ՓարիզԼուվր
Ապրել
Ֆրանսիա: Ճամփորդության ուղեցույց, վիզաներ և անվճար կացարաններ · 2026
A newcomer manages monthly baseline expenses on €1,230 by settling outside dense central arrondissements.
≈ 1390 €
- Կացարան
- ≈ 1000 €
- Սնունդ
- ≈ 300 €
- Տրանսպորտ
- ≈ 90 €
Երկրի գլխավոր տեսարժան վայրերը
- Սուրճ հաճախորդների սպասարկման կետում
- 3,43 €
- Ճաշ ճաշարանում
- 15 €
- Գարեջուր բարում
- 6 €
- Ջուր, 0.5 լ
- 0,72 €
- Սենյակ՝ ամսական
- ≈ 763 €
- Major tourist attractions and international transport hubs
- English and French
- Neighborhood restaurants, bakeries, and local cafes
- French
- Public administration offices and long-term rental agencies
- French
«Bonjour, excusez-moi de vous déranger.» — Use this greeting before making any inquiry to establish a courteous tone.
Երկրի քաղաքները
Քաղաքներ՝ անվճար հյուրընկալողներով և հայտնի ամսական բյուջեով
Վայրի մասին
Daily routines revolve around established legal protections, fixed meal schedules, and strict administrative formalities.
Metropolitan territory extends between the Rhine and the Atlantic, backed by overseas departments across multiple oceans. Urban transit connects densely packed historical centres where narrow streets make large vehicles impractical. Drivers encounter toll booths on intercity motorways and standard manual transmissions in rental fleets, while passenger rail links central districts directly to regional towns.
Կարդալ ավելին
Statutory law mandates assistance to persons in danger, penalising inaction with fines or formal charges. Daily hospitality operates under firm regulations where restaurant checks incorporate service and taxes automatically, while carafes of tap water and table bread remain complimentary. Patrons pay different rates depending on whether drinks are consumed standing at the counter or seated on outdoor terraces.
Settling in for several months requires adjusting to regional administrative procedures and predominantly domestic language expectations outside international hubs. Cultural heritage ranges from early Gothic architecture to major painter collectives, yet daily life demands strict paperwork management. Long-term visitors validate entry documents through official immigration offices and present identity papers during transit inspections.
Ասոցիացիաներ
- Gothic architecture
- Regional wine appellations
- Terrace pricing
- Language barrier
- Urban petty crime
Փաստեր
- Dining establishments include taxes and service charges in the listed meal prices by law.
- Domestic motorways operate largely as toll roads requiring tickets based on distance travelled.
- Failing to offer assistance to someone in danger constitutes a punishable criminal offense.
- Long-term visa holders must validate their residency status with immigration authorities upon arrival.
Գումար
≈ 1390 €
- Սենյակ համատեղ բնակարանում
- ≈ 1000 €
- Սնունդ, տանը պատրաստել
- ≈ 300 €
- Ամսական երթևեկության տոմս
- ≈ 90 €
Անվճար host-ի հետ դուք խնայում եք ≈ 390 € ամսական:
Գնային օրինակներ
- Սուրճ
- 3,43 €
- Ճաշ ճաշարանում
- 15 €
- Գարեջուր բարում
- 6 €
- Տրանսպորտի մեկանգամյա տոմս
- 2,55 €
- Սենյակ՝ ամսական
- 763,33 €
- SIM քարտ
- 19,99 €
- Մեկ շիշ ջուր
- 0,72 €
IEC ID միավորներ
Մինչև 50% փոխանակման ծրագրերի, պրակտիկաների և IEC-ի այլ ծառայությունների արժեքը կարելի է վճարել միավորներով:
+300+100
Միավորների ծրագրի կանոնները4 աղբյուր · Առ 05 սեպտեմբերի, 2026 թ.
Աղբյուր՝ Cost of living in France 2026: Monthly budget guide · Cost of Living in France. Prices in France. Updated Sep 2026 - Numbeo · What are the transport fares in Île-de-France in 2026? · SIM Cards in France: Plans (2026) | SIM Guide Travel
Ինչպես հասնել և որտեղ մնալ
Անվճար կացարան հյուրընկալողների մոտՏեսնել հյուրընկալողներին
Երկրում6493
Օդանավակայանից դեպի կենտրոն
- RER B from CDG
- 14 €
Տրանզիտային տոմսեր
- Single ticket
- 2,55 €
- Monthly pass
- 90,80 €
Քայլ առ քայլ ժամանելուց հետո
- 01Acquire a local prepaid SIM card at an airport shop or kiosk.
- 02Withdraw cash in local currency from an airport terminal ATM using a bank card.
- 03Buy an airport transit ticket from an automated ticketing kiosk.
- 04Board the suburban train toward the city centre and walk to reserved lodging.
3 աղբյուր · Առ 03 նոյեմբերի, 2026 թ.
Աղբյուր՝ TravelHub · What are the transport fares in Île-de-France in 2026? · SIM Cards in France: Plans (2026) | SIM Guide Travel
Վիզա և գործնական խորհուրդներ
Ընտրեք անձնագիր
Նշեք ձեր անձնագիրը. մշակման ժամկետը, վճարը և փաստաթղթերը տարբերվում են՝ կախված անձնագրից:
Ինչ է հարկավոր իմանալ
- Drivers on toll motorways must preserve their entry tickets until departure, as misplaced tickets trigger billing for the longest possible highway segment.
- Flashing vehicle headlights indicates that a motorist is asserting right of way rather than granting passage or offering thanks.
- Sounding a car horn in urban areas is prohibited except during genuine emergencies and can incur traffic fines.
ևս 1 կանոն
- Foreign nationals arriving from within the Schengen Area without long-term visas or residence permits must file an official entry declaration with police or border authorities.
Օգտակար տեղեկություններ
- Քարտեր
- Կանխիկ գումար
- Թեյավճար
Հաճախ տրվող հարցեր
Is tipping expected in French restaurants?
Service fees and taxes are legally included in the menu prices and final bills across all dining establishments. Leaving additional money is voluntary, though leaving spare coins for attentive service is common practice. Extra charges cannot be added to advertised prices.
Աղբյուր՝ WikivoyageDo tourists need to carry identification in France?
