Kazachstan: Przewodnik, wizy i darmowe noclegi · 2026

DADilnaz Amangeldidilnazsm62 · 10 sty 2023Czytaj

Podróże młodzieżowe i programy wymiany studenckiej to jeden ze sposobów na czerpanie ogromnych emocji z życia, jest to również pouczające i pozwala studentowi rozwijać się oraz poznawać różnych ludzi różnych narodowości. Komunikując się z różnymi studentami z wymiany, możemy dowiedzieć się, że istnieje inna kultura i historia. Różne trudności pojawiające się podczas podróży mogą uczynić studenta bardziej odpornym na stres i dojrzałym. Obecnie istnieją różne programy wymiany, nawet uczniowie mogą wyjechać na wymianę do Ameryki (na przykład: program wymiany Flex). A także ludzie mogą samodzielnie zorganizować swoją podróż, korzystając z różnych zasobów, które teraz istnieją. Mogą sami kupić bilety, zarezerwować hotel, a także przeczytać opinie o miejscach, które chcą odwiedzić. Na przykład, my z rodziną, aby podróżować po Turcji, kupiliśmy bilety przez stronę i zarezerwowaliśmy hotel z wyprzedzeniem. Dla wielu studentów z Kazachstanu podróże są drogie, ale w przyszłości, wraz z rozwojem technologii, prawdopodobnie stanie się to dla nich bardziej dostępne i uprości proces podróżowania. Obecnie staje się to również popularne, ponieważ rośnie zainteresowanie studentów nauką za granicą. Być może w przyszłości programy wymiany studenckiej będą bardziej elastyczne, a studenci będą mogli wybierać uniwersytet, kraj i sposób nauki (online / offline). Może to poszerzyć możliwości studentów, zdobyć nowe doświadczenie, rozwinąć umiejętności językowe i kulturowe. W przyszłości, prawdopodobnie, Ameryka nie będzie nam się wydawać czymś nieosiągalnym. Być może wraz z rozwojem infrastruktury lotniczej będą mogli łatwo podróżować także na inne planety. A także pasażerowie mogą podróżować do dalekich krajów bez tranzytu, co skróci czas lotu. Prawdopodobnie w przyszłości Internet będzie działał w samolocie, ponieważ podczas lotu ludzie mogą zajmować się swoją pracą i uczyć się online. A także za dwadzieścia lat, być może, zagraniczni studenci będą przyjeżdżać do Kazachstanu, tak jak my do Ameryki. Będą podróżować i pracować, poznawać naszą kulturę, tradycję i język. Naprawdę w to wierzę, ponieważ chcę, aby nasz Kazachstan był krajem, który każdy chciałby odwiedzić. I za pięćdziesiąt lat, myślę, podróże staną się zwykłą sprawą dla wszystkich. I będą podróżować po całym świecie i po całej planecie, pracując i ucząc się jednocześnie. Obecnie istnieje i działa bardzo wiele programów wymiany studenckiej. Na przykład: Flex, Work and Travel, Bolashak i w każdym uniwersytecie są programy wymiany. Ponieważ studiuję na uniwersytecie medycznym, jeszcze nie udało mi się wyjechać na wymianę, ponieważ była kwarantanna i trudny 3 rok. Ale to doświadczenie przez Work and Travel wniesie ogromny wkład w mój rozwój, myślę, że stanę się bardziej odporna na stres, komunikatywna i odpowiedzialna. W końcu to najważniejsze kryteria w moim zawodzie. Również plusem tego programu jest jego czas, ponieważ w tym czasie można dobrze poznać nową kulturę, mieszkańców i popracować w kilku miejscach, a także podróżować za zarobione pieniądze. I najważniejszy cel - zobaczyć wszystkie atrakcje Ameryki, które widziałam w serialach, filmach, i zadowolić swoje wewnętrzne dziecko. Uważam, że Work and Travel daje bezcenne doświadczenie, ponieważ będziemy mieć przyjaciół z Ameryki i będziemy mogli opowiedzieć im o kulturze Kazachstanu i zainteresować ich cechami naszej ojczystej ziemi. Również po zakończeniu programu możemy utrzymywać z nimi kontakt, zapraszać ich do Kazachstanu, aby zanurzyli się w naszej kulturze. Lub odwrotnie, możemy poznać ich kulturę. Kiedy pojechałam do Turcji z moją rodziną, poznałam tam fajnych chłopaków z Turcji i Kazachstanu, i dobrze się dogadaliśmy. Przez wszystkie dni, kiedy tam byłam, spacerowaliśmy z nimi po Antalyi, ponieważ pokazywali nam miasto, a po przyjeździe do Kazachstanu utrzymuję z nimi kontakt. Myślę, że fajnie jest mieć przyjaciół z różnych krajów. Dlatego popieram program wymiany, ponieważ dzięki programowi można łatwo poszerzyć swoje horyzonty

