Brayton: Səyahət bələdçisi, qiymətlər və pulsuz yaşayış · 2026

EKEkaterina Kudriavtsevakate_rina-93 · 22 noy 2015Oxu

Biz Nyu-York şəhərinin hava limanına endik. Həyəcan və qorxu, gözlənti və sevinc – harada olduğunuzu dərk etdiyiniz, lakin hələ də buna inana bilmədiyiniz o hiss. Bəlkə də bu, ilk baxışdan münasibət bildirməyin qeyri-mümkün olduğu ilk şəhərdir. Axşam prospektlərində gəzərkən burada özümü rahat hiss edib-etmədiyimi anlaya bilmirdim. Amma bir şey dəqiq idi: NY öz gücü ilə heyrətləndirir! Göydələnlər, insanlar, ritm və ümumilikdə enerji – baş verənləri dərk etməyə çalışarkən nəfəsinizi kəsən məhz budur. Nyu-Yorkda hər şey saat əqrəblərindən daha sürətlə hərəkət edir və bu, çox təsir edicidir. Wall Street, Brooklyn Bridge, Broadway, Battery Park boyunca gəzintilər, oradan Azadlıq heykəlinə mənzərə açılır, həmçinin Empire State Building-dən gecə Nyu-Yorkunun inanılmaz mənzərəsi – hər şey heyrətamiz görünür, lakin qəribə bir hiss insanı tərk etmir. Hər şey kinodakı kimi deyil. Və budur – ilk stereotipin dağılması. Reallıq Hollivud blokbasterlərindən çox uzaqdır. Nyu-Yorkda cərəyan edən müxtəlif seriallara və filmlərə baxdıqdan sonra şəhəri bir az fərqli təsəvvür etmişdim. Daha pis və ya daha yaxşı deyil, sadəcə fərqli. Əsas nəticə: heç vaxt illüziya qurmayın! Deyildiyi kimi, bir dəfə görmək min dəfə eşitməkdən yaxşıdır… NY məni qarşıladı, NY məni yola saldı. Rusiyaya uçmazdan əvvəl mən Bruklinə də getdim, rusların Brighton Beach atmosferinə qərq oldum və dünyanın ən məşhur meydanı olan Times Square-dəki çoxsaylı reklam obyektlərinin fonunda şəkil çəkdirdim. Bruklin və Manhettendə gəzintilər, Central Park, Apple Store + Amerikadakı ilk günlərimdə ziyarət etdiyim hər şey – Nyu-Yorkdakı minimum proqram yerinə yetirildi. Nəticə: Nyu-York özünəməxsusluğu ilə heyrətləndirən, enerjisi ilə valeh edən çox güclü bir şəhərdir. Bəzilərinin qəlbinə yol tapır, digərləri isə bu hay-küydən tez qaçmağa hazırdır. Amma Nyu-York – bu hələ bütün Amerika demək deyil… Yolumuza davam edirik.

