Po naszym krótkim weekendzie w Miami bezpiecznie wróciliśmy „do domu” i resztę lata spędziliśmy na Cape Cod. Jeśli mówić o „Cape” w dwóch słowach, to jest to ciche i przytulne miejsce dla amerykańskich emerytów. Świeże morskie powietrze, nieupalne jak na standardy mieszkańców lato, rozwinięta infrastruktura, bliskość Bostonu – krótko mówiąc, jest wszystko do komfortowego spędzenia czasu. Rozmawiając z mieszkańcami, zrozumiałem, że miejsce to jest bardzo drogie i mieszkają tu głównie bogaci ludzie latem. Spotkałem wielu ludzi, którzy przyjeżdżali tu z Miami na lato, ponieważ tam jest bardzo gorąco. Plaże na „Cape” są, chociaż nie wydawały nam się zbyt dobrze urządzone (mówię o West-Yarmouth). Kąpać się i opalać oczywiście można, ale nie ma tam leżaków. Za to są prysznice, toaleta i piękna półdzika przyroda + mała liczba ludzi. Jestem pewien, że komuś się spodoba. W samym Hyannis jest bardzo fajnie. Dużo małych sklepików, barów, są nawet kluby. Na obrzeżach Cape Cod mall, gdzie można znaleźć prawie wszystkie znane sklepy. Jest też kilka Subwayów, KFC, Burger King i innych jadłodajni. Z jedzenia polecam spróbować Tasty Buffet – najlepsza restauracja, za którą tęsknię nawet w Petersburgu. Krótko mówiąc, ta restauracja działa w systemie szwedzkiego stołu, płacisz 15$ + 1,5$ za napój i możesz wybierać dowolne danie. Restauracja jest chińska, więc wszystko jest w chińskim stylu, jest nawet sushi. Ogólnie wszystkie dania są bardzo smaczne i nie widziałem żadnej szczególnej egzotyki, która bardzo różniłaby się od Europy. Dużo owoców i, co najprzyjemniejsze, nielimitowane i pyszne lody. Ogólnie świetnie. Ale nie zbaczajmy z tematu, po naszym powrocie szczęśliwie dociągnęliśmy do końca lata i odwiedziliśmy w tym czasie jeszcze jedno małe miasteczko – Provincetown. Provincetown to miasto znajdujące się na samym końcu cypla, jeśli pamięć mnie nie myli, to właśnie od niego zaczęło się zasiedlanie Wschodniego Wybrzeża przez Anglików. To miasto jest ciekawe również tym, że prawie wszyscy mieszkańcy są tam niekonwencjonalnej orientacji. Wielu naszych przyjaciół i uczestników drugiego roku radziło koniecznie odwiedzić to miasto, i w końcu się zebraliśmy. Można tam dojechać albo taksówką, albo autobusem, który jedzie bez przystanków za 20$+, albo zwykłymi autobusami rejsowymi z dwiema przesiadkami za 4$. Oczywiste jest, że nasz wybór padł na trzecią opcję. Jechaliśmy długo i męcząco, na pewno 3 godziny, na szczęście amerykańskie autobusy są bardzo komfortowe i wyposażone w klimatyzację. Po przybyciu do miasta znaleźliśmy się na głównym placu, który mienił się wszystkimi kolorami tęczy, było bardzo jasno i kontrastowo. Ale po pochodzeniu po mieście przez jakiś czas zrozumieliśmy, że bardzo szybko nam się to znudziło i że chcemy wrócić do domu. Dlaczego się znudziło, co ciekawego jest w mieście i po co w ogóle tam jechać – wszystko to można zobaczyć w naszym wideo, które załączam poniżej. Wideo o Provincetown ciąg dalszy nastąpi... https://www.youtube.com/watch?v=Iw2v9zJq7ME http://savefrom.net/?url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DIw2v9zJq7ME&utm_source=chameleon&utm_medium=extensions&utm_campaign=link_modifier
+5
