Brighton: Sayohat qo‘llanmasi, narxlar va bepul uy-joy · 2026

SRSergei Ruban14-noy, 2015O'qish

Vashingtonda kerakli hamma narsani ko'rib bo'lgach, ko'p o'ylamasdan keyingi manzilimiz - Filadelfiyaga yo'l oldik. Xullas, shahar – Filadelfiya, ob-havo – doim quyoshli. Filadelfiya biz uchun xaridlar markaziga aylandi. Gap shundaki, biz tasodifan brend kiyimlarni juda arzon narxda sotadigan do'konga kirib qoldik. Kiyimlar esa juda ko'p edi. Juda ko'p. Shunday bo'ldiki, Filadelfiyadagi vaqtimizning yarmini ko'ylaklar, pidjaklar va galstuklarni tomosha qilish bilan o'tkazdik. (Shut up and take my money). Qornimiz ochib, qorin to'ydiradigan joy izlashga tushdik. Va topdik ham. Bu kafening o'ziga xosligi shundaki, har bir pitsa bo'lagi bir dollardan sotilardi. Lekin eng qizig'i, devorlarning hammasi turli tashrif buyuruvchilarning fikrlari yozilgan stikerlar bilan qoplangan edi. Bu bizga juda atmosfera va hech bo'lmaganda original bo'lib tuyuldi. Biz chetda qolmadik va o'zimizdan esdalik qoldirdik. Filadelfiyada diqqatga sazovor joylarni ko'rish umuman nasib qilmadi. Va buning sababi bizda emas, balki bizning tashrifimiz vaqtiga to'g'ri kelgan «Made in America» festivalida edi, shu sababli shahar markazi butunlay yopilgandi. Lekin biz xafa bo'lmadik, chunki qornimiz to'q edi, sumkamizda esa Rossiyada juda qimmatga tushadigan brend kiyimlar bor edi. Ertasi kuni Nyu-Yorkka yo'l olishimiz kerak edi. Va o'sha lahzada, men, ehtimol, butun yoz davomida birinchi marta AQShdagi o'lchov birliklari va vaqt formatidan nafratlandim. Bilmaydiganlar uchun, Amerikada mutlaqo boshqacha, mantiqiy asoslanmagan o'lchov birliklari ishlatiladi. Shuningdek, ular 12 soatlik vaqt formatidan foydalanadilar. Va mana, men ertalabki soat 9 ga chipta sotib olish o'rniga, kechki soat 9 ga chipta sotib olaman. Bu esa biz yana bir kunni Filadelfiyada o'tkazamiz degani; bu shart bizga umuman to'g'ri kelmasdi. Yana bitta chipta sotib olishga majbur bo'ldik va boshlagan joyimizga qaytdik. (Comeback) Xullas, shahar – Nyu-York, kayfiyat – tushkun. Nyu-Yorkka kirib kelar ekanman, Rossiyaga qaytishimizga atigi ikki kun qolganini tushundim va bu fikr parvozgacha meni tark etmadi. Birinchi navbatda, biz rus ruhini his qilish mumkin bo'lgan joyga – Brayton-Bichga yo'l oldik. Bizni birinchi navbatda bu qanday joy ekanligi va u yerda hamma narsa haqiqatan ham ruscha ekanligi qiziqtirardi? Ma'lum bo'lishicha, ha, lekin bitta muammo bor. Braytondagi Rossiya – bu 90-yillardagi Rossiya. Kichkina Rossiya bizga juda g'amgin, zerikarli, qiziqarsiz bo'lib tuyuldi. Odamlar baxtsiz ko'rinardi, yoshlar deyarli yo'q edi. Bularning hammasiga qarab, Amerikaga qaytgim keldi va biz shunday qildik. Nyu-Yorkdagi ikkinchi kunimizni Brodvey bo'ylab sayr qilib o'tkazdik. Go'yoki kecha kelgandek va shu joylardan o'tgandek tuyuldi, lekin aslida bu uzoq uch oy oldin edi. Va har safar Nyu-Yorkda bosib o'tgan joylarimizni eslash menga yanada quvonch bag'ishlardi. Balki bu shaharning sehrli kuchi shundadir – u haqida qancha ko'p o'ylasang, uni shunchalik ko'p sevasan. Eng boshida men Nyu-York umidsizlikka solganini aytgan edim. Yo'q, baribir, Nyu-York maftun qildi. Va u buni qanday uddalaydi? Sayohat o'z nihoyasiga yetdi va Nyu-York – Moskva reysi komandiri bizni qutladi va parvoz tiladi. Xuddi shunday narsani keyinroq Moskva – Tyumen samolyoti komandiri ham qildi. Xullas, shahar – Tyumen, his – Xo'sh, tamom...