SRSergei Rubanserega24ruban · 14 noy 2015Oxu

Vaşinqtonda lazım olan hər şeyi gördükdən sonra, çox düşünmədən növbəti təyinat yerimiz olan Filadelfiyaya yola düşdük. Beləliklə, şəhər – Filadelfiya, hava – həmişə günəşli. Filadelfiya bizim üçün alış-veriş mərkəzinə çevrildi. Məsələ ondadır ki, biz təsadüfən brend əşyaları çox aşağı qiymətə satan bir mağazaya düşdük. Əşyalar isə çox idi. Çox. Və elə oldu ki, Filadelfiyadakı vaxtımızın yarısını köynəklərə, pencəklərə və qalstuklara baxmaqla keçirdik. (Shut up and take my money). Acıxdığımız üçün qarnımızı doyurmaq üçün yer axtarmağa başladıq. Və tapdıq da. Bu kafenin özəlliyi ondan ibarət idi ki, pizzanın hər dilimi bir dollara satılırdı. Amma əsas məqam odur ki, bütün divarlar müxtəlif ziyarətçilərin fikirləri yazılmış stikerlərlə örtülmüşdü. Bu bizə çox atmosferli və ən azı orijinal göründü. Biz də kənarda qalmadıq və özümüzdən bir xatirə qoyduq. Filadelfiyada görməli yerləri görmək ümumiyyətlə qismət olmadı. Və bunun səbəbi bizdə deyil, səfərimiz zamanı keçirilən «Made in America» festivalında idi, buna görə də şəhərin mərkəzi tamamilə bağlanmışdı. Amma biz kədərlənmədik, çünki qarnımız tox idi, çantamızda isə Rusiyada çox baha başa gələcək brend əşyalar var idi. Ertəsi gün Nyu-Yorka yola düşməli idik. Və həmin anda mən, bəlkə də, bütün yay ərzində ilk dəfə ABŞ-dakı ölçü vahidlərindən və vaxt formatından nifrət etdim. Bilməyənlər üçün deyim ki, Amerikada tamamilə fərqli, məntiqi əsaslandırılmamış ölçü vahidləri istifadə olunur. Həmçinin, onlar 12 saatlıq vaxt formatından istifadə edirlər. Və budur, mən səhər saat 9-a bilet almaq əvəzinə, axşam saat 9-a bilet alıram. Bu isə o deməkdir ki, biz daha bir günü Filadelfiyada keçiririk; bu şərt bizə qətiyyən uyğun gəlmirdi. Yenidən bilet almağa məcbur olduq və başladığımız yerə qayıtdıq. (Comeback) Beləliklə, şəhər – Nyu-York, əhval-ruhiyyə – kədərli. Nyu-Yorka daxil olarkən anladım ki, Rusiyaya qayıtmağımıza cəmi iki gün qalıb və bu fikir uçuşa qədər məni tərk etmədi. İlk növbədə, rus ruhunu hiss edə biləcəyimiz yerə – Brayton-Biçə yollandıq. Bizi ilk növbədə bura necə yerdir və orada hər şey həqiqətənmi bu qədər ruscadır sualı maraqlandırırdı? Məlum oldu ki, bəli, amma bir problem var. Braytondakı Rusiya – bu 90-cı illərin Rusiyasıdır. Kiçik Rusiya bizə çox kədərli, darıxdırıcı, maraqsız göründü. İnsanlar bədbəxt görünürdü, gənclər demək olar ki, yox idi. Bütün bunlara baxaraq Amerikaya qayıtmaq istədim və biz də elə etdik. Nyu-Yorkdakı ikinci günümüzü Brodvey boyu gəzərək keçirdik. Elə bil dünən gəlmişdin və bu yerlərdən keçmişdin, amma əslində bu, üç ay əvvəl idi. Və hər dəfə Nyu-Yorkda keçdiyimiz yerləri xatırlamaq mənə daha çox sevinc bəxş edirdi. Bəlkə də bu şəhərin sehrli gücü bundadır – onun haqqında nə qədər çox düşünsən, onu bir o qədər çox sevirsən. Ən əvvəldə mən Nyu-Yorkun məyus etdiyini demişdim. Yox, yenə də Nyu-York valeh etdi. Və o bunu necə bacarır? Səyahət sona çatdı və Nyu-York – Moskva reysinin komandiri bizi salamladı və uğurlu uçuş arzuladı. Eynisini sonradan Moskva – Tümen təyyarəsinin komandiri də etdi. Beləliklə, şəhər – Tümen, hiss – Budur, tamamdı...

