Nowy Jork: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

ASAlina Sivachevaalina_sivacheva · 27 lis 2019Czytaj

Po miesiącu nadszedł czas na pierwsze podróże. Moim najbardziej upragnionym miastem był Nowy Jork. To właśnie tam marzyłam o świętowaniu swoich urodzin. Bilety autobusowe w obie strony od firmy Peter Pan kosztowały 140$. Nowy Jork wywarł na mnie niesamowite wrażenie. To miasto, które oczarowuje od pierwszych minut. Fascynuje skalą budynków i konstrukcji, zadziwia szalonym rytmem, niesamowitym przepływem ludzi i kontrastem, wyrażającym się w połączeniu luksusowego życia ze śpiącymi na drogach marginalnymi jednostkami i stertami śmieci. Nowy Jork to prawdziwa kamienna dżungla. Central Park to prawdopodobnie jedno z niewielu miejsc z roślinnością i drzewami. Ogólnie rzecz biorąc, byłam zachwycona miastem. Obowiązkowe miejsca do odwiedzenia w Nowym Jorku (z adresami): *RADA DLA PRZYSZŁYCH UCZESTNIKÓW: aby łatwiej orientować się w nieznanych miejscach, pobierzcie mapy offline) Wycieczka „Panoramiczny widok z 86. piętra Empire State Building” - 41$ (20 W 34th St, New York) Godzinna wycieczka promem do Statuy Wolności - 30$. Jedna z najtańszych. Obejmuje dotarcie do celu, minutowy postój i powrót na przystań. Narodowe Muzeum i Miejsce Pamięci 9/11. Kompleks zbudowany w miejscu zniszczonego World Trade Center (180 Greenwich St, New York) Most Brookliński (Brooklyn Bridge, New York, NY 10038) Central Park (Central park) Times Square (Manhattan, NY 10036) Dzielnica Manhattan 5. Aleja (ulica, przy której znajdują się butiki słynnych projektantów; symbol prestiżu i luksusu w amerykańskim stylu) Wall Street — centrum finansowe (Wall Street) Dworzec Centralny (89 E 42nd St, New York) Ulica Broadway. Tutaj, wśród wieżowców, znajdują się biura największych amerykańskich i światowych korporacji. (Broadway) Rockefeller Center — miejsce znane z tego, że co roku ustawiana jest tam ta słynna choinka bożonarodzeniowa;). (45 Rockefeller Plaza, New York) Katedra św. Patryka (5th Ave, New York, NY 10022)

ALAnastasiia Lebedevamylene-farmer96 · 27 lis 2019Czytaj

Pierwsze spotkanie z Nowym Jorkiem nie wyszło. Mieliśmy do siebie wzajemną niechęć. Oczywiście teraz jechałam z uprzedzeniami i wcale nie spodziewałam się, że obudzą się we mnie ciepłe uczucia. Ale wszystko okazało się lepsze, niż sobie wyobrażałam. Nie byłam przepełniona gniewem i wstrętem, jechałam, bo trzeba było, no i żeby odhaczyć kilka punktów. Ale najcenniejsze było usłyszeć: „Tak, Chicago podoba mi się bardziej”. New York to miasto ze zbyt dobrą kampanią PR, za którą nie kryje się nic naprawdę wartościowego. Brudno, głośno, tłoczno. Statua Wolności nie jest taka majestatyczna, Central Park nie jest taki magiczny, Rockefeller Center nie jest taki luksusowy, a Grand Central Terminal nie jest taki duży, ale robi wrażenie. Odwiedziliśmy prawie wszystkie kultowe miejsca z ulubionych filmów i seriali. I w tym całym chaosie znalazłam miejsce, które zapadło mi w serce - Empire State Building. Zachwycałam się każdym drobiazgiem: od portierów po muzeum. Stylowo, oryginalnie, interaktywnie, bogato! Zachwyt ogarniał mnie na każdym piętrze. Stojąc na tarasie widokowym, czekałam, aż ktoś mi się oświadczy. Tutaj unosi się atmosfera magii i romantyzmu. Widok jest tak zniewalający, że zapiera dech w piersiach. Prawie każdy chce się tu dostać. Ale tylko niewielka część z nich naprawdę poczuje tę atmosferę, styl życia, ducha ulic. To okrutny i bezlitosny świat, w którym ludzie są gotowi sprzedać duszę dla sławy i sukcesu. Możesz zgarnąć największą pulę w swoim życiu albo spaść na samo dno. Nowy Jork można kochać lub nienawidzić, przeklinać lub wielbić. Ale nikt nie pozostanie obojętny, to pewne.