BSBulat Shaydullin1-fev, 2015O'qish

Barcha sarguzashtlar shu yerda boshlanadi va shu yerda tugaydi. Bostondan ketishni qanchalik istamasam ham, Moskvaga uchadigan chiptam Nyu-Yorkdan edi. Men juda yaxshi tushunardimki, Shimoliy Marvariddan keyin Katta Olma ham unchalik jozibali ko'rinmasligi mumkin. Balki men adashgandirman. Uy-joy bilan bog'liq muammolar yo'q edi - men tanishimning amakivachchasinikida qolishim mumkin edi. Muammo boshqa narsada edi - katta sumka va ryukzak bilan manzilga yetib olish. Ayniqsa, o'tgan safar metroda kerakli summadan 10 barobar ko'p to'lab, qanday ahmoqlik qilganimni juda yaxshi eslardim. Maslahat: Metro vagonlari nomlarini DIQQAT BILAN o'qing. O'z yo'nalishingizda ekanligingiz, afsuski, barcha poyezdlar sizga kerakli joyga borishini anglatmaydi. Hatto sizning chizig'ingiz bo'ylab harakatlanadigan poyezd ham sizning beqatingizda to'xtamasligi mumkin. Narsalarimni tanishimning uyida qoldirib, yuvinib olgach, Menxettendagi bepul o'yin-kulgilarni izlashga yo'l oldim. Albatta ko'ring/tashrif buyuring: - Central Park; - Bruklin ko'prigi; - Chinatown; - Little Italy; - Brodvey; - Times Square kechqurun; - Staten Island paromi; - Brighton Beach. Chinatownda shu tumanda tug'ilgan, yashagan va ishlagan, shu yerda vafot etgan, hech qachon o'z tumanidan tashqariga chiqmagan va ingliz tilini bilmaydigan odamlar bor. Shunga ko'ra, bunday odamlarga biror narsani tushuntirish yoki so'rashning iloji yo'q. Bu sizning foydangizga ishlashi mumkin: menga omad kulib boqdi va men bu odamlarning ko'z o'ngida menyudagi bir nechta xatolarni tuzatganim uchun pul to'lamasdan chiqib ketdim. Men Nyu-Yorkda bo'lganimda, Italiyada qandaydir yarmarka o'tayotgan edi, shuning uchun men bir nechta italyanlarni ko'rishga muvaffaq bo'ldim. Umuman olganda, Chinatown juda tez o'sib bormoqda va sekin, lekin ishonch bilan Little Italy'ni yutib yubormoqda. Brodvey bo'ylab piyoda yurishga va Uoll-stritga, keyin esa Staten Islandga bepul parom jo'naydigan suv bo'yiga tushishga erinmang. Siz nafaqat Ozodlik haykali yonidan suzib o'tasiz, balki avval Menxetten, keyin esa Nyu-York va Jersi-Siti manzarasi ochiladi. Bunga arziydi. Maslahat: Midtaunda "Pizza for 0.99" kabi peshtaxtalar to'la. Aslida, bu pitsa bir dollar turadi, lekin baribir juda arzon (faqat "7-Eleven"da arzonroq, u yerda 2 bo'lak uchun $2, lekin ikkalasi ham masalliq bilan). Kechqurun Central Parkda o'tiring. Uzoq kundan keyin shunchaki daraxt ostida o'tiring yoki maysada yoting. Shahar aholisi nimalar haqida gaplashayotganini eshiting. Agar joyingizda o'tira olmasangiz, ko'l tomon yuring. Agar qo'llaringiz baribir gadjetga tortilsa, keraksiz suratlarni o'chirib tashlab, yaxshi kadrlardan bahramand bo'lishingiz mumkin. Suv iching, atrofga qarang - siz o'rmondasiz, o'rmon ichidagi haqiqiy junglidasiz. Kuch to'plang - oldinda tungi Times Square va 5-avenyu bor. Quyosh botib, tun kirganda, Nyu-Yorkda faqat bitta joy kunduzgidek yorqin yonadi - bu Times Square! Odamlar olomoni, reklama bilan yorqin tablolari va sevimli qahramonlar kostyumidagi aktyorlar - bularning barchasi o'ziga xos muhit yaratadi. Agar katta odamlar olomonida bo'lish istagi quvontirmasa - 5-avenyu bo'ylab sayr qiling va M&M's, Hershey's, NBA Store kabi dunyoga mashhur do'konlarga tashrif buyuring (balki biror narsa sotib olarsiz), shuningdek, qimmat butiklarga kiring. Maslahat: Agar sizni xarid qilish qiziqtirsa, Bruklindagi "Century 21"ga boring. Taniqli brendlarga ega kiyim va poyabzal do'koni, narxlari juda maqbul. Qolgan vaqtni Amerika tabiiy tarix muzeyiga (soat 17:30 da yopiladi) tashrif buyurishga sarflash mumkin. Iltimos, Nyu-Yorkda ekanligingizda, mening xatoyimni takrorlamang - Empire State Building'ga chiqing va Nyu-Yorkka shamol esib turadigan maydonchadan qarang. O'shanda men $29 ga achingan edim, hozir esa o'sha yerga qaytish va imkoniyatni boy bermaslik uchun 2 barobar ko'p to'lashga tayyorman. Maslahat: $29 ga achinmang va Empire State Building kuzatuv maydonchasiga chiqing. Brighton! Shunchaki bu ko'chaga boring va do'konlarning

