Zjednoczone Emiraty Arabskie: Przewodnik, wizy i darmowe noclegi · 2026

ASAzhar Shaikhenovaazharshkh123 · 9 sty 2023Czytaj

Podróż i jej rola w moim życiu. Podróż w dosłownym znaczeniu to wycieczka lub przemieszczanie się pieszo po dalekich krajach i terenach. Obecnie stała się ona ważną częścią nowoczesnego życia każdego człowieka. Dzięki podróżom otwiera się przed nami zupełnie inny, nieznany świat, o którym nawet nie myślimy w codziennym życiu. Mamy możliwość odwiedzenia cudów natury świata, odkrycia innych sposobów życia i poznania interesujących ludzi. Krótko mówiąc, podróż to klucz do zrozumienia innych kultur i wspaniała okazja, by dowiedzieć się więcej o świecie, w którym żyjemy. W moim życiu podróże odgrywają szczególną rolę. Tylko dzięki podróżowaniu i życiu za granicą mogłam stać się osobą, którą jestem teraz. Rozwinęły się we mnie takie cechy jak radość życia, otwartość, pewność siebie, świadomość globalna, zmienił się również mój stan psychiczny i pogląd na świat. Podróże znacząco zmieniają życie człowieka. Ta eseja ma na celu wspomnienie mojego osobistego doświadczenia w podróżowaniu i życiu za granicą, a także opowiedzenie, dlaczego zdecydowałam się wziąć udział w programie. Moje pierwsze podróże Od dzieciństwa mama wychowywała mnie sama. Starała się dać mi wszystko, co możliwe, w tym podróże. Moje pierwsze podróże odbywały się wewnątrz Kazachstanu. Z mamą często jeździłyśmy do różnych miast, takich jak Kokczetaw, Ałmaty, Szymkent. W tamtym czasie byłam rocznym dzieckiem, wyobraźcie sobie, młoda dziewczyna jeździ z niemowlęciem po miastach, i to sama – nie sądzę, żeby każdy odważył się na coś takiego. Bliżej mojego wieku nastoletniego nasze podróże stawały się coraz dalsze i dłuższe. W wieku 11 lat odbyła się moja pierwsza podróż za granicę, a moim pierwszym krajem stały się Zjednoczone Emiraty Arabskie, co było wynikiem ogromnej pracy mojej mamy. Później liczba krajów nieco wzrosła i w tej chwili odwiedziłam 3 kraje, a dwa z nich kilkakrotnie. Po tych podróżach zrozumiałam, jak ważne jest podróżowanie, nawet jeśli tylko do małych miast. Będąc nastolatką, która właśnie skończyła szkołę, udało mi się dostać na wymarzoną uczelnię, na którą planowałam iść i do której przygotowywałam się przez całą 11. klasę. Był to Uniwersytet Nazarbajewa. Przez całą 11. klasę ciężko pracowałam, chodziłam na różne kursy tylko po to, by otrzymać swój upragniony list z zaproszeniem. Udało mi się, osiągnęłam swój cel, ale los miał dla mnie inne plany. W połowie lata otrzymałam jeszcze jeden list z zaproszeniem, ale na inną uczelnię, w innym kraju, o której złożeniu dokumentów zupełnie zapomniałam. Po otrzymaniu listu byłam bardzo zdziwiona, ponieważ w ogóle nie planowałam studiować w tym kraju, a tu mam list stamtąd. Tym krajem była Turcja. Byłam niezmiernie szczęśliwa, ponieważ ten grant pokrywał wszystkie wydatki, nawet bilet tam, ale uświadamiając sobie powagę sytuacji, ogarnął mnie strach przed dokonaniem złego wyboru. Przecież od tego zależało moje dalsze życie. 3 miesiące rozmyślań zakończyły się tym, że musiałam porzucić swoje marzenie o studiowaniu na NU i wybrać Turcję za radą moich krewnych. Wybierając Turcję, musiałam zostawić mamę, wszystkich swoich krewnych i bliskich w Kazachstanie i polecieć do już znanego, ale mało zbadanego kraju. Życie w Turcji Życie w obcym kraju może być ekscytującym, ale także przerażającym doświadczeniem. W czasie mojego wyjazdu na studia do Turcji miałam zaledwie 17 lat, jeszcze nie zdawałam sobie sprawy, co mnie czeka. Na lotnisku, przed wejściem na pokład byłam radosna, już wtedy czułam się dorosła, nie było nawet kropli smutku. Ale po przyjeździe zrozumiałam, jak mała i nieistotna jeszcze jestem w tak wielkiej metropolii jak Ankara. Nie znałam ani języka, ani ich kultury. Przy zakwaterowaniu w akademiku bardzo trudno było załatwić wszystkie dokumenty, ponieważ administratorzy nie znali angielskiego, a ja tureckiego. Z wielkim trudem, z tłumaczami, z pomocą dziewczyn znających język udało się wypełnić wszystkie dokumenty. Właśnie wtedy zrozumiałam znaczenie znajomości języka kraju przyjmującego, niekoniecznie trzeb