Paul: რა არის ირგვლივ, როგორ მივიდეთ და როდის · 2026

ДКДиана КарасёваSun_Dianka · 7 სექ. 2011წაკითხვა

17.49 05/09/11 იცით რა, ბიჭებო? ერთ რჩევას მოგცემთ: არასდროს არაფერი დაგეგმოთ! (თანაც, „არასდროს თქვა არასდროს“ კანონი არ უქმდება) მხოლოდ ჩემს ცხოვრებაშია ყველაფერი ასე საინტერესოდ? მხოლოდ მე მიყვარს საყვარელ ბოროტ ბედისწერას სიურპრიზების მორთმევა? და ყოველთვის სასიამოვნოც არაა. მაგრამ პრინციპში, ისინი არც დამწუხრების განსაკუთრებულ მიზეზს იძლევიან. როგორც ამბობენ, დიდად არც მინდოდა =)) და ეს ყველაფერი რისთვის ვთქვი? =)) დღეს მივედი მეორე სამსახურში (როგორც ყოველთვის ქოშინით და დაგვიანებით), მივესალმე Kisha-ს, ცოტა ვჭამე, შემოდის Paulos და მეუბნება: - Oh I didn't know you've come - Now you know =) - Ok, have a good day - 0_0 შედეგად, გამომიშვა სახლში, მოკლედ. პფფფ! ? და საერთოდ, როცა მეკითხებიან ჩემს უახლოეს ან არც ისე უახლოეს გეგმებზე, ჩვეულებრივ ვპასუხობ რაღაც ამდაგვარს: ნუ, თავში ბევრი გეგმა მაქვს და ყველა განსხვავებულია. იმედი მაქვს, როგორმე ყველაფერი თავისით მოგვარდება. და ხომ იქნება კიდეც ასე! =)) ყოველთვის ასეა. და რაღა უნდა დაგეგმო, თუ ყველაფერი შეიძლება ჩაიშალოს? =)) გუშინ და დღეს ვითვლიდი, რამდენი ფულის გამომუშავებას შევძლებდი ბოლო დღეებში, მაგრამ თუ პირველ სამსახურში სამი დღე დასვენებაა, მეორეში კი ისეთი სიჩუმეა, რომ აღარ ვჭირდები... რაღა უნდა იოცნებო? =)) და კიდევ რა არის სასაცილო? დღეს მინდოდა მეთხოვა მაღაზიაში კიდევ ერთი გოგოს აყვანა FSK-დან, რადგან Olya მიდის, მეც ვამთავრებ, Mel-ი ამ კვირაში არ მუშაობს... სასაცილო ისაა, რომ მე თვითონ გამათავისუფლეს =)) არც ისე რომ გამათავისუფლეს, ნუ, მიხვდით =) ?და ასე, შედარებით ფინიშის სწორზე ვარ - 14-ში მივდივარ New York City-ში, იქიდან კი სადაც თვალები გამიწევს. ყველგან მინდა წასვლა =) დღეს კი მივდივართ კლუბში. გუშინ სამსახურიდან გვიან და ძილიანი დავბრუნდი და პირდაპირ წვეულებაზე =)) სახლის წინ - რა მოსახერხებელია =))) Zamir-ის დაბადების დღეს აღვნიშნავდით, მაგარი იყო =)) მთვრალი ვიყავი, თუმცა არ დამილევია. ჩილიმი, ჯანდაბა =))) ძალიან კარგად ვფრინავ მისგან =)) აი ასე.... კიდევ რა.... კიდევ დავფიქრდი, რომ საცხოვრებელი არ მაქვს, როცა დავბრუნდები პეტერბურგში, მოკლედ, მჭირდება მაგარი კაცი დიდი ბინით და კეთილი გულით =))) აჰაჰა =)) ?

