„Jest pewien rodzaj magii w wyjeżdżaniu daleko, a potem wracaniu jako zupełnie inna osoba”. Kate Douglas Wiggin Chociaż nie brałam jeszcze udziału w programie Work and Travel, młodzieżowe programy wymiany stanowią niezwykle ważną część mojego życia. Dlatego właśnie chcę podzielić się z Wami historią moich doświadczeń z tego typu programami. Moja historia to ciąg porażek, zwycięstw i cennych lekcji, które dają mi młodzieżowe programy wymiany i za które tak bardzo je kocham. To opowieść o mojej wizji młodzieżowych programów wymiany i o tym, jak kształtują one moją osobowość, dlatego z radością zapraszam Was do jej przeczytania. Od dzieciństwa miałam obsesję na punkcie odkrywania różnorodności naszego świata. Pojawia się jednak pytanie, co tak naprawdę oznacza to odkrywanie? Czy wystarczy przyjechać do stolicy kraju i zobaczyć główne atrakcje turystyczne? Dla mnie odpowiedź brzmi zdecydowanie nie. Wierzę, że prawdziwe zrozumienie odwiedzanego kraju jest niemożliwe bez wymiany kulturowej, którą można osiągnąć dzięki interakcji z mieszkańcami. Dlatego dla mnie młodzieżowe programy wymiany są najlepszym sposobem na poznawanie nowych kultur. Format wymiany młodzieżowej daje mi emocje inne niż jakikolwiek inny rodzaj podróży. Co więcej, wymiany młodzieżowe często obejmują części edukacyjne lub dają możliwość doskonalenia umiejętności zawodowych, co czyni je nie tylko przyjemnymi, ale i niezwykle przydatnymi doświadczeniami. Wychowując się w małym mieście, bez możliwości finansowych na częste podróże, zawsze walczyłam o to, by zobaczyć świat, i wybrałam wyjazdy młodzieżowe jako narzędzie do osiągnięcia tego celu. W rezultacie odwiedziłam dziś 11 krajów i nawiązałam kontakty z ponad setką osób w różnych zakątkach świata. Moje pierwsze zainteresowanie wymianami międzynarodowymi pojawiło się w 2017 roku, kiedy zdecydowałam się aplikować do programu FLEX. Próbowałam dwa razy, ale otrzymałam jedynie status finalisty alternatywnego i zatrzymałam się o krok od mojego wymarzonego roku wymiany szkolnej. Analizując sytuację z dzisiejszej perspektywy, zdaję sobie sprawę, że odmówiono mi, ponieważ moje wnioski w obu próbach były niemal identyczne. Pierwszą lekcją, jakiej nauczyły mnie programy wymiany, jest to, że trzeba ciągle się rozwijać. Pięć lat później, w 2022 roku, wróciłam do pomysłu udziału w amerykańskim programie wymiany, dlatego wybrałam możliwość Work and Travel. Dla mnie Work and Travel to niesamowita okazja, by zarobić nie tylko pieniądze, ale rzeczy o wiele cenniejsze. Dzięki W&T pragnę zanurzyć się w nieznanej amerykańskiej kulturze i dowiedzieć się, jak żyją ludzie na drugim końcu świata. Kierując się taką motywacją, podpisałam ofertę pracy i przygotowywałam się do lata w USA, ale moje plany zrujnowała wojna. Pochodzę z Melitopola, który jest teraz miastem okupowanym, a przebywanie tam w tamtym okresie nie pozwoliło mi na podejmowanie pewnych decyzji, i tak moje plany zobaczenia USA zostały zrujnowane po raz drugi. W ten sposób drugą lekcją, jakiej nauczyły mnie programy wymiany, jest to, by nigdy się nie poddawać. Dlatego oprócz pogoni za moim amerykańskim snem, aktywnie badałam inne części świata z pomocą młodzieżowych programów wymiany. Po mojej porażce w FLEX zaczęłam szukać kolejnych możliwości i aplikowałam do kilku programów wymiany na międzynarodowych uniwersytetach. Znowu nie udało mi się przejść ostatnich etapów selekcji i otrzymałam odmowy. Mimo to nie zrezygnowałam z poszukiwania aktywnego życia społecznego i postanowiłam zacząć od programu w moim kraju. Wzięłam więc rok przerwy i wstąpiłam do Ukraińskiej Akademii Przywództwa, która jest programem edukacji nieformalnej skupiającym młodych liderów, co pozwala nam dzielić się doświadczeniami i realizować projekty społeczne. Z Akademią pojechałam na moją pierwszą wymianę kulturową do Izraela. Podczas tej podróży mieszkaliśmy w „Maszynach”, które można opisać jako programy przygotowujące do przywództwa społecznego dla absolwentów szkół średnich. Mieszkaliśmy z izraelskimi
+6
