Chiny: Przewodnik, wizy i darmowe noclegi · 2026

NNataljanataljauk · 20 gru 2025Czytaj

Praca w Chinach✨ Mieszkaj i pracuj w najlepszych miastach Chin, dołączając do czołowych zespołów hoteli 4-5\* gwiazdkowych! Zakwaterowanie i wyżywienie wliczone. Szansa, która zmienia życie, dla każdego gotowego na rozwój osobisty i zawodowy. 🌏 Rozpocznij swoją podróż już dziś\!Praca w Chinach: praca w hotelach w Chinach | Agencja IEC

VMValeriya Matyukhinalera.matyukhina · 31 sty 2015Czytaj

Dotarliśmy na zachodnie wybrzeże, jesteśmy nad Oceanem Spokojnym. Pierwszy punkt podróży to San Francisco. Moja pierwsza myśl – to naprawdę istnieje! To miasto jest prawdziwe i wygląda dokładnie tak, jak na zdjęciach! A nawet lepiej. San Francisco wyróżnia się stromymi wzgórzami, połączeniem architektury wiktoriańskiej z nowoczesną, można by wymieniać bez końca... Spacer po pochyłych ulicach (czasami 45-50 stopni) był po prostu wspaniały! Ale bardzo szybko zmęczyliśmy się wspinaczką i postanowiliśmy przejechać się słynnym tramwajem linowym (Cable Car). Umowna „pętla”, gdzie tramwaj zabiera ludzi, była pełna turystów, kolejka na pewno na pół godziny! Zrobiliśmy sobie zdjęcia przy nim i poszliśmy na spacer do China Town. Tam oczywiście kupiliśmy pamiątki, zjedliśmy, kiedy dogonił nas tramwaj. No i udało się przejechać! Dojechaliśmy do Lombard Street – najbardziej krętej ulicy świata. Oszałamiające, chyba nie widziałam nic piękniejszego. Nie sama droga, ale otoczenie – ta roślinność, kwiatki, zieleń... mmm. Następnie skierowaliśmy się na Pier 39. Chcieliśmy pojechać na wyspę Alcatraz, ale okazało się, że trzeba było się zapisać wcześniej, więc musieliśmy zadowolić się zdjęciami na tle wyspy. Też nieźle!:) Jako miłośniczka zwierząt nie mogłam przejść obojętnie obok zoo w San Francisco, które znajdowało się tak dogodnie, zaledwie 2 minuty spacerem od naszego motelu. To zoo jest chyba najbardziej okazałym i zadbanym, jakie widziałam. Duży teren, urządzone wybiegi i klatki, dużo drzew. W skrócie, czyste Wow, Miau i bee. Swoją drogą, kozy można było samemu nakarmić i uczesać, prawda, że jedna nas szturchnęła. A w San Francisco, i w ogóle w całej Kalifornii, jak zrozumieliśmy później, jest bardzo dużo Chińczyków. Widocznie było im tam znacznie bliżej się przeprowadzić. Są całkiem przyjaźni, z jedną kobietą poznałam się po prostu siedząc w autobusie. Przez dwa przystanki, które jechaliśmy razem, zdążyłam poznać chyba całą historię jej rodziny, o wszystkich dzieciach, mężach, psach itp.))) Ogólnie rzecz biorąc, San Francisco to czyste piękno, malowniczość i chińskie jedzenie wszędzie!

