Хельсінкі: Даведнік, цэны і бясплатнае жыллё · 2026

LLLiubov Lopakova10 сне 2019 г.Чытаць

Барселона, Парыж, Стакгольм, Хельсінкі, Лондан, Рэйк'явік, Вена, Нью-Ёрк, Маямі, Бостан, Вашынгтон, Амстэрдам, Брусель, Сан-Францыска, Лос-Анджэлес - гэта я пералічваю вам буйныя гарады, дзе я ўжо пабывала, і ведаеце што? Я знайшла свайго фаварыта! Гэта той самы выпадак, калі горад сапраўды заслужана мае велізарную папулярнасць ва ўсім свеце. Лос-Анджэлес - горад унікальны. Я сур'ёзна. Велізарны мегаполіс з абсалютна рознымі раёнамі. Ну і які самы запамінальны? Вядома ж, той самы Галівуд! Менавіта тут зараджаліся найвядомыя кінастудыі, менавіта тут, у тэатры «Kodak», праходзіць цырымонія ўзнагароджання Оскара, тут алея зорак, тут вакол яркія фарбы - як у фільмах і відэагульнях. Дарэчы, першы фільм, які цалкам з'явіўся ў Галівудзе - гэта кароткаметражка 1910 года - «In Old California». Увогуле, марнуйце грошы на ўражанні.

NTNadezhda Torsogoeva16 сне 2018 г.Чытаць

Амерыка... Слова, якое захоўвае ў сабе столькі цёплых успамінаў, што накрываюць цябе з галавы да ног, як цунамі ў моманты настальгіі. Упэўненая, што для кожнага паездка па Work and Travel стала пераломным момантам у жыцці. Мы сталі больш адказнымі, працавітымі, цярпімымі, дарослымі, менш пагардлівымі, а самае галоўнае, мы навучыліся цаніць час і не марнаваць яго дарма. Стомныя пералёты да НЙ з сямігадзіннай перасадкай у Хельсінкі, двое сутак без сну былі безумоўна вартыя таго, каб урэшце апынуцца ў сталіцы свету! НЙ, я люблю цябе – вось што ў той момант мне захацелася закрычаць. Гэтыя велізарныя хмарачосы, што велічна ідуць у неба, гэта жоўтае таксі, што сігналіць адусюль, гэтыя невычэрпныя натоўпы турыстаў, якія цікава разглядаюць славутасці, гэтыя асляпляльныя агні Таймс-Сквера, што ніколі не спіць. Такім НЙ паўстаў перада мной. У нейкі момант я адчула сябе гераіняй фільма пра дзяўчынку з невялікага сібірскага мястэчка, якая апынулася ў цэнтры вар'яцкага мегаполіса ў пошуках прыгод. Да слова, гэтыя прыгоды ёй усё ж удалося знайсці) Паблукаўшы НЙ і правёўшы ноч у Старбаксе, мы адправіліся на bus station, адкуль нас забраў аўтобус да Lake George. Гэта невялікае мястэчка, куды амерыканцы прыязджаюць з мэтай правесці спакойны ціхі адпачынак. Вакол маляўнічыя лясы, дзікая прырода, а самае галоўнае, возера Джордж, або як яго па-іншаму называюць ”queen of American lakes”, галоўная прынада горада. Але акрамя прыродных прыгажосцяў, горад не быў абдзелены забаўкамі на любы густ і колер: тут можна