Miami: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

ASAlina Sivachevaalina_sivacheva · 27 lis 2019Czytaj

MIAMI Miami zostawiliśmy sobie na koniec programu. O ile Nowy Jork i Boston odwiedziliśmy w środku lata, to Miami zachowaliśmy na „deser”. Miami to plaże, biały piasek, tropikalny klimat, ciepły ocean, beztroski wypoczynek, „gorąca” hiszpańska mentalność i atmosfera niekończącej się imprezy. *RADA DLA PODRÓŻUJĄCYCH DO MIAMI: po prostu lećcie i BAWCIE SIĘ DOBRZE!!;)))

LLLiubov Lopakovalyubalopakova · 15 gru 2017Czytaj

Biorąc cztery dni wolnego, wyruszyliśmy do stanu Floryda! Nie wyobrażacie sobie, co to za szczęście widzieć na ekranie laptopa dwa kupione bilety. A dokąd? Na Krym? Do Grecji? Do Hiszpanii? To wszystko świetne miejsca, oczywiście, ale my mieliśmy bilety do Miami! Pierwszego dnia byliśmy bardzo rozczarowani, ponieważ padał strasznie ulewny deszcz i wszystkie sklepy na parterze po prostu zalało. Ale następnego dnia, dzięki czterdziestostopniowemu upałowi, wszystko wyschło do ostatniej kropli. Zarezerwowaliśmy jeden z najlepszych hoteli położonych tuż przy Miami beach, który nazywa się Ocean drive. Bardzo polecam ten hotel! Nam przypadł do gustu, ponieważ oferował bezpłatną wypożyczalnię rowerów, śniadania i dogodną lokalizację. A jaka plaża! Śnieżnobiały, równy piasek, który łagodnie przechodzi w przejrzystą, ciepłą wodę Oceanu Atlantyckiego. Spędziliśmy trzy godziny w wodzie, nie wychodząc, bo po pierwsze, nie chcieliśmy opuszczać tego cudu natury, a po drugie, pogoda była tak gorąca, że trudno było nawet oddychać. Tego samego dnia wyruszyliśmy rowerami na podbój downtown. Jak wspaniale jest przejechać miasto wzdłuż i wszerz, zobaczyć wszystkie główne atrakcje, w tym wille bogatych i sławnych ludzi, a także nie mniej znaną ulicę z graffiti. Krótko mówiąc, Miami trzeba koniecznie odwiedzić. A teraz o kosztach. Bilety lotnicze w obie strony z przesiadką w Orlando kosztowały po 85$. Na hotel wydaliśmy około 300$ za dwie osoby, ponieważ lato w Miami uważane jest za poza sezonem, więc były duże zniżki. Ogólnie rzecz biorąc, każdy z nas wydał jedną pensję. Więc w USA Miami wcale nie jest takie drogie.