МСМарат Суттибаевmmaratofficial02 · 9 sty 2023Czytaj

Szanowni Członkowie Komisji Rekrutacyjnej, Nazywam się Suttibaev Marat i jestem studentem trzeciego roku na wydziale filologii Uniwersytetu Południowokazachstańskiego im. Auezowa. Moją specjalnością jest nauczyciel i tłumacz języków obcych: angielskiego i koreańskiego. Jestem bardzo podekscytowany możliwością skorzystania z tej wyjątkowej szansy, która poszerzy moją edukację i stworzy nowe możliwości dla mojej przyszłej kariery. Jestem niezwykle zainteresowany wyjazdem do Ameryki ze względu na jej wielokulturowe środowisko, szeroki zakres usług ułatwiających znalezienie pracy oraz przyjazne społeczeństwo. Ponieważ zawsze planowałem spędzić trochę czasu za granicą podczas studiów, już na studiach zacząłem badać program „Work and Travel”. Pragnę poznać amerykańską kulturę, nauczyć się nowych perspektyw, zdobyć doświadczenie i wymieniać się pomysłami z ludźmi z całego świata, których tam spotkam. Powodem jest to, że ważne jest dla mnie zrozumienie różnic międzykulturowych i doskonalenie umiejętności komunikacji międzynarodowej. Dlatego zdałem egzamin, aby dostać się na Uniwersytet Południowokazachstański z mojego rodzinnego miasta Taszkent w Uzbekistanie. Teraz moim celem jest wyjazd za granicę, a dokładnie do Ameryki. Jestem pewien, że zdobędę najlepsze doświadczenia, ponieważ jestem tutaj studentem zagranicznym i już żyję życiem obcokrajowca. Jednak wyjazd do Ameryki w ramach tego programu to kolejny poziom wymiany myśli i zmiany sposobu myślenia, zarówno dla mnie, jak i dla przyszłego pokolenia, które będę uczyć i prowadzić do otwartości na świat. Dlatego konstruktywnie uczestniczę we wszystkich zajęciach i spotkaniach z obcokrajowcami w Kazachstanie. To drugi powód, który mnie motywuje i pomaga skupić się na tej możliwości. Śledząc ten program, wiem, że mogę w pełni zaufać Państwu w całym procesie, a nawet w wynikach Państwa pracy. Wiem, że robią Państwo wszystko, co w Państwa mocy, od kontaktu z kandydatami aż do ich powrotu do kraju. Prowadzą Państwo lekcje, utrzymują kontakt zarówno z kandydatami, jak i pracodawcami przez cały okres. Zajmują się Państwo organizacją i pomagają aplikantom na wszystkich etapach realizacji. Dlatego od 10 lat od dnia założenia ponad 4000 osób wierzy Państwu i może na Państwu polegać na drodze do zdobycia praktyki. Jestem pewien swojej doskonałej znajomości języka angielskiego, co pozwoli mi dobrze się dogadać i łatwo przystosować. Ponieważ moje pierwsze doświadczenie jako studenta zagranicznego miało miejsce jesienią 2019 roku, mogę przyznać, że jestem osobą towarzyską, pracowitą, niezawodną, pewną siebie i otwartą. Takie cechy mojego charakteru pomagały mi i nadal pomagają stać się najlepszą wersją siebie, niezależnie od tego, gdzie jestem. Łatwo nawiązuję kontakty w nowym środowisku i mogę zdobyć wielu przyjaciół nie tylko tam, gdzie mieszkam, ale także wśród obcokrajowców, zarówno podczas spotkań online, jak i osobistych. Byłoby dla mnie zaszczytem i przyjemnością reprezentować mój uniwersytet i mój kraj w Ameryce przez trzy miesiące. Mam nadzieję, że wykorzystam tę szansę na wyjazd za granicę i wymianę kulturową. Jestem pewien, że pozostanę w kontakcie z ludźmi z Ameryki nawet po powrocie do kraju, co pomoże wzmocnić wielokulturowe powiązania naszego kraju. Do Ameryki przyjeżdża wielu ludzi z całego świata, a utrzymywanie z nimi kontaktu pozwoli mi otworzyć własne centrum, które pomoże naszemu przyszłemu pokoleniu stale wyjeżdżać do pracy lub nauki nie tylko do Ameryki, ale także do innych krajów. Głęboko wierzę, że dzięki moim ambicjom i doświadczeniom zdobytym od dnia wyjazdu do Ameryki, mogę inspirować innych do działania i pomagać im w składaniu wniosków i osiąganiu sukcesów w tym, czego pragną i co robią. Co więcej, będę mógł wdrażać nowe pomysły i sugestie dotyczące komercyjnego i jakościowego rozwoju naszego kraju, a także pokażę wszystkie najlepsze strony i cechy naszego kraju, co właśnie wzmocni nasz kraj, aby stał się państwem rozwiniętym. Na koniec przyznam, że jestem niezwykle z