знайсці музеі, паркі забаў, экскурсіі на параходзе, палёты на парашуце за катарам, велізарную колькасць рэстаранаў, бараў, кафэ, а таксама кожны чацвер давалі live канцэрты ў мясцовым парку. На пачатку сезона праходзіла нерэальная ”Bike week”. На працягу тыдня вуліцы горада былі запоўненыя самымі крутымі матацыкламі, ад класічнага рэтра стылю да сучасных мадэляў. Рев рухавіка, што разносіўся па ўсім горадзе, расхваляваў да самых касцей. А напрыканцы сезона нас чакаў ”Car Show”, мерапрыемства, прысвечанае ўжо аўтамабілям. Выдовишча тое яшчэ! Умеюць амерыканцы адпачываць і забаўляцца. Да слова пра амерыканцаў. Не такая ў іх ужо і нацягнутая ўсмешка) Я заўважыла, што яны кожнага чалавека загадзя лічаць добрым, і пакуль ты не сапсаваў пра сябе ўражанне, будзь ласкавы, accept іх усмешку і ўсміхайся ў адказ. У Амерыцы гэта так уладкована) Да іх менталітэту, насамрэч, хутка звыкаеш, а дакладней да іх бясконцай ветлівасці і пастаяннага ”excuse me” і ”have a good day”. Таксама амерыканцы не скупяцца на кампліменты. Аднойчы на касе ў супермаркеце мілая дзяўчына мне сказала: ”I really like your outfit!”, што мяне злёгку збянтэжыла, і ў той жа час было прыемна. Ну не звыкла я да кампліментаў ад незнаёмцаў))) ”Your English is so good” або ”Oh, such a beautiful handwriting” – вось што таксама можна было пачуць) Людзей з залішняй вагой там не так шмат, і наогул я лічу гэта самым распаўсюджаным міфам. Амерыканцы займаюцца спортам, сочаць за здароўем, магчыма не ўсе, але большасць. Усё лета я прапрацавала хаўскіперам у невялікім гатэлі прама на беразе возера. Часам прыбіраць пакоі дапамагалі качачкі, што цікава прагульваліся ўздоўж тэрасы і зазіралі ва ўсе дзверы. Акрамя мяне, там працавалі і іншыя студэнты. Хтосьці з Турцыі, хтосьці з Албаніі, хтосьці з Грузіі, хтосьці з Казахстана. Сапраўдны культурны абмен) У вольны час мы хадзілі на пляж, у кіно або ж проста прагульваліся ўтульнымі вулічкамі Лэйк Джорджа. Але некаторыя рэчы мне запомніліся больш за ўсё. Дзень, калі нам удалося дастаць бясплатныя квіткі і адправіцца ў парк атракцыёнаў ”Great Escape”. Гэта было нешта! Мы прыйшлі за 3 гадзіны да закрыцця і вырашылі, што катацца будзем толькі на атракцыёнах з чырвонай пазнакай ”maximum thrill”. Мара дзяцінства здзейснілася. Як я крычала, і не столькі ад страху, колькі ад эмоцый, што перапаўнялі мяне. Самі ж амерыканцы сядзелі з каменным тварам, а дзеці каталіся па некалькі разоў запар. Але мне і аднаго разу хапіла) Да парку мы дабраліся на мясцовым чырвоным а

