Алексей, Магнитогорск қаласы «Мен бұл елге алғаш көргеннен-ақ ғашық болдым!!!». Алексей ОҢТҮСТІК АФРИКАҒА ҚОШ КЕЛДІҢІЗДЕР Мектеп қабырғасынан бастап мен көптеген отандастарымыз үшін жұмбақ әрі мүлдем беймәлім бұл елге баруды армандадым. Тарихи тұрғыдан Оңтүстік Африкадағы саяси режимге байланысты КСРО-ның (менің білуімше) онымен ұзақ жылдар бойы ешқандай дипломатиялық қарым-қатынасы болмады. Бұл саяси режим — апартеид (ағылшын тілінен «apartheid» — бөлек тұру, бұл жағдайда нәсілдік белгі бойынша) құлағанға дейін созылды. Алайда КСРО Оңтүстік Африка апартеидінен үш жыл бұрын өмір сүруін тоқтатты. Жаңа Ресейдің Оңтүстік Африкада дипломатиялық өкілдіктері пайда болып, қарым-қатынастар орнады. Бірақ Ресей азаматтарының көпшілігі әлі күнге дейін бұл бірегей ел туралы кейбір таптаурын түсініктерден басқа ештеңе білмейді (дегенмен, Африка құрлығындағы басқа елдердің көпшілігі туралы да солай). Сондықтан жаңа Оңтүстік Африканы ашу бізге әлі алда! Айта кетейік, бұл жас ел 2009 жылы небәрі 15 жасқа толады! Ол саясаттың, экономиканың, қоғамның, менталитеттің барлық саласындағы түбегейлі өзгерістердің арқасында жаңа болды. Бұл өзгерістер енді ғана басталды. Ел мен оның тұрғындары үшін ең қауіпті кезеңдер артта қалды, бірақ Африка құрлығының бұл жас інжу-маржанын алда әлі талай күрделі бұрылыстар күтіп тұр. «Оңтүстік Африкаға қош келдіңіздер!» — біз Йоханнесбург пен «О Тамбо» әуежайының үстінен айналып ұшып бара жатқанда, ұялы телефонымның дисплейінде роуминг шарттары туралы ақпаратпен бірге сәлемдесу хаты шықты. Иллюминатор терезесінен мен жергілікті Манхэттен — Хиллброудың зәулім ғимараттарын көрдім... Бұл мен үшін елдегі алғашқы минуттар мен алғашқы әсерлер еді. Өте жағымды әсерлер, бірте-бірте Оңтүстік Африкада жүргенімді түсінуден туындаған эйфорияға ұласты!!! Жалпы, ұшақ алдымен Преторияның, содан кейін Йоханнесбургтің үстінен баяу төмендеп, жолаушыларға осы мегаполисті құс ұшар биіктіктен көруге тамаша мүмкіндік бергенде, ұшып келе жатқанда оғаш ойлар келді. Төменде алдымен ұқыпты фермерлік алқаптар, содан кейін «бір қабатты Америка» іспетті қала маңы, одан кейін өнеркәсіптік аймақтар, зәулім ғимараттары бар іскерлік аудандар, гольф алаңдары, стадиондар, жарыс трассасы, автострадалар баяу өтіп жатты... Бәрі де ұқыпты әрі тегіс. Ойларымның оғаш болуының себебі, мұның бәрі Африкада орналасқанына таңғалдым! Ал біздің отандастарымыздың көпшілігінде бұл құрлықтың елдері туралы мүлдем басқа түсінік бар. Ойларымның оғаш көрінуінің тағы бір себебі, мен Оңтүстік Африканы дәл осындай болады деп күткен едім! Мен ол туралы көп оқыдым және сырттай ұзақ зерттедім, бірақ бәрібір таңғалдым және жағымды әсер алдым. Одан кейін мейірімді қара нәсілді кеденшілер, көмектесуге дайын әуежай қызметкерлері болды. Кейптаунға ұшатын рейске ауыстық, онда бізді кезекті әсерлер күтіп тұрды. Ол күні ауа райы салқын еді. Жергілікті көктем басталып жатқан. Біз «Каелишта» әуежайынан келе жатқан жол бойындағы лашықтарды (тауншиптерді) көріп таңғалдық. Олар «қара нәсілді кедейлерге, заңсыз жүргендерге және әртүрлі алаяқтарға арналған үйлер» деп аталатын. Есесіне, орталыққа жақындағанда бізді жасыл желекке оранған өте керемет аудандар қоршап алды. Ақырында, орталыққа кіре берісте, таудан түскенде ең таңғажайып көрініс ашылды. Бүкіл қала, шығанақ, мұхит, Үстел тауы... — бәрі алақандағыдай. Кейптаундағы алғашқы күні бастан кешкен керемет қуаныштың ұмытылмас минуттары, сол күнгі таныстықтар — мұның бәрі мені бұл өлкеге мәңгілікке ғашық етті. — Мынаны қарашы!!! Көзіме сенбеймін! — деп таңғалдым, жан-жағыма қарап, бойымды кернеген қуаныштан демімді әрең алып. Мен Оңтүстік Африкаға дейін студенттік бағдарламамен Америкаға екі рет төрт айдан барғанмын. Онда бәрі жақсы, бірақ Америка мені баурап алмады. Оңтүстік Африка туралы олай айта алмаймын. Үшеуміз: мен, Лиза және Алиса жиналып, қайда барсақ екен деп ойлағанда, мен Оңтүстік Африканы ұсындым. Қыздар қарсы болмады. Оның үстіне, біз университетті жаңа ғана бітірген едік, қайда болса да кеткіміз келді және бізді ештеңе ұстап


+2