Foreign visitors should carry official identification documents at all times. Law enforcement officers can request identification during inspections, such as ticket controls on public transit networks. Failing to produce valid identity documents can lead to detention at a police station for verification.
Աղբյուր՝ WikivoyageAre rental cars in France manual or automatic?
Most rental vehicles in the country feature standard manual transmissions by default. Automatic vehicles remain uncommon and typically require advance reservations to secure. Drivers should specify their transmission preference early to ensure availability.
Աղբյուր՝ WikivoyageHow do toll roads work in France?
Most motorways operate as toll roads requiring motorists to take an entry ticket at the barrier station. Drivers must present this ticket at the exit booth to pay for the distance traveled. Payment machines accept major credit cards, though foreign cards occasionally encounter processing issues.
Աղբյուր՝ WikivoyageWhere can travelers buy a prepaid SIM card in France?
Prepaid SIM cards are sold at tobacco shops known as tabacs, supermarkets, airport carrier kiosks, and operator stores. Purchasing a card at local shops does not require showing identity documents. Tabac storefronts displaying red diamond signs offer quick access across urban neighborhoods.
Աղբյուր՝ SIM Cards in France: Plans (2026) | SIM Guide TravelWhat is the legal requirement for assisting in an emergency in France?
French law classifies the failure to assist a person facing imminent danger as a criminal offense. Witnesses to road collisions or medical crises must alert emergency services or render aid if doing so does not endanger lives. Neglecting to call for help can lead to substantial legal penalties.
Աղբյուր՝ WikivoyageWhy do café prices differ between the bar and table seating in France?
Beverage prices vary depending on where customers consume their drinks within the establishment. Standing at the counter remains cheaper than sitting at an indoor table or outside on the terrace. Establishments must display their pricing tiers visibly near the entrance or counter.
Աղբյուր՝ Wikivoyage4 աղբյուր
Աղբյուր՝ Wikivoyage · Wikivoyage · What are the transport fares in Île-de-France in 2026? · Wikivoyage
Անվտանգություն և առողջություն
Անվտանգություն · պաշտոնական խորհրդատվությունմեր տվյալներով՝ 03 նոյ, 2026 թ.-ի դրությամբ
Failing to assist an individual facing imminent danger or ignoring urgent calls for accident help constitutes a criminal offense under the law.
Foreigners must carry official identification documents, as transit passengers unable to verify their identity during inspections can be brought to a police station.
Աղբյուր՝ UK FCDO Foreign Travel Advice · US Department of State Travel Advisory · Wikivoyage
Լեզու և մշակույթ
Հինգ արտահայտություն առաջին օրվա համար և այն իրավիճակները, որտեղ լեզուն անհրաժեշտ է
French is the sole official language. English allows basic navigation in major international transit hubs and tourist venues.
Հինգ արտահայտություն առաջին օրվա համար
- Bonjour, excusez-moi de vous déranger.bohn-zhoor, ex-kew-zay mwah duh voo day-rahn-zhay
- Une carafe d'eau, s'il vous plaît.ewn kah-rahf doh, seel voo pleh
- Au comptoir, s'il vous plaît.oh kohn-twahr, seel voo pleh
- La formule du midi, s'il vous plaît.lah for-mewl dew mee-dee, seel voo pleh
- Un café au lait, s'il vous plaît.uhn kah-fay oh leh, seel voo pleh
3 այլ արտահայտություն
- Parlez-vous anglais ?par-lay voo ahn-gleh
- Les charges sont-elles comprises ?lay sharzh sohn-tell kohm-preez
- L'addition, s'il vous plaît.lah-dee-syohn, seel voo pleh
Որտեղ ձեզ կհարկավորվի լեզուն
| Իրավիճակ | Լեզու |
|---|---|
| Major tourist attractions and international transport hubs | English and French |
| Neighborhood restaurants, bakeries, and local cafes | French |