АСАртём СелезнёвZellss · 1-noy, 2012O'qish

Bu metrodagi eng uzun safar edi. Hech qachon 50 soat davomida uxlamay yurganmisiz? Bu g'ayrioddiy tuyg'u. Ayniqsa, metro kabi uyqusiragan joyda. Ko'zlarimni bir soniyaga yumishim bilan miyam o'chib qolardi, oyoqlarim bo'shashib, yiqila boshlaganimda qayerdaligimni anglab, uyg'onib ketardim. Va shunday qilib bir soatdan ortiq yo'l bosdim. Tashqaridan qaraganda, buni kuzatish qiziqarli bo'lsa kerak =) Brighton Beach perroniga chiqqanimdan so'ng, xayolimga 80-yillarning oxiri va 90-yillarning boshlarida hayot aynan shunday ko'ringan bo'lsa kerak degan fikr keldi. Hamma yoqda ruslar va bozor hidi. Brighton Beach meni tezda o'ziga keltirdi va men internetdan oldindan topib qo'ygan manzilni qidira boshladim. 2 soatlik qidiruvdan so'ng men o'sha uyni topdim, lekin u yerda hech qanday xostel haqida eshitishmagan ekan. Nahotki! Mayli, yana qanday variantlar bor? Albatta, ularda xonalar ijarasi haqidagi e'lonlar bor gazetalar bo'lsa kerak. Va men haq bo'lib chiqdim! Yarim soatdan keyin qo'limda turli xil e'lonlar bilan to'la qalin gazeta bor edi. O'nga yaqin kvartiraga qo'ng'iroq qilib, bir kechasi 12 dollarlik joyda to'xtadim. Men qanday uxlashimni tasavvur qilayotgan edim. Uquv, uzoq vaqt uxlamaganingda bu shunchalik ajoyib narsa. Lekin bundan oldin men internetga kirib, xaritadan kerakli uyni topish uchun Starbucks'ga kirdim. Aynan shu yerda navbatdagi g'alati tanishuv bo'lib o'tdi. Hojatxona navbatida turibman, hech kimga tegmayapman, birdan orqamda turgan erkak gap boshladi: - Hamma narsa qanchalik o'zgardi! Men bu yerda oxirgi marta bo'lganimda, bularning hech biri yo'q edi – na Starbucks, na McDonald's! Brighton qanchalik o'zgardi! - Siz bu yerdan emasmisiz? - Yo'q, men Parijda yashayman va Brighton'ga tashrif buyurdim. Bu yerda hamma narsa qanchalik o'zgardi... O'zingiz qayerdansiz? - Men sayyohman. Hozir tunash uchun joy qidiryapman. - Oh, agar biror joyga yetkazib qo'yish kerak bo'lsa, ayting. Tashqarida mashinam bor! - Ajoyib! Siz ayni muddao bo'ldingiz =) Ko'rinishidan u juda odobli, mehribon odam edi. Aslida ham shunday bo'lib chiqdi, lekin o'ziga xos g'alati odatlari bor ekan. Yo'lda ketayotganimizda u pornografik sayt egasi ekanligi ma'lum bo'ldi))) Shuningdek, aktyorlarni shunday filmlarga joylashtirar ekan. Erkak do'stini pornobiznesga aktyor sifatida qanday joylashtirgani va bu kasbning barcha qiyinchiliklari haqida juda ta'sirli hikoya qilib berdi. O'ylaymanki, blog tsenzurasidan tafsilotlar o'tmasa kerak)) Bo'lajak tunash joyimga yaqinlashganda, u o'z raqamini qoldirdi va ogohlantirdi: “Agar biror narsa bo'lsa, qo'ng'iroq qil. Bu yerda har xil yomon ishlar bo'lib turadi”. Xo'p, umid qilamanki, raqam kerak bo'lmaydi) Uyga kiraman va xayolimga kelgan birinchi fikr: “SIZLAR, JIDDIYMISIZLAR???” Avvaliga xitoylik-pedik, keyin pornobiznes egasi, endi esa qandaydir fohishaxonaga tushib qoldim. Mayli, men uxlamoqchiman, qolgan narsalar esa menga baribir. Belgilangan summani to'ladim, eng xavfsiz burchakdagi karavotga o'xshash narsaga o'zimni urdim, qo'limdan kelgancha o'ranib oldim va darhol uxlab qoldim. Butun tun davomida baland musiqa yangradi, lekin u juda uzoqda va tushlarimning tubida eshitilardi. Ertalab uyg'onib, bu boshpanadan chiqdim, zavq bilan to'la ko'krak havo yutdim va Chinatown'dagi hamrohlarim oldiga yo'l oldim. Ular meni allaqachon yo'qotib qo'yishgan bo'lsa kerak)

