Williamsburg: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

EKEkaterina Kudriavtsevakate_rina-93 · 23 lis 2015Czytaj

Podsumowując: to była najbardziej niezwykła podróż w moim życiu! Szczerze mówiąc, początkowo nie byłam pod takim wrażeniem Ameryki, jakiego oczekiwałam. Ale potem, z każdym dniem, rozumiałam, że Ameryka podoba mi się coraz bardziej. Do amerykańskiego życia szybko się przyzwyczajasz, ponieważ to życie wydaje się niezwykle komfortowe. Jakby wszystko było stworzone dla ludzi, dla każdego indywidualnego człowieka, i to bardzo przyciąga! Ale największe szczęście tkwi w ludziach, którzy cię otaczają. To właśnie sprawiło, że moje lato było wyjątkowe! Dziesiątki interesujących ludzi, z których wielu stało się nie tylko dobrymi znajomymi, ale prawdziwymi przyjaciółmi, tysiące wspólnych wspomnień, samopoznanie i nowe spojrzenie na życie. A co najważniejsze – wyjście ze swojej strefy komfortu – oto moje lato 2015. Co się udało, a co nie? Udało się przełamać barierę językową, wtopić się w amerykański rytm życia, zrozumieć, jak pracować w Ameryce, jak szukać pracy i się w niej odnaleźć, zrozumieć wszystkie aspekty życia codziennego i trochę poczuć ducha Ameryki. A wszystko to, co się nie udało (moja globalna podróż na zachodnie wybrzeże) - no regrets. Zrozumiałam, że Ameryka zasługuje na coś więcej niż tygodniowa podróż „na łeb na szyję”, na którą mogłabym sobie pozwolić. Wyjazdy do New York, Washington DC, Norfolk, Williamsburg oraz długi pobyt w Virginia Beach wydawały mi się wystarczające na pierwszy raz w Ameryce. Dalej będzie więcej!!! New York Norfolk Virginia Beach Aby poczuć Amerykę, potrzeba czasu, a także globalnej wyprawy po stanach, która pozwoli nie tylko zobaczyć wszystkie popularne i najsłynniejsze miejsca, takie jak napis Hollywood w LA czy Golden Gate Bridge w San Francisco, ale także porozmawiać z różnymi ludźmi, porównać warunki życia w różnych stanach i spojrzeć na różne aspekty amerykańskiego życia z innej perspektywy. Właśnie dlatego moja główna amerykańska podróż jeszcze przede mną. Ameryka nigdzie nie zniknęła… To był dopiero początek, jasny i niezapomniany początek!

PPolinapolly_radchenko · 19 cze 2012Czytaj

Drugim miejscem, które podbiło moje serce, okazał się ten sam Williamsburg, miasto, na spotkanie z którym czekałam prawie 7 miesięcy. Niesamowicie urocze, zadbane, przyjemne miasto z nieopisanie piękną przyrodą. Szczerze mówiąc, myślałam, że tylko w Rosji jest TAK pięknie, ale nie.. nie! Hotel, w którym się zatrzymaliśmy, mieści ogromną liczbę studentów z wymiany. Jest tu bardzo miło, znajduje się niedaleko naszej pracy i jest też fajny basen – tradycyjne miejsce wieczornych spotkań studentów) a propos basenu: bardzo się z przyjaciółką ucieszyłyśmy, jednak wkrótce zasmuciłyśmy się, że nie będziemy mogły tam pójść – ja nie miałam stroju kąpielowego, ona – klapek. Musiałyśmy iść do sklepu. Wynik: minęło około 4-5 godzin, w rękach kolorowe torebki z różnymi koszulkami, torbami, szortami..... ups. A co ze strojem kąpielowym? A z klapkami? W każdym razie, następnego dnia zrobiłyśmy drugie podejście. Kupiłyśmy tylko TO, czego potrzebowałyśmy i szczęśliwe udałyśmy się do swojej „skorupy” (tak nazywamy nasz pokój w hotelu) z nadzieją, że następnego dnia w końcu odwiedzimy basen) ale następny dzień prawdopodobnie nie był zbyt świadomy naszych planów, więc zmusił nas do zastanowienia się nad jeszcze jednym zakupem – parasolem. Tak, tak, tak.. to był deszcz, który bezlitośnie moczył nas przez całą drogę z hotelu do pracodawcy. no tak) Ale tak naprawdę wszystkich emocji nie da się przekazać na blogu, ponieważ jest ich tak dużo, że biegają po mojej głowie jak mrówki, plączą myśli, zbijają z tropu i w ogóle nie pozwalają pisać) Dziś jest poniedziałek, 18 czerwca – chce mi się położyć jak gwiazda na moim ogromnym łóżku i wyszeptać: I'm happy ...)