NANataliia Alekseevavovkina_docha · 15 gru 2018Czytaj

Miami. Oh… jakie tam są plaże. Głównie chodziliśmy pieszo i dziennie pokonywaliśmy około 17 km. Nasz hotel był położony w North Miami, więc aby dotrzeć do atrakcji, zamawialiśmy taksówkę. Łapcie kolejny lifehack: pobierzcie takie aplikacje jak Lyft lub Uber, a pierwszy przejazd otrzymacie za darmo, a poza tym w naszym hotelu były karty z kodami promocyjnymi, po wpisaniu których otrzymuje się zniżki na pierwsze 5 przejazdów. Odwiedziliśmy Downtown, dzielnicę Winwood i oczywiście zrobiliśmy zakupy na Lincoln Road. To były wspaniałe dni. Ale bez przygód ani rusz, i w dniu naszego wylotu do Nowego Jorku dowiedzieliśmy się, że nasz zarezerwowany miesiąc wcześniej nocleg nagle został odwołany. I już tradycyjnie lecieliśmy do Nowego Jorku, nie wiedząc, gdzie będziemy nocować. Przyleciawszy do Nowego Jorku o drugiej po południu, dopiero o dziesiątej wieczorem znaleźliśmy sobie hosta. Ogromne podziękowania dla chłopaków z couchsurfingu, którzy nas przyjęli! Nowy Jork tym razem spodobał mi się jeszcze bardziej. Cały ten kontrast budynków, kultur i ludzi wywarł na mnie niezatarte wrażenie. Zobaczyliśmy Statuę Wolności, pospacerowaliśmy po Central Parku, praktycznie obeszliśmy cały Manhattan, przejechaliśmy się tramwajem linowym, byliśmy na wyspie Roosevelta, no i oczywiście nie pominęliśmy Time Square. Jak tam moja Ameryka? Jeszcze jej do końca nie odkryłam. Dziękuję programowi Work and Travel oraz IEC za to niezapomniane lato, za nowe znajomości, za poszerzanie horyzontów. Jeśli wciąż się wahacie, po prostu zdecydujcie się i odkryjcie swoją Amerykę. A ja tymczasem idę układać plan tripa na swoje lato z Work and Travel 2019.

