San Antonio: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

VViktormorfeus929 · 5 lis 2010Czytaj

Houston. Największe miasto stanu Teksas. Postanowiłem poświęcić mu całą stronę mojej opowieści. Piękne miasto, jakby nie patrzeć. Tak więc następnego dnia rano obudziliśmy się około 11 w garażu Ricka, wypoczęci i gotowi do dalszej drogi. Postanowiliśmy, że ten dzień w Houston będzie dniem odpoczynku. Kiedy się obudziliśmy, Rick jeszcze spał. Nigdy nie dowiedzieliśmy się, czym zajmuje się w życiu. Nawet nie wiem, czy gdzieś pracuje. Ale jest dobrym człowiekiem i bardzo gościnnym. Zjedliśmy i poszliśmy pospacerować po mieście. A właściwie pojechaliśmy). Nawet nie wiem dlaczego, iść nie było daleko, ale mimo wszystko pojechaliśmy do centrum, zaparkowaliśmy samochód i poszliśmy się rozejrzeć. Centrum Houston jest niewielkie, ale piękne. Naprawdę można je obejść w 1 godzinę. Cóż, tak właśnie zrobiliśmy. Obejrzeliśmy wieżowce, zrobiliśmy zdjęcia, wypiliśmy kawę i postanowiliśmy jeszcze pojechać do sklepów, może coś kupić. Pojechaliśmy na obrzeża miasta do “Macy’s”. Potem zauważyłem, że te Macy’s są prawie wszędzie takie same. I nie widziałem sensu w wożeniu jakiejś rzeczy z Teksasu przez cały kraj. W sumie nic tam nie kupiliśmy. Wróciliśmy jeszcze raz do Ricka, żeby spakować rzeczy i pożegnać się z nim, zjedliśmy i około 3 po południu ruszyliśmy w stronę Kalifornii. Ponieważ, jak już mówiłem, ten dzień był dla nas dniem relaksu, postanowiliśmy jechać, dopóki nie będziemy zmęczeni, gdzieś do wieczora, a potem położyć się spać gdzieś w górach (namiot, 2 poduszki i koce wzięliśmy ze sobą). W sumie tak właśnie zrobiliśmy. Przejechaliśmy jeszcze jakieś 6-8 godzin. I zatrzymaliśmy się niedaleko miasta San Antonio w centrum stanu Teksas, gdzieś w górach. Zatrzymaliśmy się na kempingu. Za pomocą nawigacji GPS można znaleźć wszystko, w tym kempingi. Tak po prostu przy drodze namiotu w Ameryce stawiać nie wolno, tylko w wyznaczonych do tego miejscach, czyli na kempingach. Tak więc – znaleźliśmy kemping, wjechaliśmy tam. Stało tam już kilka przyczep. Nikogo z administracji nie znaleźliśmy, bo było już późno, ale za to znaleźliśmy ogłoszenie, w którym było napisane, że ludzie, którzy przyjechali w nocy, powinni wypełnić ankietę (którą można było wziąć ze skrzynki na ankiety), włożyć pieniądze (jakieś 30-40 dolców za samochód za noc) i ankietę do koperty, i wrzucić kopertę do skrzynki na koperty. Tak właśnie zrobiliśmy. Z wyjątkiem ostatniego punktu. To znaczy, pieniądze do koperty włożyliśmy, ale nigdzie jej nie wrzuciliśmy :). Postanowiliśmy, że jeśli przyjadą właściciele, to po prostu oddamy im tę kopertę z pieniędzmi. Dalej, według starego schematu, wzięliśmy prysznic (na wszystkich kempingach są całkiem niezłe łazienki z prysznicami), wypiliśmy po piwie i położyliśmy się spać, bo jutro czekał nas bardzo trudny dzień.