АБАлександр Борисовtdr241 · 27 lis 2017Czytaj

Po tym, jak trochę się zaaklimatyzowaliśmy i przyzwyczailiśmy do USA, nabraliśmy ochoty na podróże. Początkowo rozważaliśmy opcje bliżej nas, coś w rodzaju wodospadu Niagara czy Provincetown, ale potem złapaliśmy się na myśli, że chcemy polecieć do Miami. Proces szukania hotelu i biletów nie zajął dużo czasu. Zarezerwowaliśmy Hotel Breakwater South Beach, znajdujący się przy jednej z najsłynniejszych ulic, Ocean Drive, w pierwszej linii brzegowej. Z biletami też szybko się zdecydowaliśmy. Kupiliśmy najtańsze miejsca w Spirit airlines na najwcześniejsze loty (4-5 rano), bo im „mniej wygodny” rejs, tym jest tańszy. Lecieliśmy z przesiadką w Orlando. Początkowo bardzo mylące były opinie o tej żółtej taniej linii lotniczej, które krytykowały ją albo za brudne samoloty, albo za to, że czepia się prawie wszystkiego i, mówiąc brutalnie, wyłudza pieniądze. Od razu stało się jasne, że trzeba być niezwykle ostrożnym. Trzeba było odprawić się dobę wcześniej, wydrukować bilet w domu i kilka razy upewnić się, że plecak spełnia kryteria bezpłatnego bagażu podręcznego. Wszystko zrobiliśmy sumiennie i podeszliśmy do tego poważnie. Ale, prawdę mówiąc, tak i nie znalazłem powodu dla tak dużej liczby negatywnych opinii. Pracownicy firmy byli przyjaźni, w samolotach było czysto, a same samoloty były nowe. Bramki wejściowe nie znajdowały się w jakiejś odległej części lotniska, a samoloty były zaparkowane bezpośrednio przy budynku i wejście odbywało się przez rękawy. Żadnych autobusów. Na nasze plecaki nawet nikt nie patrzył, a co dopiero mierzył. Ogólnie wszystko poszło na „hura” i po długiej nocy oczekiwania na nasz poranny rejs na lotnisku w Bostonie, po kilku godzinach znaleźliśmy się na lotnisku w Fort Lauderdale. Stamtąd autobusem trzeba było ruszać do Miami, droga zajęła 1,5 godziny. Pierwsze wrażenia z Miami były bardziej podobne do strachu, ponieważ po przyjeździe padał ulewny deszcz, a wilgotność była taka, że jeśli po prostu stoisz na ulicy i nic nie robisz, to i tak po kilku minutach się spocisz. Wtedy zrozumieliśmy jeden bardzo ważny błąd: pod wpływem emocji kupiliśmy bilety, ułożyliśmy trasę i wybraliśmy hotel, ale zapomnieliśmy sprawdzić pogodę, najwyraźniej myśląc, że w Miami zawsze jest gorąco i słonecznie. Ale tak nie było. Nigdy nie zapomnę, jak jechaliśmy autobusem, a deszcz był tak silny, że woda przez podłogę wdzierała się do środka, bo można powiedzieć, że płynęliśmy po tych kałużach. I tak bez końca. Po długo wyczekiwanym przystanku niedaleko naszego hotelu, wbiegliśmy do pokoju i po kilku minutach przebywania na ulicy byliśmy przemoczeni do suchej nitki. Mogę z pewnością powiedzieć, że znów mieliśmy szczęście. W końcu, patrząc na prognozę pogody, zobaczyliśmy, że przez dwa tygodnie spodziewane są ulewy, a tylko 3 dni będą słoneczne i gorące. Właśnie w te dni trafiliśmy. Odetchnęliśmy. Następnego ranka rzeczywiście świeciło słońce i nie było ani śladu po tym, że wczoraj wszystko tu pływało. Poszliśmy na plażę. Plaże Miami to naprawdę coś pięknego i niezwykłego: sportowi, umięśnieni faceci ćwiczą na sprzętach, dziewczyny opalają się lub też uprawiają sport, dużo rowerów, rolek i słońca. Piasek był delikatny i miękki, zaczynał się prawie po drugiej stronie drogi od naszego hotelu, a kończył gdzieś tam w wodzie. Idziesz po nim i myślisz, jak ci się poszczęściło, że tu jesteś. Wejście do wody było bardzo łagodne i żeby znaleźć się w oceanie w pełnej wysokości, trzeba odejść bardzo daleko od brzegu, tak daleko, że wszyscy pluskający się ludzie zostają z tyłu i zaczynasz czuć pewną wolność. Woda była bardzo czysta i ciepła. Wzdłuż całej linii plaży stały budki ratowników i były rozciągnięte siatki przeciw rekinom. Ogólnie z bezpieczeństwem, jak mi się wydawało, wszystko w porządku. Po popływaniu przez kilka godzin zdecydowaliśmy się skorzystać z fajnej możliwości naszego hotelu - wypożyczyć rowery za darmo. Rowery, na korzyść naszego hotelu, były w doskonałym stanie technicznym, bardzo wygodne, a także wyraźnie nie z tych tanich.