НКНаталия Карпенкоmoscowmain_788129278804 · 30-okt, 2012O'qish

Nyu-Yorkka muammosiz yetib oldim va uxlash uchun Long-Aylendga yo'l oldim. Ertalab Nyu-Yorkni zabt etish bo'yicha ulkan rejalarim bor edi) Yoz davomida Nyu-Yorkda ulgurmagan hamma narsani bir kunda bajarishim kerak edi) Ertalab soat 7 da uyg'onib, yo'lga chiqdim. Birinchi bekat - Times Square. Garchi bu yerdan ko'p marta o'tgan bo'lsam ham, Amerikadan Times Square'da fotosuratsiz ketish qanday bo'lardi)) Qolaversa, bu mashhur joy bilan xayrlashish kerak edi... shuningdek, Quiksilver do'koniga kirib, o'zimga Nyu-York yozuvi tushirilgan futbolka sotib oldim) juda xursandman, hech kimda bunaqasi bo'lmaydi, bu sizga oddiy "I ❤️ NY" yozuvlari emas)) Keyin Central Park'da sayr qilish uchun bordim. Shu vaqtgacha bu afsonaviy joyga bormagan edim. Bunday bo'lmaydi) Lekin yo'l-yo'lakay do'konga kirib, kiyim-kechak va taqinchoqlar sotib oldim)) Bu qandaydir aqldan ozish, kunning boshi bo'lsa ham, men allaqachon paketlar bilan yugurib yuribman)) Central Park'da sayr qilgandan so'ng, Chinatown'ga bordim, chunki bu tumanda hech qachon bo'lmaganman, qolaversa, u yerda arzon suvenirlar sotib olish mumkin) kirdim, rejamni bajardim) lekin Chinatown meni g'alati tarzda xitoyliklar soni bilan hayratda qoldirdi)) U yerda bunchalik KO'P bo'lishini o'ylamagan edim))) xo'sh, bo'lishini kutgan edim, lekin ko'chadagi odamlarning 98% emas-da) Men tom ma'noda 2-3 ta xitoylik bo'lmagan odamni uchratdim xolos)) Keyingi punkt - Ozodlik haykali) Bordim, chipta sotib oldim, kema bilan u yerga bordim, tomosha qildim, audio turni eshitdim. Ellis Island'ga ham borishni juda xohlardim, lekin vaqt yetmasligidan qo'rqdim. Gap shundaki, rejalarimda Brighton Beach'ga tashrif buyurish va quyosh botguncha Empire State Building'ga ulgurish bor edi. Chunki shaharni kunduzi va keyin chiroqlar bilan ko'rishni juda xohlayman) Lekin Ellis Island'ga borsam, quyosh botguncha ulgurmasligim mumkin... Haykaldan Manxettenga qarab suzayotganimda, qanchalik charchaganimni va hech qayerga borishni xohlamayotganimni tushundim... Bularning hammasi bir necha yil oldin kuryer bo'lib ishlagan kunlarimni eslatdi, ma'lum bir vaqtgacha ko'p joylarga borish kerak... faqat u yerda kun oxiriga kelib yuk kamayardi, menda esa aksincha) Lekin shu payt xayolimga keldi - voy-dod, bugun Amerikadagi oxirgi kunim! Yig'lashni bas qil, bu kundan maksimal darajada foydalanish vaqti keldi!!) Brighton'ga yetib keldim, sayr qildim, ruscha yozuvlarga qoyil qoldim, atrofimdagi rus tilida gaplashadigan odamlarni eshitdim)) Boshqa mamlakatda o'z vataningning bir bo'lagini ko'rish juda ajoyib))) Eh, tez orada atrofimdagi rus tilida so'zlashuvchilar