany jest z językiem angielskim, a tym bardziej dla przyszłych nauczycieli, takich jak ja. Język jest narzędziem myślenia. Radzenie sobie z językiem w pewien sposób oznacza myślenie w jakiś sposób: niedokładnie, przybliżeniowo, niepoprawnie. Znajomość i opanowanie struktury języka to jedno, a mówienie i odczuwanie języka to co innego. Kiedy starasz się mówić poprawnie, przestrzegając zasad języka — to rodzi trudności, a przebywanie w środowisku native speakerów daje ogromny bonus i usuwa właśnie te bariery. W trakcie wspólnej pracy przyzwyczajasz się do mowy potocznej, zapamiętujesz cechy intonacji i wymowy, uczysz się rozróżniać różne dialekty. Co więcej, znajomość języka rozwija pamięć i myślenie, wzbogaca świat wewnętrzny, pomaga lepiej zrozumieć kulturę rodzimych użytkowników języka. Dodatkowo słowa, które w twoim języku brzmią w jakiś sposób, w obcym zyskują inne znaczenie. Po drugie, podróże. Jak sama nazwa programu mówi, jego celem jest praca i podróżowanie. Przyjechać, pozwiedzać i wrócić to dobry i przyjemny sposób spędzania czasu, ale doświadczenie, które opiszę teraz, jest znacznie ciekawsze. Lato. Znalazłeś przyjaciół z różnych krajów, macie jeden wspólny język, pracowaliście i byliście zgranym zespołem, spędziliście produktywne i niezwykle klimatyczne lato w kraju Netflixa, McDonalda, Apple, wieżowców, baseballu i kapitalizmu, a potem wyruszacie w podróż do Stanów, o których od dzieciństwa marzyliście, na ciężko zarobione pieniądze. Trzeba przyznać, brzmi to fascynująco! Kiedy jeszcze w życiu będziesz mieć taką szansę? Podróże nas rozwijają. Jestem pewna, że słyszeliście to wiele razy. Jak to się objawia? Przed moimi studiami w ramach wymiany myślałam, że dobrze znam geografię, i byłam w błędzie. Okazało się, że myliłam zwykłe fakty, a to mój przyjazd do Europy i chęć odwiedzenia każdego jej zakątka pomogły mi utrwalić wiedzę o tej kulturze. Teraz wiem, które państwo graniczy z którym, teraz znam stolice krajów skandynawskich, które wcześniej ciągle myliłam, potrafię rozróżnić styl architektoniczny średniowiecznych katedr i wiem, że fiński wcale nie jest językiem germańskim, jak wcześniej sądziłam. Znam fakty, o które nigdy bym nie pomyślała, żeby szukać ich w Google w życiu, znam ludową historię opowiedzianą przez samych mieszkańców. Myślałam, że wiem wystarczająco dużo o Ameryce, bo moje pokolenie dorastało, konsumując amerykańskie treści. Jednak na podstawie mojego doświadczenia wiem, że nadal mam wiele do nauczenia się. Dodatkowo, to okazja, by pokazać światu swój naród. Kazachstan to wielonarodowe państwo, słynne z gościnności, gór Ałtaju, nocnego Ałmaty i utalentowanych raperów, jednak wielu nie wie, jacy ludzie mieszkają w Kazachstanie. To okazja, by być nieo

WWladekmariaalicenicols · 28 kwi 2010Czytaj

W końcu paszport w moich rękach... Ale się cieszę. Teraz w paszporcie mam 2 wizy: amerykańską i polską krajową, która 2 tygodnie temu stała się pełnoprawną wizą Schengen. Znowu się cieszę... Amerykańska daje mi siłę (swego rodzaju fetyszyzm), otwierasz ją i ładujesz się energią, kiedy trzeba, otwierasz Schengen - ładujesz się jeszcze bardziej... Myślisz sobie: "Teraz cała Europa kontynentalna jest moja, plus USA, trzeba by gdzieś pojechać." Siedzisz tak i myślisz: "Gdzie by tu pojechać?" Polska - O! ojczysty kraj, ale zjeździłem go wzdłuż i wszerz (tylko w Krakowie nie byłem), jakoś nudno... Niemcy - faszyści!, a mieszkałem tam 2 lata w swoim dalekim dzieciństwie. Austria - mini-faszyści! Czechy - Niemcy! Francja - nie jestem fanem win musujących i niestandardowych relacji + daleko. Hiszpania - nuda i nieciekawie + bardzo daleko. Włochy - daj spokój, byłem tam, spacerowałem po wybrzeżu, mafia nawet niechciane delfiny załatwia, a poza tym co miesiąc mam do czynienia z Włochami (zaprowadzić w odpowiednie miejsce, nakarmić, napoić, obwieźć), mam ich dość. Holandia - nie jestem fanem. Belgia - brud. Słowacja - dzieci gór (bez urazy). Serbia - Dobry kraj, ale rozrywek jakoś mało. Kraje bałtyckie - nie znam ani słowa w ich języku. Szwajcaria - na razie nie muszę iść do banku ani kupować zegarka. Gdzie jechać???... No tak, kiedy nie ma możliwości gdzieś pojechać, to się chce, a kiedy jest, to się nie chce... Dziwne... Chodzę na zajęcia, piszę różne eseje, zajmuję się różnego rodzaju pracą, kontynuuję doskonalenie polskiego i angielskiego... Chcę do Australii... Ale tam są krokodyle, strasznie, a i pieniądze (pieniadze) nie za bardzo są (w ogóle prawie nie ma :) ). A niedługo "dzień X" - zdawanie przedterminowej sesji itp. Postanowiłem, że czas wybrać się na Ukrainę, a potem do Polski (przynajmniej kupię smaczne produkty)... W ogóle uważam, że dalej niż Polska i Serbia nie mam czego szukać, dobrze odnoszę się do obywateli Federacji Rosyjskiej, ale tam nogi więcej nie postawię... strasznie, dużo ludzi, drogi złe. Co jeszcze? A no tak, ten, z którym chciałem lecieć do Stanów, wygląda na to, że ze mną nie jedzie. Pracować, trzeba pracować dalej... Głęboko mam nadzieję, że wszyscy, którzy czytali mój blog, otrzymali wizy... CIAO!!!