Orlando: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

VBValeryia Brazdetskayalera.brozdetskaya · 9 gru 2019Czytaj

Minęło już pół roku od moich urodzin, ale zdjęcia i filmy z wyjazdu za każdym razem przenoszą mnie w tamten dzień. Specjalnie dla tego parku polecieliśmy do Orlando na dwa dni. Orlando nazywane jest miastem parków i energii. Znajduje się w nim ponad 10 ogromnych i słynnych parków rozrywki. Lecieliśmy dla jednego, oczywiście był to park Universal Studio. A konkretnie park Harry Potter’s. Ten film i książki towarzyszyły mi przez całe świadome życie. I oczywiście, kiedy pojawiła się możliwość bycia częścią tej bajki, nie zastanawialiśmy się długo, kupiliśmy bilety lotnicze i zarezerwowaliśmy hotel. I oto jestem! Spełniło się moje dziecięce marzenie: latałam na miotle razem z Harrym Potterem, byłam w zamku Hogwart, piłam piwo kremowe i nie mogłam wyjść bez różdżki ze sklepu Ollivandera. Z Hogwartu wyjechaliśmy prawdziwym pociągiem Hogwarts Express, dojechaliśmy do peronu 9 3/4 i wyszliśmy na słynnym dworcu Kings Cross w Londynie. Tam mogliśmy odwiedzić bank Gringotta i Ulicę Pokątną. Nieco później opowiem o wszystkim bardziej szczegółowo na moim kanale na Telegramie, chociaż przekazanie wszystkich emocji będzie po prostu niemożliwe! Mogę jedynie pokazać całą tę bajkę i moją szczęśliwą twarz na tych zdjęciach.

NANataliia Alekseevavovkina_docha · 15 gru 2018Czytaj

Nasz ostatni dzień pracy zgodnie z ofertą przypadał na 15 września, ale z powodu nadciągającego huraganu „Florence” wielu wczasowiczów wyjechało i w hotelu nie było pracy. Wszystkim mieszkającym w strefie zagrożenia stanowczo zalecono opuszczenie terenu, ale my, jak prawdziwi Rosjanie, zaopatrzyliśmy się w soki, słodycze i siedzieliśmy przed telewizorem, czekając na huragan (mój szkolny nauczyciel przysposobienia obronnego dostałby zawału, gdyby się o tym dowiedział). Ale huragan do nas nie dotarł, w nasz ostatni dzień pracy po prostu poszliśmy do pracy i pożegnaliśmy się z naszymi menedżerami oraz chłopakami, z którymi pracowaliśmy przez całe lato. Przez ostatnie dwa dni naszego pobytu w Virginia Beach spacerowaliśmy po plaży, piliśmy kawę i po prostu cieszyliśmy się chwilą. Wieczorem 17-go rozpoczęliśmy naszą podróż. Virginia Beach - Orlando - Miami - Nowy Jork. Było nas pięcioro, pojechaliśmy samochodem. Wyszło tak, że nikt z nas nie zaplanował trasy, biorąc pod uwagę huragan w Karolinie Północnej i Południowej. Główna droga i niektóre inne drogi zostały zamknięte, z powodu silnych opadów były miejscami zalane. Przez około 20 godzin krążyliśmy w poszukiwaniu otwartej drogi, okresowo otrzymując powiadomienia GPS, coś w stylu: „piiiip, piip, natychmiast opuść ten teren, za kilka godzin będzie tu powódź!”. Było strasznie, na stacjach benzynowych nie było paliwa, Amerykanie, których pytaliśmy o drogę, radzili nam przeczekać kilka dni w pobliskim hotelu, ale nasz wewnętrzny rosyjski duch znów mówił: „co wy gadacie, czeka na nas Orlando, nie możemy siedzieć w jakimś hotelu tylko dlatego, że wszystko jest zalane, a drogi zamknięte!”. I tak, zmęczeni i senni, dotarliśmy do Orlando i zameldowaliśmy się w hotelu. Oto dla was fajny lifehack: jeśli pracowaliście w hotelu, tak jak my, poproście swojego menedżera o zniżkę korporacyjną, to znacznie zaoszczędzi wam pieniądze. Drugiego dnia pojechaliśmy do Universal Studios. To wspaniałe atrakcje, cała ta atmosfera, dekoracje... po prostu spełnienie dziecięcych marzeń. Park spodoba się wszystkim: zarówno fanom filmów fantastycznych, jak ja, jak i tym, którzy nie przepadają za fantastyką, jak moja przyjaciółka. Pod koniec dnia nie było kolejek, byliśmy trochę zmęczeni, ale mimo to przejechaliśmy się na atrakcjach drugi, a miejscami nawet trzeci raz.