| Public administration offices and long-term rental agencies | French |
| Rural settlements and regional road networks | French |
| Emergency services and law enforcement checkpoints | French |
ԵրկիրԱնվճար
Ֆրանսիա առաջին ուղևորության համարStudyHub· ≈ 30 ժամ
Մարդիկ, որոնք եղել են այստեղ
Վերևում պատկերված լուսանկարը արվել է Քեմբրիջ քաղաքում՝ հայտնի Cambridge University Press-ի մոտակայքում։ Քանի որ Մեծ Բրիտանիան շատ հայտնի է այնպիսի պատմական վայրերով, ինչպիսին է Քեմբրիջի համալսարանը։ Ես հասկացա միայն մեկ բան, որ Լոնդոնն իսկապես հսկայական քաղաք է, որին մեկ շաբաթից ավելի ժամանակ է հարկավոր՝ Լոնդոնի բոլոր երեք մասերը՝ մասնավորապես Սիթին, արևմտյան և արևելյան հատվածները այցելելու համար։ Իմ կյանքի լավագույն օրերը ես անցկացրել եմ ակադեմիայում՝ չափազանց հաճելի և օգտակար մարդկանց հետ։ Ես վայելում էի ուսումս Մեծ Բրիտանիայում գտնվելու ընթացքում։ Չափազանց գրավիչ էր կիսվել փորձով և գիտելիքներով տարբեր երկրների և ազգությունների ուսանողների հետ։ Իմ խմբում ես բախտ ունեցա ընկերանալ Ուելսից, Կանադայից, Արաբական Միացյալ Էմիրություններից, Իրանից, Թուրքմենստանից, Թուրքիայից, Իտալիայից, Իսպանիայից, Ֆրանսիայից, Լիտվայից, Թաիլանդից, Չիլիից և Մեքսիկայից ժամանած ուսանողների հետ։
Չեմ կարող հավատալ, որ արդեն 42 տարեկան եմ։ Ժամանակն այնքան անողոք է սլանում։ Բայց ես ափսոսալու ոչինչ չունեմ։ Կյանքը մեզ տրվում է միայն մեկ անգամ, ուստի այն պետք է ապրել այնպես, որ ծերության տարիներին ափսոսանք արածի համար, քան այն բանի, ինչին այդպես էլ չհամարձակվեցինք։ Իմ կյանքը այնպես է դասավորվել, որ ես ինձ բավականին երջանիկ մարդ եմ զգում։ Իրականացավ այն ամենը, ինչ ես այդքան ուզում էի և ինչին ձգտում էի։ Ես մեծ, համերաշխ ընտանիք ունեմ՝ սիրող ամուսին և երեք երեխա։ Ավագը՝ Ժաննան, շուտով կդառնա 18 տարեկան։ Նա անհամբեր սպասում է իր չափահասությանը, նա այնքան է ձգտում դառնալ ինքնուրույն և անկախ։ Ժաննան հիշեցնում է ինձ երիտասարդության տարիներին. ես էլ էի ծանր տանում ծնողական խնամքը։ Մայրիկիս ժամանակին բավականաչափ իմաստություն հերիքեց ինձ ինքս ինձ թողնելու համար։ Իսկ ես պարզապես երազում էի արկածների մասին։ Այդ պատճառով 18-ամյակից հետո որոշեցի մասնակցել Միջազգային փոխանակման կենտրոնի այն ժամանակ հայտնի «Work and Travel USA» ծրագրին, որպեսզի 4 ամիս շարունակ ընկղմվեմ ինձ համար այն ժամանակ այլ աշխարհ, այլ մշակույթ։ Հիշում եմ՝ արտասահմանում անցկացրած այդ առաջին 4 ամիսները փոխեցին ինձ, փոխեցին ոչ թե արտաքնապես, այլ ներքուստ։ Դրանք դարձան իսկապես կարևոր կյանքի փորձ, ստիպեցին սովորական իրերին նայել այլ անկյան տակ... Հաջորդ տարի ես կրկին որոշեցի մասնակցել ծրագրին՝ վճարելով այն արդեն ԻՄ գումարով, ինչը ինձ համար այդ պահին հատկապես կարևոր էր։ Ֆինանսական անկախությունը, որին ես առաջին անգամ հասա ԱՄՆ-ում, ինձ զարմանալի ազատության զգացում տվեց։ Եվ դա դարձավ իմ գլխավոր խթանը։ Ինստիտուտի վերջին կուրսում ես կասկածում էի հերթական ճամփորդության վերաբերյալ, որովհետև իմ կյանքում եկել էր բեկումնային պահ, երբ պետք էր որոշել, թե ինչ անել հետո։ Ծրագրին գրանցվելու ավարտին մնացել էր երկու շաբաթից քիչ ժամանակ, իսկ ես դեռ կասկածում էի իմ որոշման մեջ։ Պատահականությունը օգնեց. Միջազգային փոխանակման կենտրոնը իր 20-ամյակի պատվին հայտարարեց «IEC-2029» թեմայով շարադրությունների մրցույթ, որի արդյունքներով լավագույն «ֆուտուրոլոգը» ստանում էր մրցանակ՝ անվճար ուղևորություն «Work and Travel USA» ծրագրով։ Այն ժամանակ ես ակտիվորեն զբաղվում էի լրագրությամբ, և չնայած նրան, որ դա ընդամենը հոբբի էր, իմ հոդվածները հաճախ տպագրվում էին երիտասարդական թերթերում, իսկ որոշ ժամանակ անց ես նույնիսկ ունեցա իմ սեփական խորագիրը տեղական թերթում՝ «Հարցազրույց աստղերի հետ»։ Այնպես որ կարելի է ասել՝ գրչի փորձ այդ ժամանակ ես ունեի։ Հիմա ծիծաղելի է հիշել, բայց այն ժամանակ ես այնպիսի եռանդով ձեռնամուխ եղա շարադրության վրա աշխատելուն՝ որոշելով, որ կփորձեմ ճակատագիրը. կշահեմ մրցույթը՝ կգնամ, եթե ոչ՝ ուրեմն ոչ։ Ես վերընթերցեցի բազմաթիվ աղբյուրներ՝ ապագայի վերաբերյալ ամենատարբեր կանխատեսումներով, ուսումնասիրեցի տասնյակ դեռ չիրականացված գիտական նախագծեր, որոնք պարունակում էին սկզբունքորեն նոր տեխնիկական մշակումներ. գիշերները