Такім чынам, вярнуўшыся з Каньёна, мы ўпалі спаць. І прачнуліся толькі ў 11 раніцы наступнага дня. Гэта быў адзіны раз за апошнія дні, калі мы хоць неяк выспаліся. Апошні, трэці дзень у Вегасе. Квіткі ў Нью-Ёрк (зноў праз Мінеапаліс) на 4 гадзіну гэтага ж дня. Прачнуўшыся, перакусіўшы, мы выязджаем у цэнтр Вегаса на той самы Las-Vegas Blvd. Выйшлі з аўтобуса мы на самым яго пачатку і ішлі па ім ужо пешшу. Спачатку нічога цікавага і не было, дзясяткі маленькіх капліц, дзе шчаслівыя пары маглі заключыць шлюб у знакамітым Вегасе. Ці як Сцю з «Мальчышніка ў Вегасе» ажаніцца на прастытутцы. Лена вылучае неадэкватныя ідэі: «А давай ажэнімся і адразу ж развядземся!» Дарэчы, тая капліца, у якой Сцю ажаніўся, сустрэлася нам на шляху. Паабедаўшы ў Burger King, пасядзеўшы ў інэце, мы выпраўляемся далей. Адной з першых славутасцяў, якая трапілася нам на шляху, была Стратасфера — велізарная вежа з аглядальнай пляцоўкай наверсе. І далей паняслося: Circus Circus, Encore, Palazzo, Wynn, Venetian, The Mirage, Caesars Palace, Bellagio, міні-Эйфелева вежа, міні-Нью-Ёрк. Усё гэта класна. Здавалася, што я трапіў у GTA San-Andreas. Да болю знаёмыя месцы, ах так, выдуманы Las-Venturas быў злізаны са сапраўднага Las-Vegas. Вось толькі днём усё гэта выглядае як велізарныя дэкарацыі, не настолькі эфектна, як ноччу. Але, аднак, часам уражвае. Што ж, прыйшоў час ехаць у аэрапорт. Лас-Вегас класны. Гранд Каньён яшчэ больш класны. Але нягледзячы на станоўчыя эмоцыі, мы стаміліся і ўжо хацелі ў Нью-Ёрк. На гэтым наш трып у Вегас заканчваецца: усё было пуста, задушліва, паветра плавілася, усё як і павінна быць.


+2