ДЕДарья Евдокименкоevdokimenko_dari · 23 cze 2016Czytaj

Najpierw, po wyjeździe z wyspy do najbliższego miasta Norfolk, dziewczyny poszły na zakupy! Przez 30 minut błagałyśmy ochronę centrum handlowego o przechowanie naszych walizek. (W Ameryce nigdzie nie wolno zostawiać walizek ani żadnych rzeczy osobistych). Narzekałyśmy, że spędziłyśmy 4 miesiące bez sklepów i rozrywek. W końcu zmiękły im serca i przyjęli nasze walizki. Nawiasem mówiąc, Norfolk ma najwyższy odsetek ludności afroamerykańskiej, więc niektóre niemal wszystkie dzielnice (poza centrum miasta) wyglądają jak getto, więc bądźcie tam ostrożni. Aby zabić czas do samolotu, postanowiłyśmy pójść do portu, który był po drugiej stronie ulicy, i popatrzeć na śnieżnobiałe jachty. Całkiem przypadkiem, gdy siedziałyśmy na ławce i rozmawiałyśmy, właściciel jednego z jachtów nawiązał z nami rozmowę (nie wiem, jak im tak łatwo przychodzi zagadywanie nieznajomych). Okazuje się, że każdy z jachtów kosztował nie mniej niż 2 miliony dolarów... Norfolk Marina - jeden z największych portów handlowych i wojskowych w USA Wzięłyśmy taksówkę za 20 dolarów, załadowałyśmy wszystkie nasze zakupy i bagaż i ruszyłyśmy na lotnisko. Postanowiłyśmy zacząć od Orlando - odwiedzić Disneyland i po prostu odpocząć przez kilka dni i się wyspać, bo przy dwóch pracach spałyśmy maksymalnie 4-5 godzin na dobę, a odpoczynek przed poważną podróżą był po prostu niezbędny. Tym bardziej, że w Orlando mieszkał mój znajomy Amerykanin, który obiecał to show us around. I problem z mieszkaniem i transportem naturalnie zniknął. W Orlando nie ma za bardzo co oglądać. Wszystko jest zrobione dla turystów z dziećmi - same atrakcje i parki rozrywki. Komunikacji miejskiej nie ma w ogóle. Więc bez samochodu ani rusz. Naszymi rozrywkami były grill, basen i wszelkiego rodzaju domówki. Orlando Eye - nie jest warte swoich 20 dolarów ;) Trzeciego dnia w końcu pojechałyśmy do Disneylandu!!! Ale powiem szczerze, kiedy miałam 14 lat i byłam w Disneylandzie w Paryżu, szczęścia miałam znacznie więcej)) Chyba już dorosłam... Chociaż to wciąż nieopisane emocje, być w swoim dziecięcym marzeniu. Tam każdy kąt jest przemyślany! Wszystko świeci, śpiewa i tańczy. Ale mimo wszystko poleciłabym wam park Universal, tam jest więcej rozrywek dla dorosłych, a atrakcje są weselsze. Disney jest nastawiony raczej na małe dzieci. Nie da się nie wydać mnóstwa pieniędzy na słodycze, lody i pamiątki. Nawet Starbucks w Disneyu jest ekstra słodki i uroczy) Po wypoczynku w Orlando lecimy do LA!

DKDinara Kantbekkantbek_dinara · 29 lis 2015Czytaj

Jeśli pamiętacie, w poprzednim blogu pisałam, że bardzo chcę wrócić do USA, pojechać do Miami, Chicago i zrobić wszystko, czego nie zdążyłam wcześniej. Cóż, tego lata udało mi się zrealizować wszystkie moje plany! Widziałam wieloryby, odwiedziłam stany takie jak Rhode Island i Connecticut, byłam na koncercie Ed Sheeran, zdążyłam się opalić w Miami, spędzić urodziny w Orlando, pospacerować po Chicago i oczywiście zwiedzić Nowy Jork. Czytając ponownie mój poprzedni wpis, przypomniałam sobie, że rok temu wszystko to wydawało mi się niemożliwe.....