չէի կարողանում քնել գլխումս պտտվող մտքերի հորձանուտից... Մի գեղեցիկ օր Մուսան խղճաց ինձ. նստեց կողքիս և շշնջաց ապագան. ես շարադրությունը գրեցի մեկ նստելով։ Եվ ճակատագիրը, այնուամենայնիվ, ժպտաց ինձ։ Ես շահեցի մրցույթը և թեթևացած շունչ քաշեցի. հիմա ես գիտեի, թե ինչ եմ անելու հետո, անորոշությունը անհետացավ։ Ես ԱԶԱՏ ԵՄ։ Հիմա, 19 տարի անց, ինձ սարսափելի է նույնիսկ մտածել, թե ինչ կլիներ, եթե ես այն ժամանակ ուշադրություն չդարձնեի այդ մրցույթին և չշահեի այն։ Չէ՞ որ ես կրկին չէի մեկնի ԱՄՆ, չէի վաստակի բավարար միջոցներ՝ լրագրության ֆակուլտետում հեռակա ուսուցման համար վճարելու համար, չէի կարողանա կրկին ձեռք բերել ուսանողի կարգավիճակ և մասնակցել Միջազգային փոխանակման կենտրոնի «Work and Travel France» ծրագրին, 2011 թվականի ամռանը Ֆրանսիայում չէի հանդիպի իմ ապագա ամուսնուն՝ Ժանին, մեր երեխաները չէին ծնվի։ Եվ ևս շատ այլ «չ»-եր... Իհարկե, այն ամենից, ինչ ես այն ժամանակ գրել էի շարադրության մեջ, շատ բան չիրականացավ։ Հեշտ է զբաղվել երևակայությամբ, գրել այն մասին, որ 19 տարի անց մարդիկ կերթևեկեն արևային մարտկոցներով ավտոմեքենաներով, կկարողանան կարդալ ուրիշների մտքերը և հաղթահարել հսկայական տարածություններ լույսի արագությամբ, բայց առաջընթացը այնքան արագ չէ, որքան մենք գուցե կցանկանայինք... Բայց... Մինչև 2029 թվականը Ռուսաստանը իրականում վերադարձրեց իր նախկին աշխարհաքաղաքական ազդեցությունը աշխարհում։ Այն
+2
Արևոտ Ֆլորիդա ժամանելուն նախորդեցին երկու հոգնեցուցիչ օրեր՝ ճանապարհորդություններով և թռիչքներով: Սկզբում գնացք Մինսկից Կիև (քանի որ, ինչպես պարզվեց, Մինսկից Մայամի ուղիղ չվերթներ չկան - դե, զարմանալի չէ..=)): իրերից միայն ուսապարկ, երեք ուղեկից, վերին դարակ, մաքսատուն, զվարճալի է... հետո 6-7 ժամ օդանավակայանում՝ չվերթին սպասելով. 1 մեռած մարտկոց փլեյերում, երկու սուրճ, երեք պատահական ծանոթ, մեկ օգտագործված հեռախոսային քարտ, իմ էլ. փոստով տրված մեկ թղթիկ, չվերթի հետաձգման պատճառով վատնված ն-քանակի նյարդային բջիջներ... թռիչք Կիևից Փարիզ. կյանքումս առաջին թռիչքը... տեղը պատուհանի մոտ, կողքիս՝ թերթով մի գեր տղամարդ.. «ինչո՞ւ են բոլորն այսքան հանգիստ: մենք արդեն թռե՞լ ենք: դե ինչո՞ւ է այսքան երկար: դե բավական է գնալ.. թռիր արդեն!! աստված, իսկ եթե հիմա ընկնենք.. սարսափելի է.. ինչո՞ւ նայեցի «Նշանակետ» ֆիլմը?? ի՞նչ: արդե՞ն?? օ, զով է.. թռանք!! ինչպե՞ս, դուք չտեսա՞ք?? մենք թռանք! թռչում ենք! ինչպե՞ս կարելի է այսքան հանգիստ լինել! ինչպես վիշապօձ.. մենք թռչում ենք!!».. Փարիզ, գիշեր օդանավակայանում. զվարճալի է, ես միշտ ցանկացել եմ լինել Ֆրանսիայում... հմմ, երազանքները կատարվում են ամենաանսովոր ձևերով.. ես և երկու նոր ծանոթներ, որոնք ուշացել էին Նյու Յորքի փոխանցումից... AirFrance-ից սենդվիչներ և կոլա պոկեցինք... մեզ առաջարկեցին քնել հենց այնտեղ՝ հատակին.. կորեացիների կողքին.. ոչ, շնորհակալություն... զբոսանք տերմինալով... դժոխք, մենք հետնամասում ենք! վերևում կյանքը եռում է, մարդիկ են քայլում, կա ինտերնետ և դյութի-ֆրի.. բայց վերև բարձրանալու ճանապարհ չկա... հսկայական դատարկ միջանցքներ... մարդիկ չկան... կան սննդի ավտոմատներ, չկան մետաղական եվրոներ և փոխանակման կետեր... գտանք զուգարան.. գոնե ինչ-որ բան.. =) վերև մենք կհասնենք վաղը.. գրանցումից հետո.. գիշերը անցկացնում ենք նստարաններին, ամեն 5 րոպեն մեկ գլխավերևում բարձր ազդանշան է հնչում և մի կին ֆրանսերեն ինչ-որ բան է ասում... հետո գալիս են մաքրողները.. ով ուզում է քնել, նա ամենուր կարող է քնել=) առավոտ, ժամը 5-ը, եթե ճշգրիտ լինեմ.. զարթուցիչ.. որտե՞ղից հայտնվեցին մարդիկ??.. գրանցում... օ, դժոխք! սա այն տերմինալը չէ! իսկ որտե՞ղ է այն մեկը: որտե՞ղ-որտե՞ղ??! վազիր!.... ահա թե որտեղ է վերևի ելքը! .. ուհ.. կարգին է.. հրաժեշտ եմ տալիս ծանոթներիս, մեր ճանապարհները բաժանվում են, նրանք թռչում են, ես մնում եմ սպասելու Մայամիի չվերթին.. Duty-free.. ինտերնետ... մեդիտացիայի գոտի... կաշվե բազմոցներ և բազկաթոռներ՝ թռիչքուղու տեսարանով... մի տղամարդ, երևի Ճապոնիայից, նվագում է բավականին տարօրինակ գործիքի վրա.. կարծես կիթառ լինի, բայց ձայնը ուրիշ է, ինչպես տավիղինը... շատ գեղեցիկ է... շատ եմ ուզում քնել.. ես դրախտում եմ... նայում եմ, թե ինչպես են ինքնաթիռները թռչում.. հայտարարում են նստեցումը.. Փարիզ-Մայամի... ստյուարդ-աֆրոամերիկացի... ես հաստատ այլևս Բելառուսում չեմ...