GSGaliyabanu Seytimovabanu1995 · 13 gru 2017Czytaj

I wreszcie, lekcja numer 3 - dobrze zaplanuj swoją podróż!!! W przeciwnym razie wyjdzie tak, jak u mnie. Oczywiście byłam niesamowicie szczęśliwa z powodu mojej podróży, ale mogłoby być jeszcze lepiej, gdybyśmy zadbali o to wcześniej. Wszystko stało się w mgnieniu oka... wrzesień... zmęczeni pracą... a do wylotu do domu jeszcze prawie 3 tygodnie. Prawdopodobnie jedyną rzeczą, którą dokładnie zaplanowaliśmy z przyjaciółmi, była data naszego spotkania w Nowym Jorku... Więc, poranek 13 września... walizki znów spakowane... nocleg zarezerwowany na https://www.airbnb.ru . Jedziemy z ukochanym do Bostonu... Nie jestem po prostu szczęśliwa, jestem niesamowicie szczęśliwa! Co może być lepszego niż podróżowanie z ukochaną osobą? Boston to niesamowite miasto! Wielu, którzy tu przyjeżdżają, mówi, że zostaliby tu na stałe! Czułam to samo... Miasto jest bardzo czyste, zadbane, z niesamowitą architekturą, przy czym nie ma w nim tego zgiełku, który jest w Nowym Jorku. Downtown... urocze sklepiki... miejskie rowery na wynajem... oceanarium... a dalej.... ...20 minut metrem... i jesteś w Cambridge... a tutaj, na marginesie, znajduje się najstarszy i najbardziej znany uniwersytet na świecie - Harvard. Wokół przepiękne budynki, dumni studenci i wykładowcy, mnóstwo turystów z aparatami... Te kilka dni spędzonych w Bostonie pozostawiło w mojej pamięci najszczęśliwsze wspomnienia o Ameryce... ale... Nie wszystko poszło tak gładko. Z powodu naszej nieuwagi zarezerwowaliśmy sobie nocleg w Bostonie o jeden dzień krócej niż trzeba! Niestety, szybko znaleźć dobry nocleg w rozsądnej cenie jest trudno i nie wiedzieliśmy, co ze sobą zrobić. Rozwiązanie jednak się znalazło i wróciliśmy na dobę do naszego ówczesnego rodzinnego miasta Ogunquit. Przyjęli nas. Nie było w tym nic przyjemnego, gdy błąkaliśmy się po mieście z walizkami, nie wiedząc, co ze sobą zrobić. Dlatego bądźcie bardzo ostrożni z noclegiem. Poranek następnego dnia... znów autobus... trasa Ogunquit-Nowy Jork... Teraz już nie jesteśmy we dwoje... Duża grupa przyjaciół jedzie do miasta marzeń. Wszyscy są w oczekiwaniu na swoje pierwsze wrażenia z Nowego Jorku... Spodziewam się, że odkryję go z nowej strony... Co też się stało! Spędziliśmy tam ponad tydzień... każdego dnia odkrywałam to miasto na nowo i byłam mile zaskoczona jego różnorodnością. Nie przeliczyliśmy czasu... i zostaliśmy bez tak bardzo pożądanego Waszyngtonu... Ale z drugiej strony, niczego nie żałuję... bo udało nam się nacieszyć tymi miastami bez pośpiechu... Przyjaciele się rozjechali... zostaliśmy we dwoje. Został nam tylko jeden dzień, żeby spędzić go razem. Naszą najsłuszniejszą decyzją było wejście na Empire State Building i powitanie tam zachodu słońca... Nasz ostatni zachód słońca w USA... ale tylko w tym roku! To było niesamowite... to było do łez... Najszczęśliwszy wieczór spędzony w USA. Nie przegapcie tego momentu. Cieszcie się pięknym widokiem z 86. piętra... Niech nie wszystko wyszło tak, jak chcieliśmy, ale byliśmy tak podekscytowani, że wszystko wydawało się drobnostką... Ta podróż dała mi wiele... dała mi nowe nadzieje, nowe plany na życie i nowe marzenia... podarowała mi miłość i wiernych przyjaciół. Ameryka zawsze pozostanie częścią mnie... bo radykalnie zmieniła moje życie. Ameryka nigdzie nie zniknęła... jest teraz zawsze ze mną...