MUMedeu Urinbayevmedeu.medeu.2003 · 10 sty 2023Czytaj

Wielkie marzenia i zrujnowane plany Kiedy byłem w 10. klasie, zainteresowałem się kulturą zachodnią. Oglądałem filmy, seriale, dużo czytałem o USA i tamtejszym życiu. Postanowiłem, że choć trochę zakosztuję amerykańskiego stylu życia. Miałem na to tylko jedną szansę – dostać się tam. Przygotowywałem się do egzaminów, zdawałem je jeden po drugim. Ale kiedy przyszła kolej na egzamin SAT, został on odwołany z powodu covid19. W tym momencie straciłem sens pracy nad tym marzeniem. Akceptacja teraźniejszości i studia w Kazachstanie Zrozumiałem, że wszystkie moje plany legły w gruzach. Zacząłem przygotowywać się do UNT i rozważać uniwersytety w Kazachstanie. Teraz studiuję w Ałmaty, myśląc, że straciłem szansę na wyjazd do Stanów Zjednoczonych i choćby pobieżne poznanie amerykańskiego życia. Nagłe okazje i nowa nadzieja Przeglądając relacje na Instagramie, natknąłem się na historię mojego kolegi z klasy, w której pokazuje, jak leci do USA w ramach programu Work and Travel USA. Byłem w szoku. Natychmiast zacząłem szukać informacji o takich programach. Nagle pojawiła się nadzieja na wyjazd do Stanów Zjednoczonych, poczułem, jakbym dostał drugie życie. Wielu nastolatków o tym nie wie Ten program daje świetną okazję do podróżowania i pracy za granicą. Pomaga zobaczyć wiele nowych rzeczy i zdobyć ogromne doświadczenie od mieszkańców innych krajów. Ale dlaczego do tej pory nie wiedziałem o takich programach? Oczywiście cieszę się, że istnieje wiele takich programów i dają one studentom mnóstwo możliwości, ale myślę, że wielu ludzi, tak jak ja, po prostu o tym nie wie. Oczywiście nikt nie miał obowiązku mi o tym mówić, ale byłoby lepiej, gdyby więcej osób mówiło i reklamowało takie programy. Przez długi czas żyłem, nie wiedząc o istnieniu takich możliwości.

