Republic: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

Gguest_160091 paź 2009Czytaj

Wbrew wszystkiemu. Z nas wszystkich pracowała tylko jedna dziewczyna, a te pieniądze wystarczały tylko na opłacenie mieszkania. Reszta uparcie szukała pracy. Pewnego razu, wycieńczony głodem, szedłem przez Manhattan i zaglądałem do wszystkich kawiarni i restauracji, znalezienie pracy okazało się nie takie proste. W końcu, przechodząc obok tragarzy, którzy rozładowywali samochód, zapytałem ich o pracę, chłopaki powiedzieli, że kierownictwo ciągle przyjmuje ludzi, dali mi adres!!! Hura, po kilku dniach poszedłem do pracy, pierwszy dzień był dla mnie prawdziwym koszmarem, wyobraźcie sobie - pracować jako tragarz, kiedy już cały tydzień nie jadłeś porządnie. Ale wieczorem Bóg mnie wynagrodził :), chłopaki, którzy pracowali ze mną (Polacy), kupili mi kanapkę. Wspaniałą - dużą i smaczną kanapkę. Połowę zjadłem sam, resztę zostawiłem chłopakom na wieczór. Najzabawniejsze jest to, że kiedy przyniosłem im wieczorem zawiniętą w papier kolację, rozwinęli ją, a... Na niej była wielka, zielona, na wpół zdechła mucha!!! Ale co było robić... O pesymistach. Kiedy szukałem pracy, w jednym z barów (kiedy wszedłem poprosić o wodę) spotkałem studenta, moskiewskiego Wańkę - okazał się niezłym typem, mimo mojej niemałej postury, ten bydlak był półtora raza większy ode mnie i skomlał jak moja 5-letnia siostrzenica: "...wszystko źle, pracy nie ma, jeść nie ma co, wczoraj zmieniłem bilety, jutro wylatuję do Moskwy..." Pamiętam, że tak się wtedy wściekłem, że wysłałem go... do Moskwy i wyszedłem stamtąd, jeszcze długo potem wspominając go z obrzydzeniem. Takich nie wolno wpuszczać do Stanów, umrą z głodu. Alosza po pewnym czasie zatrudnił się ze mną, a nasza druga dziewczyna też znalazła pracę. W ten sposób życie powoli się ułożyło. Prawie od razu, gdy wszyscy się urządzili, Uzbecy nas wyrzucili, po prostu wyrzucili nas z domu, dwie noce z rzędu nocowaliśmy w Central Parku na ławkach i na trawie. W takich warunkach mieszkanie znaleźliśmy szybko :) Mały pokój w środkowym Brooklynie, u właścicielki za 400$. Okolica w zasadzie mi się spodobała, bardzo dużo Rosjan i ortodoksów, cicho i spokojnie, zdecydowana większość to 2-5 piętrowe domy (przystanek Ditmass Ave, 6 linia). Dalej będą po prostu historie, które zapadły mi w pamięć, bo chronologii wydarzeń już nie pamiętam. Kraść w sklepach zacząłem pierwszy ja, po prostu wracając z pracy, wszedłem do bardzo dużego sklepu, gdzie wszystko było po 3-4-5$, w tamtym momencie potrzebne były skarpetki, bielizna i inne materiały eksploatacyjne. Po pokręceniu się po sklepie zrozumiałem, że kupowanie tego wszystkiego wcale nie jest konieczne... No a dalej zaczęły się zawody między nami - kto więcej ukradnie :) "Odwiedzaliśmy" takie sklepy jak GAP, Old Navy, H&M, w większości, a rzadziej bywały też Mexx, Banana Republic, i szczyt doskonałości - to Abercrombie & Fitch, ja tam nic nie zdołałem wziąć, Alosza - skórzany pasek. Najfajniejszy sklep - to Basement, jest zdecydowanie dla was, jeśli nie jesteście zwolennikami popowych ciuchów - bardzo dużo oryginalnych, jakościowych rzeczy. Jeszcze jedno miejsce, gdzie nawet nie pozwoliłem sobie pomyśleć o kradzieży - Uncle Sam (może źle napisałem) - na 4 lub 8 ulicy. Sklep - ze wszelkimi wojskowymi gadżetami i odzieżą, do tej pory - już 3 sezony nie mogę rozstać się ze swoimi przetartymi spodniami - kupiłem za swoje ciężko zarobione, za 50$ + wojskową koszulę. A, i jeszcze conversy kupiłem sam, za 42$ :). Z czasem zaczęliśmy jeść coraz lepiej, czerwona ryba, sushi, owoce i inne przysmaki. "Braliśmy" w sklepie i od razu na trawnikach spożywaliśmy. Kradzież z czasem doszła do jawnej bezczelności, wchodziłem do sklepu i "zmieniałem buty". W "najważniejszym" GAP-ie, który jest obok Central Parku, przy wyjściu zaczęły pikać czujniki - długo uciekałem przed ochroniarzami, prosto przez miasto. W ogóle, zuchwaliśmy się. Alosza, nazbierał książek w dużym sklepie z książkami, wychodząc - też zaczął pikać, ochroniarze złapali go i kazali zostawić to, co wziął - pod warunkiem, że nie pojaw

