Madison: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

YTYauheni Turavetsevgeniytyrovez · 15 gru 2017Czytaj

Nowy Jork to niekończący się temat do rozmów, szczególny świat, który, jak mi się wydawało, żyje według własnych zasad. Jest to również najpopularniejsze miasto turystyczne na świecie. W Nowym Jorku jest mnóstwo miejsc, które koniecznie trzeba odwiedzić. Ale ja, niestety, zdążyłem odwiedzić tylko niektóre z nich. Zacznę, być może, od tego tragicznego miejsca, które znane jest całemu światu – World Trade Center, gdzie znajdowały się wieże bliźniacze. O tamtych wydarzeniach przypominają dwie fontanny, symbolizujące łzy i ból narodu amerykańskiego. Myślę, że każdy, komu zdarzyło się być w Nowym Jorku, koniecznie odwiedzi to miejsce. World Trade Center No i jak tu nie wspomnieć o Lower Manhattan, Wall Street i Times Square. Mimo ograniczonego czasu nie mogłem tam nie być, a także nie skorzystać z okazji, by zobaczyć na własne oczy Statue of Liberty. Ogromne wrażenie zrobił na mnie cały w światłach most brookliński, który łączy dwie części miasta – Brooklyn i Manhattan. Wąska uliczka Wall Street zaprowadziła nas do ogromnego brązowego posągu byka, który jest nieoficjalnym symbolem Dzielnicy Finansowej Nowego Jorku i reprezentuje siłę oraz przebojowość. Wszyscy starają się go dotknąć na szczęście finansowe, co oczywiście zrobiliśmy również my)) Nocny Brooklyn bridge Najpopularniejszym miejscem w Nowym Jorku jest Times Square. Oszałamiający widok – światła, reklamy, mnóstwo ludzi, butiki, teatry – Times Square łączy w sobie to wszystko. Zaskoczył mnie czteropiętrowy sklep M&M’s z ogromnymi kapsułami kolorowych kulek M&M’s. Bardzo chciałem też odwiedzić Central Park, Empire State Building, Madison Square Garden, ale nie udało się… A oto powód, by wrócić do Nowego Jorku i koniecznie zobaczyć resztę na własne oczy ))) Times Square – prawdziwe szaleństwo M&M’s – oto co kocham)

DDDmitrii DvornikovBonhamJohn · 23 paź 2012Czytaj

Kiedyś miałem dzień wolny. Postanowiłem nie tracić czasu i pojechać do Albany do ich sklepu deskorolkowego, żeby kupić buty i deskorolkę. Tuż przed wyjazdem zaczęło padać, byłem zawiedziony. Podczas jazdy deszcz w ogóle nie ustawał, a wręcz, cholera, nasilał się. Jak tylko wysiadłem z autobusu, wyszło słońce i deszcz przestał padać, super. #kochamtencraj Idę przez Albany, Madison Ave. Mam na sobie koszulkę z Hendrixem, a w uszach też on gra. Z naprzeciwka idzie Afroamerykanin, na oko 50 lat, z porządną brodą. Przechodzę obok i kątem oka zauważam, że odwrócił się do mnie i coś mówi. Wyciągam słuchawkę i słyszę: Where did you get this Hendrix t-shirt? Wyjaśniłem mu, że w Lake George jest taki sklepik. Powiedziałem, że kocham Hendrixa, teraz gra mi w słuchawkach, i dałem mu jedną do posłuchania. Wsłuchał się i mówi: yeeah, that’s Jimmy! Pośmialiśmy się, uścisnęliśmy dłonie i poszliśmy dalej w swoje strony. #kochamtencraj(2) Wchodzę do sklepu deskorolkowego, był tam gadatliwy i miły sprzedawca, pomógł mi dobrać wszystko pod względem rozmiaru. Kupiłem deskorolkę i buty skate'owe Converse za jedyne 200$. Deski Baker, Girl itp. - wszystko po 50$ z papierem ściernym. #kochamtencraj(3)

