Santa Monica: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

Teraz i w przyszłości Chciałbym zacząć swoją opowieść od przedstawienia się. Nazywam się Arnat, jestem studentem pierwszego roku ENU w Astanie. Dowiedziałem się o konkursie od bliskiego przyjaciela i postanowiłem zaryzykować, spróbować szczęścia. Ogólnie rzecz biorąc, odkąd pamiętam, zawsze marzyłem o odwiedzeniu USA. Być może wiąże się to z moim dzieciństwem, ponieważ dorastałem na amerykańskich filmach, słuchając zachodnich artystów i grając w gry. Całe moje wyobrażenie o zachodniej kulturze było na tym zbudowane. W późniejszym czasie pragnienie zrozumienia znaczenia „Amerykańskiego snu” popchnęło mnie do pokochania USA. Szerokie autostrady, pickupy, westerny, fast food, dzielnice domów z pięknym trawnikiem, żółty szkolny autobus i baseball zaczęły kojarzyć mi się z amerykańską kulturą, ale największy wkład miały gry. Moją ulubioną grą z dzieciństwa była Gta san Andreas. W każdy weekend jeździłem do brata, żeby w nią zagrać. Do tej pory pamiętam mapę miasta na pamięć, przez co oglądając vlogi z Los Angeles, często przychodzą mi do głowy ciepłe wspomnienia i odczucia, jakbym już był w tych miejscach. Plaża Santa Monica, dzielnica Beverly Hills, słynna ulica Rodeo Drive stały się dla mnie już czymś bliskim. Jeśli kiedyś będę miał szczęście znaleźć się w Kalifornii, mam nadzieję spełnić swoje marzenie. Wziąć samochód i przejechać się bezkresną autostradą, w tle słuchając piosenek Lany Del Rey, obserwując piękny ciepły zachód słońca. O programie Work and Travel dowiedziałem się parę lat temu na YouTube. W rekomendacjach trafił się film, w którym zwykły chłopak opowiadał swoją historię i doświadczenie pracy w pizzerii na wybrzeżu Kalifornii dzięki temu programowi. Bardzo mnie to zainspirowało i zacząłem szukać podobnych zapytań, oglądając dziesiątki filmów o tym, jak młodzi ludzie zdołali dostać się do programu i odwiedzić różne miasta USA. W filmach chłopaki dzielili się swoimi emocjami i bezcennym doświadczeniem pracy w innym kraju, opowiadali o tym, jak ten program pomógł im zmienić myślenie i poznać bliżej inną kulturę. Niektórym to wręcz zmieniło rozumienie sensu życia. Przecież będąc pod wpływem czegoś nowego, coraz bardziej pragnęli osiągnąć szczęście. Spełnić swój własny amerykański sen. Przecież USA daje tę możliwość absolutnie wszystkim, kraj jest wypełniony wspaniałymi ludźmi z różnych części świata, którzy dla swojego marzenia przelecieli oceany i morza. Z każdym nowym filmem uświadamiałem sobie, że to nie bajka, a rzeczywistość. Do tego momentu nie miałem absolutnie żadnego doświadczenia w młodzieżowych podróżach czy programach wymiany, przez co w duszy miałem wątpliwości i strach. Autosugestia, że nic mi nie wyjdzie. Ale na szczęście chłopaki udowadniali coś przeciwnego. Pojawiła się we mnie nadzieja, że tę możliwość spełnić jestem w stanie nawet ja, zwykły chłopak. Od tego momentu zacząłem szukać więcej informacji o tym programie. Koszty finansowe, posiadanie dobrego poziomu angielskiego, formalności wizowe i inne wymagania wcale mnie nie przestraszyły. Wręcz przeciwnie, można powiedzieć, że w końcu znalazłem sobie cele w tym życiu. Opowiedziawszy o tym rodzicom, otrzymałem wsparcie i aprobatę, co pomogło mi poradzić sobie z wątpliwościami. Drogę w swoją stronę zacząłem od nauki języka. W tamtym momencie miałem niski poziom angielskiego, przecież w dzieciństwie nie widziałem żadnego sensu w jego nauce. Ale dzięki codziennej praktyce, w postaci oglądania filmów w oryginalnym dubbingu, zagranicznych wideoblogerów i zmiany języka w ustawieniach gry, pomogło mi świetnie zacząć naukę bez utraty zainteresowania i lenistwa. Oczywiście, na początku nie rozumiałem absolutnie niczego, co się dzieje, ale z czasem zdołałem pokonać te trudności. Dalsza nauka z korepetytorem utrwaliła moją wiedzę i pomogła poprawić do poziomu pre-intermediate. Teraz mniej więcej rozumiem mowę, gramatykę języka i jestem w stanie kontaktować się z obcokrajowcami. Patrząc na swoje małe osiągnięcia, rozumiem, że to nie powód, by przestać, wręcz prze