ASAnastasiia Spiridonovawinchester.nastya · 23 lis 2017Czytaj

Czy masz czasem takie uczucie, gdy ogarnia cię nostalgia za miejscem znajdującym się tak daleko od ciebie, że trudno to sobie nawet wyobrazić? Z sentymentem wspominam te słoneczne dni w statusie studenta J-1. Moja droga zeszłego lata prowadziła od obojętności do niesamowitego zachwytu, a wszystkie wspomnienia o nim pozostały w moim sercu. Miałam szczęście mieszkać w country club. Nie od razu skradł moje serce, wszystko działo się stopniowo i z każdym dniem mnie i moim przyjaciołom podobało się tam coraz bardziej. Panowała tam własna atmosfera, przytulna i specyficzna dla nas. Pamiętam, jak każdego ranka wychodziłam z naszego domku i wdychałam świeże powietrze, patrzyłam na kort tenisowy, który był zajęty już od świtu, i szukałam wzrokiem, który z trenerów pracuje. Tam, obok kortu tenisowego, zbieraliśmy się prawie każdej nocy i dyskutowaliśmy o wszystkim, co się dzieje, dzieliliśmy się doświadczeniami i przemyśleniami. Często chodziliśmy na plażę, która była przy naszym klubie, wygrzewaliśmy się na słońcu, dzwoniliśmy do rodziców i cieszyliśmy naszych przyjaciół, a potem szliśmy na lunch. Mieliśmy możliwość pływania w ogromnym basenie, chodzenia po całym terenie klubu i zachowywania się tak, jakbyśmy byli members. Spędzaliśmy też wieczory na plaży, kiedy po prostu chcieliśmy odpocząć od wszystkiego. Nasz club znajdował się w mieście, które było zaledwie czterdzieści minut jazdy pociągiem od centrum Manhattanu, więc Nowy Jork można było spokojnie odwiedzać choćby codziennie. Początkowo to miasto wydało mi się dość brudne. Wiele rzeczy różni się tam od tego, co pokazują nam w filmach, aby upiększyć otoczenie i wywrzeć na widzach wrażenie, jak nieosiągalne i niesamowite jest to słynne miasto - Nowy Jork. Jest na swój sposób interesujące, tajemnicze i, ku mojemu zdziwieniu, przyciągające. Z każdą nową wizytą w tym mieście widziałam je z nowej strony, a podczas naszego ostatniego spotkania otworzyło się przede mną zupełnie inaczej niż podczas pierwszej wizyty. Stało się jednym z moich ulubionych. Wszystkie te wieżowce przyprawiają o zawrót głowy. Na początku szliśmy, patrząc w górę, nawet nie próbując liczyć liczby pięter. Zachwycaliśmy się tym kamiennym miastem, ogromną liczbą ludzi wokół, ciągłym hałasem trąbiących na siebie samochodów. Dziwiliśmy się wolnym obywatelom, którzy mogli organizować swoje wiece, krzycząc o swoich prawach; dziwiliśmy się współistnieniu Central Park w samym centrum Manhattanu i ogromnych kamiennych wieżowców wokół, liczbie bezdomnych wzdłuż znanych na całym świecie ulic, szczególnemu kolorytowi. Widzieliśmy Times Square zarówno w dzień, jak i w nocy, sklep z cukierkami i czekoladą o niesamowitym smaku, ogromny świat M&M, stary McDonald's, wszystkim znany Broadway i różnych dziwaków. Pamiętam, jak trzymając się za ręce, biegliśmy przez tłum 4 lipca w Dzień Niepodległości, żeby zdążyć obejrzeć fajerwerki z wyspy Roosevelta, a potem radośnie zachwycaliśmy się tym, co się dzieje. Nowy Jork to miasto, które jest tak żywe, że zapiera dech w piersiach! Jego płuca to Central Park, jego serce to Times Square, a ciągły strumień biegnących donikąd ludzi to krew. I całe to kipiące i nieznające spokoju miasto pozostaje w pamięci jako coś niesamowitego.

