Рыу-Гранды: Даведнік, цэны і бясплатнае жыллё · 2026

OEOlga Emelianovaolenenok · 4 ліп 2013 г.Чытаць

У нас быў выхадны ў гатэлі, і мы з Соняй вырашылі зганяць у Рыа-Грандэ. Была думка прайсціся па крамах (мне шалёна трэба было купіць нармальны банны ручнік) і схадзіць у кіно. З раніцы вырашылі выспацца. Прынамсі я, а вось Соня, па-мойму, нават раніцай бегала. У выніку ўсталі недзе аб 11, паснедалі, паглядзелі расклад аўтобусаў. Дабіраемся самі. Найбліжэйшы аўтобус праз 20 хвілін. Каб не зацягваць, мы хутка-хутка сабраліся, селі на велікі, за хвіліны 3 даехалі да бас-тэрмінала – у нас тут ён побач (перасячэнне New Jersey ave і Andrews ave). Побач з вакзалам ёсць велапаркоўка. Унутры будынка ўсё проста і зразумела: касы, лавачкі, аўтаматы з напоямі і ежай. Таксама там ёсць расклады ўсіх аўтобусаў, якія ідуць праз WW, Атлантык-Сіці, і яшчэ меню многіх рэстаранаў. Купілі білет за 1.50$ да Рыа-Грандэ. Да гэтага мы былі там 2 разы: у Social Security і ў Walmart. У абодвух выпадках нас вазіла гаспадыня Трыш. А 12-й гадзіне па мясцовым часе падышло два аўтобусы, абодва праз Рыа-Грандэ. Розніца ў тым, што адзін з іх едзе ў Атлантык-Сіці, іншы – у Кейп-Мэй. Той, што да Кейп-Мэя, не заходзіць у Walmart – вялікі супермаркет, тыпу нашага Ашана, купіць там можна ўсё (прадукты, адзенне, будматэрыялы, касметыку, тавары для дома). Cape May Bus робіць прыпынак каля Shoprite supermarket (гэты супермаркет меншы і даражэйшы), далей едзе прама ў Кейп-Мэй. Atlantic city bus пасля Shoprite паварочвае налева і праязджае міма Walmart (карта ў фотках). Аднак мы выкарысталі першы варыянт. Гэты аўтобус быў больш пусты. Даехалі, зайшлі ў Shoprite, прыцаніліся, пакуль вырашылі нічога не купляць. Пайшлі пешшу ў кінатэатр. Там, увогуле-то, недалёка, дайшлі за 10 хвілін. Ішлі ўздоўж усё той жа шашы – здаецца, гэта Rio Grande ave. На развілцы (там, дзе аўтобус ідзе да Walmart) павярнулі крыху лявей, убачылі вывеску супермаркета «Save a lot» (не вельмі вялікі, і не шмат мы там зэканомілі). Мінулым разам Трыш вазіла нас туды, і мы ўбачылі там кінатэатр. У кіно зарыентаваліся хутка. Усё дакладна так жа, як і ў нас. Над касамі вісіць табло з бягучымі фільмамі. У нас быў выбар паміж 2 фільмамі і адным мультфільмам. Выбралі апошні, там мова прасцейшая. Мульцік Epic, звычайны сюжэт – сумесь Рапунцэль і Артура-ліліпута. Але было вельмі цікава. Мы амаль усё разумелі і засталіся вельмі задаволеныя сабой. Праўда, гэта не навінка, і ў кіназале было, акрамя нас, яшчэ людзей 6-7. Пакуль чакалі пачатку паказу, звярнулі ўвагу на рэкламу, яна тут амаль уся сацыяльная, усё да чагосьці зводзілася грамадскага. Пасля кіно спрабавалі знайсці Walmart, але з-за маёй памылкі пайшлі ў іншы бок (тады мы яшчэ не ведалі дакладна, дзе ён). Зайшлі ў Family dollar (гэты супермаркет нам рэкамендавалі раней) – і нічога там не знайшлі, дорага і выбар невялікі. Давялося вярнуцца ў Shoprite, там і купілі мне ручнік за 5 баксаў – пляжны. На зваротным шляху ён нам вельмі спатрэбіўся – у аўтобусе было жудасна холадна. Мне заставалася недзе 1,5 гадзіны да працы. Дзяўчаты Соня і Аня варылі суп, а я зрабіла сабе амлет, каб хутчэй перакусіць. У выніку, як заўсёды, жудасна доўга збіралася. Ну, думаю, паеду хутка і паспею. Я зусім забыла, што дамовілася з Віцем (тож працуе ў маім рэстаране, толькі dish washer-ам) ехаць разам. Звычайна мы сустракаемся а 17.40 на перасячэнні New Jersey і Rio Grande ave. Толькі калі ўбачыла прапушчаны выклік ад яго, я выскочыла з дома. У спробе датэлефанавацца не ўдалося ўтрымаць руль ровара, і я ўрэзалася ў сцяну). Удар прыпаў на тэлефон, сонечныя акуляры, і толькі маленькая драпіна засталася на лбе. Гэта было першае знаёмства веліка з нязграбнай бокам яго гаспадыні. Пакуль прыходзіла ў сябе, прайшло яшчэ хвілін 5. У выніку мчала з усіх сіл. Ужо неяк гэта стала ўваходзіць у звычку, трэба нешта мяняць. Машын становіцца ўсё больш, асабліва на выхадных. Пасля 4-га ліпеня – афіцыйнага адкрыцця сезона, тут наогул будуць коркі, трэба прывыкаць ездзіць акуратна. Нават учора, на перасячэнні New Jersey ave і, здаецца, 15-st мяне падрэзала машына. Жанчына за рулём не саступіла мне да