DMDastan Maratov28 lis 2015Czytaj

Naszym trzecim przystankiem było urocze miasto San Diego. Piękne, duże, ale nie hałaśliwe miasto z własną piękną plażą. Po przyjeździe na plażę byłem zahipnotyzowany Oceanem Spokojnym: śnieżnobiały piasek, przejrzysta woda, piękne rzeźby fal, lekko szczypiąca piana fal. Niesamowite piękno! Sam jestem osobą nieco kreatywną, rysuję, piszę wiersze, ale od dawna nie miałem inspiracji, a w zasadzie nie miałem nawet czasu, żeby coś tworzyć. Ale ten ocean, żywy i oddychający, a jednocześnie tak spokojny, po prostu rozpylał we mnie inspirację. Zachciało mi się pisać, tworzyć i żyć tak lekko, jak oceaniczna bryza. Fajnie było jeździć na falach, jeść świeże owoce na brzegu oceanu, opalać się w ciepłych promieniach słońca. Po 3 miesiącach pracy w otoczeniu gór pragnąłem zobaczyć ocean i plażę. Drugi dzień okazał się nieco pochmurny z powodu pogody, ale nie traciliśmy czasu. Postanowiliśmy pospacerować po mieście, kupić różne pamiątki do domu, odwiedzić słynne miejsca. Kiedy nie było już nic do zrobienia, a po sprawdzeniu prognozy pogody zrozumieliśmy, że słońce wyjrzy dopiero za tydzień, postanowiliśmy znów wyjechać do Los Angeles. Mając samochód, dwugodzinna jazda wydawała nam się błahostką. Tym bardziej, że w Los Angeles były niedokończone sprawy, takie jak pojechanie na górę Hollywood i wykąpanie się na plaży Santa Monica. Santa Monica to rajska wysepka w ogromnej metropolii. Palmy, sama plaża, restauracyjki, mały park przy brzegu czyniły ją maksymalnie atrakcyjną. Oczywiście ocean tutaj nie był tak czysty jak w San Diego, ale za to było więcej rozrywek wokół. Znów zakochałem się w oceanie, który jak magnes przykuwał moją uwagę, a na jego tle pojawiał się piękny zachód słońca, mieniąc się wszystkimi odcieniami czerwieni. Ta idylla i ukojenie w duszy rozlewały się po każdej komórce mojego ciała aż do początku następnego dnia. Ostatni dzień w LA i w ogóle w Kalifornii. Jak można spędzić ten dzień? Oczywiście odwiedzając symbol miasta – górę z napisem Hollywood. Nawet jeśli to zwykła góra z napisem, i tak odczuwasz jakąś siłę lub energię. Cały świat po prostu zrobił kult z tej góry, że będąc bezpośrednio tam, czujesz się inaczej. „To ta sama góra, którą widziałem w różnych filmach, a ja stoję prosto przed nią, patrzę na te litery i nie mogę uwierzyć, że tu jestem”.

ASAnastasiia Spiridonova6 gru 2017Czytaj

Los Angeles jest zupełnie inne. Jest ciche i spokojne. I takie różnorodne! Znajdują się tam zarówno wieżowce, prywatne domy z drzewami mandarynkowymi w ogrodzie, jak i duża liczba plaż stykających się z burzliwym, a zarazem bardzo czystym Oceanem Spokojnym. Wystarczy odwiedzić Beverly Hills i Santa Monica, a od razu wszystko zrozumiesz. Udało nam się odwiedzić studio Warner Bros., pojeździć po całym terenie tego samego studia, w którym tworzone jest niesamowite kino! Widzieliśmy całe ulice dekoracji, które wyglądają jak prawdziwe. Wstąpiliśmy do sklepu przy studiu i w końcu spróbowaliśmy słynnych na całym świecie cukierków o różnych smakach z filmu "Harry Potter". Dla szczególnych fanów tego filmu w sklepie znajduje się cały szereg towarów, począwszy od breloczków, różdżek, cukierków, a skończywszy na kopiach płaszczy dla uczniów Hogwartu. Ponadto w studiu Warner Bros. można znaleźć plany zdjęciowe słynnych seriali. My na przykład nie pominęliśmy miejsca kręcenia serialu F.R.I.E.N.D.S. Powitanie zachodu słońca w Obserwatorium Griffitha, obejrzenie słynnego znaku "Hollywood" z bliskiej odległości, kąpiel w oceanie i spacer po molo "Santa Monica", przejażdżka rowerem i deskorolką ścieżką wzdłuż plaży Venice beach, podziwianie tam zachodu słońca i witanie świtów w Mieście Aniołów - to wszystko było naszymi zadaniami, które wykonaliśmy i teraz, wspominając o tym, robi mi się bardzo ciepło na sercu.