VMValeriya Matyukhinalera.matyukhina · 31 sty 2015Czytaj

Stany Zjednoczone Ameryki. Nasz pierwszy dzień za oceanem był niezapomniany. Ze względu na różnicę czasu i długi lot dzień pomieszał się z nocą; nie wiedzieliśmy, która jest godzina i według której strefy czasowej się orientować. Jeden długi, niekończący się dzień. Ale spać absolutnie się nie chciało. Manhattan przywitał nas, jak należy, niesamowicie wysokimi wieżowcami i stosunkowo wąskimi uliczkami. Myślicie, że w Moskwie jest głośno, tłoczno, ludzie biegną w swoich sprawach, nie zauważając niczego wokół? Ha, skądże znowu! W Nowym Jorku w ciągu sekundy można zobaczyć setkę ludzi różnych narodowości, koloru skóry, stylu i języka. Tutaj czujesz się jak mała mrówka wśród innych pobratymców i ogromnych budowli wokół. Ale to dodaje miastu uroku. Nasze pierwsze trzy dni minęły właśnie w tym sercu amerykańskiego życia. Najpierw byliśmy po prostu zszokowani inną mentalnością, liczbą Afroamerykanów z ich koronnym «What's up, maaan???» do przechodniów i brakiem zwykłych sklepów spożywczych (każdego dnia, wracając ze spaceru, pokonywaliśmy kilometry po Manhattanie w poszukiwaniu czegokolwiek jadalnego, co nie przypominałoby fast-foodu). Wracając do tematu Afroamerykanów, przypominam sobie, że pierwszą osobą, którą zobaczyliśmy w Stanach, była imponujących rozmiarów afroamerykańska dama na kontroli wizowej, która biegała wzdłuż kolejki turystów rozmawiających przez telefon i z wyrazem gotowości bojowej krzyczała: «Shut it down, man! Shut it down!» To zapamiętaliśmy na długo. W Nowym Jorku już pierwszego dnia spotkało nas wielkie rozczarowanie. Przyjechaliśmy jako studenci-tłumacze, myśleliśmy, że szybko ze wszystkim się uporamy, zaczniemy rozumieć Amerykanów i znokautujemy uczestników Work and Travel USA. Nic z tego! Nie rozumieliśmy absolutnie NIC. W Nowym Jorku, jak już mówiłam, zebrane są wszelkie możliwe dialekty i osobliwości wymowy. Pamiętam, że na początku nie rozumieliśmy nawet zwrotu powitalnego «Hey, how are you doing, guys?». Nowojorczycy starannie połykają wszystkie dźwięki, które można i których nie można, zostawiając 1-2 sylaby i parę liter. Spróbuj zgadnąć, że cię nie wysłali, a życzyli miłego dnia. Po obejrzeniu Statuy Wolności i zrobieniu 100500 zdjęć z nią w tle, niezbyt szczęśliwie wyruszyliśmy do China Town, po błądzeniu przez godzinę z 10-20-kilogramowymi walizkami znaleźliśmy odpowiedni autobus do Virginia Beach i ruszyliśmy.

LKLyudmila Kovalevamila_kovaleva · 17 paź 2011Czytaj

Postanowiłam, że nie zaszkodzi zapisać adresy kilku fajnych sklepów i pięknych miejsc w Nowym Jorku... Oto one: MegaStore J&R (ogromne centrum handlowe, w którym znajdziesz każdy sprzęt, jakiego potrzebujesz). Znajduje się na Lower Manhattan w pobliżu Brooklyn Bridge, pod adresem 23 Park Row (trzeba przejść przez City Hall Park). Swoją drogą, są otwarci od 10:00 do 19:00. Można tam dojechać metrem: liniami 4, 5, 6 do stacji Brooklyn Bridge (przy okazji zobaczysz tam Most Brookliński). Manhattan Mall - (po prostu bardzo fajne centrum handlowe) - 100 W. 33rd Street, Broadway @ 33rd Street Strawberry (oddział tego sklepu znajdziesz w Manhattan Mall, ale jest ich też dużo w całym mieście) - 129 E 42nd St (między De Pew Pl a Lexington Ave) Macy’s (wydaje mi się, że to największy i najbardziej znany sklep z modną i markową odzieżą w Nowym Jorku) – 151 W. 34th St (na rogu 34th Street i Broadway). Subway: 1, 2, 3, 9 – do Penn Station Daffy’s – znajduje się tuż obok Macy’s (bardzo dużo dobrej i niedrogiej odzieży) Necessary clothing – tych sklepów jest w mieście kilka: 1) 442 Broadway (dzielnica Soho) 2) 676 Broadway (dzielnica Noho) 3) 404 Broadway (dzielnica Tribeca) 4) 443 Broadway (dzielnica Soho) Century XXI – 22 Cortland Street (między Church a Broadway). Znajduje się na Lower Manhattan. TJ Maxx – 620 Ave of Americas Sephora – na Times Square 34str, 5th Ave (przepiękny sklep z kosmetykami! Swoją drogą, można się tam też za darmo umalować) Promocje są tam, gdzie zobaczysz takie napisy: clearance, closeout, out of business sale Jeszcze jedno, jeśli ci się uda, możesz trafić na masową wyprzedaż odzieży w sklepach Housing works. Ogólnie rzecz biorąc, pod koniec sezonu sklepy „pozbywają się” rzeczy, które nie zostały sprzedane w swoim czasie, ponieważ muszą wprowadzić nowe kolekcje. Dlatego organizują takie wyprzedaże prawie w każdą sobotę, począwszy od września: kupujesz u nich torbę za 25 dolarów i pakujesz do niej wszystko, co się zmieści. My same nie trafiłyśmy na taką wyprzedaż, ponieważ byłyśmy w Nowym Jorku na początku tygodnia, ale czytałam, że dzieje się tam istne szaleństwo i chaos))) Po prostu wpisz w internecie: „New York, Housing works”, a wielki Google poda ci pełną informację, gdzie i kiedy to się odbędzie. Swoją drogą, jest też dobra strona Hopstop... po prostu wpisujesz, gdzie jesteś i dokąd musisz dotrzeć... tam wyjaśnią ci krok po kroku, jak najlepiej dostać się do wybranego miejsca. Muzeum Madame Tussauds znajduje się na Times Square, 234 W 42nd St. (między 7th a 8th Ave). Empire State Building - między 33rd a 34th street Aby znaleźć Times Square, trzeba iść w górę Broadwayu do 42nd Street Bardzo piękna biblioteka na rogu 42nd str i 5th Ave Aby dostać się do China Town, musisz dojechać metrem do przystanku Canal street. Hard Rock Cafe - 1501 Broadway Central park – róg 5 Ave i East 64th street Cóż, może komuś przyda się ta informacja)