ASAzhar Shaikhenovaazharshkh123 · 9 sty 2023Czytaj

Podróż i jej rola w moim życiu. Podróż w dosłownym znaczeniu to wycieczka lub przemieszczanie się pieszo po dalekich krajach i terenach. Obecnie stała się ona ważną częścią nowoczesnego życia każdego człowieka. Dzięki podróżom otwiera się przed nami zupełnie inny, nieznany świat, o którym nawet nie myślimy w codziennym życiu. Mamy możliwość odwiedzenia cudów natury świata, odkrycia innych sposobów życia i poznania interesujących ludzi. Krótko mówiąc, podróż to klucz do zrozumienia innych kultur i wspaniała okazja, by dowiedzieć się więcej o świecie, w którym żyjemy. W moim życiu podróże odgrywają szczególną rolę. Tylko dzięki podróżowaniu i życiu za granicą mogłam stać się osobą, którą jestem teraz. Rozwinęły się we mnie takie cechy jak radość życia, otwartość, pewność siebie, świadomość globalna, zmienił się również mój stan psychiczny i pogląd na świat. Podróże znacząco zmieniają życie człowieka. Ta eseja ma na celu wspomnienie mojego osobistego doświadczenia w podróżowaniu i życiu za granicą, a także opowiedzenie, dlaczego zdecydowałam się wziąć udział w programie. Moje pierwsze podróże Od dzieciństwa mama wychowywała mnie sama. Starała się dać mi wszystko, co możliwe, w tym podróże. Moje pierwsze podróże odbywały się wewnątrz Kazachstanu. Z mamą często jeździłyśmy do różnych miast, takich jak Kokczetaw, Ałmaty, Szymkent. W tamtym czasie byłam rocznym dzieckiem, wyobraźcie sobie, młoda dziewczyna jeździ z niemowlęciem po miastach, i to sama – nie sądzę, żeby każdy odważył się na coś takiego. Bliżej mojego wieku nastoletniego nasze podróże stawały się coraz dalsze i dłuższe. W wieku 11 lat odbyła się moja pierwsza podróż za granicę, a moim pierwszym krajem stały się Zjednoczone Emiraty Arabskie, co było wynikiem ogromnej pracy mojej mamy. Później liczba krajów nieco wzrosła i w tej chwili odwiedziłam 3 kraje, a dwa z nich kilkakrotnie. Po tych podróżach zrozumiałam, jak ważne jest podróżowanie, nawet jeśli tylko do małych miast. Będąc nastolatką, która właśnie skończyła szkołę, udało mi się dostać na wymarzoną uczelnię, na którą planowałam iść i do której przygotowywałam się przez całą 11. klasę. Był to Uniwersytet Nazarbajewa. Przez całą 11. klasę ciężko pracowałam, chodziłam na różne kursy tylko po to, by otrzymać swój upragniony list z zaproszeniem. Udało mi się, osiągnęłam swój cel, ale los miał dla mnie inne plany. W połowie lata otrzymałam jeszcze jeden list z zaproszeniem, ale na inną uczelnię, w innym kraju, o której złożeniu dokumentów zupełnie zapomniałam. Po otrzymaniu listu byłam bardzo zdziwiona, ponieważ w ogóle nie planowałam studiować w tym kraju, a tu mam list stamtąd. Tym krajem była Turcja. Byłam niezmiernie szczęśliwa, ponieważ ten grant pokrywał wszystkie wydatki, nawet bilet tam, ale uświadamiając sobie powagę sytuacji, ogarnął mnie strach przed dokonaniem złego wyboru. Przecież od tego zależało moje dalsze życie. 3 miesiące rozmyślań zakończyły się tym, że musiałam porzucić swoje marzenie o studiowaniu na NU i wybrać Turcję za radą moich krewnych. Wybierając Turcję, musiałam zostawić mamę, wszystkich swoich krewnych i bliskich w Kazachstanie i polecieć do już znanego, ale mało zbadanego kraju. Życie w Turcji Życie w obcym kraju może być ekscytującym, ale także przerażającym doświadczeniem. W czasie mojego wyjazdu na studia do Turcji miałam zaledwie 17 lat, jeszcze nie zdawałam sobie sprawy, co mnie czeka. Na lotnisku, przed wejściem na pokład byłam radosna, już wtedy czułam się dorosła, nie było nawet kropli smutku. Ale po przyjeździe zrozumiałam, jak mała i nieistotna jeszcze jestem w tak wielkiej metropolii jak Ankara. Nie znałam ani języka, ani ich kultury. Przy zakwaterowaniu w akademiku bardzo trudno było załatwić wszystkie dokumenty, ponieważ administratorzy nie znali angielskiego, a ja tureckiego. Z wielkim trudem, z tłumaczami, z pomocą dziewczyn znających język udało się wypełnić wszystkie dokumenty. Właśnie wtedy zrozumiałam znaczenie znajomości języka kraju przyjmującego, niekoniecznie trzeb