BSBulat Shaydullinbulat8801 · 1 fev 2015Oxu

Bütün macəralar burada başlayır və burada bitir. Nyu-Yorkdan Moskvaya uçan təyyarə biletim olduğu üçün Bostondan ayrılmaq istəməsəm də, getməli idim. Şimalın Mirvarisindən sonra Böyük Almanın belə o qədər də cəlbedici görünməyə biləcəyini çox yaxşı anlayırdım. Bəlkə də yanılırdım. Yaşayış yeri ilə bağlı problem yox idi - tanışımın xalası qızının yanında qala bilərdim. Problem başqa idi - böyük çanta və bel çantası ilə mənzil başına çatmaq. Xüsusilə də, keçən dəfə metroda lazım olandan 10 dəfə çox ödəyərək necə axmaqlıq etdiyimi çox yaxşı xatırlayırdım. Məsləhət: Metro vaqonlarının adlarını DİQQƏTLƏ oxuyun. Öz xəttinizdə olmağınız, təəssüf ki, bütün qatarların sizə lazım olan yerə getdiyi mənasına gəlmir. Hətta sizin xəttinizlə hərəkət edən qatar belə sizin stansiyada dayanmaya bilər. Əşyalarımı tanışımın evində qoyub yuyunduqdan sonra, Manhettendə pulsuz əyləncələr axtarmağa çıxdım. Mütləq baxın/ziyarət edin: - Central Park; - Bruklin körpüsü; - Chinatown; - Little Italy; - Brodvey; - Times Square axşam vaxtı; - Staten-Aylendə gedən bərə; - Brighton Beach. Chinatown-da bu rayonda doğulmuş, yaşamış və işləmiş, elə orada da vəfat etmiş, heç vaxt öz rayonunun hüdudlarından kənara çıxmamış və ingilis dilini bilməyən insanlar var. Müvafiq olaraq, belələrinə nəsə izah etmək və ya soruşmaq mümkün olmayacaq. Bu, sizin xeyrinizə işləyə bilər: bəxtim gətirdi və bu insanların gözü qarşısında menyudakı bir neçə səhvi düzəltdiyim üçün pul ödəmədən çıxıb getdim. Mən Nyu-Yorkda olanda İtaliyada hansısa yarmarka keçirilirdi, ona görə də bir neçə italyan görə bildim. Ümumiyyətlə, Chinatown çox sürətlə böyüyür və yavaş-yavaş, lakin əminliklə Little Italy-ni udur. Brodvey boyu piyada gəzməyə və Uoll-stritə, sonra isə Staten-Aylendə pulsuz bərənin yola düşdüyü su kənarına enməyə tənbəllik etməyin. Siz nəinki Azadlıq heykəlinin yanından keçəcəksiniz, həm də əvvəlcə Manhettenin, sonra isə Nyu-York və Cersi-Sitinin heyrətamiz mənzərəsi açılacaq. Buna dəyər. Məsləhət: Midtaunda "Pizza for 0.99" tipli lövhələr doludur. Əslində, bu pitsa bir dollar dəyərindədir, lakin yenə də çox ucuzdur (yalnız "7-Eleven"-də daha ucuzdur, orada 2 dilim üçün $2, amma hər ikisi içlikli). Axşam Central Parkda oturun. Uzun bir gündən sonra sadəcə bir ağacın altında oturun və ya otların üstündə uzanın. Şəhər sakinlərinin nədən danışdığına qulaq asın. Yerinizdə otura bilmirsinizsə, gölə tərəf gəzin. Əgər əlləriniz yenə də qadcetə uzanırsa, lazımsız fotoları silib yaxşı kadrlarla zövq ala bilərsiniz. Su için, ətrafa baxın - siz meşədəsiniz, cəngəlliyin içindəki əsl cəngəllikdəsiniz. Güc toplayın - qarşıda gecə vaxtı Times Square və 5-ci avenyu var. Günəş batıb gecə düşəndə, Nyu-Yorkda yalnız bir yer gündüz kimi parlaq yanır - bu Times Square-dir! İnsan izdihamı, reklamlı parlaq tablolar və sevimli personajların kostyumlarını geyinmiş aktyorlar - bütün bunlar xüsusi bir atmosfer yaradır. Əgər böyük insan izdihamında olmaq perspektivi sizi sevindirmirsə - 5-ci avenyu boyu gəzin və M&M's, Hershey's, NBA Store kimi dünyaca məşhur mağazaları ziyarət edin (bəlkə nəsə alarsınız), həmçinin bahalı butiklərə girin. Məsləhət: Əgər alış-veriş sizi maraqlandırırsa, Bruklindəki "Century 21"-ə gedin. Məşhur brendləri olan böyük geyim və ayaqqabı mağazası, qiymətləri kifayət qədər münasibdir. Qalan vaxtı Amerika Təbiət Tarixi Muzeyini (saat 17:30-da bağlanır) ziyarət etməyə sərf etmək olar. Və xahiş edirəm, artıq Nyu-Yorkdasınızsa, mənim səhvimi təkrarlamayın - Empire State Building-ə qalxın və Nyu-Yorka külək vuran meydançadan baxın. O vaxt mən $29-a heyfslənirdim, indi isə ora qayıtmaq və fürsəti əldən verməmək üçün 2 dəfə çox ödəməyə hazıram. Məsləhət: $29-a heyfslənməyin və Empire State building-in müşahidə meydançasına qalxın. Brayton! Sadəcə bu küçəyə gedin və mağazaların rusdilli lövhələrinə, "Moya Semya" şirələrinə, "Korovka" adlı sirli konfetlərə, "Adjika" ədviyyatlarına və maraqlı "Tarkhun" suyuna baxın. Əbədi tələsən piyadalara və onlara daim yol verən maşınlara baxaraq, Brighton