=) քնում եմ գրեթե ամբողջ ճանապարհին.. ահա մենք մոտենում ենք Մայամիին, ահա մենք արդեն գրեթե այնտեղ ենք.. և հանկարծ մեր ինքնաթիռը կտրուկ շրջվում է և սկսում թռչել դեպի Կուբա... ուփս..?? կուբացի ահաբեկիչները գրավե՞լ են մեր Boeing-ը: ի՞նչ է պատահել: հարցնում եմ.. ասում են, որ եղանակային պայմանների պատճառով մենք դեռ չենք կարող վայրէջք կատարել.. այս «ԴԵՌ»-ը վերածվեց Մայամիի վրայով ութ պտույտի.. կես ժամ հիմար սպասում... երկուսը սրտխառնոց ունեցան.. ամպեր... օվկիանոս!! ինչ գեղեցիկ է!)) վերջապես մենք վայրէջք ենք կատարում... ուղեբեռի բաժին... որտե՞ղ է իմ ուսապարկը: դուք չե՞ք տեսել իմ backpack-ը?... իմ ուղեբեռը կորել է... ես առանց իրերի եմ, ընդհանրապես... ես Մայամիում եմ.. հիանալի սկիզբ))
Այսօր իմ ժամանումը մի փոքր ավելի մոտեցավ։ Այսօր գնացի օդանավակայան՝ տոմսերս հոկտեմբերի 1-ից սեպտեմբերի 5-ը փոխելու համար։ Air France-ը թռչում էր Ատլանտայից, ուստի ես հնարավորություն ունեի անմիջապես նրանց հետ փոխանակելու։ Շուտ արթնացա, դուրս եկա (ճանապարհի վրա ընդհանուր առմամբ մեկ ժամից ավելի ժամանակ ծախսվեց) և ժամանեցի 11:30-ին։ Տեղեկատվական բյուրոյում իմացա, թե ուր գնալ։ Ցավոք, Delta-ի աշխատակիցը ոչինչ չկարողացավ անել ինձ համար և ուղարկեց իմ ավիաընկերության գրասենյակ, որը գտնվում էր ինչ-որ նեղ սենյակում և աշխատում էր ընդամենը 1 հոգի։ Ամեն ինչ լավ կլիներ, եթե նա չաշխատեր ժամը 14:00-ից։ Ստիպված էի զբոսնել, աշխատանքի վերաբերյալ ռեզյումե թողնել, նորից վերադառնալ։ Հերթում (առջևումս 1 հոգի կար) ծանոթացա մի ռումինացու հետ, նա իր մեղքով չէր ուշացել երեկվա իր չվերթից և շատ էր շտապում փոխել տոմսը, քանի որ նրան մնացել էր ընդամենը մեկ ժամ։ Խոսեցինք, իմացա, որ նրա սիրելի գրողներից մեկը Դոստոևսկին է («Կարամազով եղբայրներ»), Տուրգենևը (սիրային քնարերգություն), Գոգոլը (ես նրան պատմեցի «Մեռյալ հոգիների» երկրորդ հատորի մասին, նա շատ զարմացավ), Պուշկինը։ Քանի որ նրան ինձնից ավելի էր պետք, որոշեցի նրան առաջ թողնել, ընդամենը 8 րոպե ծախսեցի, և բացի այդ, օգնեցի էլ, ինքս ինձնից շատ գոհ եմ։ Մոսկվայում խելացի վարվեցի՝ տեղերս ամրագրեցի, ուստի ոչ մի դժվարություն չառաջացավ, 40 դոլար վճարեցի և չվերթի փոփոխության կպչուն պիտակը հայտնվեց իմ տոմսի վրա։ Այսպիսով, 5-ը՝ Նյու Յորք, 6-ը՝ Փարիզ, 6-ը՝ Մոսկվա!!! Իսկ հետո, իսկ հետո վայրի հաճույք այն ամենից, ինչ ինձ պակասում էր, և վերջապես, ես կտեսնեմ ՔԵԶ, ում ես ավելի շատ եմ կարոտում, քան ինչ-որ իրեր... Տուն հասա միայն ժամը 16:00-ին, և Սաշան անմիջապես առաջարկեց գնալ լեռներ։ Այնտեղ մեզ սպասում էին նախագահների փորագրված բարձրաքանդակները, լեռը, որի վրա մենք բարձրանալու էինք, ինչպես նաև կեսժամյա լազերային շոու։ Քանի որ ուրբաթ էր, ժամը 5-ը, բոլորը աշխատանքից տուն էին վերադառնում, և մենք ստիպված էինք բավականին նյարդայնանալ խցանումների պատճառով, թեև 20 րոպեում տեղ հասանք։ Մուտքն արժե 8 դոլար, և սկզբունքորեն դուք ավելին ոչնչի համար չեք կարող վճարել։ Մենք մեքենան թողեցինք և սկսեցինք բարձրանալ վեր (լուսանկարները տես ալբոմում)։ Բարձրանում էինք մոտ 30 րոպե, բարձրությունը մոտ 800-900 մետր է։ Հատուկ ամերիկացիների համար վերևում կար «ալյա Մակդակ» հաստատություն, որտեղ կարելի էր վերականգնել «կորցրած կիլոգրամները», ինչով էլ շատերը զբաղվում էին։ Ամենաներքևում մենք զբոսնեցինք Վայրի Արևմուտքի ոճով քաղաքում, իսկ հետո ուղղվեցինք դեպի լեռը, որի տակ պետք է անցներ շոուն։ Ընդհանրապես, ամերիկացիները սովոր են հարմարավետության. եթե գնում են բնության գիրկ, ասենք, «շարժական տանով», ապա կան կայանատեղիներ, որտեղ դու այն միացնում ես «վարդակներին» և լիցքավորում; եթե գնում ես բնության գիրկ, ապա կա հատուկ տեղ խարույկի, խորովածի և այլնի համար; եթե գնում ես ձուկ որսալու, ապա այն լճակում, որտեղ այդ ձուկն արդեն բաց են թողել։ Այդպես էլ այստեղ՝ իրենց հետ վերցրել էին և՛ ներքնակներ, և՛ ծալովի մահճակալներ, և՛ շարժական սառնարաններ, անհայտ քանակությամբ մարդկանց համար սնունդ, բարձեր, ընդհանրապես, ամեն ինչ, որպեսզի իրենց զգան ոչ թե վայրի բնության մեջ, այլ իրենց սեփական սիզամարգում։ Շոուն տևեց մոտ 30 րոպե։ Ինձ դուր եկան սկիզբը և վերջը։ Սկզբում այն մասին, թե