ZAZamira Abutalipzamira.abutalipova · 30 lis 2015Czytaj

Nadeszła najciekawsza część programu – podróż! Jeszcze wtedy, gdy byliśmy w swoim kraju, obiecałyśmy sobie z przyjaciółką, że koniecznie musimy odwiedzić Miami Beach i popływać w oceanie) Może to banalne, ale marzenie to marzenie. Na samym początku pojechałyśmy do Chicago – miasta wiatrów, miasta mafii, miasta pierwszych wieżowców i teatralnej stolicy Ameryki! Naprawdę zakochałam się w tym mieście i nie wiem dlaczego, ale to moje miasto! Nie da się opisać całego piękna tego miasta, jest wyjątkowe ze swoimi wieżowcami i wspaniałym widokiem ze słynnego, najwyższego na świecie budynku Willis Tower! Nigdy nie zapomnę, jak wjechałam na Skydeck na 103. piętro na wysokość 412 metrów i stałam na szklanym balkonie, patrząc na całe to piękne miasto – to naprawdę niezapomniane uczucie! Było naprawdę bardzo strasznie, nawet wiedząc o fakcie, że szkło wytrzymuje do 4 ton wagi. Bardzo tęsknię za Chicago i wcale nie chciałam stamtąd wyjeżdżać. Pocieszało mnie to, że kolejnym punktem było słoneczne Miami Beach. To naprawdę raj na ziemi! Odnosi się wrażenie, że nikt tam nie pracuje, a wszyscy tylko odpoczywają i leżą na ciepłym piasku przy oceanie, popijając swoje koktajle. Panował tam nieznośny upał i po ulicach chodziłyśmy w strojach kąpielowych i pareo, nie krępując się, bo tam było to na porządku dziennym. W Miami wydawało nam się, że trafiłyśmy do Meksyku: po ulicach chodzą Hiszpanie i Meksykanie, w kawiarniach i restauracjach gra hiszpańska muzyka, a wszystkie szyldy są w językach angielskim i hiszpańskim. Ale nawet mi się to podobało, ponieważ całe lato pracowałyśmy w meksykańskiej restauracji, znalazłam w tym coś bliskiego). Odpoczęłyśmy z duszą i bardzo mocno spiekłyśmy się na słońcu, tak że potem nie mogłyśmy założyć na siebie ubrań, a o plecaku w ogóle nie wspomnę. Po słonecznym Miami nastąpił New York. Dotarłyśmy tam pociągiem, nie polecam jeździć ich pociągami, oczywiście wygodnie, ale było strasznie zimno. W New Yorku wcześniej znalazłyśmy nocleg, spędziłyśmy tam trzy dni i szczerze mówiąc, w takim megapolis nie starczyło nam czasu, żeby odwiedzić wiele miejsc. Całe lato chciałyśmy jak najszybciej dotrzeć do największego miasta USA, New Yorku. Przez te dni spacerowałyśmy po słynnych Brooklyn Bridge i Manhattan Bridge, siedziałyśmy na czerwonych ławeczkach na Times Square, zobaczyłyśmy tę samą „Lady Liberty”. To bardzo piękne i wielkie miasto, ale niestety rozczarowałyśmy się, widząc ogromną liczbę bezdomnych; to przeludnione miasto i zapach zaduchu w powietrzu wprawiły mnie w smutek. A kiedy na ulicy zobaczyłam górę śmieci przy drodze, po prostu nie wierzyłam własnym oczom, że to ten sam New York, do którego tak bardzo pragnęłam trafić i o którym nakręcono tyle filmów i napisano niemało piosenek i wierszy. Ale wiecie, na tym świecie nie ma nic idealnego i pomimo tych drobnych rozczarowań, jestem wdzięczna temu miastu za niezapomniane wrażenia i wspomnienia. Wszystkie nieprzyjemności i problemy zapominają się w tym momencie, kiedy spacerujesz ulicami Manhattanu! Oczywiście warto odwiedzić to miasto, ale wcale nie chciałabym tam mieszkać. Na tym zakończyło się nasze niezapomniane lato!

DKDinara Kantbekkantbek_dinara · 29 lis 2015Czytaj

Jeśli pamiętacie, w poprzednim blogu pisałam, że bardzo chcę wrócić do USA, pojechać do Miami, Chicago i zrobić wszystko, czego nie zdążyłam wcześniej. Cóż, tego lata udało mi się zrealizować wszystkie moje plany! Widziałam wieloryby, odwiedziłam stany takie jak Rhode Island i Connecticut, byłam na koncercie Ed Sheeran, zdążyłam się opalić w Miami, spędzić urodziny w Orlando, pospacerować po Chicago i oczywiście zwiedzić Nowy Jork. Czytając ponownie mój poprzedni wpis, przypomniałam sobie, że rok temu wszystko to wydawało mi się niemożliwe.....

