Ale dość już o pracy. Mam w zanadrzu kilka historii. Weźmy choćby mojego współlokatora, który próbował doprowadzić do mojego zwolnienia, bo chciał zająć moje stanowisko x). Ale zmieńmy temat na coś weselszego. Czas porozmawiać o codzienności i podróżach. Zacznijmy od „długów”. Wspominałem już o godzinach otwarcia tutejszych lokali, prawda? Rozwińmy ten temat. W Nowym Jorku zamykają się one bardzo wcześnie, jak na nasze standardy. Szczególnie źle jest w weekendy – w soboty i niedziele często nie działają nawet atrakcje turystyczne, jak to możliwe?! Jakie było moje rozczarowanie, gdy zrozumiałem, że wycieczki po Buffalo City Hall odbywają się tylko w dni powszednie w godzinach pracy. A kiedy postanowiłem wpaść do centrum handlowego w drodze z Buffalo, okazało się, że jest czynne do ósmej! Ratunku! Wiele jadłodajni zamyka się jeszcze wcześniej. Taki właśnie jest stan Nowy Jork. Ten sam nieszczęsny mall Wspominałem też, że w Ameryce można przeżyć bez znajomości angielskiego. To prawda. Nawet w mojej pracy miałem kolegów, którzy mówili tylko po hiszpańsku. A pod jednym dachem ze mną mieszkał student J-1 z Chin, który na początku programu nie wiedział prawie nic! Mówiłem już, że technologia czyni wszystko zbyt łatwym, prawda? W każdym razie, jeśli stracisz pamięć i zapomnisz angielskiego – nie martw się, masz Google Translate! Poważnie, tłumaczy z chińskiego całkiem nieźle, sprawdzone x). Jednak nie licz na to. Po pierwsze, przez to będziesz miał znacznie mniejszy wybór prac, a jak już mówiłem, praca z Amerykanami nie jest straszna, a nawet zabawna, a po drugie, znacznie trudniej będzie ci znaleźć przyjaciół wśród miejscowych. Obiecałem też porozmawiać o akcentach. Z hiszpańskim, nawiasem mówiąc, wszystko jest znacznie łatwiejsze. Z akcentem afroamerykańskim miałem problemy do samego końca, nawet jeden Amerykanin w rozmowie powiedział, że on też nie zawsze go rozumie. Ale do przełożonego z hiszpańskim akcentem przyzwyczaiłem się już drugiego dnia. Latynosi, nawiasem mówiąc, są nawet bardziej towarzyscy niż zwykli Amerykanie, nie bójcie się też ich x). W zasadzie wszystko sprowadza się do tego, jak wyraźnie mówi rozmówca. Czasami martwiłem się, że nie rozumiem rozmówcy za pierwszym razem, ale potem przypomniałem sobie – w Rosji też często zdarza się, że ktoś kogoś nie dosłyszał, prawda? W każdym razie nie martw się bardziej niż to konieczne. Dobra, idźmy dalej. Teraz o... Oszustwach w supermarketach! Dobra, oszustwo to mocne słowo, ale jest coś, o czym powinieneś wiedzieć. W amerykańskich sklepach często są promocje, ale są one umiejętnie maskowane. Widzisz, jeśli cena na metce obiecuje niższą cenę przy zakupie kilku sztuk towaru, nie zawsze oznacza to, że naprawdę musisz kupować kilka produktów. Sprawdzić to łatwo – podejdź do kasy, a jeśli cena za jednostkę produktu jest niższa niż zwykle, to właśnie trafiłeś na taki przykład! W Nowym Jorku były dwie wariacje: „Y/X$” i „Y for X$” (X to cena, Y to ilość) i jeśli się nie mylę, w pierwszym przypadku cena nie zależała od ilości, była to po prostu zniżka. Płynnie przechodzimy do jedzenia. Swoją drogą, wielu martwi się, że przytyje w Ameryce. Nic bardziej mylnego! Nie mogę polecić mojej diety, ponieważ w dni robocze często jadłem dwa razy dziennie (ponieważ prawie nigdy nie brałem nic ze sobą do pracy), ale w połączeniu z ciężką pracą fizyczną schudłem tego lata około 10 kg. Odżywiałem się dość oszczędnie: kasze, makaron, parówki, ziemniaki, kiedy miałem pieniądze, włączałem do diety mięso. Polecam paczkę 12 podudzi z kurczaka, zwłaszcza na wyprzedaży x). Chyba że na śniadanie prawie szalałem: robiłem swoistą wariację leniwej owsianki, składającą się z samej kaszy, jogurtu i banana. Wychodziło około 1-2$ za jedno śniadanie. Ach, tak, czasami może dopaść cię lenistwo i pójdziesz kupić gotowe półprodukty. Robiłem tak głównie z pizzą za 1$, ale nie nadużywałem tego. Próbowałem też kupować zupki z Dollar Tree, ale... Nigdy nie miałem tak silnej alergii jak wtedy... Walmart to wzór dobrego su
+9