որքան փառահեղ նահանգ է Ջորջիան, վերջում՝ Ամերիկայի հիմնը։ Մեջտեղում ցույց էին տալիս ինչ-որ թռչուններ ձվերով, հովանավորի գովազդը (կովերը գովազդում են հավի բիստրոների ցանցը, այնտեղ կովերը Ջեք Ճնճղուկի, Ջեդայների, «Քամուց քշվածները» և այլնի դերերում էին), այն մասին, թե ինչպես սատանան ցանկացավ յուրացնել Ջորջիան։ Ամեն ինչ մուլտֆիլմային կատարմամբ։ Ամեն ինչ ավարտվեց 22-ից հետո, տուն հասանք 23-ին։ Ընդհանրապես, հիանալի են այս հետիոտնային զբոսանքները, բարձրանում ես վեր, ժայռերի վրայով, ես այնտեղ ցատկոտում էի գառնուկի պես, արմատներս «խաղացին»։ Իսկ երեկոյան, երբ լուռ է, լուսինը փայլում է, դու նստած ես ժայռի գագաթին, քո տակ տարածվում են Ատլանտայի լույսերը, անթիվ անտառներ, դաշտեր, երևում է, թե ինչպես է մոտակա քաղաքից ձի գալիս, մտածում ես. «Ա՜խ դու։ Այսպիսի գեղեցկություն, այնքան լավ է, և ինչո՞ւ կողքիդ չկա այն մարդը, ում հետ պատրաստ կլինեիր այստեղ նստել ամբողջ գիշեր։ Ինչո՞ւ ես նստած մենակ»։ Ինձ շատ դուր եկավ իմ օրը, կարող եմ հաստատ
Չեմ կարող հավատալ, որ արդեն 42 տարեկան եմ։ Ժամանակն այնքան անողոքաբար արագ է անցնում։ Բայց ես ափսոսալու ոչինչ չունեմ։ Կյանքը մեզ տրվում է միայն մեկ անգամ, ուստի այն պետք է ապրել այնպես, որ ծերության տարիներին ափսոսանք ապրենք ոչ թե արածի, այլ այն բանի համար, ինչին այդպես էլ չհամարձակվեցինք։ Իմ կյանքն այնպես է դասավորվել, որ ես ինձ բավականին երջանիկ մարդ եմ զգում։ Իրականացավ այն ամենը, ինչ ես այդքան ցանկանում էի և ձգտում էի։ Ես ունեմ մեծ, համերաշխ ընտանիք՝ սիրող ամուսին և երեք երեխա։ Ավագը՝ Ժաննան, շուտով կդառնա 18 տարեկան։ Նա անհամբեր սպասում է իր չափահասությանը, նա այնքան է ձգտում դառնալ ինքնուրույն և անկախ։ Ժաննան հիշեցնում է ինձ երիտասարդությանս տարիներին. ես էլ էի ծանրաբեռնված ծնողական խնամքից։ Մայրիկիս ժամանակին բավականաչափ իմաստություն հերիքեց ինձ ինքնուրույն թողնելու համար։ Իսկ ես պարզապես երազում էի արկածների մասին։ Այդ պատճառով 18-ամյակից հետո որոշեցի մասնակցել International Exchange Center-ի այն ժամանակ հայտնի «Work and Travel USA» ծրագրին, որպեսզի 4 ամիս ամբողջությամբ ընկղմվեմ ինձ համար այն ժամանակ այլ աշխարհում, այլ մշակույթում։ Հիշում եմ՝ արտասահմանում անցկացրած այդ առաջին 4 ամիսները փոխեցին ինձ, փոխեցին ոչ թե արտաքնապես, այլ ներքնապես։ Դրանք իսկապես դարձան կյանքի կարևոր փորձ, ստիպեցին սովորական իրերին նայել այլ տեսանկյունից... Հաջորդ տարի ես կրկին որոշեցի մասնակցել ծրագրին՝ վճարելով արդեն ՍԵՓԱԿԱՆ գումարով, ինչը այդ պահին ինձ համար հատկապես կարևոր էր։ Ֆինանսական անկախությունը, որին ես առաջին անգամ հասա ԱՄՆ-ում, ինձ տվեց զարմանալի ազատության զգացում։ Եվ դա դարձավ իմ գլխավոր խթանը։ Ինստիտուտի վերջին կուրսում ես կասկածում էի հերթական ճամփորդության վերաբերյալ, որովհետև իմ կյանքում եկել էր բեկումնային պահ, երբ պետք էր որոշել, թե ինչ անել հետո։ Ծրագրին գրանցվելու ավարտին մնացել էր երկու շաբաթից քիչ ժամանակ, իսկ ես դեռ կասկածում էի իմ որոշման մեջ։ Օգնեց պատահականությունը. International Exchange Center-ը իր 20-ամյակի պատվին հայտարարեց «IEC-2029» թեմայով շարադրությունների մրցույթ, որի արդյունքներով լավագույն «ֆուտուրոլոգը» ստանում էր մրցանակ՝ անվճար ուղևորություն «Work and Travel USA» ծրագրով։ Այն ժամանակ ես ակտիվորեն զբաղվում էի լրագրությամբ և, չնայած նրան, որ դա ընդամենը հոբբի էր, իմ հոդվածները հաճախ տպագրվում էին երիտասարդական թերթերում, իսկ որոշ ժամանակ անց ես ունեցա նաև սեփական խորագիր տեղական թերթում՝ «Հարցազրույց աստղերի հետ»։ Այնպես որ, կարելի է ասել, գրչի փորձ այդ պահին ես ունեի։ Հիմա ծիծաղելի է հիշել, բայց այն ժամանակ ես այնպիսի եռանդով ձեռնամուխ եղա շարադրության աշխատանքին՝ որոշելով, որ կփորձեմ ճակատագիրը. եթե շահեմ մրցույթը՝ կգնամ, եթե ոչ՝ ուրեմն ոչ։ Ես կարդացի բազմաթիվ աղբյուրներ՝ ապագայի վերաբերյալ ամենատարբեր կանխատեսումներով, ուսումնասիրեցի տասնյակ դեռ չիրականացված գիտական նախագծեր, որոնք պարունակում էին սկզբունքորեն նոր տեխնիկական մշակումներ. գիշերները չէի կարողանում քնել գլխումս պտտվող մտքերից... Մի գեղեցիկ օր Մուսան գթաց ինձ. նստեց կողքիս և շշնջաց ապագան. ես շարադրությունը գրեցի մեկ նստելով։ Եվ ճակատագիրը, այնուամենայնիվ, ժպտաց ինձ։ Ես