DYDinara Yeleshdinarayelesh · 9 sty 2023Czytaj

Work and Travel W naszych czasach, gdy wszystko zmienia się z prędkością światła każdego dnia, ludziom czasem trudno jest znaleźć swoje miejsce w życiu. Ale właśnie teraz istnieje wiele możliwości dla takich ludzi jak ja, którzy dopiero zaczynają swoją życiową drogę. Work and Travel to wyjątkowy międzynarodowy program wymiany, stworzony dla studentów, którzy chcą poznać kulturę i tradycje narodu amerykańskiego, podszkolić swój angielski w mowie, zdobyć doświadczenie zawodowe za granicą, dobrze się bawić w towarzystwie nowych przyjaciół i podróżować po bezkresach Ameryki! Dzięki temu programowi studenci mogą rozwijać swoją znajomość języka angielskiego i poszerzać swoje horyzonty. Ja, Elesh Dinara Tolegen kyzy, jestem studentką II roku Astana IT University, studiuję na kierunku „Bezpieczeństwo informacyjne”. Uwielbiam podróżować, poszerzać swoje horyzonty i komunikować się w języku angielskim. Marzę o tym, aby w przyszłości pojechać do kraju języka – Anglii, a jeśli będzie taka możliwość, także do innych krajów. Uczestnicząc w tym programie, mam nadzieję poznać kulturę innych krajów, rozwój technologii informacyjnych i odkryć dla siebie coś nowego. Od najmłodszych lat zawsze chciałam czegoś więcej, wszystkie cele, które osiągałam, wydawały mi się nieistotne. Już wtedy szukałam czegoś, co pomogłoby mi nie tylko rozwijać siebie, ale także pomogłoby mi rozwijać moją ojczyznę Kazachstan, gdzie mieszkam i studiuję. Spośród wszystkich programów wymiany, Work and Travel jest tym, co idealnie by mi odpowiadało. Właśnie ten program charakteryzuje wszystkie moje cele i pragnienia. Być może, otrzymując szansę, którą dałby mi ten program, napotkam również wiele problemów i przeszkód. Ale mimo to mam nadzieję, że Work and Travel pomoże mi znaleźć rozwiązania wszystkich moich problemów. Przechodząc przez trudności, takie jak bariera językowa, strach przed komunikacją z nieznajomymi, a mianowicie z obcokrajowcami, jestem pewna, że po zakończeniu programu stanę się lepszą wersją siebie. Pracując i jednocześnie podróżując, będę mogła nauczyć się odpowiedzialności, przystosować się do każdego środowiska z różnymi ludźmi. To są te cechy, których potrzebuje mój kraj i ja. Ale celem wyjazdu nie jest tylko rozwój duchowy. Już od dawna aktywnie uczę się języka, który doprowadził mnie do nowej kultury i do tego programu. Ale kiedy żyjesz w środowisku, w którym nie używa się języka angielskiego, opanowanie go staje się coraz trudniejsze. Dlatego udział w programie pomógłby mi poprawić moją znajomość języka angielskiego. W końcu to, czego uczyli mnie moi nauczyciele, i to, czego nauczyłam się sama, różni się od prawdziwego potocznego angielskiego samych rodzimych użytkowników języka. Tylko słysząc to na własne uszy, będę mogła przepracować wszystkie moje błędy i rzeczy dla mnie niezrozumiałe. W ramach tego programu nie miałam okazji podróżować do innych krajów, ale mam nadzieję, że dzięki Work & Travel w przyszłości będę mogła podzielić się doświadczeniem z moimi kolegami z roku. Ale gdyby nadarzyła mi się okazja wyjazdu do innego kraju, przedstawiłabym mój Kazachstan, ponieważ mamy własne wspaniałe tradycje i kulturę, przestronny i szeroki step, miejsca wypoczynku, takie jak Borowe, Kapszagaj, Ałtaj i Kanion Szaryński. Tradycje ludowe odgrywają ważną rolę w naszym życiu. Tradycje jednoczą pokolenia, przekazując zwyczaje i duchowość narodów. Znam wielu ludzi i w ich życiu ten niesamowity program odegrał ważną rolę. To, jak opowiadają o sobie przed programem i po nim, wydaje mi się czymś niesamowitym. Przed programem Work and Travel ci ludzie jeszcze nie wiedzieli, że tak naprawdę są zdolni do wielu rzeczy, które pomogłyby nie tylko im samym, ale także wszystkiemu, co ich otaczało. Dopiero w trakcie programu i po nim, dzięki własnym wysiłkom i otrzymanej szansie, zrozumieli, że są zdolni do zdobywania szczytów. W końcu w tym momencie, będąc w obcym, ale wymarzonym kraju, zupełnie sama bez bliskich, odkrywasz wraz z nową kulturą także samą siebie. Poznaje