bunchalik ko'p his-tuyg'ularni uyg'otmaydi, atigi bir necha kundan keyin... Brighton'dan qaytdim, yetib kelgunimcha qorong'u tusha boshladi. Empire State Building'ga chiqdim va lol qoldim... Bu aqldan ozish! Butun shahar kaftdek ko'rinib turibdi, hatto bunchalik balandlikda ekanligimga ishonmayman! Suratga olishni, video olishni, yana suratga olishni xohlardim! Shuningdek, pastda bo'layotgan barcha narsalarni balandlikdan uzoq vaqt tomosha qilishni xohlardim... faqat buni tomosha qilish uchun yugurib kelayotgan ko'plab odamlar manzarani buzardi.. Bu tasavvur qilib bo'lmaydigan manzaradan so'ng pastga tushdim, mini-shoppings qildim va Long-Aylendga qaytdim. Ertaga Moskvaga samolyotim bor. Mana, shtatlardagi yozim ham tugadi. Ishonmayapman, yana ozgina vaqt o'tib, Rossiyada bo'laman.

LKLyudmila Kovalevamila_kovaleva · 17-okt, 2011O'qish

Nyu-York... Men bu shaharga borish uchun hamma narsaga tayyor bo'lgan juda ko'p odamlarni bilaman. Rostini aytsam, o'zim ham u haqida orzu qilganman! Ammo, ochig'ini aytganda, u yerga borganimdan so'ng, bu shahar men uchun emasligini tushundim... umuman olganda, u yerda kam odam yashay oladi. Nyu-York aslida juda iflos, shovqinli va gavjum shahar, u yerdagi odamlardan qochib ketging keladi, lekin ular hamma joyda! Hamma yoqqa yugurishadi, shoshilishadi... u yerda hayot shunchaki oqmaydi, u qaynaydi! Va u yerda mehribon va xushmuomala odamlar juda kam... xuddi har kim o'zi uchun bo'lgan yovvoyi o'rmonga tushib qolgandek bo'lasan. Nyu-York juda chiroyli shahar ekanligini inkor etmayman... tunda Times Square'ga tushib qolganingizda his qiladigan barcha his-tuyg'ularni ta'riflab bo'lmaydi... Minglab chiroqlar, yuzlab porlayotgan billboardlar va xuddi biror serialga tushib qolgandek bo'lasan. Ammo bu olomon orasida o'zingni shaxs sifatida his qilmaysan, shunchaki olomonning bir qismi kabi his qilasan... va nafas siqa boshlaydi, havo yetishmaydi. Bu shaharda hatto Amerikada ekanligingni ham to'liq anglamaysan, chunki u yerda kimni ko'rmaysan: koreys, xitoylik, rus, meksikalik, ispan va hokazo. Nyu-Yorkka kelganimizda, atrofimizda rus tilidagi nutqni eshitish bizga g'alati tuyuldi, hatto yoqimsiz ham bo'ldi, garchi o'sha 2 oy davomida Aseldan boshqa kimdir bilan rus tilida gaplashishni orzu qilgan bo'lsam ham. U yerda hatto ingliz tilini bilmaydigan ruslar yashaydigan Brayton-Bich tumani ham bor! Bu umuman noto'g'ri! Balki meni aqldan ozgan deb o'ylarsiz, lekin agar Amerikada qolish imkoniyatim bo'lganida, men hech qachon Nyu-Yorkda qolmagan bo'lardim. Men kichik, sokin va tinch shaharchada, masalan, Kodi'da yashashni afzal ko'rardim... menga sizning maqtovli Nyu-Yorkingiz kerak emas!)