շահեցի մրցույթը և թեթևացած շունչ քաշեցի. հիմա ես գիտեի, թե ինչ եմ անելու հետո, անորոշությունը անհետացավ։ ԵՍ ԱԶԱՏ ԵՄ!!! Հիմա, 19 տարի անց, ինձ սարսափելի է նույնիսկ մտածել, թե ինչ կլիներ, եթե ես այն ժամանակ ուշադրություն չդարձնեի այդ մրցույթին և չշահեի այն։ Չէ՞ որ ես կրկին չէի մեկնի ԱՄՆ, չէի վաստակի բավարար միջոցներ լրագրության ֆակուլտետում հեռակա ուսուցման համար վճարելու համար, չէի կարողանա կրկին ձեռք բերել ուսանողի կարգավիճակ և մասնակցել International Exchange Center-ի «Work and Travel France» ծրագրին, 2011 թվականի ամռանը Ֆրանսիայում չէի հանդիպի ապագա ամուսնուս՝ Ժանին, մեր երեխաները չէին ծնվի։ Եվ ևս շատ այդպիսի «չ»... Իհարկե, այն ամենից, ինչ ես այն ժամանակ գրել էի շարադրության մեջ, շատ բան չիրականացավ։ Հեշտ է զբաղվել երևակայությամբ, գրել այն մասին, որ 19 տարի անց մարդիկ կերթևեկեն արևային մարտկոցներով ավտոմեքենաներով, կկարողանան կարդալ ուրիշների մտքերը և հաղթահարել հսկայական տարածություններ լույսի արագությամբ, բայց առաջընթացն այնքան արագ չէ, որքան մենք գուցե կցանկանայինք... Բայց... 2029 թվականին Ռուսաստանն իսկապես վերադարձրեց իր նախկին աշխարհաքաղաքական ազդեցությունը աշխարհու
Իրականում, ես սիրում եմ թռչել ոչ պակաս, քան գնացքով ճանապարհորդելը: Այստեղ ինձ գրավում է այլ բան. նախ՝ սպասարկման շատ ավելի բարձր մակարդակը, երբ քեզ սնունդ են բերում, աղբը հավաքում, ժպտում և ներողություն խնդրում, երբ ինչ-որ բան այն չէ: Երկրորդ՝ սա ինձ համար հնարավորություն է՝ իմ կողմից այդքան սիրված ճարտարապետությանը և քաղաքների հատակագծմանը նայելու բոլորովին անսովոր տեսանկյունից: Հատկապես հիասքանչ են դրանք գիշերը: Երրորդ՝ սա միանգամից և՛ գումարած է, և՛ մինուս. ի տարբերություն գնացքների, ինքնաթիռներով տեղաշարժվում են ավելի ապահովված, հետևաբար՝ ավելի կրթված, մշակութային և գործնական մարդիկ, որոնց հետ երբեմն շատ դժվար է զրույց սկսել, և դու ստիպված ես լինում ամբողջ 10-ժամյա թռիչքի ընթացքում լուռ նստել՝ հառած սառը պատուհանին: Այնուամենայնիվ, ավիաընկերության ընտրությունը այն պահն է, որից կախված է, թե որքան հարմարավետ կանցնի ձեր 10-20 ժամվա թռիչքը: Քանի անգամ և ինչով կկերակրեն ձեզ: Ինչ որակի ականջակալներ կառաջարկեն ինքնաթիռում)) Իրականում, եթե անկեղծ լինեմ, առաջին և երկրորդ տարում ես ինքս չէի ընտրում ավիաընկերությունը և տոմսերը վերցնում էի անմիջապես կենտրոնից, բայց եթե հանկարծ հաջորդ տարի էլ պետք լինի թռչել, ապա անպայման տոմսերը ինքս կգնեմ: Ինչո՞ւ: Որովհետև դա ամենայն հավանականությամբ գոնե մի քիչ, բայց ավելի էժան կլինի: Ես իմ ընկերոջ համար Մոսկվա-Նյու Յորք-Մոսկվա տոմսեր եմ գտել ընդամենը 14000 ռուբլով!!! Դա Aerosvit-ն էր և փոխանցում Կիևում, բայց այդպիսի գումարի դիմաց: Ամենաէժան տոմսերը որոնելու համար հատուկ կան բազմաթիվ կայքեր, բայց ամենահարմարը և պարզը, իմ կարծիքով, www.anywayanyday.com-ն է: Երկրորդ խորհուրդը՝ չթռչել ուղիղ չվերթով, այլ փոխանցում կատարել Եվրոպայում: Դուք հնարավորություն կունենաք տեսնել +1 երկիր: Բայց ամենակարևորը ինձ համար այն է, որ դուք կունենաք 2 չվերթ՝ յուրաքանչյուրը մոտ 4-7 ժամ տևողությամբ, ինչը նշանակում է, որ ձեզ կկերակրեն 4 անգամ: Եթե թռչում եք ուղիղ չվերթով, ապա ձեզ սպասվում է ընդամենը 2 անգամյա սնունդ: Նույն ճակատագիրը սպասում է նրանց, ովքեր թռչում են այժմ շատ հայտնի Մոսկվա-Վաշինգտոն-Նյու Յորք չվերթով: Քանի որ Վաշինգտոն-Նյու Յորք չվերթը ներքին է և տևում է ընդամենը 1.3 ժամ, ձեզ հազիվ թե առաջարկեն ավելի էական բան, քան մեկ բաժակ հյութ: Եվ վերջին խորհուրդը: Գրեթե յուրաքանչյուր ավիաընկերություն, եթե ոչ բոլորը, վաղուց իր զինանոցում ունի հավատարմության ծրագիր: Սա նշանակում է, որ ավիաընկերությունն ընտրելով մեկ անգամ՝ ձեր հաշվին գրանցվում են ձեր անցած մղոնները, և երբ հաջորդ անգամ տոմս գնեք, հաճախ կարող եք օգտվել մի շարք արտոնություններից՝ ծախսելով հենց այդ մղոնները: Ամենաարժանի արտոնությունները, իմ կարծիքով, սրանք են՝ սպասարկման դասի բարձրացում, այսինքն՝ դուք թռչում եք բիզնես-դասով, իսկ վճարում եք էկոնոմի համար, կամ անվճար տոմս, ձեզ պարզապես տալիս են անվճար տոմս՝ ձեր հաշվից հանելով անհրաժեշտ քանակությամբ մղոններ: Այսպիսով, նման հավատարմության ծրագրին մասնակցելու համար ձեզ անհրաժեշտ է գրանցվել ավիաընկերության պաշտոնական կայքում և ստանալ ձեր համարը, որը դուք կներկայացնեք գրանցման ժամանակ: Հաճախ, գրանցվելով կայքում, դուք արդեն կարող եք ընտրել սննդի դասը, որը կցանկանայիք համտեսել ինքնաթիռում (ասենք՝ բուսակերական կամ կոշեր) և այն տեղը, որտեղ կցանկանայիք նստել: United-ի մոտ նման հավատարմության ծրագրերի անվանումը Mileage Plus է, Air France-ի մոտ՝ Flying Blue:
Իրականում ես սիրում եմ թռչել ոչ պակաս, քան գնացքով ճանապարհորդելը: Այստեղ ինձ գրավում է այլ բան. նախ՝ սպասարկման շատ ավելի բարձր մակարդակը, երբ քեզ սնունդ են բերում, աղբը հավաքում, ժպտում և ներողություն խնդրում, երբ ինչ-որ բան այն չէ: Երկրորդ՝ սա ինձ համար հնարավորություն է՝ իմ կողմից այդքան սիրված ճարտարապետությանը և քաղաքների հատակագծմանը նայելու բոլորովին անսովոր տեսանկյունից: Հատկապես հիասքանչ են դրանք գիշերը: Երրորդ՝ սա միանգամից և՛ գումարած է, և՛ մինուս. ինքնաթիռներով, ի տարբերություն գնացքների, տեղաշարժվում են ավելի ապահովված, հետևաբար՝ ավելի կրթված, մշակութային և գործնական մարդիկ, որոնց հետ երբեմն շատ դժվար է զրույց սկսել, և դու ստիպված ես լինում ամբողջ 10-ժամյա թռիչքի ընթացքում լուռ նստել՝ հառած սառը պատուհանին: Այնուամենայնիվ, ավիաընկերության ընտրությունը մի պահ է, որից կախված է, թե որքան հարմարավետ կանցնի ձեր 10-20 ժամվա թռիչքը: Քանի անգամ և ինչով կկերակրեն ձեզ: Ինչ որակի ականջակալներ կառաջարկեն ինքնաթիռում)) Իրականում, եթե անկեղծ լինեմ, առաջին և երկրորդ տարում ես ինքս չէի ընտրում ավիաընկերությունը և տոմսերը վերցնում էի անմիջապես կենտրոնից, բայց եթե հանկարծ հաջորդ տարի էլ ստիպված լինեմ թռչել, ապա անպայման տոմսերը ինքս կգնեմ: Ինչո՞ւ: Որովհետև դա ամենայն հավանականությամբ գոնե մի քիչ, բայց ավելի էժան կլինի: Ես իմ ընկերոջ համար Մոսկվա-Նյու Յորք-Մոսկվա տոմսեր եմ գտել ընդամենը 14000 ռուբլով!!! Դա Aerosvit-ն էր և փոխանցումը Կիևում, բայց այդպիսի գումարի դիմաց: Ամենաէժան տոմսերը որոնելու համար հատուկ կան բազմաթիվ կայքեր, բայց ամենահարմարը և պարզը, իմ կարծիքով, www.anywayanyday.com-ն է: Երկրորդ խորհուրդը՝ չթռչել ուղիղ չվերթով, այլ փոխանցում կատարել Եվրոպայում: Դուք հնարավորություն կունենաք տեսնել +1 երկիր: Բայց ամենակարևորը ինձ համար այն է, որ դուք կունենաք 2 չվերթ՝ յուրաքանչյուրը մոտավորապես 4-7 ժամ տևողությամբ, ինչը նշանակում է, որ ձեզ կկերակրեն 4 անգամ: Եթե թռչում եք ուղիղ չվերթով, ապա ձեզ սպասվում է ընդամենը 2 անգամյա սնունդ: Նույն ճակատագիրը սպասում է նրանց, ովքեր թռչում են այժմ շատ հայտնի Մոսկվա-Վաշինգտոն-Նյու Յորք չվերթով: Քանի որ Վաշինգտոն-Նյու Յորք չվերթը ներքին է և տևում է ընդամենը 1.3 ժամ, ձեզ հազիվ թե առաջարկեն ավելի էական բան, քան մեկ բաժակ հյութ: Եվ վերջին խորհուրդը: Գրեթե յուրաքանչյուր ավիաընկերություն, եթե ոչ բոլորը, վաղուց իր զինանոցում ունի հավատարմության ծրագիր: Սա նշանակում է, որ ավիաընկերությունն ընտրելով մեկ անգամ՝ ձեր հաշվին գրանցվում են այն մղոնները, որոնք դուք հաղթահարել եք, և երբ հաջորդ անգամ տոմս գնեք, հաճախ կարող եք օգտվել մի շարք արտոնություններից՝ ծախսելով հենց այդ մղոնները: Ամենաարժանի արտոնությունները, իմ կարծիքով, սրանք են՝ սպասարկման դասի բարձրացում, այսինքն՝ դուք թռչում եք բիզնես-դասով, իսկ վճարում եք էկոնոմի համար, կամ անվճար տոմս, ձեզ պարզապես հանձնում են անվճար տոմս՝ ձեր հաշվից հանելով անհրաժեշտ քանակությամբ մղոններ: Այսպիսով, նման հավատարմության ծրագրին մասնակցելու համար ձեզ անհրաժեշտ է գրանցվել ավիաընկերության պաշտոնական կայքում և ստանալ ձեր համարը, որը դուք կներկայացնեք գրանցման ժամանակ: Հաճախ, գրանցվելով կայքում, դուք արդեն կարող եք ընտրել սննդի դասը, որը կցանկանայիք համտեսել ինքնաթիռում (ասենք՝ վեգետարիանական կամ կոշեր) և այն տեղը, որտեղ կցանկանայիք նստել: United-ի մոտ նման հավատարմության ծրագրերի անվանումը Mileage Plus է, Air France-ի մոտ՝ Flying Blue:
Մնացեք ավելի երկար ծրագրի շրջանակում
Work and Travel, պրակտիկաներ, au pair և կամավորություն Ֆրանսիա-ում. վիզան, հրավերը և տեղում աջակցությունը տրամադրվում են CMO International Programmes-ի կողմից:
2
2
Ֆրանսիա-ի քաղաքները
Վայրեր Ֆրանսիա-ում
Հարակից երկրներ
Չե՞ք գտնում անհրաժեշտ վայրը: Որոնումը հասկանում է ցանկացած լեզու: Բացել որոնումը