VSVioletta Solodkovave-tochka · 19 lis 2015Czytaj

Jak już mówiłam, myśl o podróży samochodem rozgrzewała mnie, Kristinę i Veronikę przez cały nasz pobyt w Ameryce. Na dwa tygodnie przed wynajęciem samochodu mieliśmy już jasny plan podróży: Ocean City – Orlando – Miami – Chicago – Nowy Jork. (pełny plan podróży) Zdecydowaliśmy się zaoszczędzić na porządnej nawigacji. Wynajęcie jej za 100$ tygodniowo wydawało się nieuzasadnienie drogie! Dlatego pobraliśmy pierwsze lepsze mapy offline na mój telefon, uznając, że z ich głównym zadaniem – nawigacją – na pewno sobie poradzą. Ale nasze oczekiwania się nie spełniły, a „pierwsze lepsze mapy” pokazywały lokalizację, którą w rzeczywistości dawno już minęliśmy. Ale ponieważ mottem naszej podróży stało się zdanie „nic nie może zepsuć tej podróży”, zaczęliśmy łatwiej podchodzić do wszelkich odchyleń od wyznaczonej trasy. (Gdzieś w połowie naszej trasy. Ja już zasypiam) Wszystko zaczęło się w Ocean City. Po trzech miesiącach pracy i regularnych zakupów w tym mieście, trzy dziewczyny zdołały zgromadzić 6 walizek rzeczy. Dlatego nasza podróż zaczęła się od gry w tetris: jak upchnąć sześć dwudziestokilogramowych walizek do jednego małego bagażnika sedana. Po przeliczeniu wszystkich możliwych wariantów, rozwiązaliśmy zagadkę, zapięliśmy pasy i ruszyliśmy w drogę. (nasz skromny bagaż) Plan był taki. Droga z Ocean City do Orlando miała zająć 14 godzin (według nędznej nawigacji). Zakładano, że pierwszego dnia przejedziemy połowę drogi, przenocujemy w jakimś sympatycznym przydrożnym motelu (no wiecie, takich z filmów), a drugiego dnia przejedziemy pozostałą połowę i do 6 wieczorem będziemy już w Orlando. Cóż, pomyliliśmy się w obliczeniach. Wyjeżdżając z Ocean City, trafiliśmy na ulewny deszcz: drogę było słabo widać, a jazda stała się po prostu niemożliwa. Kristina zapięła pasy na tylnym siedzeniu, chwyciła się wszystkich możliwych uchwytów i ze strachu wolała milczeć przez całą drogę. Z powodu złej pogody zbyt szybko się ściemniło, więc większość drogi musieliśmy jechać w ciemności, ledwo rozróżniając w świetle reflektorów oznaczenia na drodze. W pewnym momencie na autostradzie skręciliśmy w złą drogę, a jedynym możliwym sposobem na zawrócenie było przejechanie przez cztery pasy samochodów pędzących z prędkością 120 km/h. Czekając na odpowiedni moment, gdy strumień aut się przerwał, wcisnęłam gaz do dechy! Dzięki Bogu, udało nam się bezpiecznie zawrócić, i wtedy Kristina wypowiedziała swoje pierwsze i ostatnie słowa tego wieczoru: „Cholera dziewczyny, czy my naprawdę żyjemy!?? Kocham was!!”. (próbujemy zrozumieć trasę) O północy nasze oczy zaczęły się powoli zamykać – a to oznaczało, że czas szukać miejsca na nocleg. Wybór padł na najbliższy motel, który przyciągnął oszczędnych studentów swoją nazwą – „Budget Inn”. W recepcji nocny menedżer niechętnie nas przyjął i za 60$ dał klucze do pokoju. Pokój w pełni uzasadniał nazwę motelu. Prawdopodobnie zatrzymywali się tam tylko kierowcy ciężarówek, narkomani i prostytutki. Żółta łazienka wyglądała jak po morderstwie, z kroplami krwi; prześcieradła były tak brudne, że z szaro-brązowych plam można było wróżyć, a ręczniki wydawały się być używane zamiast papieru toaletowego. Sądząc po nazwie motelu, inne pokoje nie były w lepszym stanie, więc my, zmęczone drogą, zamiast kłócić się z menedżerem, wolałyśmy po prostu zapaść w sen, a rano zapomnieć o nocy w motelu-koszmarze. Rankiem Veronika odkryła, że jej twarz jest zaczerwieniona i spuchnięta, a jedno oko prawie się nie otwierało. Jak się okazało, tę noc spędziły z nami pluskwy. Z żalu i swędzenia Veronika zaczęła płakać: „Jak ja taka pogryziona pójdę do parku rozrywki? Dlaczego zatrzymaliśmy się w tak tanim motelu? Dlaczego pluskwy?” Najciekawsze jest to, że ani ja, ani Kristina najwyraźniej nie smakowałyśmy owadom. Jednogłośnie próbowałyśmy przekonać naszą przyjaciółkę, że ugryzienia nie są widoczne i do jutra na pewno znikną. Ani te słowa, ani dalsze zachęty przez cały dzień nie zdołały poprawić zepsutego nastroju Veroniki, ale ku naszemu zdziwieniu, n