ССлаваErofeev · 4-noy, 2010O'qish

O'ylaymanki, bu oxirgi sahifa... Rossiya haqida bir necha so'z, men uni Amerika bilan solishtirishdan to'xtamadim va menimcha, uni (garchi daho aytganidek: "Rossiyani aql bilan tushunib bo'lmaydi") biroz ko'proq tushundim... Ruslar o'z mentaliteti, o'ziga xos xarakteri bilan shunchalik faxrlanishadiki, odamning ichi achiydi. Va bu xarakterning eng ko'zga tashlanadigan xususiyati nima? Har qanday vaziyatda istalgan odamni aldash qobiliyati! Voy! Faxrlanadigan narsa topishibdi. (Aytgancha, Bruklinda, NY shahridagi rusiyzabonlarning aksariyati to'plangan joyda, avtomobil sug'urtasi narxi shaharning boshqa tumanlariga qaraganda ancha yuqori... nega? chunki ruslar sug'urta kompaniyalarini aldashni o'rganib olishgan). Amerikada rusiyzabon aholiga nisbatan nafratim kuchaydi... Brayton-Bich ko'chasi - Rossiyaning ramzi. Atrofga qarayapsan - xatolar bilan yozilgan e'lonlar, to'g'riga qarayapsan - yuzida g'azab bilan Dontsovaning kitobini tanlayotgan yomon kiyingan odamlar, bu ko'chaning jirkanch hidi meni undan uzoqroqqa qochishga majbur qildi, eng muhimi - osmon ko'rinmaydi. Uning o'rniga metro yo'lining bir bo'lagi... Bu ko'chadagi temir cheksiz moviy bo'shliqni almashtiradi... Ammo yon tomonga qarasangiz, go'zallikning cheksizligi, okeanning cheksizligi ko'z oldingizda namoyon bo'ladi... Amerikada sog'ingan yagona narsam, ma'lum bo'lishicha, haqiqiy rus tili ekan. Hech qachon ona tili bo'lmagan odamlar tomonidan buzilgan va ona tili bo'lishdan to'xtagan odamlarning boshida boshqa tillar bilan aralashib ketgan (ular "ertaga keling va biz ko'rishamiz" va "yaxshi kun o'tkazing" deydigan) emas, balki haqiqiysi... Men hali imtihonlarni topshirganim yo'q, chunki o'qishga erinyapman. Men bu blogni o'tmishga qaytish va hammasini qaytadan his qilish uchun yozmoqdaman. Hayotimda sodir bo'layotgan o'zgarishlarga normal munosabatda bo'la olmayapman, chunki kuchim yo'q. O'zimni universitetga borishga majburlay olmayapman, chunki doim uyqum kelyapti. Rasmdagi okeanga qarayman va derazadan haqiqatga qarashdan ko'nglim ayniyapti. Odamlar bilan muloqot qilishni xohlamayman, chunki ular mening qayg'u va sog'inchimni tushunishmaydi. Men bu mamlakatni sog'indim, Mayamini sog'indim... Hech bir insonni bu shaharni sog'inganimdek sog'inmaganman, uning chidab bo'lmas issig'ini, moviy sho'r suvini sog'indim. Ichimda bo'shliqni his qilyapman, chunki Rossiyaga faqat tanam qaytdi, barcha istaklarim, fikrlarim va orzularimni esa Amerika va Mayami olib qo'ydi. Bir kun kelib u yerga qaytaman, va'da beraman... Hech bo'lmasa biror narsa o'qiganlarga rahmat.