OEOlga Emelianovaolenenok · 1 жні 2013 г.Чытаць

Хосэ ўчора прыехаў вельмі позна, недзе каля 2-й. Я сядзела на вуліцы, пісала дзённік, атрымлівала асалоду ад прахалоды. Вырашылі проста папіць гарбаты, пабалбатаць. Суседка зверху толькі прыйшла з лаўндры і далучылася да нас. Хосэ кухар па адукацыі, кожны летні сезон прылятае ў ЗША, працуе ў рэстаране ў Кейп-Мэй з самай раніцы да закрыцця. Пасля працы звычайна вельмі стомлены. Сёння ў яго выхадны, таму ўчора можна было пасядзець даўжэй. У свой адзіны day off ён стрыжэ мясцовую моладзь. Увогуле, вывучыўся на цырульніка, добра орудуе машынкай і нажніцамі. Усе стрыжкі тыповыя, машынкай выгольвае розныя ўзоры. Сёння ў яго быў рэальна busy day, каля яго кватэры чарга! Бярэ па 10 баксаў. Хлопцы, калі трэба падстрыгчыся, прыходзьце: 222 E. Rio Grande apt 1B – Monday! Раніца. Я добрасумленна ўстала ў 8.30, разам з усімі паснедала і пайшла шукаць працу. Увогуле я ехала канкрэтна ў гатэль Янкі Купер, там была патрэбна руская дзяўчынка. Даволі мілая жанчына сказала, што ёй патрэбен работнік да хаця б сярэдзіны верасня! Вельмі шкада, але я не гатовая была ахвяраваць сваімі падарожжамі. Працягнула пошукі ў Крэсце. Гатэлі там вялікія, асабліва на ocean ave. Ужо амаль нідзе не патрэбныя хаускіперы, або ж патрэбныя да кастрычніка. У Lotus inn мне прапанавалі паспрабаваць, калі я буду ок, то мяне возьмуць. Выклікалі па рацыі старэйшую пакаёўку Джыні. Не ведаю, адкуль яна, але яе найтыў мова іспанская, хоць англійская дасканалая. Мяне доўга дапытвалі адкуль я, што вывучаю, як доўга магу працаваць, дзе ўжо працую, ці куру я спыталі аж два разы. Трэба прайсці тэст. Адзін пакой Джыні мне пакажа як рабіць, іншы я зраблю сама. Яна праверыць і ўсё. На самай справе Джыні прыставіла мяне да іспанамоўнай жанчыны Хільды, якая мне ўсё паказвала. Разам мы зрабілі пакоі 3-4. У апошнім Хільда выйшла, зайшла Джыні, і праверыла ўсё. Быццам бы без асаблівых касякоў. Пакоі тут класныя. Гатэль 6-ці павярховы, усё вельмі на высокім узроўні! Мне далі белы лёгкі жакет, а ўвогуле калі застануся, то красоўкі і белыя штаны (ужо свае павінны быць). Мабыць такія правілы ва ўсіх прыстойных гатэлях. Дзве гадзіны я патраціла на гэта трэніраванне. Пра зарплату наступнае – 8 у гадзіну. Што ж я чакала пачуць хаця б 9. Працаваць трэба 8.30-13.30, але пакуль ты не зробіш усё, што трэба, не сыдзеш. Як мне сказала Лаура (бос), у нас тут team work, усе адзін аднаму дапамагаюць. Так, думаю, вельмі добрая камандная праца, усе работнікі іспанамоўныя. І калі ты затрымліваешся, то за свой кошт, ніхто больш плаціць не будзе. Ды і яшчэ, яна мне заявіла, я цябе, маўляў, яшчэ пакуль не наняла. Пакуль у нас slow (мала людзей), я табе на наступным тыдні патэлефаную! Весела) Я, шчыра, засмуцілася. Не таму, што не нанялі мяне, а проста не хачу там працаваць. Яны актыўна выкарыстоўваюць танную працоўную сілу, і гэта не вельмі добры паказчык для такога вялікага гатэля. У вялікім гатэлі я запоўніла анкету і прачакала каля 30 хвілін галоўную хаускіпершу. Ім якраз патрэбен чалавек. Інтэрфейс аформлены ў стылі райскага пляжу: салома, пальмы, ракавінкі… Вельмі шмат работнікаў, толькі 4 чалавекі на рэцэпцыі. Пальмачкі, канапкі – адразу адчуваецца дарагавізна і стыль ва ўсім. І сапраўды, нумары ад 200 да 600 баксаў за суткі. Гартала інфармацыйны буклет – велізарныя апартаменты! Ёсць самыя розныя, 2,3,4-пакаёвыя, кухня, гасцёўня. Вельмі шыкоўна. Праўда, думаю, запомніць, дзе што павінна ляжаць, і як, будзе вельмі складана. Суровая начальніца спытала мяне пра досвед. На самай справе, я губляюся, што казаць наконт папярэдняга месца працы. Страшна, што без досведу не возьмуць, але ў той жа час, калі яны патэлефануюць Крысціне (а гэта нармальная практыка) і спытаюць як я – будзе адназначная адмова. Размаўляючы з гэтай жанчынай, я сябе адчувала знахабнелай работніцай! Я кажу, а яна ніяк не рэагуе, слухае з покер фэйсам. Цяжка здагадацца, ці разумее яна мяне ўвогуле. Заўтра трэба будзе прыйсці на практыку, яны паглядзяць гуд я ці не. Усё так сурова, не зразумела. 9 дол у гадзіну. Аднак, яна на пытанне, колькі