LKLyudmila Kovalevamila_kovaleva · 17 paź 2011Czytaj

Boże, w tym Nowym Jorku jest mnóstwo różnych sklepów, że żeby je wszystkie przejść, potrzeba całego miesiąca, a nawet więcej! Jak już pisałam wcześniej, miałam wszystko „pod kontrolą”... wypisałam adresy tych sklepów, w których można kupić piękne, modne i niedrogie ubrania... ale kurczę, ponieważ nigdy w życiu nie byłyśmy w tym ogromnym i przerażająco zatłoczonym mieście, znalezienie tych właśnie sklepów nie było takie proste... więc po prostu wchodziłyśmy do wszystkich, które wpadały nam w drogę. W ogóle Nowy Jork to idealne miasto dla zakupoholików, ponieważ tutaj ciągle można zobaczyć napisy: „Sale”, „Clearance” itd. A we wrześniu jest właśnie szczyt tych wyprzedaży! W niektórych sklepach zniżki sięgają nawet 80%!!! (no prawda, ceny w takich sklepach też są nierealnie wysokie). No w każdym razie, zdecydowałyśmy, że pierwszy dzień spędzimy na Górnym Manhattanie, a już na drugi dzień pojedziemy na Dolny, ponieważ tam znajdują się znane wszystkim China Town i Little Italy. Co tu dużo mówić, 2 dni, osobiście dla mnie, to po prostu strasznie mało czasu na zakupy! Chce się przecież pochodzić, porównać ceny... a nuż znajdę coś lepszego!) W moim rodzinnym mieście potrafię szukać samych butów przez tydzień... a tutaj Nowy Jork z mnóstwem sklepów, od których aż kręci się w głowie (faceci tego nie zrozumieją =). No więc my z Aselą pierwszy dzień tak właśnie chodziłyśmy, przyglądałyśmy się, a pod koniec dnia zrozumiałyśmy, że nic sensownego nie kupiłyśmy... ale za to zmęczyłyśmy się jak psy) Nawet w pracy nigdy tak nie byłam zmęczona) Następnego dnia obudziłyśmy się z pełnym przekonaniem, że dzisiaj to już na pewno kupimy wszystko, co trzeba. W pierwszy dzień naszego „wielkiego szopingu” znalazłyśmy jeden odjazdowy sklep o nazwie Manhattan Mall... i tam naprawdę jest prawdziwy raj dla każdej dziewczyny. Wewnątrz tego sklepu jest dział Strawberry, w którym jest mnóstwo odjazdowych i, co najważniejsze, naprawdę niedrogich ciuchów. Ale ponieważ znalazłyśmy go już wieczorem, to nic nie zdążyłyśmy kupić, bo zamykali. Dlatego zdecydowałyśmy, że wybierzemy się tam rano następnego dnia. Obudziwszy się rano i spakowawszy wszystkie swoje rzeczy, poszłyśmy prosto tam. Najśmieszniejsze było to, że nawet nie wpuszczali mnie do przymierzalni, bo brałam za dużo ubrań do przymierzenia). Nakupiwszy tam wszystko, co się dało, pobiegłyśmy szukać najbliższego metra (na szczęście było prosto w tym centrum handlowym). Przyjechałyśmy więc na ten Dolny Manhattan i zaczęłyśmy desperacko szukać China Town. Już trafiwszy do tej dzielnicy, jeszcze nie do końca rozumiałyśmy, czy dobrze trafiłyśmy, bo wyobrażałam je sobie zupełnie inaczej... osobiście myślałam, że China Town to taki duży bazar, coś w rodzaju pchlego targu. Ale okazało się zupełnie odwrotnie... China Town znajduje się prosto na ulicy... no to znaczy, że poświęcona jest mu cała ulica. Idziesz sobie ulicą, a po obu jej stronach mnóstwo małych butików ze wszystkim, począwszy od biżuterii, perfum, torebek, a kończąc na najróżniejszych pamiątkach. No, szczerze mówiąc, w ogóle mi się tam nie podobało... spodziewałam się czegoś więcej. Tylko że my z Aselą nieźle dałyśmy plamę i od razu nie nakupiłyśmy tam więcej pamiątek... myślałyśmy, że wrócimy później, a potem było już całkiem późno i musiałyśmy kupować na Manhattanie trzy razy drożej. W żadnym wypadku nie kupujcie pamiątek w sklepach, bo w China Town znajdziecie to samo, ale dużo taniej! Najbardziej wkurzali mnie Chińczycy... po pierwsze, są tak nachalni, że czasem chciało się ich wysłać gdzie pieprz rośnie). A jeszcze do tego strasznie kochają pieniądze. Kiedy płaciłam za cokolwiek, tak wyrywali pieniądze, że bałam się, czy nie oderwą mi ich razem z ręką! A tak przy okazji, koniecznie targujcie się ze sprzedawcami! Po prostu ciekawie było porównać ceny torebek tam i w zwykłych sklepach... no więc podeszłam do jednej Chinki i wskazałam na pierwszą lepszą torebkę, która wpadła mi w oko. Odpowiedziała mi, że ta torebka kosztuje 30 dolców. Dowiedziawszy s