DDDmitrii DvornikovBonhamJohn · 18 paź 2012Czytaj

W końcu, po takiej podróży, dotarłem do Nowego Jorku. Dzięki Bogu, podczas przesiadki w Waszyngtonie spotkałem dwóch takich samych jak ja wyrzutków z Rosji, którzy kompletnie nie wiedzieli, gdzie będą nocować w Wielkim Jabłku i co w ogóle robić. Szok zaczął się, gdy wystartowaliśmy z Waszyngtonu. Właśnie wtedy zobaczyłem skalę tego, co się dzieje. Wylądowaliśmy. Pogoda nie wydawała się zbyt sprzyjająca. Jednak pomimo chmur i chwilami padającego deszczu, było bardzo gorąco – taki to już tutejszy klimat. Przyjeżdżamy do Port Authority. I właśnie tutaj zaczyna się to, co najciekawsze. Broadway, Madison Square Garden, NY Subway. A to moja pierwsza podróż za granicę. Kto by wiedział, co czułem w pierwszych godzinach pobytu. Postanowiliśmy nie zwlekać i poszukać hostelu na noc. Znalazłem reklamę hostelu na Amsterdam Avenue. Dając dziwnemu taksówkarzowi 12 dolców, wchodzimy do tętniącego życiem hostelu. Po pytaniu: „Czy macie rezerwację?”, trochę się zmartwiliśmy, bo nie było wolnych łóżek. Przyjazna Afroamerykanka z wytatuowanym na ręce muzułmańskim półksiężycem z gwiazdą zaczyna obdzwaniać inne hostele. Po długiej rozmowie mówi, że są 3 miejsca w Chelsea International Hostel. Nie ma wyboru, jedziemy tam metrem. Metro to osobny temat. Sto razy bardziej żywe niż moskiewskie. Nie w sensie potoku ludzi i liczby osób, ale tego, jak ludzie zachowują się w metrze. Okazuje się, że Chelsea jest całkiem niedaleko od Port Authority Bus Terminal, skąd przyjechaliśmy. Przyjechaliśmy, zameldowaliśmy się. Dokwaterowano mnie do dwóch Niemek. Kiedy przyjechałem, nie było ich. Poszedłem pod prysznic i tylko położyłem się spać, gdy przyszły. Powiedziałem im przez sen parę słów, coś w stylu: hi, i’m only for one night, and only for sleep. W odpowiedzi słysząc ok, padłem. Poranek zaczął się od deszczu. Takiego porządnego, krótkotrwałego deszczu. Obudziłem się wcześniej niż dziewczyny. Długo leżałem, potem jedna z nich się obudziła. Miło z nią porozmawialiśmy, opowiedziałem, po co przyjechałem, skąd jestem. A ona w odpowiedzi podzieliła się wrażeniami o Rosji, kiedyś była w Petersburgu i narzekała na straszne zimno, opowiadając o -16 z wiatrem. A ja jej powiedziałem, że tam, gdzie mieszkam, bywa i -30. Dalej miłe śniadanie. Idziesz i dostajesz rogalik z dżemem, masłem i jabłko, potem robisz sobie kawę lub sok do wyboru, można było jeszcze wziąć płatki. Ogólnie wszystko bardzo przyjemnie i cywilizowanie. Następny przystanek - znowu Port Authority, skąd piszę ten post. Nie chce się żegnać z Nowym Jorkiem, trafiłem do marzenia. No cóż zrobisz, pora jechać do Lake George.