АБАнастасия Безуглаяasti17 · 14 ოქტ. 2010წაკითხვა

და აი, ჩვენც გავემგზავრეთ! ავტობუსში გატარებული ღამე შეუმჩნევლად გავიდა და მეორე დილით უკვე მაიამიში ვიყავით. ჰოსტელს გასაკვირად სწრაფად მივაგენით, მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქის რუკაც კი არ გვქონდა. ყოველთვის შეიძლება დარეკო რეცეფციაში და სთხოვო გზის ახსნა, ან ჰკითხო ადგილობრივებს, თუ მისამართი გაქვს. სხვათა შორის, მთელი მოგზაურობის განმავლობაში არცერთი ქალაქის რუკა არ გვქონია!)))) დღემდე არ მესმის, როგორ გადავრჩით!)) თუმცა, გადავუხვიე!) რაზე ვსაუბრობდით..? …მაიამი…)) ვინც ფიქრობს, რომ იქ პლაჟებისა და კლუბების გარდა არაფერია, ძალიან ცდება! მაიამიში ძალიან ლამაზი დაუნთაუნია, რომელიც ნიუ-იორკის ცათამბჯენებზე მეტადაც კი მომეწონა. South Beach-ზე მდებარეობს მსოფლიოში ყველაზე დიდი არტ-დეკოს სტილის უბანი. ასევე მაიამიში არის მრავალი მუზეუმი, მათ შორის ცნობილი თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი. თბილი, ლაჟვარდოვანი ოკეანე კი ამ ადგილს კიდევ უფრო მეტ ხიბლს მატებს. ძალიან მინდა გირჩიოთ ჰოსტელი, სადაც ჩვენ ვჩერდებოდით! ის მდებარეობს South Beach-ის ცენტრში, პლაჟიდან სულ რაღაც 5 წუთის სავალზე. იქ ასევე უზრუნველყოფენ საუზმეს, სადილს და ვახშამს და ეს ყველაფერი სულ რაღაც 30 დოლარად. მაგრამ მთავარი ეს არ არის! შეგიძლიათ მოხვდეთ მაიამის საუკეთესო კლუბებში თითქმის უფასოდ, თუ ჩერდებით Miami Beach International Hostel-ში! მუშაობს ასე: რეცეფციაში ტოვებენ სიებს, თქვენ წერთ საკუთარ თავს და თქვენს მეგობრებს და იღებთ VIP საშვს კლუბში. დაახლოებით 11 საათზე ყველა მსურველი იკრიბება ქვემოთ და ერთად მიდიან წვეულებაზე. და იმის ნაცვლად, რომ რიგში იდგნენ ფეის-კონტროლთან, ცოტა ნასვამი და დაღლილი სტუდენტები შედიან VIP შესასვლელით, ბრბოს შურიანი მზერის იგნორირებით! მაგალითად, მე და ჩემი მეგობარი მოვხვდით Mansion-ში, რომელიც მსოფლიოს საუკეთესო 5 კლუბში შედის… (ყოველ შემთხვევაში, ისინი თავად აცხადებენ ასე)))) და შესასვლელში გადავიხადეთ სულ რაღაც 5 დოლარი!) არც კი ვეცდები ამ კლუბის აღწერას. მხოლოდ ის ფაქტი, რომ მეორე დღეს იქ გამოდიოდა Lil Wayne, ჩვენს შემდეგ 3 დღეში – Snoop Dogg, ხოლო ერთი კვირის შემდეგ – Paul van Dyk, ყველაფერს სიტყვებზე უკეთ ხსნის...