BSBulat Shaydullinbulat8801 · 1 lut 2015Czytaj

"Nie można po prostu wziąć i nie pojechać do Miami, jeśli jesteś na Florydzie" (c) Radosny po magicznym Orlando i w pełnym przekonaniu, że mam gdzie przenocować, dojechałem do dworca autobusowego i pożegnałem się z recepcjonistą. I wtedy zrozumiałem, że nie mam adresu jego brata, a jedynie numer telefonu, pod którym nikt nie odbiera. Widocznie, pomyślałem, nie jestem aż tak szczęśliwy. I obiecałem sobie znaleźć nocleg w Waszyngtonie, jak tylko będzie okazja. Wsiadając do autobusu z Orlando do Miami, zdębiałem: był pełny. Prawie pełny – było tylko jedno miejsce obok podejrzanego mężczyzny w brudnym t-shircie i z niechlujną brodą, gdzie nikt nie siadał. Musiałem usiąść. Zaczęliśmy rozmawiać. Potem zaczęliśmy grać w szachy na jego telefonie. Potem zaczął pokazywać zdjęcia swoich dzieci, wnuków, żony, domu, samochodów i motocykli. Tak, to wcale nie był włóczęga, a człowiek z 3 samochodami, 4 motocyklami, żoną, dziećmi, wnukami i własnym domem. Wygląd myli) Kiedy zaczęliśmy rozmawiać o mnie, powiedziałem, że jestem studentem, pracowałem całe lato w Stanach i teraz podróżuję, ale nie mam gdzie przenocować w Miami; i od razu zapytałem, czy mogę przenocować u nich? Od razu dodałem, że jestem gotów płacić im 20 dolarów dziennie. Zadzwonił do żony i wysłał jej moje zdjęcie, po czym pozwolenie na nocleg zostało uzyskane) Porada: Nie wstydźcie się prosić o pomoc i nie bójcie się jej oferować. Ten mężczyzna okazał się byłym wojskowym. Ogromne noże, maczety, kusze, karabiny, łuki, strzały, Colt Python, rewolwery, ciężki Desert Eagle, naboje – połowa z tego wisiała na ścianie, połowa była ukryta w jego szafie, a łuk leżał na podwórku, z czego skorzystałem. Od razu znalazłem sobie nocleg w Waszyngtonie, żeby nie naprzykrzać się różnym ludziom w autobusie. Szczerze, nie chodziłem do tych słynnych, pretensjonalnych klubów. I szkoda, że nie zdążyłem pójść na polowanie na aligatory. Ale nie pójść na Miami Beach byłoby przestępstwem! Tak, jeśli nie wiecie, głównym językiem na Florydzie de facto jest hiszpański: bardzo, bardzo, bardzo wielu hiszpańskojęzycznych nie zna angielskiego i nie rozumie, po co mieliby go uczyć – wszyscy i tak mówią w ich języku. Nawet ogłoszenia na lotnisku w Miami i na stacji "Greyhound" brzmią najpierw po hiszpańsku, a dopiero potem po angielsku. Przy mnie do sprzedawczyni podeszła Meksykanka, zaczęła coś szybko mówić, sprzedawczyni odpowiedziała, że nie mówi po hiszpańsku, a Meksykanka wszczęła awanturę i zawołała menedżera. Takie sprawy. Może za długo byłem na plażach Karoliny Południowej, może park Harry'ego Pottera wciąż grał mi w głowie – ale ze śnieżnobiałego piasku Miami nie czułem szczególnej radości. Słoneczne miasto, piękna piaszczysta plaża, absolutnie puste centrum – to wszystko trzeba zobaczyć, ale nie widzę sensu zostawać tu dłużej niż 3-4 dni. Dlatego, jak tylko nastała środa, zapłaciłem za benzynę parze, która mnie przygarnęła, i pojechałem do Waszyngtonu.