MMarinaMarina_Nagibina · 15 sie 2011Czytaj

Zanim przyjechałam do Ameryki, planowałam zobaczyć jak najwięcej, bo byłam pewna, że mogę już nie wrócić. Dlatego zrobiłam plan, że po zakończeniu pracy pojadę na zachód kraju. Dwa tygodnie przed końcem sezonu kupiłam bilet lotniczy do San Francisco. Rozmawiając z rodzicami na Skype, pytali: 'A gdzie będziesz mieszkać? A kiedy masz bilet powrotny?'. A ja nie miałam ani jednego, ani drugiego. Zauważyłam, że wszystko jakoś robiłam w ostatniej chwili. Ale potem jednak znalazłam miejsce w SF. Przed ostatnim dniem pracy mieliśmy imprezę i nie spałam całą noc (zresztą cały sierpień minął mi bez normalnego snu). Do tego miałam tylko jedną noc na spakowanie rzeczy przed podróżą, kiedy po powrocie z pracy zrozumiałam, że nie mogę już nawet normalnie mówić, poprosiłam, żeby mnie obudzili o 1 w nocy, żebym zdążyła się spakować, bo o 8:30 mieli przyjechać moi znajomi (wujek z ciocią), żeby zabrać część rzeczy i zawieźć mnie na lotnisko. Zabrać część rzeczy, bo miałam ich za dużo i nie chciałam podróżować z ogromną walizką. I spokojnie zostawiłam rzeczy, bo i tak miałam lot powrotny do Rosji z Waszyngtonu. No i jak zwykle mnie nie obudzili. Obudziłam się o 6 i zaczęłam w pośpiechu pakować rzeczy... ledwo zdążyłam... Wsiadając do samolotu, starałam się zebrać w sobie, znowu sama, nie wiadomo dokąd... Wielu ludzi mówiło mi, że w SF jest dużo dobrych ludzi, ale wysiadając z pociągu, trochę pobłądziłam w poszukiwaniu hostelu... i pierwszy, kogo spotkałam po drodze, okazał się bezdomny, zapytał mnie o drogę pod adres napisany na kartce, powiedziałam, że nie wiem... no i on powiedział, że jestem suką i chciał mnie uderzyć. Przeżyłam szok kulturowy... trochę postałam w miejscu i poszłam dalej... po zameldowaniu się w hostelu nawet nie chciałam stamtąd wychodzić... Zresztą i tak był już wieczór. W hostelu mieszkałam jedną noc z dwiema Polkami, były fajne... pokazały mi książkę z atrakcjami, które każdy musi zobaczyć... I następnego ranka zdecydowałam, że przejdę się do Chinatown, a potem pójdę zobaczyć most, przechodząc połowę chińskiej ulicy zdecydowałam się przejechać cable car, zjechałam na dół, trochę tam pospacerowałam, potem znowu tym samym pojechałam do samego końca, żeby być bliżej mostu... Ponieważ lubię chodzić i oglądać, zdecydowałam, że prosto stamtąd pójdę pieszo do mostu, przy okazji zobaczyć dzielnicę Marina... droga okazała się naprawdę długa, ale starczyło mi sił, żeby jeszcze przejść Golden Gate Bridge... w rezultacie, kiedy go przeszłam, po drugiej stronie poznałam chłopaków z Izraela, w sumie pomogli mi dostać się na drugą stronę. Stamtąd zobaczyłam dzielnicę japońską, ratusz, no i wszystko po drodze do hostelu... Następnego dnia poszłam na rosyjskie wzgórze, potem na Coit tower, potem zobaczyłam dzielnicę rybacką, potem wracając do hostelu poznałam chłopaka, który miał wycieczkę autokarową po San Francisco... no i zaproponował mi, żebym poszła z nim... tak szczęśliwie wyszło, że za darmo dostałam się do autobusu, bo wieczorem nikt nie sprawdzał biletów... więc jeszcze wieczorne SF zobaczyłam, potem znowu znalazłam się w dzielnicy rybackiej, a stamtąd już daleko było iść... przechodziłam obok sklepów z pamiątkami, no i tam poznałam 19-letniego Hiszpana (choć miałam 18 lat, to i tak między nami była duża różnica w rozwoju)... no i poprosiłam go, żeby zabrał mnie zobaczyć Golden Gate Bridge w nocy, więc w tym też miałam szczęście)) Następnego dnia w planie miałam Golden Gate park... Do niego zdecydowałam się wziąć autobus, ale postanowiłam wysiąść po drugiej stronie miasta, gdzie jest plaża, w sumie przeszłam z tamtej strony cały park, właśnie po parku zrozumiałam, że zaczynam zakochiwać się w tym mieście... tam jest bardzo pięknie, zwłaszcza tam, gdzie jest ogród botaniczny... Po parku przeszłam się do jakichś ogrodów w centrum miasta i znowu był już wieczór, wieczorami za bardzo nie spacerowałam... bo byłam już zmęczona... Następnego dnia, otwierając mapę, zrozumiałam, że widziałam już wszystko, co chciałam... I że czwarty dzie