PPolinapolly_radchenko · 19 cze 2012Czytaj

Więc, blog jest oficjalnie otwarty i dostępny do czytania) 10-godzinny lot nie wydawał się taki męczący - obok mnie siedział całkiem miły Vasya, który również był uczestnikiem programu. Zszokowała mnie ogromna liczba dzieciaków w jasnozielonych koszulkach.. czy naprawdę jest nas tak dużo? O_o Na lotnisku w Waszyngtonie, czekając na przesiadkę do NY, wszyscy się poznaliśmy, śmialiśmy się, spróbowaliśmy burrito (rzadkie świństwo!!-mój chory żołądek mnie przeklął) i ogólnie świetnie spędziliśmy te 6 godzin) Ale piękny Nowy Jork, witając nas kolorowymi światłami po północy, przygotował już dla nas małe kłopoty. Okazało się, że Hotel Pennsylvania mógł zapewnić pokój dla mnie i mojej przyjaciółki dopiero 14 czerwca o 15:00 (a my przybyliśmy 14 czerwca tuż po północy). Problem polegał na tym, że nie lecieliśmy przez full service i zupełnie przypadkiem zarezerwowaliśmy pokoje w tym samym hotelu, co wszyscy inni.. ALE! trochę nie na ten czas... w rezultacie dość przyjazny pracownik tego hotelu uprzejmie udzielił nam pomocy (za co został niewątpliwie nagrodzony!!) i zakwaterował mnie w pokoju z 3 Chinkami, a przyjaciółkę z 5 Rosjankami. Tej nocy spaliśmy około 3 godzin... obudziliśmy się wcześnie i poszliśmy spacerować po ulicach Manhattanu! To był jeden pełnowartościowy dzień w Nowym Jorku i niewątpliwie pozostanie w mojej dziewczęcej pamięci na zawsze: kupa wydanych pieniędzy (jak mogłam???), kupa nowych odcisków, niesamowite zmęczenie, zdjęcia, Amerykanie i... oczywiście Empire State Building!!! Miasto jak na dłoni.. i nie widać końca ani początku tych oszałamiających świateł. A jeszcze na niebie latają złote motyle.. kim one są? świetliki? I don't know.. ale były częścią tej atmosfery, atmosfery amerykańskiego snu... Później w końcu dostaliśmy nasz zarezerwowany pokój, spędziliśmy w nim dokładnie 1 noc, zapłaciliśmy 300$ i wyruszyliśmy do stanu Virginia, do sławnego miasta, któremu ktoś nadał nazwę Williamsburg... P.S. Wśród licznych nowych znajomych chciałabym wyróżnić rapera Phinelia, z którym poznaliśmy się, stojąc w kolejce do rejestracji w hotelu. Nie zna ani jednego rosyjskiego rapera, co, jak sami rozumiecie, o czymś świadczy..) Bardzo fajny i bardzo utalentowany chłopak. Podarował nam swoje płyty. Słodziak:) Jeszcze przepraszam za różną czcionkę, nie słucha mnie i nie chce być wszędzie taka sama. Niech to będzie coś w rodzaju wskaźnika zmian nastrojów i emocji))