АХАлина Хазеева15 gru 2017Czytaj

Przed tą podróżą nie wiedziałam o Teksasie prawie nic. Czas mijał i powoli przyzwyczaiłam się do nowego życia. Z mojego osobistego dziennika: „Przyzwyczaiłam się już do tego, że moja waga tutaj to ponad 100, wzrost to trochę ponad 5, że kalorie nie są w 100 gramach, a w porcji, a benzyna nie w litrach, a w galonach. Na zewnątrz jest zazwyczaj około 100 stopni, a prędkość naszego samochodu to około 50. I wszystkie te mile, funty, jardy i stopnie Fahrenheita nie doprowadzają mnie już do szału tak, jak na początku. Spokojnie odliczam monety przy kasie, chociaż w pierwszych dniach w panice wyciągałam banknoty i modliłam się, żeby nikt nie pytał mnie o drobne. Niestandardowe arkusze wydają się teraz standardowe, a waga pokazująca ponad 100 nie przeraża już tak bardzo. Kiedy nowy znajomy mówi, że mieszka 30 mil od nas, mam dość jasne wyobrażenie, jak daleko to jest, a jeśli głębokość rzeki wynosi około 2 jardów, rozumiem, że jeśli się postaram, mogę sięgnąć dna. Do wszystkiego można się przyzwyczaić. I to jest niesamowicie fajne i interesujące”. A w sierpniu wyznałam miłość temu stanowi, pisząc taki post na Instagram: „W Teksasie nie da się nie zakochać. Pewnie dla wielu brzmi to dziwnie, ale tak jest. Kiedy dowiedziałam się, że ze wszystkich stanów Ameryki trafił mi się Teksas i spędzę lato z kowbojami na pustyni wśród kaktusów, rozpłakałam się. Poważnie szlochałam. Ale to tylko moja niewiedza i mnóstwo stereotypów, które miałam w głowie. Teraz po prostu dziękuję losowi za to, że jestem właśnie tutaj. Teksas to najlepsze, co mogło mnie spotkać. Po prostu dlatego, że jest niesamowity. To jedyny stan, który naprawdę ma historię. Ogromną i wielką (na zdjęciu, nawiasem mówiąc, jest Alamo – misja katolicka, która służyła jako twierdza podczas rewolucji teksańskiej. Teraz to najsłynniejsza atrakcja historyczna San Antonio, a może i całego stanu). Teksas jest liderem w kraju nie tylko pod względem powierzchni, ale także liczby ludności. Pod względem powierzchni ustępuje tylko Alasce (Teksas jest większy od wielu państw, w tym od każdego kraju w Europie), a pod względem liczby ludności – Kalifornii (na przykład stan Nowy Jork jest na trzecim miejscu). Jest tu niesamowita przyroda, ciepło i słonecznie (w ostatnich dniach oczywiście nie bardzo, ale w zasadzie jest dobrze) i niesamowicie pięknie. Czasami patrzę na mijane krajobrazy i nie mogę uwierzyć, że jestem w Teksasie. A jacy tu są ludzie – nawet nie możecie sobie wyobrazić. Prawdziwie życzliwi, otwarci i przyjaźni. No i oczywiście kochający wolność. Wszystkiego oczywiście nie da się opowiedzieć, ale to niesamowite miejsce. Wszyscy marzą o przyjeździe do Ameryki i odwiedzeniu Nowego Jorku i Kalifornii, ale mało kto marzy o Teksasie. A szkoda. Stan Samotnej Gwiazdy. Stan, nad którym zawsze będą powiewać sześć flag. Zostawię tu monetę na wszelki wypadek. Who knows, jak to mówią”. Co dał nam Teksas? Spacerowaliśmy po San Antonio, pływaliśmy łódką i przeszliśmy wzdłuż i wszerz River Walk, zaglądając do różnych sklepików i restauracji. Chodziliśmy na meksykańskie targi i dziwiliśmy się, dlaczego wszyscy mówią po hiszpańsku. Odwiedziliśmy muzeum historii Bullock i Kapitol w mieście Austin. Wstaliśmy o 5:30, żeby spędzić dzień wolny w ogromnym Houston, a w rezultacie spędziliśmy cały dzień w niesamowicie interesującym muzeum NASA i zobaczyliśmy Zatokę Meksykańską w Galveston. Spacerowaliśmy po nocnym Austin, gdzie w każdym barze działo się szaleństwo i grali muzycy. Skakaliśmy z klifu do studni, która początkowo wydaje się jakąś otchłanią. Chodziliśmy do najfajniejszych restauracji, ciągle próbowaliśmy nowych dań, a pewnego razu jedliśmy kolację w sombrero. Muzycy śpiewali specjalnie dla nas, a my z zachwytu zamykaliśmy oczy. Jeździliśmy na najfajniejszych kolejkach górskich w Six Flags, spływaliśmy na oponach po rzece, chodziliśmy po sklepach z antykami, a nawet byliśmy na prawdziwym uniwersytecie. Pływałam z dwoma retrieverami w rzece i otrzymałam dziesiątki oświadczyn. Karmiliśmy zebry z ręk