ANAziz Nadjimutdinovanadjimutdinov · 7 paź 2016Czytaj

Powrót do mojego „niby” wymarzonego miasta nie był już tak epicki jak wcześniej. Rozumiecie, o co chodzi? Będąc tutaj już 4. raz (właściwie 5., ale raz po prostu przespałem się na lotnisku w oczekiwaniu na lot), zacząłem zdawać sobie sprawę, że to najbardziej zwyczajne miasto w tym zwyczajnym kraju. Nie, nadal je kocham i być może chciałbym tu mieszkać, ale po kilku pobytach turystyczna warstwa miasta znika i zdajesz sobie sprawę, że w zasadzie nie ma już dokąd iść. Można po prostu pospacerować, posiedzieć w kawiarni itp. Co na przykład oznacza, że nie trzeba pędzić na Times Square przy każdym przyjeździe. Po prostu Nowy Jork jest dla mnie standardowym miejscem przylotu i odlotu ze Stanów, więc przyzwyczaiłem się już do przylatywania tutaj, załatwiania wszystkich spraw, takich jak karta SIM, zakupy, a potem wyjazd do Montany lub kontynuowanie podróży. Myślę, że zrozumieją mnie tylko ci, którzy byli w tym samym mieście kilka razy. Chociaż oczywiście nawet będąc w mieście, w którym byłeś kilka razy, można znaleźć coś nowego. Zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że nie było cię tam około roku. Po przyjeździe spotkałem się jak zwykle z moim starym znajomym Rusłanem, który tym razem pomógł mi wynająć mały pokój w dobrej dzielnicy Brooklynu, biorąc pod uwagę, że robił u siebie remont. Dobra rzecz dla tych, którzy zamierzają wynająć pokój lub mieszkanie – Airbnb. Aplikacja, w której można znaleźć apartamenty do wynajęcia w przystępnych cenach w krótkim czasie (krótki czas to kilka godzin, a może nawet mniej). Prawda, o ile zrozumiałem, aby uzyskać adres, trzeba opłacić czynsz kartą, ale można kupić kartę jednorazową w każdym tanim sklepie, gdzie sprzedają karty typu Amazon, eBay itp. Są tam jednorazowe karty debetowe, a w kasie od razu wpłacą gotówkę, którą zapłacisz. Szybko, wygodnie. Potem zjedliśmy w jednym miejscu, a potem pojechaliśmy do jego przyjaciół, a ja już po prostu spałem na stojąco, biorąc pod uwagę lot. Więc wieczorem Rusłan obudził mnie i zawiózł do mieszkania, gdzie wynajęliśmy mi pokój, i tam padłem. Dzień drugi. W zasadzie nie robiłem żadnych planów. Potrzebowałem tylko karty SIM, bo bez internetu, szukając Wi-Fi – nie jest fajnie, tak. Nie wiem, czy mówiłem o tym wcześniej, ale pakiety typu nielimitowane rozmowy+sms na miesiąc i 10GB LTE (które się nie kończy, a po prostu zwalnia po 10GB) kosztują około 60 dolarów. No, to na przykład w T-mobile. Tak, czysto informacyjnie. Kto chce się podłączyć. No, po biurze T-mobile zaczęły się zwykłe spacery po mieście z telefonem, fotografując „momenty w zwyczajności”. Właściwie kierowałem się do Central Parku, próbując złapać jeden ciekawy zespół, którego słucham od mojego pierwszego roku w Stanach. Powiem o tym później. Nie złapałem ich, więc wyszedł po prostu długi spacer z dobrymi zdjęciami. Nie pamiętam, czy mówiłem wcześniej, ale to nieistotne. Mogę przypomnieć na wszelki wypadek. Szczerze mówiąc, przyjaciele, branie ze sobą dużego aparatu – nie jest warte zachodu. Jeśli oczywiście nie zajmujesz się profesjonalnie fotografią i nie planujesz jakichś unikalnych zdjęć. Ale nawet w takim przypadku można robić zdjęcia telefonem (jeśli oczywiście pozwala). W moim pierwszym roku wziąłem ze sobą aparat. Wyjąłem go kilka razy z torby, a potem zdałem sobie sprawę, że to tylko zbędny ciężar na ramieniu podczas podróży. A z telefonem: wyjąłeś z kieszeni, zrobiłeś zdjęcie, włożyłeś z powrotem. O gustach się nie dyskutuje, oczywiście, ale daję radę na podstawie doświadczenia. Tego dnia w ogóle nic znaczącego się nie wydarzyło, a ja wróciłem do domu dość późno. Biorąc pod uwagę, że mieszkałem sam, szczerze mówiąc, było trochę strasznie. Ale nic – poradziłem sobie. Ogólnie warto jeszcze raz powiedzieć, że w Nowym Jorku trzeba być ostrożnym, zwłaszcza w niektórych dzielnicach Brooklynu, Bronxu itp., gdzie wieczorami i nocami bywa dość niebezpiecznie. No i w dzień może być wielu oszustów, przestępców itp. Dlatego szczególnie apeluję do tych, którzy jadą pierwszy raz: starajcie się nie chodzić

