Singapur: Przewodnik, wizy i darmowe noclegi · 2026

OOOralbek Otegulovjohnfkennedy · 8 lis 2015Czytaj

29 kwietnia 2014 r. Około godziny 11:00. Astana. Konsulat amerykański. Dialog między Kazachami a Amerykanami trwa. Wydaje się, że świetnie się dogadują. Wszyscy studenci wychodzą zadowoleni. A jak ja stąd wyjdę...? Ciekawe pytanie... Kilka minut temu, bojąc się, że z powodu niedosłuchu źle usłyszę pytanie i udzielę błędnej odpowiedzi, teraz martwiłem się kłamstwem, które wypowiedziałem zaledwie kilka sekund temu. Zgodnie z trzecią zasadą przechodzenia rozmowy wizowej, którą wbito nam do głowy: „Nigdy nie wolno okłamywać konsula”. Ale musiałem złamać tę zasadę. Mam nadzieję, że konsul tego nie wyczuje... Facet, który przeprowadza ze mną rozmowę, też nosi okulary, tak jak ja. „Może przepuści kolegę w okularach?” – przemknęło mi przez myśl. Potem pomyślałem, że pewnego dnia sam mogę znaleźć się na takim stanowisku. Zawsze podobała mi się służba dyplomatyczna. Aby to osiągnąć, przede wszystkim trzeba było nauczyć się języka. W tym celu, nie kończąc szkoły, zaraz po 9. klasie poszedłem do college'u, aby zacząć uczyć się angielskiego od zera. Moja decyzja była dla wielu jak grom z jasnego nieba. Większość, która spodziewała się, że zostanę nauczycielem historii, początkowo wzięła to za żart, a potem nie mogła zrozumieć mojego wyboru. „Chłopak, który nie zna angielskiego, chce zostać nauczycielem angielskiego? Co za śmieszna sytuacja. Za miesiąc czy dwa wróci, nie dając rady się uczyć...” – oto co wtedy myślało o mnie wielu ludzi. Sekret tego znałem tylko ja. Po 7 latach ujawniam wam wielki sekret, o którym nikt dotąd nie wiedział. „Jeśli się uda, zostanę dyplomatą, jeśli nie – nauczycielem lub tłumaczem. W każdym razie człowiek, który zna język, nie zginie!” – z tym celem wybrałem angielski i upewniłem się co do słuszności tej drogi. Kolejną rzeczą, która zwiększyła moje zainteresowanie dyplomacją i polityką, była praca Kasyma-Żomarta Tokajewa (Kassym-Jomart Tokayev) zatytułowana „Belasu”. W 2011 roku, pracując jako mentor na obozie letnim dla dzieci, kupiłem tę książkę za swoją pierwszą pensję. Bardzo wspaniała książka, ale trudno uwierzyć, że napisał ją sam. Może sam. W końcu jest synem znanego pisarza. W tej książce Kasym-Żomart pisze, że kiedyś pracował w ambasadzie Związku Radzieckiego w Singapurze. On również zajmował się kwestiami wydawania wiz, tak jak Amerykanin stojący teraz przede mną. Pewnego dnia żartobliwie powiedział coś po rosyjsku osobie, która przyszła po wizę (jeśli się nie mylę, musiał to być obywatel Australii). Najwyraźniej myślał, że Tokajew jest miejscowym Singapurczykiem, i przestraszył się, gdy ten przemówił po rosyjsku. Patrząc na amerykańskiego konsula za grubą szybą, przypomniałem sobie to zdarzenie. „Ciekawe, czy ten człowiek też zażartuje ze mnie...? Amerykanie lubią żarty...” Podczas gdy myślałem o różnych rzeczach, przeprowadzający rozmowę zdążył zadać kolejne pytanie. Na nieszczęście to pytanie mogło być kontynuacją tego, o którym właśnie skłamałem: - Can you cook «Beshbarmak»? - Yes, of course! – nawet nie zauważyłem, jak odpowiedź automatycznie wymknęła mi się z ust. Oh, mon Dieu! Teraz, co jeśli zapyta, jak robi się „Beszbarmak”? Skąd mam wiedzieć, jak się go robi? Coś, czego nigdy w życiu nie gotowałem. Dobra, powiem, że gotują mięso, ciasto i ziemniaki, ale co odpowiem, jeśli zapyta o proces przygotowania? Skąd mam wiedzieć, co wrzucić najpierw, co potem...? Tego kłamania już wystarczy! Nie mogę już oszukiwać konsula. To już drugi raz, kiedy skłamałem. „Na pewno mnie obleje. Koniec, pożegnaj się ze swoim marzeniem! – Nie, czekaj, stop! Jeszcze nic nie jest przesądzone!” – zmagałem się z własnymi myślami. Konsul nawet nie spojrzał na moją twarz. Gdy tylko podszedłem, rzucił jedno spojrzenie, potem drugie, gdy zapytałem „In America?”, i to wszystko. Wszystkie pytania zadawał, patrząc w dół i przeglądając papiery. Czasem patrzy w komputer, czasem w dokumenty. Nie patrzy na mnie, stojącego przed nim. Jeśli nie patrzy, niech nie patrzy! Niech nie widzi mojej twarzy, która zaczerwieniła się od kłaman