ССлаваErofeev · 4 noy 2010Oxu

Düşünürəm ki, bu sonuncu səhifədir... Rusiyadan bir neçə kəlmə, hansı ki, mən onu Amerika ilə müqayisə etməkdən heç vaxt əl çəkmədim və hansı ki, düşünürəm, (baxmayaraq ki, dahi demişdir: "Rusiyanı ağılla dərk etmək olmaz") bir az daha çox anladım... Ruslar öz mentalitetləri, öz təkrarolunmaz xarakterləri ilə o qədər fəxr edirlər ki, adamın içi göynəyir. Və bu xarakterin ən gözəçarpan xüsusiyyəti nədir? İstənilən vəziyyətdə istənilən adamı aldatmaq bacarığı! Vay! Fəxr edəcək bir şey tapıblar. (Yeri gəlmişkən, Bruklində, NY şəhərində rusdilli əhalinin böyük hissəsinin cəmləşdiyi yerdə, avtomobil sığortasının qiyməti şəhərin digər rayonlarına nisbətən daha yüksəkdir... niyə? çünki ruslar sığorta şirkətlərini aldatmağı öyrəniblər). Amerikada rusdilli əhaliyə qarşı nifrətim gücləndi... Brayton-Biç küçəsi Rusiyanın rəmzidir. Ətrafa baxırsan - səhvlərlə dolu elanlar, düz qabağa baxırsan - üzündə qəzəblə Dontsovanın kitabını seçən pis geyinmiş insanlar, bu küçənin iyrənc qoxusu məni ondan uzaq qaçmağa məcbur edirdi, ən əsası isə - səma görünmür. Onun yerinə metro xəttinin bir parçası... Bu küçədəki dəmir sonsuz mavi boşluğu əvəz edir... Amma yan tərəfə baxsanız, gözəlliyin sonsuzluğu, okeanın sonsuzluğu göz önündə canlanacaq... Amerikada darıxdığım yeganə şey, məlum olduğu kimi, əsl rus dili idi. Heç vaxt ana dili olmayan insanlar tərəfindən korlanmış və ana dili olmaqdan çıxmış insanların başında başqa dillərlə qarışmış (onlar "sabah gəlin və biz görəcəyik" və "yaxşı gün keçirin" deyirlər) deyil, əsl rus dili... Mən hələ imtahanlarımı verməmişəm, çünki oxumağa tənbəllik edirəm. Mən bu bloqu keçmişə qayıtmaq və hər şeyi yenidən yaşamaq üçün yazıram. Həyatımda baş verən dəyişikliklərə normal reaksiya verə bilmirəm, çünki gücüm yoxdur. Özümü universitetə getməyə məcbur edə bilmirəm, çünki daim yuxum gəlir. Şəkildəki okeana baxıram və pəncərədən reallığa baxmaqdan ürəyim bulanır. İnsanlarla ünsiyyət qurmaq istəmirəm, çünki onlar mənim kədərimi və darıxmağımı anlamayacaqlar. Bu ölkə üçün darıxıram, Mayami üçün darıxıram... Heç bir insan üçün bu şəhər üçün darıxdığım kimi darıxmamışam, onun dözülməz istisi, mavi duzlu suyu üçün darıxıram. İçimdə boşluq hiss edirəm, çünki Rusiyaya yalnız bədənim qayıtdı, bütün arzularımı, fikirlərimi və xəyallarımı isə Amerika və Mayami əlimdən aldı. Bir gün ora qayıdacağam, söz verirəm... Heç olmasa bir şey oxuyanlara təşəkkür edirəm.

