Key Biscayne: co jest w pobliżu, jak dojechać i kiedy jechać · 2026

UUSAblogi · 5 paź 2009Czytaj

Na południe od samego miasta rozciąga się łańcuch wysp, tak zwanych "keys", najbliższa Miami nazywa się Key Biscayne - z centrum łączy ją most. Właściwie są dwa mosty, jeden nowy, zbudowany niedawno, prowadzi na wyspę, a drugi - stopniowo oddziela się od głównego i schodzi w dół w stronę wybrzeża.. to bardzo spokojne i piękne miejsce, ludzie przyjeżdżają całymi rodzinami: kąpią się, łowią ryby, urządzają pikniki, uprawiają windsurfing.. Na wyspie znajduje się park narodowy "Bill Baggs Cape Florida State Park" - wstęp jest płatny, ale przyroda jest tam oszałamiająca! Pełno tam wszelkiego rodzaju zwierząt - wiewiórki, króliki, bociany, oposy, papużki.. i iguany! Jest mnóstwo jaszczurek i iguan! Nie boją się ludzi, po prostu pełzają pod nogami.. a węży nie ma. Przynajmniej dopóki tam byliśmy, nie spotkaliśmy ani jednego.. Przyjechaliśmy! Ostatni przystanek autobusu znajduje się przed wejściem do parku, dalej trzeba iść pieszo, aż do kawiarni, w której pracuje Nadya i gdzie umówiliśmy się na spotkanie z Reiną. Przy wejściu do parku wita nas dziwna tabliczka: "Park closes at 8.16".. jestem zdziwiony, skąd taka precyzja?? Dlaczego nie o 8? No, albo w ostateczności, jeśli już tak bardzo chcą, o 8.15?? Ale dlaczego 8.16??? Dziwne rzeczy się dzieją.. dalej - jeszcze ciekawiej! Po kilku dniach park zaczyna zamykać się już o 8.14, potem tabliczkę zmieniają znowu: 8.13... i wtedy do nas dotarło!! Park zamykają wraz z zachodem słońca! Ale jesteśmy bystre=).. blondynki)) 2 b continued

UUSAblogi · 5 paź 2009Czytaj

Wstajemy wcześnie - do Key Biscayne, wyspy, na której pracujemy, jedzie się 2 godziny dwoma autobusami, obiecaliśmy właścicielce, że będziemy na 10.. słyszę budzik, otwieram oczy i nagle widzę, jak po ścianie powoli schodzi do mnie TO...!! coś ogromnego, wąsatego..!! brrr.. obrzydlistwo, jak sobie przypomnę.. krzyku było! cały pokój mnie uspokajał.. okazało się, że to "zwykły" karaluch... nic sobie, zwykły! 10 razy większy od naszych, standardowych.. zobaczysz - zaczniesz się jąkać! straszna bestia.. to be continued ...w ogóle, początek dnia wyszedł całkiem żwawy)) jemy śniadanie i pędzimy na przystanek autobusowy.. aparat w gotowości - trzeba wszystko nagrać, bo potem nikt nie uwierzy, że byliśmy w Miami)) na początku nawet robiliśmy sobie zdjęcia ze śmietnikami (..tak, wstyd, jest takie zdjęcie) - tak bardzo WSZYSTKO było inne, a jeszcze ze słupami przeciwpożarowymi (wiecie, takie żółte, jak w filmach).. później, kiedy pokazywaliśmy zdjęcia amerykańskim znajomym, byli zdziwieni, dlaczego jesteśmy na zdjęciu w objęciach ze słupem, no jak im wytłumaczysz, że u nas takiego czegoś nie ma i że to, do czego oni odnoszą się jak do zwykłej rzeczy, dla nas stanowi wielką atrakcję kulturową )) no.. o czym to ja? ach tak, przystanek autobusowy: no to osobna historia... po pierwsze, co stanowi właściwie TĘ konstrukcję? ..a nic - goły kawałek asfaltu i słup z nazwą trasy. WSZYSTKO. ani ławki, ani schronienia przed słońcem.. (przypominam, że na dworze +40-43!!) a to wszystko dlatego, że autobus jest przeznaczony dla bardzo-bardzo-bardzo-bardzo biednych mieszkańców Miami (no albo studentów jadących przez W&T=)) - miasto ogromne, odległości duże, prawie wszyscy mają własny samochód.. tak wygodniej.. więc autobusy - dla niższej klasy, ale za to nigdy nie ma w nich tłoku, prawie zawsze są wolne miejsca... no więc, stoimy, czekamy, goła przestrzeń, a odejść gdzieś w cień nie można - autobus na przystanku po prostu tak nie zatrzymuje się! trzeba go jeszcze złapać! wybiegasz na drogę, rozpaczliwie machasz, żeby kierowca cię zauważył, wtedy dopiero zatrzyma się! w końcu przyjeżdża nasz.. wchodzimy do środka, uśmiechamy się do kierowcy, a on do nas (uwielbiam Amerykanów! zawsze się przywitają, zapytają jak leci - to, prawda, pytanie retoryczne, wymawiane na jednym oddechu, o tak: hi,howareyou? i nie zakłada odpowiedzi - czysty wyraz uprzejmości), płacimy po 2$ (sam bilet kosztuje 1,5, ale żeby przesiąść się potem na drugi autobus trzeba dopłacić 50 centów za transfer) - "na gapę" tutaj nie pojedziesz, wszyscy płacą przy wejściu... ech.. sercu biednego studenta to niezrozumiałe i nieprzyzwyczajone)) przechodzimy do salonu.... i - dosłownie "przymarzamy" do siedzeń, wewnątrz jest STRASZNIE zimno, z klimatyzacją wyraźnie przesadzają! siedzisz, całą drogę marzniesz, a potem wychodzisz - i rozgrzewasz się, oto taki system! a jeszcze wewnątrz salonu przeciągnięte są takie magiczne żółte sznureczki.. - pociągniesz za sznureczek - autobus zatrzyma się=) jeśli nie pociągniesz, odpowiednio, przejedziesz swój przystanek.. u kierowcy od razu zapala się lampka i elektroniczny głos wymawia: "Stop requested" i wszyscy teraz wiedzą, gdzie masz wysiadać, prawdziwa magia!=) zwracamy uwagę na jeszcze jedną niezwykłą rzecz - we wszystkich autobusach pierwsze siedzenie z jakiegoś powodu poświęcone jest pewnej Rosie Parks.. fajnie, u nas wybitnym ludziom stawiają pomniki, nazywają ulice.. uwieczniają, tak powiem... a tutaj, proszę bardzo, miejsce w autobusie! okazuje się, że wcześniej w autobusach przednie miejsca przeznaczone były tylko dla białych, czarnym zaś przydzielano miejsca na końcu salonu.. ale pewnego razu pewna starsza czarna kobieta weszła i usiadła na niedozwolonym miejscu na początku autobusu.. ile było oburzenia, krzyków, pytań! ale ona spokojnie uśmiechnęła się i odpowiedziała, że jest bardzo zmęczona i nie może iść dalej.. w tej sprawie podniesiono prawdziwy szum, nawet wszczęto proces sądowy! ..ale jak wiemy, dobro w ostatecznym rozrachunku zawsze zw