DYDinara Yeleshdinarayelesh · 9 sty 2023Czytaj

Work and Travel W dzisiejszych czasach, gdy wszystko zmienia się z dnia na dzień w zawrotnym tempie, ludziom czasem trudno jest odnaleźć swoje miejsce w życiu. Ale właśnie teraz istnieje mnóstwo możliwości dla takich ludzi jak ja, którzy dopiero zaczynają swoją życiową drogę. Work and Travel – to wyjątkowy program wymiany międzynarodowej, stworzony dla studentów, którzy chcą poznać kulturę i tradycje narodu amerykańskiego, podszkolić swój angielski w mowie, zdobyć doświadczenie zawodowe za granicą, dobrze się bawić w towarzystwie nowych przyjaciół i podróżować po bezkresach Ameryki! Dzięki temu programowi studenci mogą rozwijać swoją znajomość języka angielskiego i poszerzać horyzonty myślowe. Ja, Jelesz Dinara Tolegen kyzy, jestem studentką II roku Astana IT University, studiuję na kierunku „Bezpieczeństwo informacyjne”. Uwielbiam podróżować, poszerzać swoje horyzonty i komunikować się w języku angielskim. Marzę o tym, by w przyszłości pojechać do kraju języka – Anglii, a jeśli będzie okazja, także do innych krajów. Uczestnicząc w tym programie, mam nadzieję poznać kulturę innych krajów, rozwój technologii informacyjnych i odkryć dla siebie coś nowego. Od najmłodszych lat zawsze chciałam czegoś więcej, wszystkie cele, które osiągałam, wydawały mi się nieistotne. Już wtedy szukałam czegoś, co pomogłoby mi rozwijać nie tylko siebie, ale także pomogłoby mi rozwijać moją ojczyznę Kazachstan, gdzie mieszkam i studiuję. Spośród wszystkich programów wymiany, Work and Travel – to coś, co idealnie by mi pasowało. Właśnie ten program charakteryzuje wszystkie moje cele i pragnienia. Być może, otrzymując szansę, którą dałby mi ten program, napotkam również wiele problemów i przeszkód. Ale mimo to mam nadzieję, że Work and Travel pomoże mi znaleźć rozwiązania wszystkich moich problemów. Przechodząc przez trudności takie jak bariera językowa, strach przed komunikacją z nieznajomymi, a mianowicie z obcokrajowcami, jestem pewna, że po zakończeniu programu stanę się najlepszą wersją siebie. Pracując i jednocześnie podróżując, będę mogła nauczyć się odpowiedzialności, przystosować się do każdego środowiska z różnymi ludźmi. To są te cechy, których potrzebuje mój kraj i ja. Ale celem wyjazdu nie jest tylko rozwój duchowy. Już od dawna aktywnie uczę się języka, który doprowadził mnie do nowej kultury i do tego programu. Ale kiedy żyjesz w środowisku, w którym nie używa się języka angielskiego, opanowanie go staje się coraz trudniejsze. Dlatego udział w programie pomógłby mi poprawić moją znajomość języka angielskiego. Przecież to, czego uczyli mnie moi nauczyciele, i to, czego nauczyłam się sama, różni się od prawdziwego potocznego angielskiego samych rodzimych użytkowników. Dopiero słysząc to na własne uszy, będę mogła wypracować wszystkie swoje błędy i rzeczy, które są dla mnie niejasne. W ramach tego programu nie miałam okazji podróżować do innych krajów, ale mam nadzieję, że dzięki Work & Travel w przyszłości będę mogła podzielić się doświadczeniem ze swoimi kolegami z roku. Ale gdyby nadarzyła się okazja wyjazdu do innego kraju, przedstawiłabym mój Kazachstan, ponieważ mamy swoje wspaniałe tradycje i kulturę, przestronny i szeroki step, miejsca wypoczynku, takie jak Borowoje, Kapszagaj, Ałtaj Górski i Kanion Szaryński. Tradycje ludowe odgrywają ważną rolę w naszym życiu. Tradycje łączą pokolenia, przekazując zwyczaje i duchowość narodów. Znam wielu ludzi i w ich życiu ten niesamowity program odegrał ważną rolę. To, jak opowiadają o sobie przed programem i po nim, wydaje mi się czymś niesamowitym. Przed programem Work and Travel ci ludzie jeszcze nie wiedzieli, że tak naprawdę są zdolni do wielu rzeczy, które pomogłyby nie tylko im samym, ale także wszystkiemu, co ich otaczało. Dopiero w trakcie programu i po nim, dzięki własnym wysiłkom i otrzymanej szansie, zrozumieli, że są zdolni zdobywać szczyty. Przecież w tym momencie, będąc w obcym, ale wymarzonym kraju, zupełnie sama bez bliskich, odkrywasz wraz z nową kulturą także samą siebie. Poz