ККириллstriklend · 28 кас 2009 г.Чытаць

Квэст 7. Аэрапорты. Буду кароткім, але на ўсялякі выпадак, раптам ёсць і тыя, хто, як я, ляціць за мяжу першы раз. У аэрапортах у якасці багажу нельга праносіць ніякія вадкасці, акрамя салдацкіх 100 мл. Таму ўсе ёгурты ці касметыку, якімі вы хацелі падсілкавацца/падфарбавацца ў самалёце і аэрапорце прылёту, вам давядзецца пакінуць тут на радасць сцярвятнікам (па сумяшчальніцтве, насільшчыкам багажу). Тое ж адносіцца да любых колюча-рэжучых прадметаў. Нават без 100 мл)) Прыязджаць у аэрапорт варта як мінімум за 1 гадзіну 20 хв. На шляху назад мы паспелі на самалёт за 1,5 хвіліны да вылету, таму што мяне абшуквалі 2 спецназаўцы ФБР з-за падазронай і беспадстаўна задаволенай сабой пысы) У сярэднім, працэдура заходу на рэйс у Кэнэдзі ці Хітроў - хвілін 40, улічваючы гіганцкія адлегласці ўнутры аэрапортаў. Напрыклад, знаходжанне вашага самалёта можа быць Тэрмінал 5, Сектар G, сектар варот 59, група варот A вароты 6. Паверце, гэта, хутчэй за ўсё, неблізка.) Радуе хоць, што паказальнікаў купа, не заблукаеце... Кормяць у самалётах - 1-2 разы, у залежнасці ад авіякампаніі. На ўнутраных рэйсах у ЗША часам не кормяць зусім, таму ЗАЎСЁДЫ на палёт бярыце з сабой чагосьці пажаваць. Арэхі, сушаныя бананы, шакалад. Вельмі выручае, асабліва ў залах чакання. І, дарэчы, на выхадзе ў Амерыцы не забудзьцеся прыхапіць з самалёта падушку і коўдру. Таму што першыя ночы можа быць ВЕЛЬМІ холадна, а падушка - гэта такі прадмет побыту, важнасць якога не зразумееш, пакуль без яе не застанешся=)) Квэст 8. Еўропа і разеткі. У сярэднім на дзень у Хельсінкі ў нас пайшло еўра 25-35. Гэта аўтобус, катэрак у крэпасць, пару разоў перакусіць і брэлок.) У Лондане дамянялі грошы тройчы. Кола 15 фунтаў, плюс паесці, плюс праязны на дзень 7 фунтаў, плюс за гадзіну вай-фаю заплаціць, плюс яшчэ музей, калі раптам захочаце. Увогуле, фунтаў 60 на чалавека - як піць даць. Інакш сэнсу няма. Наконт разетак - у Еўропе яны такія ж, але ў Вялікабрытаніі і ЗША - два іншыя тыпы. Перахаднікі каштуюць еўра 8 у аэрапорце. Купляйце не гледзячы, потым патрапіце ў сітуацыю, калі трэба, а няма (калі вядома, хоць штосьці з рускай тэхнікі вязеце з сабой.) У ЗША напружанне ў 2 разы меншае, таму (асабліва дзяўчаты) калі вязеце фен ці праскі для валасоў - яны будуць ГАРАЗДА слабейшымі, чым у Расіі. Фен будзе ціхі, а праскі - цёплыя і ласкавыя)) На астатніх прыборах (з убудаванымі трансфарматарамі) па вялікім рахунку гэты пераход не пазначаецца.