BSBulat Shaydullinbulat8801 · 1 lut 2015Czytaj

Po otrzymaniu ostatniej wypłaty, spakowaniu rzeczy i ciężkim pożegnaniu ze wszystkimi, którzy byli mi szczególnie bliscy, wyjechałem. Bardzo, bardzo trudno jest wyjeżdżać z miejsca, w którym jest ci dobrze i gdzie jesteś kochany. Porada: Kupujcie bilety z wyprzedzeniem! W środy ceny biletów są niższe niż w inne dni. Pierwszym miastem, które postanowiłem odwiedzić zgodnie z moim planem, było Orlando z jednego prostego powodu: park Harry'ego Pottera! Po przybyciu na terminal autobusowy Greyhound i ponownym sprawdzeniu lokalizacji mojego hotelu na mapach Google (ponieważ rezerwowałem z wyprzedzeniem, pokój kosztował mnie 28 dolarów za dobę), pojechałem do samego miasta. Porada: Na terminalach autobusowych Greyhound są gniazdka, Wi-Fi, toalety, poidełka, przechowalnia bagażu i ławki. Są otwarte 24/7, więc jeśli nie macie gdzie się podziać przed kolejnym kursem lub w ogóle nie macie gdzie iść, wiecie, gdzie możecie zostać. Ogólnie rzecz biorąc, podróżnik zawsze ma wybór: jechać taksówką, oszczędzając czas, ale wydając pieniądze; albo tracić czas na szukanie i czekanie na autobusy, ale dojechać za 1,25-2,50 dolara. Jakkolwiek kusząca wydawałaby się opcja z taksówką, polecam korzystać z autobusów, ponieważ zobaczycie mnóstwo niezwykłych i zadziwiających rzeczy. Po dotarciu do hotelu i umyciu się, poszedłem szukać supermarketu. Tutaj czekała mnie niemiła niespodzianka: okazuje się, że w dużych miastach nie ma Walmartu. Niektórzy mówią, że zabija to inne sieci spożywcze, inni, że Walmart zajmuje zbyt dużo miejsca; w sumie zostałem bez moich ulubionych smakołyków i zjadłem w Wendy's. Na szczęście w torbie miałem zapasy bananów i jabłek jeszcze z Karoliny Południowej. Disney czy Universal Studios? Dla mnie odpowiedź była oczywista! Argumenty? Disneyland kosztuje 200+ dolarów, a bilet do obu parków Universal - 145 dolarów. W Disneylandzie atrakcje są dziecięce i nie straszne, w Universal będziecie krzyczeć jak szaleni. Do Disneylandu trzeba było długo dojeżdżać, a Universal był pod nosem, 20-30 minut pieszo. I tak, w Disneylandzie nie było 2 parków Harry'ego Pottera (Ulica Pokątna i Hogsmeade), parku tematycznego Marvela i ogromnych, fajnych kolejek górskich. Porada: Zdecydowana większość hoteli w Orlando zapewnia autobusy wahadłowe do Universal Studios, Disneylandu i Orlando Aquatic Center całkowicie za darmo. Zazwyczaj dzieje się to o 9, 10 i 11 rano. Gdyby można było przechowywać szczęście w słoikach, tamtego dnia zrobiłbym ogromne zapasy. Dworzec King's Cross, Ulica Pokątna, sklep braci Weasley, artykuły do quidditcha, różdżki Ollivandera, szaliki, swetry i krawaty wszystkich domów, ogromna czekoladowa żaba i paczka fasolek wszystkich smaków Bertiego Botta, ziejący ogniem co 15 minut smok na dachu banku Gringotta, Ekspres do Hogwartu (którym przejechałem się 3 lub 4 razy), Hogsmeade, piwo kremowe, niesmaczny obiad w „Trzech Miotłach”, pub „Pod Świńskim Łbem”, poczta sowia, niesamowite atrakcje imitujące smoki, zadziwiające i realistyczne inscenizacje wewnątrz Hogwartu, nieskończone pamiątki, klimatyczny anturaż i dekoracje, no i w końcu sam Hogwart! Jeśli rozumiecie, o co mi chodzi, z łatwością możecie sobie wyobrazić mój ówczesny stan. Można jeździć na dowolnych atrakcjach tyle razy, ile się chce, wszystko, co jest wymagane, to odstać w kolejce. Miałem szczęście, tamtego dnia padał lekki deszcz, więc ludzi nie było tak dużo i mogłem do woli pojeździć, porobić zdjęcia i pospacerować po parku. Czego życzę wszystkim, którzy przyjeżdżają do tego magicznego miasta! W parku zupełnie przypadkiem spotkałem 4 osoby z Kazania, które też przyjechały tutaj 7 lat temu w ramach programu Work and Travel! A wieczorem w hotelu poznałem dwie dziewczyny z Nowogrodu, które później spotkam w Waszyngtonie! Rozmawiając i zaprzyjaźniając się z administratorem w recepcji, dowiedziałem się, że jego brat mieszka w Miami. Od razu opowiedziałem mu o moich dalszych planach i chęci pojechania do tego miasta i zapytałem, czy mógłbym zamieszkać u jego brata. Na co o