TATogzhan Amankeldib2ab27 · 9 sty 2023Czytaj

Cześć wszystkim! Nazywam się Togzhan Amankeldy. Mam teraz 21 lat. Nie mam żadnej szczególnie interesującej historii o programach wymiany studenckiej, ale opowiem wam, jak dostałam się na zagraniczną uczelnię po ukończeniu szkoły. Od dzieciństwa marzyłam o studiowaniu za granicą i podróżowaniu po różnych krajach. Po ukończeniu szkoły w wieku 17 lat, po omówieniu tego z mamą i podjęciu decyzji, dostałam się na Uniwersytet Sakarya w Turcji. Początkowo było przerażająco dla 17-letniej dziewczyny wyjechać samej za granicę bez opieki rodziców. Ale teraz, gdy mam już 21 lat, rozumiem, że decyzja o wyjeździe na studia za granicę była jedną z najsłuszniejszych i najważniejszych w moim życiu, co ostatecznie nauczyło mnie cierpliwości, pomogło poszerzyć krąg wiedzy, poznać ludzi różnych kultur, zdobyć bezcenne doświadczenie w życiu studenckim i w dalszym dorosłym życiu. Listopad 2018 roku, to był mój pierwszy rok, moje pierwsze doświadczenie w Turcji, to był rok zerowy (Foundation). Uczyłam się języka tureckiego w szkole językowej, aby w przyszłości zdobyć wykształcenie na moim uniwersytecie. Szkoła językowa nazywała się Tomer, uczyli się tam tylko obcokrajowcy. Jako 17-letnia dziewczyna wszystko było dla mnie interesujące, dowiadywałam się o tak wielu różnych kulturach i narodach z Afryki, Europy, Azji Środkowej, Azji Wschodniej. I w tej szkole językowej, sama o tym nie wiedząc, zaprzyjaźniłam się z osobą, która odkryła przede mną Amerykę. Nazywa się Adel, jest Turkiem z pochodzenia, ale urodził się i mieszka w Kanadzie. Na początku naszej znajomości Adel i ja nie wiedzieliśmy, z jakiego kraju każde z nas przyjechało. Najpierw mieliśmy zwykłą komunikację, która w końcu przerodziła się w przyjaźń. Nasza zgrana paczka to ja, dziewczyna z Kazachstanu, oraz przyjaciele z Albanii, Iraku i Kanady. Było nam razem niezmiernie ciekawie, ponieważ każdego dnia dowiadywaliśmy się czegoś nowego o sobie nawzajem: co jedzą w naszych krajach, jakie są najdziwniejsze potrawy, napoje, jakie są najpiękniejsze miejsca, które można odwiedzić itp. Najbardziej przykre było to, że prawie 80% moich znajomych nie wiedziało nic o moim kraju, a tym bardziej, gdzie znajduje się Kazachstan. To oczywiście stawiało mnie w niezręcznej sytuacji, ale za każdym razem z zainteresowaniem opowiadałam im o mojej Ojczyźnie. Pewnego dnia Adel zaproponował spotkanie w kawiarni, żeby zjeść i wypić kawę, a ja oczywiście z radością się zgodziłam. Podczas spotkania Adel często mówił o tym, jak bardzo jego rodzice chcą, żeby nauczył się języka tureckiego. Byłam strasznie ciekawa, w jakim celu jego rodzice tak bardzo tego pragną. Jak się później okazało, dowiedziałam się, że Adel jest Turkiem, co mnie zszokowało, ale dzięki temu nieoczekiwanemu faktowi wywiązała się długa rozmowa, dużo mówił o życiu w Kanadzie, Ameryce, mówił, jakie mają ciekawe potrawy i produkty, jak im się tam żyje i okresowo porównywał oba kraje, czasami ja mówiłam o Kazachstanie i również porównywałam kraje. Był nawet taki przypadek, kiedy postanowiłam zaprosić moich przyjaciół na kolację i dałam im możliwość spróbowania naszych dań narodowych – dania mięsnego Et tamak, produktu mlecznego kurt, naszej krajowej czekolady „Kazachstan” i innych krajowych wyrobów, oczywiście moi przyjaciele byli nieco zdziwieni, że jemy koninę. Ech, wszyscy się uśmialiśmy. Jak każda młodzież, często z przyjaciółmi mówiliśmy „a u nas w kraju jest tak, a w Turcji inaczej” i wszyscy śmialiśmy się z naszych porównań, ponieważ rozumieliśmy, że w każdym kraju jest inna mentalność, tradycje, zasady, plusy i minusy. Słowem, 9-10 miesięcy nauki w szkole językowej minęło błyskawicznie. Otrzymaliśmy nasze certyfikaty i nadszedł czas rozstania. Adel poleciał do Kanady, a ja zostałam w Turcji, aby kontynuować naukę na studiach licencjackich. Wspominając i pisząc moją historię, rozumiem, jak pełni entuzjazmu i energii byliśmy, jak bardzo dążyliśmy do wszystkiego, co nowe i marzyliśmy z całą naszą zgraną paczką. Pewnie myślicie, dlaczego mówię o ty