КСКамиль Сайдашевkamil89 · 31-okt, 2010O'qish

19-avgust, 2010-yil Nyu-Yorkka, Brayton-Bichga bordik. Qiziq. Pullik yo'llar, chunki Lana mashinasida ketdik. Ruslar ko'p. Rus taomlarini yedik - nostalgiya qildik. Okean ajoyib. Go'zal. Havo unchalik yaxshi emas, ko'p kunlar bulutli, bugun esa quyoshli. Bulutli kunlarda suv sotmayman. Ulyana bilan urishib qoldim. Bu yerdan Nyu-Yorkka ketmoqchi bo'ldim, hatto narsalarimni yig'ishtirdim. Qolishga qaror qildim – u mendan hech narsa o'g'irlamasligimga kafolat sifatida ma'lumotlarimni oldi) xafa bo'ldim) Janjal tufayli kayfiyatim va quvvatim biroz tushdi. Lekin ijobiy tomonga o'tishga harakat qilaman. Har doim odamlar orasida loy chaplaydiganlar topiladi, agar ularga e'tibor bersang – tamom, ish chappa ketadi. O'zingni bil, yaxshi hayotga ishon – hammasi yaxshi bo'ladi.

Biz Nyu-York aeroportiga qo‘ndik. Hayajon va qo‘rquv, kutish va zavq – qayerdaligingizni anglaganingizda, lekin baribir bunga ishona olmaganingizda paydo bo‘ladigan o‘sha tuyg‘u. Ehtimol, bu birinchi qarashdayoq munosabatni aniqlash imkonsiz bo‘lgan birinchi shahardir. Kechki xiyobonlar bo‘ylab sayr qilar ekanman, bu yerda o‘zimni qulay his qilyapmanmi yoki yo‘q, tushuna olmadim. Ammo bir narsa aniq edi: NY o‘zining qudrati bilan hayratga soladi! Osmono‘par binolar, odamlar, ritm va umuman energetika – bu sodir bo‘layotgan voqealarni anglashga urinishda nafasni ichga yutishga majbur qiladi. Nyu-Yorkda hamma narsa soat millaridan tezroq harakatlanayotgandek tuyuladi va bu juda ta’sirli. Wall Street, Brooklyn Bridge, Broadway, Battery Park bo‘ylab sayrlar, u yerdan Ozodlik haykaliga manzara ochiladi, shuningdek, Empire State Building’dan tungi Nyu-Yorkning aql bovar qilmaydigan manzarasi – hammasi ajoyib ko‘rinadi, lekin g‘alati tuyg‘u tark etmaydi. Hammasi kinodagidek emas. Mana, birinchi stereotipning barbod bo‘lishi. Haqiqat Gollivud blokbasterlaridan yiroq. Nyu-Yorkda bo‘lib o‘tadigan turli teleseriallar va filmlarni ko‘rib, men shaharni biroz boshqacha tasavvur qilgandim. Yomonroq yoki yaxshiroq emas, shunchaki boshqacha. Asosiy xulosa: hech qachon illyuziya qurmang! Aytganlaridek, bir marta ko‘rish ming marta eshitishdan afzal… NY meni kutib oldi, NY kuzatib qo‘ydi. Rossiyaga uchib ketishdan oldin men Bruklin shahriga ham bordim, ruslarning Brighton Beach muhitiga sho‘ng‘idim va dunyodagi eng mashhur maydon – Times Square’dagi ko‘plab reklama obektlari fonida suratga tushdim. Bruklin va Manxettendagi sayrlar, Central Park, Apple Store + Amerikadagi dastlabki kunlarimda tashrif buyurgan barcha joylar – Nyu-Yorkdagi minimal dastur bajarildi. Xulosa: Nyu-York – o‘ziga xosligi bilan hayratga soladigan, energetikasi bilan lol qoldiradigan juda qudratli shahar. Kimdir unga oshiq bo‘ladi, boshqalar esa bu shovqin-surondan tezroq qochishga tayyor. Ammo Nyu-York – bu hali butun Amerika emas… Yo‘lda davom etamiz.