VMValeriya Matyukhinalera.matyukhina · 31 sty 2015Czytaj

Jechaliśmy siedem godzin i przez całą podróż małe chińskie dziecko po prostu darło się wniebogłosy. Wszystko byłoby w porządku, może coś go bolało, gdyby nie dwa „ale”: mama malucha, nie wiedząc, jak go uspokoić, wybrała nie najlepszą metodę, powiem wam. Desperacyjnie potrząsała nim i krzyczała na cały autobus: „What's wrong with you, baby?” (można by pomyśleć, że on to starannie ukrywał), kolejnym nie mniej głupim pytaniem było - „Can you hear me?”. Nie, ona krzyczy mu prawie do ucha, tak że słyszy cały autobus, a on jej - nie. Nie uzyskawszy sensownej odpowiedzi od swojego dziecka, zaczynała jeszcze mocniej nim potrząsać z krzykiem „Stoooop!!!”. Ten uroczy obrazek rodzinnej idylli przerywała tylko solidna ciemnoskóra dama, która nie mniej głośno rozmawiała przez telefon z siostrą. Rzecz w tym, że przyjaciółka tej damy spała z jej mężem, a ona ich przyłapała i była pełna determinacji, by zemścić się na nim z jego własnym przyjacielem. Ton rozmowy stawał się coraz ostrzejszy, a mój zasób nieprzyzwoitego angielskiego już nie wystarczał... A szkoda, ile tam było jeszcze szczegółów i planów druzgocącej zemsty. Więc ani odtwarzacz, ani czytnik, ani poduszka podróżna nie przydały się. Bliżej nocy przyjechaliśmy do Virginia Beach. Jeszcze w Rosji poznałam rosyjskie dziewczyny, które mieszkają tam już dziesięć lat. Zgodziły się przyjąć nas na lato za całkiem umiarkowaną opłatą i depozyt, który później szczęśliwie zmarnowaliśmy. Pobrudziliśmy dywan, zaczęliśmy go czyścić, od czego zrobiły się na nim różowe plamy, a depozyt przepadł na zawsze. Ale poza tym mieliśmy dużo szczęścia z mieszkaniem: w przeciwieństwie do innych studentów mieszkaliśmy w DOMU, a nie w akademiku, trzy osoby w pokoju, dwa pokoje i salon, wyposażona kuchnia, podwórko, w skrócie wszystko, o czym marzy człowiek, jadąc do Ameryki. Ach tak, jeszcze amerykańska flaga na podwórku. Nie będę opisywać każdego dnia, to grozi grubą powieścią, więc postaram się opowiedzieć o tym, co najciekawsze i nie zanudzić moich czytelników.