ККириллstriklend · 26 кас 2009 г.Чытаць

Квэст 3. Жыллё Такім чынам, за оффер, магчыма, яшчэ 120$ (максімальная цана). Далей - жыллё. З гэтым наогул не парымся. Будзем жыць альбо ў недарагіх матэлях (што даражэй і нязручней), альбо (што значна круцей), збярэмся 4-5 (а то і больш) чалавек і здымем нармальную кватэру, каб усё было чыкі-пукі. Але гэта ўжо пасля прыезду. На першыя дні можна і ў гатэлі пажыць. Як правіла, жыллё, якое прапануецца адсюль, значна даражэйшае. Да таго ж, вы не можаце на яго паглядзець і ацаніць, таму не асабліва мучымся з гэтай нагоды тут (хоць, чуў, што ў некаторых штатах з ім туга, напрыклад на Outer Banks у Паўночнай Караліне зусім іншыя расцэнкі і яго мала. Гэта так.. - затое яшчэ адна нагода ехаць у Паўднёвую Караліну!). Увогуле, там пастараемся і знойдзем домік за 30-50$ на тыдзень. Як вы зразумелі, ехалі мы ў Паўднёвую Караліну зусім без жылля)) Квэст 4. Квіткі Так так, што яшчэ. А, так, квіткі. Калі ты жывеш на Далёкім Усходзе ці Урале - ну так, квіткі дарагія, але затое ты па жыцці круты! А калі ты з Цэнтральнай Расіі ці Паўночнага Захаду - ну затое табе квіткі таннейшыя). Так ці інакш, дабіраемся да Масквы і адтуль ляцім. У гэтым годзе квіток British Airways за 1,5 месяцы да адлёту каштаваў каля 600$. Тыя, хто ўзяў праграму без квітка, зэканомілі 250 баксаў прыкладна, калі іх набылі. Для таго, каб патрапіць на такія - проста рэгулярна праглядаем сайт www.kayak.com. Для расійскіх аэрапортаў - ідэальны варыянт. Змяняем даты і пункты прылёту і ў выніку выходзім на той, што нас найбольш задавальняе. Да таго ж, вясной у большасці кампаній абавязкова нейкія акцыі. Плюс пакупкі самому - магчымасць выбіраць дату вылету. Калі знайшлі танны квіток, а DS-2019 ужо іншым чыслом - не саромеемся, прыходзім у ЦМА і просім памяняць дату. Гэта зойме каля двух тыдняў. Задавальненне бясплатнае, наколькі я памятаю. Для пакупкі квіткоў (ці чаго заўгодна ў інеце) патрэбна карта VISA (часцей за ўсё classic, а не electron) ці Master-card (не Maestro). Яшчэ адзін плюс пакупкі праз інет - электронны квіток. Сяброўцы, якая з намі жыла і купіла квіток ад ЦМА, далі папяровы. Для таго, каб памяняць дату, яна выдаткавала 3 ТЫДНІ на званкі амаль штодня ў ідыёцкую кампанію (AlItalia) і дагэтуль не можа вярнуць выпадкова знятыя авіякампаніяй з яе рахунку 75 баксаў. Віна тут чыста авіякампаніі, але і калі бярэм квіток праз ЦМА - толькі электронны. Называецца e-ticket. Калі маем магчымасць выехаць у Фінляндыю ці Латвію, сітуацыя значна паляпшаецца. Квіток з Фінляндыі да ЗША можна ўзяць даляраў за 150-500. Прычым авіякампаніі будуць уваходзіць у дзясятку лепшых на планеце. Мы ляцелі British airways за 400$, былі яшчэ Finnair за 500$ і (як потым даведаліся) Ryanair+British Airways за 230$. Любыя рэйсы з Еўропы таннейшыя на некалькі сотняў дакладна. Так што, калі маем магчымасць дабрацца да Еўропы - уводзім у гугле low budget airlines і шукаем па сайтах, у каго якія цэны. Ryanair.com - ідэальны варыянт - кампанія 7-я па бяспецы ў свеце (круцейшая чым AirFrance і т.п.). Квіток да Лондана каштуе даляраў 30 з Фінляндыі. З Лондана былі па 130$ да Нью-Ёрка British Airways. Калі вы не з Піцера - адсюль да Хельсінкі ці Тамперэ (2 галоўныя аэрапорты краіны) даехаць каштуе 900 рублёў на аўтобусе. Зручна, багаж у аддзяленні для багажу, нічога не перашкаджае, ехаць 6 гадзін. На машыне 4-5. Адыходзяць аўтобусы прама ад Маскоўскага вакзала. Гэта цэнтр горада. Месцы ёсць заўсёды, акрамя, калі моцна не пашанцуе, пятніц і субот. У гэтыя дні лепш забраніраваць загадзя. Проста ўбіваем у інеце "аўтобусы Піцер Фінляндыя" і шукаем патрэбны. З Нью-Ёрка (ці адкуль заўгодна, калі гэта не фінальны пункт прызначэння) можна дабрацца (а) самалётамі - зноў жа браніруем квіток на kayak.com і ляцім сабе спакойненька. Танней ці зручней могуць выйсці (б) аўтобусы greyhound.com лепш іх браніраваць як мінімум за два тыдні загадзя - зніжка 50%. Таксама можна скарыстацца (в) мясцовым аддзяленнем РЧ - Amtrak.com, можа і даражэй, але, кажуць, прыкольна. Там у іх па картах ISIC зніжкі. Карту гэтую афармляем па-л