TATogzhan Amankeldib2ab27 · 9 sty 2023Czytaj

Cześć wszystkim! Nazywam się Togżan Amankeldi. Mam obecnie 21 lat. Nie mam żadnej fascynującej historii o programach wymiany studenckiej, ale opowiem wam, jak dostałam się na zagraniczną uczelnię po ukończeniu szkoły. Od dzieciństwa marzyłam o studiowaniu za granicą i podróżowaniu po różnych krajach. Po ukończeniu szkoły w wieku 17 lat, po naradzie z mamą i podjęciu decyzji, dostałam się na Uniwersytet Sakarya w Turcji. Początkowo dla 17-letniej dziewczyny wyjazd za granicę bez opieki rodziców był przerażający. Ale teraz, gdy mam 21 lat, rozumiem, że decyzja o wyjeździe na studia za granicę była jedną z najsłuszniejszych i najważniejszych w moim życiu. Nauczyła mnie cierpliwości, pomogła poszerzyć horyzonty, poznać ludzi z różnych kultur oraz zdobyć bezcenne doświadczenie w życiu studenckim i późniejszym dorosłym życiu. Listopad 2018 roku, mój pierwszy rok, moje pierwsze doświadczenie w Turcji, to był rok zerowy (Foundation). Uczyłam się języka tureckiego w szkole językowej, aby móc kontynuować edukację na uniwersytecie. Szkoła językowa nazywała się Tomer i uczyli się tam tylko obcokrajowcy. Jako 17-latkę wszystko mnie ciekawiło, poznawałam tak wiele różnych kultur i narodowości z Afryki, Europy, Azji Środkowej i Wschodniej. W tej szkole językowej, nie wiedząc o tym, zaprzyjaźniłam się z osobą, która odkryła przede mną Amerykę. Nazywa się Adel, z pochodzenia jest Turkiem, ale urodził się i mieszka w Kanadzie. Na początku naszej znajomości ani Adel, ani ja nie wiedzieliśmy, kto z jakiego kraju przyjechał. Najpierw była to zwykła komunikacja, która z czasem przerodziła się w przyjaźń. Nasza zgrana paczka to ja, dziewczyna z Kazachstanu, oraz przyjaciele z Albanii, Iraku i Kanady. Razem było nam niezwykle ciekawie, ponieważ każdego dnia dowiadywaliśmy się czegoś nowego o sobie nawzajem: co jada się w naszych krajach, jakie są najdziwniejsze potrawy i napoje, jakie najpiękniejsze miejsca warto odwiedzić itp. Najbardziej przykre było to, że prawie 80% moich znajomych nie wiedziało nic o moim kraju, a tym bardziej, gdzie leży Kazachstan. Oczywiście wprawiało mnie to w zakłopotanie, ale za każdym razem z zainteresowaniem opowiadałam im o mojej Ojczyźnie. Pewnego razu Adel zaproponował spotkanie w kawiarni, żeby coś zjeść i wypić kawę, na co oczywiście z radością się zgodziłam. Podczas spotkania Adel często mówił o tym, jak bardzo jego rodzice chcą, żeby nauczył się tureckiego. Byłam bardzo ciekawa, w jakim celu jego rodzice tak bardzo tego pragną. Jak się później okazało, dowiedziałam się, że Adel jest Turkiem, co wprawiło mnie w szok, ale dzięki temu nieoczekiwanemu faktowi wywiązała się długa rozmowa. Opowiadał dużo o życiu w Kanadzie i Ameryce, o tym, jakie mają ciekawe potrawy i produkty, jak się tam żyje, i co jakiś czas porównywał oba kraje. Czasami ja opowiadałam o Kazachstanie i również porównywałam kraje. Zdarzyło się nawet, że zaprosiłam przyjaciół na kolację i dałam im możliwość spróbowania naszych narodowych potraw – dania mięsnego Et tamak, produktu mlecznego kurt, naszej rodzimej czekolady „Kazachstan” i innych wyrobów. Oczywiście moi przyjaciele byli nieco zdziwieni, że jemy koninę. Ech, wszyscy się uśmialiśmy. Jak każdy młody człowiek, często mówiliśmy: „a u nas w kraju jest tak, a w Turcji inaczej” i wszyscy śmialiśmy się z naszych porównań, bo rozumieliśmy, że każdy kraj ma swoją mentalność, tradycje, zasady, swoje plusy i minusy. Słowem, 9-10 miesięcy nauki w szkole językowej minęło błyskawicznie. Otrzymaliśmy certyfikaty i nadszedł czas rozstania. Adel poleciał do Kanady, a ja zostałam w Turcji, by kontynuować naukę na studiach licencjackich. Wspominam to i piszę swoją historię, rozumiejąc, jak pełni byliśmy entuzjazmu, energii, jak dążyliśmy do wszystkiego, co nowe i marzyliśmy w naszej zgranej paczce. Pewnie myślicie, dlaczego mówię o tym w czasie przeszłym?! Wiecie, kiedy człowiek staje się starszy, rozumie, że wszystko, co wcześniej wydawało się proste i łatwo osiągalne, teraz jest czymś nierealnym. Ale pamięt