ARAnna Rutmanrutman-anna · 31 sty 2015Czytaj

"Ostatni tydzień... tak szybko" Zaczynaliśmy ostatnie dni na Cape Cod, kiedy zaczęły spływać pierwsze telefony od amerykańskich przyjaciół, że wyjeżdżają i przyjadą się pożegnać. "Już???" Czułam się nieswojo. Przewijałam w myślach całe lato i nie mogłam zrozumieć, jak to wszystko tak szybko minęło. Danny przyjechał, spędziliśmy razem około 2 godzin, a potem poszliśmy do samochodu i przytuliliśmy się na pożegnanie. Długo nie mógł wsiąść do auta. Wszyscy płakali. Włączył smutną piosenkę "lead me out of the dark" i powoli zaczął odjeżdżać. Patrzyliśmy, jak odjeżdża w dal i śpiewaliśmy razem z nim. Zrobiło się bardzo smutno. Kilka dni później wyjechali moi bliscy: Ajka, Masza i Natasza. Powiedzieć, że było smutno i pusto, to nic nie powiedzieć. Przychodziłam do pracy, a staff stawał się coraz mniejszy. Z każdym dniem ludzie wyjeżdżali i wyjeżdżali. W ostatnie dni pracy w parkach było mało ludzi, siedziałam i wspominałam to cudowne lato... 2.09 odlatywałam do Miami. Musiałam się ze wszystkimi pożegnać, ale pocieszałam się tylko tym, że na pewno kiedyś się spotkamy. Tak wiele słów zostało powiedzianych, tak wiele łez wylanych... Nawet nie chciało mi się już lecieć do Miami... w środku było pusto... Została tylko jedna osoba... Bliska i droga, z którą spotkaliśmy się w Miami... ale reszty już nigdy nie widziałam. Kiedy będziecie w Ameryce... doceńcie każdą chwilę... doceńcie czas i ludzi wokół... niestety, to wszystko przeminie...

АСАртём СелезнёвZellss · 1 lis 2012Czytaj

Podczas pobytu w USA zdarzyło mi się spać w McDonald's, na lotniskach, w 2 hotelach, 2 hostelach, wynajętym pokoju, na ławce, na brzegu oceanu, w restauracji, na polu, na dworcu kolejowym, w jakiejś melinie (o tym później), w mieszkaniu znajomych i po prostu nie spać. Zestaw prawdziwego Rosjanina=) Po tym, jak ochroniarz hotelowy przerwał mój sen, musiałem spędzić w Miami jeszcze 4 noce. Pierwszej nocy pojechałem do znajomych, ale niestety w tamtym momencie urządzali imprezę i prawie pobiłem się z jednym z nieznajomych chłopaków. Jasne, tutaj się nie wyśpię. W rezultacie spędziłem kolejną noc, spacerując po Miami Beach. Kilka razy udało mi się zasnąć w autobusie, bo z South Beach do Sunny Isles jedzie on ponad godzinę. Kolejną noc spędziłem na plaży nad oceanem. Dziwne uczucie budzić się na brzegu. Tej nocy poznałem dwie Amerykanki, które bardzo zainteresowało, dlaczego leżę w nocy nad oceanem)) Trzecią i czwartą noc przenocował mnie właściciel małej restauracji, o czym już pisałem. Tam było błogo: jedzenie, ciepły pokój, darmowy internet. 33 przyjemności=) Ale nadszedł dzień, na który miałem kupiony bilet do Nowego Jorku. Ale pech, znajomi, u których zostawiłem swoje rzeczy, nie byli w domu. Dosłownie przez godzinę bezskutecznie waliłem w drzwi. Później przez znajomych znajomych zdobyłem ich numer telefonu i zadzwoniłem. Z głośnika dobiegł zaspany głos. Okazuje się, że przez cały ten czas spali spokojnie w swoim pokoju, w ogóle nie reagując na moje próby wyważenia drzwi))) Chwyciłem swoje rzeczy i pobiegłem na autobus na lotnisko. W rezultacie udało mi się dotrzeć na lot prawie przed samym odlotem. Ufff, myślałem, że nawyk przybiegania na lot w ostatniej chwili dotyczy tylko pociągów. Jak się okazuje, on postępuje)))