Denver: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

SSSaniya Shonbayeva6 gru 2019Czytaj

Oprócz tych miast byłam również w Los Angeles, Las Vegas, Baltimore i Denver. Przejdę przez nie szybko i opowiem o tym, co najważniejsze. W przypadku wyjazdu na Zachód, nie kupujcie wycieczki. Jeśli jedziecie na własną rękę, to: - oszczędzacie pieniądze - sami regulujecie czas, w moim przypadku było go skrajnie mało. Na każde miasto trzeba było poświęcić mniej niż jeden dzień, a dla dużego miasta to bardzo mało - nie dostosowujecie się do nikogo, tworzycie własny plan podróży. Gdybym miała jechać jeszcze raz, zorganizowałabym wszystko sama. Lepiej wydać nerwy teraz, a potem spokojnie podróżować i cieszyć się. Los Angeles było jednym z dużych miast. Nawet nie przejechaliśmy 1/4 części. Droga zabiera większość czasu, więc wygospodarujcie jak najwięcej godzin i bawcie się dobrze. Jestem bardziej niż pewna, że w Los Angeles jest co oglądać. Las Vegas w ogóle nie zapadło mi w duszę. Według mnie, jeden dzień to dla niego aż nadto. Główna ulica „Strip” to jedyne, na co można popatrzeć. A poza hotelami i kasynami, nic więcej nie zobaczycie. Jeśli oczywiście jesteście osobami hazardowymi, to będzie wam odpowiadać, bo kasyna są tam na każdym kroku. I najważniejszy czynnik, który mnie odepchnął, to klimat. Latem panuje upał, temperatura powyżej 40 stopni Celsjusza. Jedyny czas, kiedy można pospacerować, to noc. Wydało mi się bezduszne, wszędzie rozpusta, pełno nietrzeźwych mężczyzn, którzy próbują znaleźć swoją ofiarę. Jeśli odpowiada wam taka atmosfera, to biegiem do Las Vegas. Jest jeszcze jedno miejsce, o którym wcześniej nie wspominałam. Miejsce, gdzie możecie poczuć adrenalinę – „Six Flags”. Ponieważ uwielbiam kolejki górskie i tego typu rozrywki, nie mogłam tam nie pojechać, inaczej bym sobie tego nie wybaczyła. Six Flags to raj zarówno dla dorosłego, jak i dla dziecka. Ten park rozrywki jest w wielu stanach Ameryki. Pojechałam do tego, który był położony najbliżej mnie. Uwierzcie mi, tyle emocji za jednym razem nie doświadczycie nigdzie indziej, dlatego radzę koniecznie pojechać i zobaczyć to na własne oczy.

DMDastan Maratov28 lis 2015Czytaj

Kiedy poczuliśmy lekki smutek, że czas wracać do domu i wszystko się skończyło, wpadliśmy na spontaniczny pomysł odwiedzenia Wielkiego Kanionu. Był po drodze, więc żeby postawić kolejny haczyk na liście miejsc, które odwiedziliśmy, zdecydowaliśmy się na ten wypad w ostatniej chwili. Droga była długa, pogoda dawała się we znaki, ale było warto! Piękna kanionu nie da się opisać słowami, trzeba to po prostu zobaczyć – nawet na najbardziej profesjonalnych zdjęciach nie wygląda tak, jak w rzeczywistości. Jest ogromny, głęboki i estetyczny. Czułem się, jakbym był wewnątrz obrazu jakiegoś słynnego malarza. Ale artystą tego dzieła jest matka natura. Każda skała czy wyrwa wyglądała tak, jakby dokładnie tak miało być. Tonąłem w tym pięknie, czułem wolność, oddychałem pełną piersią. Piszę to teraz i wspominam, a po ciele przechodzą mnie dreszcze – Wielki Kanion zainspirował mnie tak bardzo. Pustynna Arizona jest równie zachwycająca, co żyzna Kalifornia. Wkrótce ruszyliśmy w drogę do domu, do Estes Park. Następnego dnia dotarliśmy na lotnisko w Denver. Bilet Denver - Nowy Jork był w naszych rękach... Zrozumiałem, że koniec jest nieunikniony. Spędziłem tu 3,5 miesiąca, nauczyłem się tak wiele, zobaczyłem więcej niż przez 20 lat życia w Kazachstanie. W tamtej chwili moje oczy automatycznie się zaszkliły, a łzy jedna po drugiej spływały po moich policzkach. Wiem, „chłopaki nie płaczą, to nie jest cool”, ale nie mogłem się opanować, to było silniejsze ode mnie. Czułem, że zostawiam tu i teraz ogromny kawałek mojej duszy, ale nie ma odwrotu. Docierając do Nowego Jorku jako zupełnie nowi ludzie, nie byliśmy już tymi trzema studentami ze strachem w oczach i niepewnością w duszy; staliśmy się znacznie bardziej doświadczeni, dojrzali i pewni siebie. Równe 2 dni zajęło nam kupowanie prezentów dla bliskich, z dumą wydawałem pieniądze, które sam zarobiłem i byłem szczęśliwy, że mogę zabrać do domu małe cząstki mojego marzenia. Zakupy oczywiście męczyły, ale nie odbierały entuzjazmu do ciągłego spacerowania ulicami i alejami Nowego Jorku. 20 września, noc. Jestem na 86. piętrze Empire State Building, patrzę na nocny Nowy Jork i nie mogę się napatrzeć. Skończyłem 21 lat i jestem na dachu najwyższego budynku w Nowym Jorku – powiedzcie, co może być lepszego? Czy marzyłem kiedyś o spędzeniu urodzin w USA? Odpowiedź brzmi: oczywiście TAK! Czy myślałem, że to może się udać? Odpowiedź: szanse nie były wielkie. Ale rzeczywistość dowodzi czegoś przeciwnego – szansa jest zawsze! Na koniec chcę życzyć wszystkim dobra i doradzić: marzcie, marzcie dużo i urzeczywistniajcie swoje marzenia. Mi się udało, bez wątpienia uda się i wam! PODSUMOWANIE: 6 stanów, 8 miast i 0 żalu. Nie żałuję niczego, wierzę, że wszystko musiało się tak potoczyć!