НКНадежда Кутузоваtubezelka · 19 gru 2022Czytaj

Od New Yorker do New York City Tylko my sami tworzymy swoje życie i tylko od nas zależy, jak minie nasz dzień, gdzie będziemy jutro i gdzie byliśmy wczoraj. Jesteśmy dla siebie najlepszymi przyjaciółmi i najgorszymi wrogami, gdy sami przeszkadzamy swoim marzeniom, które czasem wydają się nieosiągalne. Ale czy strach naprawdę jest silniejszy niż wszystkie twoje skryte pragnienia, scenariusze w głowie przed snem, niebotyczne marzenia? Właśnie o tym myślałam, kiedy nie mogłam się zdecydować, by usiąść i napisać tę historię, odkładając ją w czasie. Chociaż oto ona, szansa, o której tak marzyłaś. Na co czekasz? Ale jeśli teraz to czytasz, to najwyraźniej się zdecydowałam. Co mnie do tego popchnęło? Oczywiście, nie spróbować wziąć udziału, nie sprawdzić swojego szczęścia, to głupota. Tak jak dorośli trzymają w domach w kredensach swój nietknięty drogi kryształ, tak ja przechowuję wszystkie zdjęcia, piosenki, historie znajomych, filmy z YouTube, blogi i artykuły związane z tym marzeniem, a raczej z tym celem. Wszystko zaczęło się w szkole, ale nie od razu. Angielskiego uczę się od pierwszej klasy. Pierwsze wspomnienia ze szkolnych lekcji angielskiego – nasza nauczycielka, Ludmiła Nikołajewna, włącza nam jakieś nagranie na magnetofonie, czytając horoskop z przedostatniej strony magazynu „Cosmopolitan” albo daje zadanie przeczytać tekst i wychodzi do stołówki wypić kawę z bułeczką. Potem przyszły czasy, konstrukcje, przedimki, przyimki, “London is the capital of Great Britain” i wszystko w tym stylu. Na lekcje w ogóle nie chciało się chodzić, a widząc ten przedmiot w planie, zimny pot i gęsia skórka przebiegały po moim ciele. Sama lekcja wydawała się wiecznością, kiedy liczysz, jakie zdanie ci przypadnie, i nerwowo patrzysz na zegarek. Od dzieciństwa rodzice otwierają przede mną świat dzięki podróżom i nie tylko, mówią o ważności nauki języków, pomagają i wspierają mnie na tej drodze. Właśnie dlatego w czasach szkolnych zapisywano mnie na kursy, wynajmowano korepetytorów. Starsza siostra, która zawsze była przykładem, pomagała i motywowała do nauki swoją miłością do zagranicznej muzyki. Ale moje prawdziwe pragnienie i dążenie, kiedy robisz to nie dlatego, że tak wypada, tak trzeba i nie chcesz nikogo zasmucić, pojawiło się w 8 klasie. Kiedy przypadkiem natknęłam się na kanał YouTube Marie Novosad. Ta dziewczyna pojechała na wymianę studencką do Ameryki i codziennie nagrywała vlogi o swoim życiu. Pokazywała wszystko: Amerykanów, naukę, akademik, sklepy, przyrodę itd. Jednym słowem, amerykańskie życie z tych samych seriali/filmów na Jetix, Disney, Nickelodeon. Każdy film był wypełniony taką nową i nieznaną atmosferą, że chciałam skakać z przepełniających mnie emocji. Opowiadałam jej filmy mamie i przyjaciołom, oglądałam je ponownie. Zrozumiałam, że chcę tak samo, nie chcę tylko obserwować czyjegoś życia, chcę sama przeżywać te sytuacje, widzieć te miasta, rozmawiać z ludźmi. Dzięki temu zaczęłam szukać różnych programów dla mojego kraju. I natknęłam się na program “Work and Travel USA”, przestudiowałam wymagania i zaczęłam szukać jeszcze więcej informacji. Zasubskrybowałam wszystkie możliwe blogi, kanały studentów, którzy brali udział w tym programie i opowiadali o swoich doświadczeniach. Wtedy byłam w 10 klasie i rozumiałam, że wszystko, co na razie mogę zrobić: uczyć się angielskiego, pójść na uniwersytet, spróbować pracować w sektorze usług w swoim kraju, powiesić obrazek z widokiem na New York City przed łóżkiem i nie zapominać marzyć. Teraz mam 19 lat, studiuję na trzecim roku na Mińskim Państwowym Uniwersytecie Lingwistycznym, uczę się angielskiego i hiszpańskiego, dorabiam jako sprzedawca-konsultant w sklepie New Yorker. (Swoją drogą, nie przedstawiłam się, nazywam się Nadia. Teraz, kiedy macie już trochę pojęcie o mnie, na pewno mnie zapamiętacie). Trudno mi powiedzieć, czy to wszystko wyszło specjalnie, czy przypadkiem, ale podoba mi się to, gdzie teraz jestem i czym się zajmuję. W jeden z pierwszych dni pracy, kiedy składałam b

