Cape Cod – miejsce z piękną przyrodą, czystym powietrzem, magicznymi zachodami słońca, miłymi ludźmi, umiarkowanym spokojem… Zakochałam się w tym miejscu. Nic dziwnego, że ludzie z różnych zakątków Ameryki i nie tylko Ameryki przyjeżdżają tu na lato. Jak tylko przyjechaliśmy, miasto było prawie bezludne. Z czasem przyjeżdżali turyści, a miasto wypełniało się lekkim zgiełkiem :) Autobusy początkowo kursowały bardzo rzadko i zupełnie nie mogliśmy zrozumieć, skąd wziąć rozkład jazdy. Potem, poznawszy wspaniałych ludzi, dowiedzieliśmy się o stronie internetowej, na której można to sprawdzić. Dla tych, którzy pojadą na Cape Cod, piszę stronę: http://www.capecodtransit.org/. Pierwszy miesiąc ja z Nataszą, a później jeszcze z Maszą i Ajką, zaczęłam podróżować po miastach Cape :) Byliśmy prawie we wszystkich miastach :) W Orleans zapamiętałam urocze domki, w Hyannis urocze sklepiki :) A Chatham był popularny z tego, że zbierali się tam surferzy :) Ja z dziewczynami lubiłam po prostu wyjść w nieznanym mieście i pospacerować :) Od razu przypomniała mi się historia o tym, jak wyrabiałam kartę w Citizens Bank. Trafiłam na niesamowicie miłą kobietę. Urodziła się i wychowała na Cape. Kartę wyrabialiśmy długo i przez ten czas opowiedziała mi całe swoje życie, ja jej opowiedziałam o Rosji. To właśnie ona poradziła mi pojechać do Chatham i popatrzeć na surferów :D Do tej pory pamiętam tę miłą kobietę. Kiedy skończyliśmy wyrabiać kartę, przytuliła mnie, dała swój numer i powiedziała, żeby dzwonić w każdej chwili, zawsze mi pomoże. Za każdym razem, gdy przychodziłam do banku, biegła mi na spotkanie i pytała, czy wszystko u mnie w porządku :) Takie miłe rzeczy :) Swoją drogą, w bankach każdy ma swoją „sztuczkę”. Na przykład w Citizens Bank można było wziąć lizaki, w TD wymienić swoją górę drobnych na banknoty, a w banku Cape Cod napić się darmowej kawy :) (moim zdaniem najlepiej wyrabiać kartę w Bank of America... Niezawodny, wszędzie jest i nie ma z nim problemów. W TD często pobierali mi pieniądze za jakieś niezrozumiałe usługi, a Citizens nie wszędzie jest). Teraz wracam do historii o moich przygodach) Załączam wam zdjęcia z wycieczek :) P.S. Podczas tych wycieczek próbowaliśmy jeszcze znaleźć drugą pracę. I tutaj wam rada: kiedy wypełnicie swój pierwszy kwestionariusz – sfotografujcie go. 90% kwestionariuszy jest podobnych. To zaoszczędzi wam czas przy ponownym wypełnianiu :) Ale najbardziej zaimponowało mi miasto, które znajduje się na samym szczycie Cape. Nazwa tego miasta to Province Town. To miasto słynie z tego, że jest tam dużo ludzi o niekonwencjonalnej orientacji. Spokojnie tam żyją, biorą śluby. Siedząc w kawiarni w takim mieście, trudno znaleźć zwykłą parę. Geje, lesbijki są wszędzie. W nocy jest dużo transwestytów. Takie oto miasteczko)) Tam można zobaczyć koszulki z napisami (piszę w tłumaczeniu): „Mam dwóch ojców i jestem z tego dumny”. To miasto jest bardzo żywe, na ulicy grają muzycy, miasto nie śpi do 3 nad ranem (w przeciwieństwie do mojego, które o 11 wymierało). Pierwszy raz przyjechaliśmy tam o 10 rano. Jechaliśmy do niego 3 godziny. Po przyjeździe chcieliśmy zjeść. Ale wszystko było zamknięte. Wszystko otworzyło się o 11. Pamiętam, jak po mieście chodził staruszek w garniturze, z dzwonkiem i dzwoniąc nim, mówił „dzień dobry” i wiele różnych rzeczy) Swoją drogą, w stanie Massachusetts dozwolone są małżeństwa jednopłciowe! Ale najbardziej pamiętnym dniem tam – jest parada. Ludzie z różnych zakątków Ameryki przyjeżdżają, żeby to zobaczyć. Raz w roku, w sierpniu, jest tam parada. Wszystko to odbywa się pod nadzorem policji. To najprawdziwsza, dobrze zorganizowana parada. To było po prostu coś. Byłam w szoku. Zdjęcia powiedzą za mnie :D Na takiej zabawnej imprezie byłam tam)) Tam przyprowadzają nawet dzieci! Tak właśnie. Ludzi było mnóstwo. Dla mnie to było bardzo niezwykłe :)) Bardzo polubiłam zachody słońca na Cape Cod. Pewnego dnia Ajka i ja zrozumiałyśmy, że czas zacząć biegać. Biegałyśmy do oceanu i czasami zdążałyśmy na
+9