КСКамиль Сайдашевkamil89 · 31 okt 2010Oxu

19 avqust 2010 Nyu-Yorka, Brayton-Biçə getdik. Maraqlıdır. Pullu yollar, çünki Lananın maşını ilə getmişdik. Ruslar çoxdur. Rus yeməkləri yedik - nostalji yaşadıq. Okean əladır. Gözəldir. Hava o qədər də ürəkaçan deyil, günlərin çoxu buludludur, bu gün isə günəşlidir. Buludlu günlərdə su satmıram. Ulyana ilə dalaşdım. Buradan Nyu-Yorka getmək istəyirdim, hətta əşyalarımı yığmışdım. Qalmaq qərarına gəldim – o, məndən heç nə oğurlamayacağıma zəmanət kimi məlumatlarımı götürdü) xətrimə dəydi) Davaya görə enerjim və əhvalım bir az düşdü. Amma pozitiv olmağa çalışacağam. Həmişə palçıq atan insanlar tapılır, əgər onlara fikir versən – bitdi, məhv oldun. Özünü bil, yaxşı həyata inan – hər şey yaxşı olacaq.

АГАлександр Горбачевmenus12 · 9 iyl 2010Oxu

Bu sətirləri birinci və ikinci mərtəbə arasındakı pilləkənlərdə oturub, güclə işləyən kondisionerin qarşısında yazıram. Bir addım sola və ya sağa atsam, cəhənnəm istisinə düşəcəyəm. İstilik 40 dərəcəyə yaxındır. Əsas bu deyil. Bir həftə əvvəl bayramqabağı əhval-ruhiyyə kifayət qədər yüksək idi, axı Müstəqillik günü yaxınlaşırdı. 4 iyul, səhər heç nə ilə seçilmirdi, hər şey həmişəki kimi. Nahara yaxın Braytona tərəf getdim, çünki çimərliyə gedib dincəlmək, sonra isə mərkəzə keçmək üçün hiyləgər planım var idi. Çimərlik möhtəşəm idi, baxmayaraq ki, adam çox idi... bu daha maraqlı idi. Günəş yandırır, su sərindir, qısası, hər şey əladır. Su prosedurlarından sonra mən və kapitan Ravşan Manhettenə yollandıq. Təəssüratlar metronun girişindəcə başladı. Platformada bu qədər adamı heç vaxt görməmişdim. Məsələ ondadır ki, qatarlar həftəsonu cədvəli ilə... super həftəsonu cədvəli ilə, 30 dəqiqədən bir hərəkət edirdi. Üstəlik, öz yolları ilə deyil, stansiyaların yarısını keçərək (bizim üçün bu daha yaxşı oldu). Amma ən gülməlisi odur ki, bu insan kütləsi artıq dolmuş vaqonlara soxulmağa başlayanda, qatar sürücüsü dinamiklə elan edir: «hara soxulursunuz, arxamca yarımboş qatar gəlir». Ən gülməlisi odur ki, insanlar qulaq asır və minmirlər. Manhettendə tıxacdır. İnsan kütləsi bununla izah olunurdu ki, saat 21:00-da 11-ci avenyuda, 36-dan 60-cı küçəyə qədər atəşfəşanlıq olmalı idi. Mecy’s şirkəti bu tədbirin təşəbbüskarıdır və hər il bu işə bir milyon dollar xərcləyir. Buna görə də bu möhtəşəm təntənəni görmək üçün həvəs var idi. 11-ci avenyuya çatanda özümü «Olimpiya» stadionunda, Slipknot konsertində hiss etdim. İnsanların sayı sadəcə qeyri-realdır. Amma məsələ ondadır ki, 11-ci avenyudan o tərəfə keçmək mümkün deyildi, bütün eni boyu polis kordonları dururdu. Cəhənnəmə getsinlər. Amma hər küçədə elə hündürmərtəbəli binalar var ki, çox istəsən belə, atəşfəşanlığı görə bilməzsən. Beləliklə, biz ən yaxşı baxış nöqtəsini axtararaq küçələrlə irəliləyirdik. Bizimlə birlikdə 100500 min insan da yaxşı yer tapmağa çalışırdı. Artıq detalları buraxaraq deyim ki, biz heç nə görmədik, yalnız eşitdik. Milyon dolların iyi, düzünü desəm, orada xüsusi hiss olunmurdu, baxmayaraq ki, atəşfəşanlıqdan sonra orada uzun müddət iy qalırdı. Və minlərlə, minlərlə insan... keçmək mümkün deyil. Qısası – Amerikanın Müstəqillik günü kapitanın indiyə qədər gördüyü ən böyük trollinqdir. Əvəzində, sonra McDonald’s-da biz o amerikalılardan qisasımızı aldıq, detallara girməyəcəyəm xDDD. Evə yenə çata bilmədim, çünki mənim avtobusum (beşindən heç biri) gecə işləmir, nə Bruklindən, nə də Manhettendən. Əvəzində növbəti gün biz yenə çimərlikdə idik, bir çox yaxşı dostum mənə gün batımını rom içərək izlədiyimiz möhtəşəm bir yer göstərdi. Vaxt çox sürətlə keçir.