АБАнастасия Безуглаяasti17 · 19 paź 2010Czytaj

Zabraliśmy rzeczy z przechowalni, wzięliśmy bilety i zaczęliśmy sprawdzać, gdzie będą przystanki i przesiadki. I wtedy okazało się, że mamy aż 7 godzin między autobusami w Denver. To był nieplanowany postój, ale bardzo się cieszę, że zobaczyliśmy to miasto. Nie mieliśmy zbyt wiele czasu, zdążyliśmy tylko pospacerować po centrum, ale nawet w tak krótkim czasie miasto nas całkowicie oczarowało. Denver to stolica stanu Kolorado, duże i piękne miasto. W centrum znajdziecie dużą ulicę dla pieszych, po której co 10 sekund kursują darmowe trolejbusy. Tak, tak, całkowicie darmowe, a odstępy między nimi naprawdę nie przekraczają 10 sekund, przewodnik nas nie okłamał! Centrum jest bardzo zielone i przytulne, nawet nie chciało się wyjeżdżać. W Denver znajduje się również State Capitol, do którego można swobodnie wejść i nawet zajrzeć przez szparę do sali sądowej. Swoją drogą, jeśli ktoś będzie zostawał w Denver dłużej niż na jeden dzień, bardzo polecam odwiedzić Muzeum Sztuki Współczesnej! Znajdziecie tam niezwykle bogatą i interesującą kolekcję! Bardzo żałowałam, że nie zdążyliśmy tam dotrzeć.

ALAnastasiia Lebedeva14 gru 2017Czytaj

I tak, 19 maja 2017 roku wsiadłam do samolotu na trasie SPb-Moskwa-Nowy Jork-Denver. Rozpoczęły się najbardziej niezapomniane, zabawne, szczęśliwe i intrygujące 4 miesiące w moim życiu. Bałam się lotu transatlantyckiego: myślałam, że 9 godzin będzie wiecznością, ale był to wspaniały i, co najważniejsze, maksymalnie komfortowy lot! Dziękuję, Aeroflot. Zostały minuty, kiedy postawię stopę na terytorium moich marzeń. A póki co, ciesz się widokiem Nowego Jorku z okna iluminatora... Leciałam z deszczowego i zimnego Petersburga do ciepłej Ameryki (jak myślałam). Przecież ani ja, ani przyjaciele, ani bliscy nie pomyśleliśmy, żeby sprawdzić pogodę w Estes Park, moim miejscu docelowym. W letnich adidasach, dżinsach i kurteczce przyleciałam do Denver. Była noc i tylko tym tłumaczyłam zimno. Ale kiedy jechaliśmy już w górach, widzę ŚNIEG. Mówią mi, że kilka dni temu spadło tyle śniegu, że zamknęli główną trasę. HALO! O tym nie powiedzieli mi nawet przyjaciele, którzy tam na mnie czekali. Powiedzieć, że byłam w szoku, osłupieniu i zmieszaniu – to nic nie powiedzieć. Pokonując zaspy, dotarłam w końcu do łóżka po około 30 godzinach podróży.

