Przed tą podróżą nie wiedziałam o Teksasie prawie nic. Czas mijał i powoli przyzwyczaiłam się do nowego życia. Z mojego osobistego dziennika: „Przyzwyczaiłam się już do tego, że moja waga tutaj to ponad 100, wzrost to trochę ponad 5, że kalorie nie są w 100 gramach, a w porcji, a benzyna nie w litrach, a w galonach. Na zewnątrz jest zazwyczaj około 100 stopni, a prędkość naszego samochodu to około 50. I wszystkie te mile, funty, jardy i stopnie Fahrenheita nie doprowadzają mnie już do szału tak, jak na początku. Spokojnie odliczam monety przy kasie, chociaż w pierwszych dniach w panice wyciągałam banknoty i modliłam się, żeby nikt nie pytał mnie o drobne. Niestandardowe arkusze wydają się teraz standardowe, a waga pokazująca ponad 100 nie przeraża już tak bardzo. Kiedy nowy znajomy mówi, że mieszka 30 mil od nas, mam dość jasne wyobrażenie, jak daleko to jest, a jeśli głębokość rzeki wynosi około 2 jardów, rozumiem, że jeśli się postaram, mogę sięgnąć dna. Do wszystkiego można się przyzwyczaić. I to jest niesamowicie fajne i interesujące”. A w sierpniu wyznałam miłość temu stanowi, pisząc taki post na Instagram: „W Teksasie nie da się nie zakochać. Pewnie dla wielu brzmi to dziwnie, ale tak jest. Kiedy dowiedziałam się, że ze wszystkich stanów Ameryki trafił mi się Teksas i spędzę lato z kowbojami na pustyni wśród kaktusów, rozpłakałam się. Poważnie szlochałam. Ale to tylko moja niewiedza i mnóstwo stereotypów, które miałam w głowie. Teraz po prostu dziękuję losowi za to, że jestem właśnie tutaj. Teksas to najlepsze, co mogło mnie spotkać. Po prostu dlatego, że jest niesamowity. To jedyny stan, który naprawdę ma historię. Ogromną i wielką (na zdjęciu, nawiasem mówiąc, jest Alamo – misja katolicka, która służyła jako twierdza podczas rewolucji teksańskiej. Teraz to najsłynniejsza atrakcja historyczna San Antonio, a może i całego stanu). Teksas jest liderem w kraju nie tylko pod względem powierzchni, ale także liczby ludności. Pod względem powierzchni ustępuje tylko Alasce (Teksas jest większy od wielu państw, w tym od każdego kraju w Europie), a pod względem liczby ludności – Kalifornii (na przykład stan Nowy Jork jest na trzecim miejscu). Jest tu niesamowita przyroda, ciepło i słonecznie (w ostatnich dniach oczywiście nie bardzo, ale w zasadzie jest dobrze) i niesamowicie pięknie. Czasami patrzę na mijane krajobrazy i nie mogę uwierzyć, że jestem w Teksasie. A jacy tu są ludzie – nawet nie możecie sobie wyobrazić. Prawdziwie życzliwi, otwarci i przyjaźni. No i oczywiście kochający wolność. Wszystkiego oczywiście nie da się opowiedzieć, ale to niesamowite miejsce. Wszyscy marzą o przyjeździe do Ameryki i odwiedzeniu Nowego Jorku i Kalifornii, ale mało kto marzy o Teksasie. A szkoda. Stan Samotnej Gwiazdy. Stan, nad którym zawsze będą powiewać sześć flag. Zostawię tu monetę na wszelki wypadek. Who knows, jak to mówią”. Co dał nam Teksas? Spacerowaliśmy po San Antonio, pływaliśmy łódką i przeszliśmy wzdłuż i wszerz River Walk, zaglądając do różnych sklepików i restauracji. Chodziliśmy na meksykańskie targi i dziwiliśmy się, dlaczego wszyscy mówią po hiszpańsku. Odwiedziliśmy muzeum historii Bullock i Kapitol w mieście Austin. Wstaliśmy o 5:30, żeby spędzić dzień wolny w ogromnym Houston, a w rezultacie spędziliśmy cały dzień w niesamowicie interesującym muzeum NASA i zobaczyliśmy Zatokę Meksykańską w Galveston. Spacerowaliśmy po nocnym Austin, gdzie w każdym barze działo się szaleństwo i grali muzycy. Skakaliśmy z klifu do studni, która początkowo wydaje się jakąś otchłanią. Chodziliśmy do najfajniejszych restauracji, ciągle próbowaliśmy nowych dań, a pewnego razu jedliśmy kolację w sombrero. Muzycy śpiewali specjalnie dla nas, a my z zachwytu zamykaliśmy oczy. Jeździliśmy na najfajniejszych kolejkach górskich w Six Flags, spływaliśmy na oponach po rzece, chodziliśmy po sklepach z antykami, a nawet byliśmy na prawdziwym uniwersytecie. Pływałam z dwoma retrieverami w rzece i otrzymałam dziesiątki oświadczyn. Karmiliśmy zebry z ręk
+7