НКНадежда Кутузоваtubezelka · 19 gru 2022Czytaj

Z New Yorker do New York City Tylko my sami tworzymy swoje życie i tylko od nas zależy, jak minie nasz dzień, gdzie będziemy jutro i gdzie byliśmy wczoraj. Jesteśmy dla siebie najlepszymi przyjaciółmi i najzagorzalszymi wrogami – kiedy sami przeszkadzamy naszym nierealnym, jak czasem się wydaje, marzeniom. Ale czy naprawdę strach jest silniejszy od wszystkich twoich najskrytszych pragnień, scenariuszy w głowie przed snem, ponadnormatywnych marzeń? Właśnie o tym myślałam, gdy nie mogłam się zdecydować usiąść i napisać tę opowieść i odkładałam to. Choć oto jest, szansa, o której tak marzyłaś. Na co czekasz? Ale jeśli teraz to czytasz, to najwyraźniej się zdecydowałam. Co mnie do tego popchnęło? Oczywiście, nawet nie spróbować wziąć udziału, sprawdzić swojego szczęścia i powodzenia, byłoby głupio. Tak jak dorośli trzymają w kredensach swoje nienaruszone, drogie kryształy, tak ja przechowuję wszystkie obrazki, piosenki, opowiadania znajomych, filmy z YouTube, blogi i artykuły związane z tym marzeniem, a właściwie z tym celem. Wszystko zaczęło się w szkole, ale nie od razu. Angielskiego uczę się od pierwszej klasy. Pierwsze wspomnienia z lekcji angielskiego w szkole — nasza nauczycielka, Ludmiła Nikołajewna, włącza nam jakieś nagranie na magnetofonie, czytając horoskop, z przedostatniej strony z czasopisma „Cosmopolitan” albo daje zadanie przeczytać tekst i odchodzi do stołówki napić się kawy z bułką. Potem przyszły czasy, konstrukcje, rodzajniki, przyimki, „London is the capital of Great Britain” i wszystko w tym stylu. W ogóle nie chciało mi się chodzić na lekcje, a widząc ten przedmiot w planie, zimny pot i gęsia skórka przebiegały po moim ciele. Sama lekcja wydawała się wiecznością, kiedy przeliczasz, które zdanie ci przypadnie, i nerwowo patrzysz na zegarek. Od najmłodszych lat rodzice otwierają przede mną świat, dzięki podróżom i nie tylko, mówią o ważności nauki języków, pomagają i wspierają mnie na tej drodze. Dlatego w szkolnym czasie zapisywali mnie na kursy, wynajmowali korepetytorów. Starsza siostra, która zawsze była wzorem do naśladowania, pomagała i motywowała do nauki swoją miłością do zagranicznej muzyki. Ale moje prawdziwe pragnienie i dążenie, gdy robisz to nie dlatego, że tak wypada, żeby było dobrze i nie chcesz kogoś zasmucić, pojawiło się w 8. klasie. Kiedy przypadkowo natknęłam się na kanał YouTube Marie Novosad. Ta dziewczyna pojechała w programie wymiany studenckiej do Ameryki i codziennie nagrywała vlogi o swoim życiu. Pokazywała wszystko: Amerykanów, naukę, akademik, sklepy, przyrodę itd. Jednym słowem, amerykańskie życie z tych seriali/filmów na Jetix, Disney, Nickelodeon. Każde wideo było nasycone nową i niepoznaną atmosferą, że chciało mi się skakać z przepełniających mnie emocji. Opowiadałam jej filmy mojej mamie i znajomym, oglądałam je na nowo. Zrozumiałam, że chcę tak samo, nie chcę tylko obserwować czyjegoś życia, chcę sama przeżywać te sytuacje, widzieć te miasta, rozmawiać z ludźmi. Dzięki temu zaczęłam szukać różnych programów dla mojego kraju. I natknęłam się na program „Work and Travel USA”, zapoznałam się z wymaganiami i zaczęłam szukać jeszcze więcej informacji. Zasubskrybowałam wszystkie możliwe blogi, kanały studentów, którzy uczestniczyli w tym programie i opowiadali o swoim doświadczeniu. Wtedy byłam w 10. klasie i rozumiałam, że wszystko, co mogę na razie zrobić: uczyć się angielskiego, dostać się na uniwersytet, spróbować pracować w sektorze usług w swoim kraju, powiesić zdjęcie z widokiem na New York City nad łóżkiem i nie zapominać marzyć. Teraz mam 19 lat, studiuję trzeci rok w Mińskim Państwowym Uniwersytecie Lingwistycznym, uczę się angielskiego i hiszpańskiego, dorabiam jako sprzedawca-konsultant w sklepie New Yorker. (A tak przy okazji, nie przedstawiłam się, mam na imię Nadieżda. Teraz, kiedy macie trochę wyobrażenia o mnie, na pewno mnie zapamiętacie). Trudno mi powiedzieć, czy to wszystko wyszło celowo czy przypadkowo, ale podoba mi się miejsce, w którym jestem teraz i to,