IAIEC Almatyalmaty · 21 lip 2015Czytaj

To był taki okres, kiedy bardzo wielu studentów wyjeżdżało. My też byliśmy wśród nich, 2 czerwca wylatywało nas prawie 70 osób. Wszyscy byli bardzo podekscytowani i starali się szybko poznawać, wiedząc, że spędzimy w Nowym Jorku tylko dwa dni, ale mimo to wszyscy trzymali się razem, nawet nie znając się dobrze. Nastawienie wszystkich było bardzo pozytywne, bo wśród nas byli tacy, którzy po raz pierwszy lecieli samolotem naprzeciw samodzielnemu życiu, niech choć na krótko, ale dla nich to ogromne doświadczenie. Ktoś żegnał się z bliskimi, było bardzo wielu żegnających przyjaciół, którzy krzyczeli za nami, życząc przyjaciołom udanego lata, a ktoś żegnał się z ukochanymi. Ale po przejściu kontroli celnej wszystkim na chwilę robi się samotnie, wszyscy o czymś myślą, nawet jakoś smutno się zrobiło, pewnie zaczynają zastanawiać się nad tym, co czeka ich tego lata?! Ale to szybko minęło... Potem zaczęło się "selfie", fotografowanie kart pokładowych, paszportów i wreszcie Instagram, tak minęły nasze 40 minut do wejścia na pokład... Lecieliśmy liniami Lufthansa, no co tu dużo mówić, nam się podobało))) Nie było czasu na nudę, przez całą drogę filmy, muzyka, biblioteka. W samolocie studenci nie mogą spać, zwłaszcza gdy lecisz do USA. Wszyscy coś omawiają, ciekawe jest to, że spotykają się koledzy z grupy, którzy przez cały rok akademicki nie wiedzieli o sobie nawzajem, że też są uczestnikami programu. Dobrze, że spotkali się na lotnisku w drodze do USA, bywały i takie przypadki, że spotykają się po raz pierwszy dopiero w locie powrotnym. I tak bardzo się dziwią) Przesiadka we Frankfurcie. Przesiadka była bardzo wygodna, czekaliśmy tylko około 2 godzin, szybko przeszliśmy rejestrację, pół godziny w poczekalni i oto znów jesteśmy w samolocie, ale już wszyscy nie są tak aktywni, wszystkim chce się spać... Kiedy ogłoszono, że zbliżamy się do Nowego Jorku, nakarmiono nas ostatni raz, poproszono o podniesienie oparć foteli i zapięcie pasów. Na twarzach wszystkich malowało się uczucie oczekiwania na coś niesamowitego, wszyscy byli tacy czujni, tacy podekscytowani! Samolot wylądował bardzo miękko, długo jechaliśmy do terminala, powoli wszyscy zaczęli brać bagaż podręczny i ruszać do wyjścia. Międzynarodowy port lotniczy im. Johna F. Kennedy'ego (ang. John F. Kennedy International Airport) to największy międzynarodowy port lotniczy w USA, położony w dzielnicy Queens w południowo-wschodniej części Nowego Jorku, 20 km na południowy wschód od Dolnego Manhattanu. Czy możecie sobie wyobrazić korki na lotnisku, kiedy wszyscy czekają na pozwolenie na lądowanie lub start, ponieważ po prostu nie ma miejsca i utworzył się "korek samolotowy". Ludzi na lotnisku było bardzo dużo, tak dużo, że przechodziliśmy kontrolę celną prawie 3 godziny. Rada: Jeśli wzięliście ze sobą owoce, proszę, koniecznie wpiszcie je w deklaracji celnej. W przeciwnym razie możecie zostać ukarani grzywną lub zatrzymani do wyjaśnienia okoliczności. Dotyczy to również innych produktów. Po przejściu kontroli i odebraniu bagażu. Wszyscy zebraliśmy się przy wyjściu, przyjechał po nas fajny autobus z przewodnikiem i zabrał nas w stronę hotelu Pennsylvania. Po drodze przewodnik opowiedział nam o wszystkim, co spotykaliśmy na drodze, o sklepach, produktach, wynajmie aut, a nawet o niedrogich restauracjach i zakupach. Hotel Pennsylvania, lokalizacja tego hotelu jest po prostu fantastyczna. Pennsylvania znajduje się na Manhattanie, naprzeciwko kompleksu sportowego Madison Square Garden, był jednym z najczęściej rezerwowanych w Nowym Jorku! Times Square i Muzeum Sztuki Nowoczesnej znajdują się mniej niż 15 minut jazdy metrem od hotelu Penn. Hotel znajduje się również jeden kwartał od domu towarowego Macy's i 2 kwartały od wieżowca: Empire State Building. Midtown to świetny wybór, jeśli interesują was zabytki, zakupy i muzea. W hotelu czekała na nas dziewczyna przy osobnym stanowisku recepcyjnym z napisem "INTEREXCHANGE". Szybko zebrała nasze paszporty i wywołując wszystkich po kolei, wydawała ka

DDDmitrii DvornikovBonhamJohn · 23 paź 2012Czytaj

Miałem kiedyś dzień wolny. Postanowiłem nie tracić czasu i pojechać do Albany do ich sklepu z deskorolkami, kupić trampki i deskorolkę. Właśnie przed samym wyjazdem zaczęło padać, byłem zawiedziony. Kiedy jechaliśmy, deszcz wcale nie ustępował i tylko, kurwa, się nasilał. Jak tylko wysiadłem z autobusu, od razu zaświeciło słońce, deszcz ustał, spoko. #kochamtenkraj Idę sobie przez Albany, Madison Ave. Mam na sobie koszulkę z Hendrixem, a on jeszcze gra mi w słuchawkach. Idzie na przeciw afroamerykanin, wygląda na jakieś 50 lat, z porządną brodą. Mijam go i kątem oka zauważam, że odwrócił się do mnie i coś mówi. Wyjmuję słuchawkę i słyszę: "Where did you get this Hendrix t-shirt?" No więc tłumaczę mu, że w Lake George jest taki mały sklepik. Mówię, że lubię Hendrixa i że właśnie gra mi w słuchawkach, i podaję mu jedną słuchawkę, żeby posłuchał. On się wsłuchuje i mówi: "yeeah, that's Jimmy!" Zaśmialiśmy się, uścisnęliśmy dłonie i poszliśmy dalej w swoje sprawy. #kochamtenkraj(2) Wchodzę więc do sklepu z deskorolkami, tam rozmowny, dobry sprzedawca, pomógł dobrać wszystko według rozmiaru, takie sprawy. Kupiłem deskorolkę i trampki skaterskie Converse za jedyne 200$. Deski Baker, Girl itd., itd. - wszystkie po 50$ z griptapem. #kochamtenkraj(3)