РРомаbr1ckk · 3 iyl 2010Oxu

Yerli vaxtla gecə saat 3:24. Bloknota yazıram, çünki internet pulludur. Ətrafda yuxulu yol yoldaşları uzanıb, biz Wetting Floor avtobus stansiyasının ən küncünə çəkilmiş dəmir oturacaqlarda sıxışmışıq. Yüngül sərin meh qonaqları sərt şəkildə qarşılayır. Bəli, biz Pitsburqa getməyə qərar verdik. Bruklində olanda razılaşdıq ki, biz darıxdırıcı və bahalı NY-dan daha çox şey görmək istəyirik. Hər şey iş axtarmağa davam etməyimizlə başladı. Növbəti işə düzəltmə agentliyinə (təkcə Braytonda onlardan çoxdur) baş çəkdikdən sonra başa düşdük ki, onlardan xüsusi bir fayda yoxdur. Məsləhət! İşə düzəltmə agentliklərinin xidmətlərindən ehtiyatlı olun. Bunlar saxta ofislər, pul qoparanlar (bir vakansiya üçün 400$-a qədər çatırdı) və ya sadəcə az maaşlı işlər ola bilər (məsələn, yükdaşıyan işi, elan edildiyi kimi 8-10 dollar/saat əvəzinə, əslində gün ərzində minimum iş və ya ümumiyyətlə işin olmaması məlum olurdu). Bununla belə, vahiməyə düşüb onlardan qaçmaq lazım deyil, bir çox tanışlar bu yolla yaxşı vakansiyalar tapıblar. Əsas odur ki, ilk təklifə atılmayasınız. Əslində, bizim bir neçə variantımız var idi, amma biz seçici idik və çantalarımızı yığmağa getdik. Autobus Station-a gəlib Vaşinqton DC-yə marşrut təyin etdik, lakin gec gəldiyimiz üçün ora reyslər yalnız sabaha idi. O zaman biz gözlənilmədən sirli Pitsburqa getməyə cəsarət etdik. Təəccüblənmiş kassir bizdən bir neçə dəfə soruşdu və dedi ki, bu Vaşinqtona gedən yol deyil. Biz cavab verdik ki, bizə sadəcə just travelling lazımdır. Ətrafımızdakılar gülümsəyirdi :) Məsləhət! Kiçik bir məsləhət. Bizim kimi səliqəsizlər üçün. Əgər birdən şəhərlərarası avtobusdan istifadə etməli olsanız, baqajınız üçün CHECK-IN etməyi unutmayın. Və əvvəlcədən gəlin, yoxsa növbəyə görə öz vaxtınıza çatmayacaqsınız :/ Reys daha ucuz olsun deyə, Çin avtobuslarından istifadə edin, onlar dəfələrlə ucuzdur (düzdür, biz hələ onlardan istifadə etməmişik). Hələlik Filadelfiyada (burada onu mehribanlıqla Fili adlandırırlar) oturmuşuq. Tam köçmə bizə iki nəfər üçün 140$-a başa gəldi. Başa düşdüyünüz kimi, planlarımızda nə iş, nə də ev var, biz taleyin ixtiyarına buraxılmışıq :)