ККириллstriklend · 28 ოქტ. 2009წაკითხვა

აააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა!!!!!!!!!!!!!!!!!! ასეთი სიხარული მას შემდეგ არ მიგრძვნია, რაც Sega მაჩუქეს!!)) აააააა!!!!!! ლონდონი უფასოდ, ვიზების, გადასახადების, რიგების და ა.შ. გარეშე. უბრალოდ ასე!!!))) გადავწყვიტეთ, რომ ის ფული, რაც ვიზაზე უნდა დაგვეხარჯა, აქ დაგვეხარჯა)) ჩავჯექით მეტროში და აი, ჰაიდ პარკში ვართ (მგონი). მივდივართ ბუკინგემის სასახლისკენ, ვიღებთ ყველაფერს (ცხენებისთვის განკუთვნილი შუქნიშნები, ავტობუსები, ჩვენი იდიოტური სახეები, რომლებიც მეტროში ერთი საათის გატარების შემდეგაც კი არარეალურად იღიმიან და ა.შ.). და უცებ ვგრძნობ, რომ ფეხს მტკენს... დიახ, მტკენს... ახალი ფეხსაცმელი... ტკივილი უფრო და უფრო ძლიერდება და როცა Trafalgar square-თან ნამდვილი იხვებისა და ინდაურების გვერდით გავიარე, მივხვდი, რომ მეტს ვეღარ გავუძლებდი. ვიხდი ფეხსაცმელს - ფეხის ნახევარი დამტვრეული მაქვს.. ვიღებ "Sela"-ს პაკეტს, ვიღებ თასმას და თამამად შევდივარ ტრაფალგარზე ერთი ფეხსაცმლით და Sela-ს პაკეტით))))) ხოლო პლასტირები ნიუ-იორკის ჩემოდნებშია!!! შევდივართ უნივერმაღში და ვხედავთ WISPA-ს!!! ის ხომ არსად არ არის, მხოლოდ აქ არის მომხმარებელთა თხოვნით დარჩენილი ბოლო ქარხანა!!! ააა რა სიხარულია, მაგრამ ფული მენანება, თანაც ჩვენს ჩანთაში სავსეა შოკოლადი)) მივდივართ პარკში სადილად, ვიღებთ საჭმელს, რომელიც ხელბარგში ჩავდეთ (4 პაკეტი ჩირი, შოკოლადი, ორცხობილა და ა.შ.=) და ვღრღნით მზეზე. მმმ...... ვბრუნდებით ტრაფალგარზე, მივდივართ National Gallery-ში ერთი ფეხსაცმლით და პაკეტით, რომ ჩემთვის ნორმალური ბახილები ვიპოვო)) შესვლა უფასოა, ალბათ ამიტომაც არ არის ბახილები)) ან უბრალოდ არ არის მიღებული, გაუგებარია)) იმედგაცრუებულები ვართ ხელოვნებით, გამოვდივართ ტრაფალგარზე, მივდივართ Houses of Parliament-თან, ვუყურებთ ბიგ ბენს და ვესტმინსტერის სააბატოს (Westminster Abbey), (უნებურად ვიხსენებთ მე-5 კლასის ინგლისურის სახელმძღვანელოს: Westminster abbey was founded...))) ვბრუნდებით სანაპიროთი, ვუხვევთ მარცხნივ - ტრაფალგარი. მივდივართ Tower Bridge-ის სანახავად, ვბრუნდებით (ეს ყველაფერი მეტროთი) - შემთხვევით ტრაფალგარზე გამოვდივართ. რა ხდება!!! ვჯდებით პირველივე ორსართულიან ავტობუსში, რომ როგორმე გავეცალოთ ამ წყეულ Trafalgar square-ს. ავტობუსი აკეთებს 8-წუთიან წრეს და ბრუნდება ტრაფალგარზე... შიშისგან გავრბივართ პარლამენტისკენ, ვესწრებით თემთა პალატის სხდომას, გვახსენდება, რომ დაგვავიწყდა LSE-ში შესვლა, ვიგებთ სად არის - და გამოიცანით სად??))))))))))))) მოკლედ, ტრაფალგარი ჩვენი სახლია)) მერე ვსეირნობთ ეშმაკის ბორბალზე, რომელიც პირდაპირ ქალაქის ცენტრშია და ღამის 10 საათზე (აეროპორტიდან დილის 11-ზე გამოვედით) ძლივს მივათრევთ ფეხებს St. Paul's Cathedral-მდე. არც კი ვუყურებთ. ვნიშნავთ და ფეხებს მივათრევთ უკან. ძალიან გვინდა ძილი. ძალიან. და სასურველია დაძინება. ვჯდებით მატარებელში და ვიძინებთ - ვიღვიძებთ ბოლო გაჩერებაზე - ჰითროუ (Heathrow). ტერმინალი 1. ეს ზუსტად ის ადგილია, სადაც შეიძლება ღამის გათევა)) გვძინავს როგორც უსახლკაროებს სკამებზე, ადგილობრივ ნიჟარებს ვიყენებთ შხაპად)) ვიღვიძებთ სიცივისგან - გაბრაზებულები, მაგრამ კმაყოფილები მივდივართ ჩასაჯდომად. ჩასაჯდომთან დგას კონტროლიორი (საშინელი შესახედაობის შავკანიანი), ამბობს "ტერორიზმთან ბრძოლა, შეიძლება თქვენი პასპორტები" ვაძლევთ. იღებს ანიას პასპორტს, ყურადღებით უყურებს ოლიას, პასპორტს, ოლიას, თავს აქნევს, ითხოვს შემდეგს. ეს ანიაა. პასპორტი კი უკვე ოლიასი. უყურებს. ამბობს, რომ ოკეია, ამბობს, რომ უყვარს, როცა ყველაფერი შეუფერხებლად მიდის))))) იღებს ჩემსას, მიყურებს, გავდივართ. მას შემდეგ ოლია და ანია 20-ჯერ აერიათ. დამსაქმებლები, თანამობინადრეები და ქუჩაში ხალხიც კი ეკითხებიან, ტყუპები ხომ არ არიანო...))) მოკლედ, ვჯდებით და 8 საათის შემდეგ - ნიუ-იორკში ვართ!!! აააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა!!!!!!)))))))