MSMadina Serikovam119999 · 15 gru 2022Czytaj

Co chcę osiągnąć, biorąc udział w programie WORK AND TRAVEL SERIKOVA MADINA m119999@MAIL.RU HEEEY! Nazywam się Madina. Od 6. klasy zaczęłam bardzo mocno interesować się tematyką USA: oglądałam różne filmy, wideo, przeglądałam zdjęcia Ameryki. Wtedy wszystko to było nieświadome i nie miało żadnego „poważnego” charakteru. A teraz, będąc studentką pierwszego roku, stoję u progu spełnienia jednego z moich najbardziej skrytych marzeń – wyjazdu do Ameryki. Jeśli wcześniej ważny był dla mnie sam fakt wyjazdu, to teraz mam określone cele, do których dążę. Myślałam o tym, jaki temat wybrać do napisania eseju. I zdecydowałam, że najbardziej szczerym listem będzie właśnie opowieść o moich myślach, wewnętrznych przekonaniach i uczuciach. Więc, co chcę osiągnąć, biorąc udział w programie WORK AND TRAVEL? Jednym z najmniej oczywistych celów jest zapoznanie Amerykanów z naszą kazachską kulturą. Co to dla mnie oznacza? Urodziłam się i żyję w międzynarodowej rodzinie, gdzie czci się kultury dwóch narodów: kazachskiego i rosyjskiego. Zawsze przebywałam w obu „środowiskach” jednocześnie, zawsze utożsamiałam się z oboma narodami. Ale ostatnio, dorastając, zaczęłam bardzo interesować się właśnie kulturą kazachską. Dlaczego? Myślę, że dlatego, iż nie jest ona jeszcze tak rozpowszechniona. Dziś młodzież zaczęła o tym mówić. Zaczęto popularyzować kazachską biżuterię narodową, nakrycia głowy i nowoczesną odzież symbolizującą kazachską przynależność (na przykład QAZAQ REPUBLIC). Dla mnie naprawdę ważne jest bycie częścią nowoczesnej kultury kazachskiej. Niedawno złapałam się na myśli, że chcę zapoznać innych z tym światem. Biorąc udział w programie WORK AND TRAVEL, nie będę w stanie rozwinąć kultury kazachskiej ani zaszczepić w Amerykanach miłości do Kazachstanu i naszego narodu. Ale na pewno będę mogła podzielić się cząstką mojej ulubionej kultury. Dla mnie ważne jest właśnie pokazanie i opowiedzenie, ważny jest sam fakt, że byłam w stanie wynieść tę informację poza granice naszego kraju. Myślę, że dla mnie będzie to oznaczać pewne rozszerzenie mojego domu, rozwój mojego narodu i co najważniejsze – postęp mojej Ojczyzny. Chcę wyjść poza ramy tego, co możliwe. Zawsze lubię próbować czegoś nowego. To, z czego jestem bardzo dumna, to fakt, że nie boję się trudności. Kiedyś mój trener powiedział: „Jeśli jest ci ciężko, to znaczy, że rośniesz”. I to zdanie utkwiło mi w głowie i przypomina się w każdej życiowej sytuacji i sferze. WORK AND TRAVEL – to nie tylko wyjazd. WORK AND TRAVEL – to szansa na szalony wzrost. I ja, oczywiście, mówię o wewnętrznym wzroście. Wiem, że nie będzie łatwo: nowe otoczenie, nieznani ludzie, język, praca. Wszystko jest inne. Ale wszystko jest takie interesujące. Mój cel – wyjechać jako jedna osoba, a wrócić... Nie. Nie jako inna osoba, a jako ta sama Madina, ale Madina, która zmieniła się na lepsze, która otworzyła przed sobą nowe drzwi, która po prostu poznała to, o czym nigdy nawet nie myślała. Jestem pewna, że każde życiowe wyzwanie, każda zmiana wydarzeń – to dar życia. Wszystko jest nam dane po coś. Przecież nie bez powodu piosenkarka Jolka śpiewa: „Twórz, zaskakuj, dziw się, kochaj, bez wątpliwości witaj zwroty losu...”. Wyjazd na lato do USA – to dla mnie nowe wyzwanie, które, wiem na pewno, nauczy mnie wielu rzeczy, otworzy oczy na niektóre zjawiska i po prostu odkryje we mnie to, czego być może nie byłam w stanie w sobie odkryć. Chcę poprawić swój język. Zawsze interesowałam się językami. A mój kierunek, na którym teraz studiuję, jest bezpośrednio związany z językami (translatoryka). Uważam, że WORK AND TRAVEL pozwoli mi połączyć przyjemne z pożytecznym. Nie tylko będę mogła podróżować po kraju, ale także będę mogła poprawić swój język. Jak mówiłam wcześniej, dla mnie ważne jest, aby rosnąć i rozwijać się. To samo dotyczy języka. Uwielbiam angielski. To język, który jest związany z wieloma wydarzeniami w moim życiu. Język, który jest związany z moim marzeniem, przede wszystkim. Z tego powodu traktuję go z ogromnym szacu