Тарту: Даведнік, цэны і бясплатнае жыллё · 2026

РРомаbr1ckk · 25 ліп 2010 г.Чытаць

Нават не ведаю, колькі часу прайшло з майго мінулага запісу. Зараз, скінуўшы стоптаныя да дзірак красоўкі, еду ў цягніку, за паўгадзіны язды ад Montauk (найкрайнейшага пункту штата NY), дадому. Цяжэй уявіць больш дзіўнае падарожжа, чым тое, якое мы здзейснілі. У нас былі, як заўсёды, грандыёзныя планы на сёння, але аповед пра іх увасабленне я крыху адкладу. Для пачатку скажу, што мы прайшлі мноства вуліц, авеню, блокаў, праспектаў Нью-Ёрка і ўсіх яго наваколляў. Пераважна праз неразважлівасць траплялі ў самыя аддаленыя, ціхія і ўтульныя раёны, дзе стаяць паасобку адзінокія домікі, акружаныя лясамі і палямі. Як любіць казаць адзін з маіх выкладчыкаў, мы вывучылі Нью-Ёрк да кішак, хоць і не былі ў многіх вядомых месцах. Даязджалі да бруднага Паўднёвага Бронкса, да Гарлема, які не выглядае такім злачынным, як любяць казаць, да Квінса з аднатыпнымі дамамі і вуліцамі, да поўдня ціхага сціплага Статэн-Айленда, пратапталі ўвесь разнашэрсны Бруклін, я ўжо маўчу пра сам Манхэтэн. Напэўна, галоўнай нашай падзеяй было знаёмства з мясцовым амерыканцам, ужо пажылога ўзросту, якому мы спачатку проста махалі рукой, праходзячы міма яго дома. Аднойчы вечарам ён нас запрасіў да сябе, і мы разгаварыліся. Далей больш – ён пастаянна клікаў нас да сябе, завальваючы нас падарункамі, частуючы шчодрым абедам і дэсертам. Такая гасціннасць не пераставала здзіўляць. Нядаўна ён аддаў мне таўшчэзную кнігу з карцінамі іспанскага мастака, мне нават стала сорамна. Парада! Можа, гэта нам так шанцуе, але мы ўсё больш пераконваемся, што амерыканцы вельмі добразычлівыя і адкрытыя да новых знаёмстваў. Майце зносіны, мы вельмі шмат новага даведаліся пра амерыканскае жыццё і побыт, пра танныя крамы, цікавыя месцы нават з нашай ламанай англійскай. Нарэшце, нас адарылі мноствам, мноствам сувеніраў. :) Думаю, не ўсе ведаюць, што тут праводзяць цэлыя экскурсіі па могілках, на адным з якіх мы паспелі пабываць, праўда, гід, які старанна распавядаў нам на ўваходзе пра мясцовыя славутасці і расхвальваў нашу англійскую, гаварыў так хутка, што мы нічога не зразумелі і адправіліся проста разгульваць паміж каменнымі блыкамі. Паглядзець на вялікія манументы і стылізаваныя пад Егіпет грабніцы цікава, але надакучвае хутка. Могілкі размешчаны ў Брукліне, станцыя 53 Street, лінія N. Паспелі пабываць у Metropolitan Museum і музеі сучаснага мастацтва (MoMa). Першы – велізарны, нават за поўны дзень не паспееце агледзець і паловы, затое тут сабраны экспанаты з усяго свету, пачынаючы з тых самых егіпецкіх грабніц і заканчваючы сучаснымі інсталяцыямі. MoMa значна меншы, яго мы абышлі хутчэй, аднак тут будзе цікавей хутчэй студэнтам, таму што тут можна знайсці кучу цікавых дызайнерскіх рэчаў, фатаграфій, сучасных экспазіцый і г.д. Увесь час там адусюль выдаюцца запісаныя несамывітыя крыкі людзей, упершыню было пацешна іх пачуць. :) Пабывалі на соккеры, на матчы мясцовых Red Bulls і гасцей з англійскага Tottenhem’a. Яшчэ па дарозе (стадыён у New Jersey), апынуліся ў вагоне з еўрапейцамі, якія ва ўнісон спявалі на ўвесь цягнік. Сам стадыён аказаўся ўтульным і нагадваў англійскі. Мы селі ў другім радзе і былі ў цэнтры падзей яшчэ да пачатку матчу, калі нас паказвалі на вялікім экране падчас выканання амерыканскага гімна. Вельмі сімвалічна :) Заўзятары ўвесь матч лаяліся адборным матам, але паводзілі сябе без агрэсіі, таму на фанацкі сектар можна ісці спакойна (сюды забег і англійскі фанат, якога «ветліва» аблаяла ўся паўднёвая частка стадыёна). У планах у нас яшчэ наведванне бейсбола (ідзем на Mets, бо на Yankees самыя танныя цікеты стартуюць ад 90 долараў!). Што тычыцца сувеніраў, то думаю, не адкрыю Амерыку, калі параю Best Buy. Зразумела, усе крамы (за рэдкім выключэннем), раскіданыя вакол Таймс-сквера, прызначаныя для багатых турыстаў, аніяк не для бедных студэнтаў з Расіі. Таму не паддавайцеся жаданню купіць нешта ў цэнтры Манхэтэна, калі не ўпэўненыя ў таннасці. Парада! Бачыце вялікія-вялікія крамы з гіганцкай паркоўкай? Ці вывеску Best Buy? Вось там ляжаць сувеніры. Яшчэ ёсць прыгожая