YYuliyaminsk_788129276343 · 1 lip 2012Czytaj

Jeśli zaczynać opowieść o Ameryce, to od samego początku: od samolotu! Lot był długi... Mińsk-Moskwa-Waszyngton-Denver-Jackson! Bardzo się denerwowałam, czy zdążę na wszystkie przesiadki, miałam od 1,5 godziny do 55 minut w zależności od lotniska... W Moskwie system odprawy zawiesił się tuż przede mną i czekaliśmy całą godzinę, aż go naprawią. Wylot opóźnił się o 45 minut. Obok mnie stała kobieta – wykładowczyni ekonomii – i mężczyzna – jakiś piosenkarz w trasie – przez całą godzinę słuchałam ich rozmów o tym, kto w ilu krajach był! Niestety, nie mówili nic ciekawego, nawet wątpię, czy słuchali siebie nawzajem... Raczej się chwalili i rywalizowali... W każdym razie po przylocie do Waszyngtonu trzeba było przejść kontrolę celną. Kobieta przede mną nie mówiła po angielsku, więc funkcjonariusz celny zawołał mnie i poprosił o pomoc w tłumaczeniu... W ten sposób po raz pierwszy na terenie Ameryki dostałam komplement za dobrą angielszczyznę. Byłam z tego dumna przez jakieś pięć godzin, ale potem dotarłam na miejsce i kiedy zapytano mnie o sytuację gospodarczą na Białorusi, zrozumiałam, że poza dwoma-trzema zdaniami nie jestem w stanie nic z siebie wykrztusić... to było smutne... Ale wracając do lotów, mój ulubiony moment to oderwanie samolotu od ziemi! Nabiera prędkości, i jeszcze, i jeszcze, i oto już lecimy. Potem już mnie to nie interesuje i nic ekscytującego się nie dzieje. Głównym wnioskiem z tych wszystkich lotów stało się motto: Wyluzuj! Wszystko wychodzi bardzo łatwo i bezstresowo, wszystkie przesiadki udały się bez trudu, a ja czerpałam ogromną przyjemność z latania przez pół świata zupełnie samodzielnie! Myślę, że ty też powinieneś kiedyś spróbować! : - )

YYuliyaminsk_788129276343 · 1 lip 2012Czytaj

Jeśli i zaczynać opowieść o Ameryce, to od samego początku: od samolotu! Lot był długi... Mińsk-Moskwa-Waszyngton-Denver-Jackson! Bardzo się martwiłam, czy zdążę na wszystkie przesiadki, czasu miałam od 1,5 godziny do 55 minut w zależności od lotniska... W Moskwie tuż przede mną padł system odprawy na lot, i godzinę czekaliśmy, aż go naprawią. wylot opóźniono o 45 minut. Obok mnie stała kobieta - wykładowczyni ekonomii - i mężczyzna - jakiś piosenkarz na trasie koncertowej - godzinę słuchałam ich rozmów o tym, ile krajów kto odwiedził! I niestety, nie mówili nic ciekawego, nawet wątpię, czy w ogóle się słuchali... Raczej się przechwalali i rywalizowali... W każdym razie, po przylocie do Waszyngtonu trzeba było przejść kontrolę celną. kobieta przede mną nie mówiła po angielsku, dlatego funkcjonariusz celny zawołał mnie i poprosił o pomoc w tłumaczeniu... Tak po raz pierwszy na terytorium Ameryki zrobiono mi komplement za dobrą angielszczyznę. Byłam z tego dumna jeszcze przez jakieś pięć godzin, a potem dotarłam na miejsce docelowe i, kiedy zapytano mnie o sytuację gospodarczą na Białorusi, zrozumiałam, że poza dwoma-trzema zdaniami nic nie mogę z siebie wydusić.... to było smutne... Ale jeśli wrócić do lotów, mój ulubiony moment - oderwanie samolotu od ziemi! Oto nabiera prędkości, i jeszcze, i jeszcze, i już lecimy. Potem przestaje mnie to interesować i nic ekscytującego się nie dzieje. Głównym wnioskiem ze wszystkich tych przelotów stało się motto: Zrelaksuj się! Wszystko wychodzi bardzo łatwo i bez wysiłku, przesiadki udały się bez trudu i sprawiło mi to ogromną przyjemność lecieć przez pół świata całkowicie samodzielnie! Myślę, że wam też warto kiedyś spróbować! : - )