ККириллstriklend · 26 кас 2009 г.Чытаць

Наперадзе былі пошукі месца, куды б паехаць, масавыя адпіскі людзей у VK з 5 розных акаўнтаў з-за антынароднага абмежавання на 20 паведамленняў у дзень не сябрам, з мэтай атрымання парад і г.д., марныя імейлінгі працадаўцам і званкі ім жа па Skype. Аднак пасля месяца выслухоўвання пра адсутнасць вакансій і крыкаў па Skype з дрэнным злучэннем "Can you hear me???" мы здаліся і купілі офферы. Датэрміновая сесія падступіла неўзаметку. План узяць яе зморам, як мы зразумелі пазней, быў ад пачатку правальным. Трохі сабраўшыся з сіламі, мы здалі адзін іспыт, потым другі, абвялі яшчэ трох выкладчыкаў, увайшлі ў заліковы тыдзень, паставілі адзін, другі і!!!! Допса запатрабавала сваёй ахвяры.) На яе алтар былі прынесены курсавая на адным факультэце і два іспыты на іншым, з абавязацельствам здацца да 20-га верасня. Кудысьці туды ж былі пакладзены курсы французскай і гітара. Абодва цяпер - толькі начамі і рэдка=) Прыйшла пара браць квіткі і мы, на сваю бяду, пачулі выпадкова недзе, што ў туманнай Англіі без візы выпускаюць, калі транзітам ляціш. На фоне гэтай цудоўнай казкі, а не са злосці, былі набыты 3 квіткі Хельсінкі-Лондан-Нью-Ёрк з чаканнем рэйсаў у Лондане 23 гадзіны 55 хвілін на шляху туды і 22 гадзіны - на шляху назад. Адступаць цяпер дакладна стала няма куды, калі толькі ў даўгавое рабства, куды мы, карыстаючыся выпадкам, таксама паспелі засесці. Потым адразу выявілася, што па-добраму нам трэба ўтрая больш віз, чым звычайнаму ворк-энд-трэвеллеру. Фінскую было атрымана адносна спакойна. Давялося толькі пацярпець зададзенае 20 разоў пытанне супрацоўніцы пасольства, якая трэсла пашпартам: "Чаму???". Шчыра не ведаючы, што яна ад нас хоча, мы сваім жаданнем адказаць выклікалі яшчэ большую настойлівасць пытання, але, на жаль, не паглыбленне яго змястоўнасці. У выніку, яна сабралася нас выгнаць, і толькі дзіцячы страх і глыбокае духоўнае спакутаванне ў нашых вачах прымусіла яе гэтага не рабіць. Адна віза ў кішэні. Другая - амерыканская, атрымлівалася, прастаяўшы гадзіны 2 на марозе. Гэта быў дзень, калі я больш за ўсё радаваўся прозвішчу Грышын і схіляўся перад найвялікшым вынаходствам чалавецтва - парадкам па алфавіце. Раманцовай з Цімафеевай пашанцавала значна менш. Пра амерыканскае пасольства - яго, як і краіну, дзе яно знаходзіцца, ні розумам, ні аршынам не асягнуць ні ў якую. Складаецца адчуванне, што тое, браць ці не браць удзельніка, вырашаецца не па яго мове ці яшчэ чымсьці, а складанай камбінацыяй карт Таро і кававай гушчы, што ў дастатку жыве на дне мясцовых пластыкавых шкляначак. Хоць у наш год адмоваў было даволі мала. Тут трэба аддаць належнае хлопцам з ЦМА, арганізавалі ўсё, растлумачылі і падтрымалі. Наогул, у пасольстве галоўнае памятаць легенду: краіну (Расію, не пераблытаць) люблю шалёна, сям'я велізарная, за мяжой нікога, еду паглядзець і палюбавацца, і пасля ўсяго гэтага калі яшчэ і горад назавеце, куды едзеце (па офферы, а не на самай справе=) і рысу гэтага горада якую-небудзь (прыгожая статуя, хвалі-забойцы, мэр-растаман) - то цаны вам не будзе=) Трэцяе пасольства - брытанскае. Каб падстрахавацца і выйсці-такі ў Лондане, ідзем рабіць візу, аказваецца, што рабіцца яна можа месяц, а ў нас усяго два тыдні. Каштуе 5 тысяч рублёў, і наогул, пасля сутычкі з ахоўнікам, наўрад ці нас туды найбліжэйшым часам пусцяць. Вырашаем легчы і спадзявацца толькі на міласць мытнікаў яе вялікасці. Правы атрыманы толькі ў сярэдзіне красавіка, так што рызыкі не выйсці ў Лондане - гэта яшчэ дробязі, у параўнанні, напрыклад, з рызыкамі майго будучага ваджэння) І вось ужо засталося 3 дні, нічога не сабрана, не куплена, сесія яшчэ здаецца АААААА!!! І два дні, і вось яно. Ох, сумбурна неяк усё. Выходзіш з дома, спрабуючы ўспомніць, на залік зараз ці куды. Не, не на залік, калі толькі ў пераносным сэнсе)