РРомаbr1ckk · 30 iyn 2010Oxu

Üzərimizə davamlı olaraq yağan təəssüratları kağıza köçürməyə vaxtımız heç çatmır. Başımda bütün günlər bir-birinə qarışıb, ayaqlarım saysız-hesabsız küçələrdə, prospektlərdə, parklarda gəzməkdən yorulub, amma yenə də mümkün qədər çox şey görmək istəyirəm. Bir neçə gün ərzində biz Nyu-Yorkun müxtəlif rayonlarında olmağa macal tapdıq və onların hər biri bizə özünəməxsus şəkildə göründü. Bu, həqiqətən də ziddiyyətlər şəhəridir, burada hər şeylə qarşılaşa bilərsiniz, çünki dünyanın hər yerindən gələn bir çox mədəniyyət burada bir yerdə yaşayır. Dünən Bronksdan olan qaradərili uşaqlarla futbol oynadıq, Staten-Aylenddəki «Great Kills» stansiyasının yaxınlığında gəzdik, təsadüfi keçənlərin mahnılarına qulaq asdıq və Mərkəzi Parkda həvəskar beysbol oyununa baxdıq. Manhetten haqqında danışmayacağıq, çünki onun haqqında onsuz da çoxlu bələdçi kitabları yazılıb. Yalnız onu əlavə edək ki, alış-veriş və suvenirlərlə tələsməmək, əksinə, daha ucuz variantları uzaq rayonlarda axtarmaq daha yaxşıdır. ABŞ-da yerləşmək üçün vacib işlər, yəni səyahət etmək arasında biz hətta mənzil də tapdıq. Düzünü desək, özümüz yox – biz taksofondan icarəyə verənlərə zəng etməyə çalışarkən Braytondakı mənzillərdən birinin sahibi yaxınlaşdı və çimərliyin düz yanında, bütün şəraiti olan kifayət qədər ucuz bir otaq təklif etdi. Great! Mənzilə baxdıqdan sonra biz yaxınlıqdakı başqa bir otaq kirayə verilən evə daxil olduq. Ev sahibini gözləyərkən, orada yaşayan ukraynalı birinin burada yaşamağın nə qədər pis olması, ev sahibinin onu necə bezdirməsi və ümumiyyətlə bura gəlməməyin daha yaxşı olması barədə dəhşətli hekayəsini dinlədik. Nəhayət, 15 dəqiqədən sonra saqqallı, axsaq bir kişi gəldi və bizi otağa apardı. Əvvəlcə işıq açarını uzun müddət axtardıq, apartments-i görəndə isə susduq – küncdə köhnə çarpayısı, yerdə televizoru və çılpaq divarları olan boş bir otaq, icarə haqqı isə çimərlikdəkindən daha baha. Mətbəxə və hamama girəndə dəhşətli bir qoxu və onunla birlikdə uçan milçəkləri hiss etdik. Məsləhət! Mənzil və iş axtarışında ümidinizi itirməyin. İlk qarşınıza çıxan apartments-i götürməyin, daha yaxşısını axtarın. Məsələn, Braytonda çoxlu elanları olan bir neçə newspapers (Russkaya reklama, Russky Bazar) ala bilərsiniz. Hamıya zəng edin, mümkün qədər çox təklif toplayın və otaqlara baxmağa gedin. Gec-tez özünüzə uyğun bir şey tapacaqsınız. Əgər ingilis diliniz zəifdirsə – Brayton sizin üçün doğru yoldur – burada çoxlu ruslar var, onlardan həm otaq, həm də iş haqqında soruşa bilərsiniz. Yeri gəlmişkən, bizə tez-tez ruslar yaxınlaşırdı, təkcə Braytonda deyil, biz də onlarla söhbət edirdik. Rusları izdiham içində asanlıqla tanımaq olur, kömək istəmək olar, bir qız bizə otaq icarəyə verənlərin telefon nömrəsini verdi. W&T-nin piyada mənzil axtarmaqla bağlı tövsiyələri bizə çox kömək etmədi – biz NY-un müxtəlif rayonlarında yüzlərlə evi gəzdik, amma bir dəfə də olsun RENT elanı görmədik, yəqin ki, bəxtimiz gətirmədi.