Atlantic City: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

VBValeryia Brazdetskayalera.brozdetskaya · 9 gru 2019Czytaj

Na początek chcę Wam opowiedzieć małą historię wstępną... Pomysł💡 na ten wyjazd przyszedł mi do głowy jeszcze na pierwszym roku, ale po naradzie z rodzicami zdecydowałam się pojechać na drugim. Pojechałam przez wszystkim znany program Work and Travel🚘. W ramach tego programu można pojechać nie tylko do Ameryki, ale także do Wielkiej Brytanii, Niemiec, a nawet Chin. Jednak najpopularniejszym kierunkiem pozostaje Ameryka. Jesienią 2018 roku złożyłam dokumenty do programu. Czekały mnie tylko dwie trudności: znalezienie pracodawcy w Ameryce i uzyskanie wizy. Kupiłam program z samodzielnym poszukiwaniem pracy. Wtedy wydawało mi się, że znalezienie pracy w Ameryce nie sprawi mi żadnego trudu, och, jakże się wtedy myliłam😅 Wysłałam około 200 wiadomości do pracodawców w całej Ameryce, odpowiedziało mi tylko dwoje. I właśnie wtedy zaczęłam panikować, bo był już luty, a w marcu musiałam przesłać do sprawdzenia swój job offer (sprawdzają zaproszenia do pracy, żeby nie okazały się fałszywe). W rezultacie musiałyśmy z przyjaciółką kupić job offer, ale wcale tego nie żałuję, bo trafiłyśmy na świetnych ludzi, którzy nie tylko sprzedali nam job offery, ale także bardzo szczegółowo opowiedzieli o naszej przyszłej pracy, mieście i jak się tam dostać. Kupiłam swój job offer w standardowej cenie - 250$💸 Po tym zostało najbardziej emocjonujące zadanie: rozmowa w ambasadzie USA 🇺🇸. Myślę, że wielu z Was słyszało, że uzyskanie wizy nie jest takie proste, zwłaszcza na Białorusi. Ale na szczęście u mnie wszystko poszło gładko🍀 Dzień 'X' wypadł 31 maja. Byłam jedną z niewielu, którym przyznano wizę tego dnia. Strasznie się denerwowałam, ale moją konsul okazała się niesamowicie miła kobieta, świetnie porozmawiałyśmy o mojej rodzinie, nauce i przyszłych planach na życie. Po krótkiej rozmowie pobrano mi odciski palców i usłyszałam upragnione słowa: Your visa is approved, I wish you a good summer🌊 Moje szczęście nie miało granic! Kilka dni później kupiłam już bilety lotnicze Mińsk - Moskwa - Nowy Jork✈️. Lecieliśmy liniami Aeroflot. Choć boję się latać, lot (a właściwie dwa) przebiegł bardzo spokojnie. 24 czerwca wylądowaliśmy w Nowym Jorku🐵🙉🙊 Niestety, nie udało się pospacerować po NY tego dnia, ponieważ musiałyśmy pilnie udać się do naszego miasta Wildwood, NJ. Z lotniska dojechałyśmy na dworzec autobusowy, stamtąd wsiadłyśmy w autobus i dojechałyśmy do Atlantic City, tam przesiadłyśmy się w inny autobus i wieczorem byłyśmy na miejscu... Ciąg dalszy w następnym artykule 👣

YTYauheni Turavetsevgeniytyrovez · 15 gru 2017Czytaj

Jednym z najbardziej żywych wrażeń była wycieczka do Atlantic City – miasta kasyn, najbardziej przestępczego w NJ (szkoda, że tylko na jeden dzień). Promenada, szum oceanu, liczne kasyna, centra handlowe, specjalistyczne sklepy ze światowymi markami odzieży sportowej – tak można opisać to miasto jednym słowem. Mieliśmy nawet szczęście trafić na prezentację iPhone 8. Białoruscy chłopcy podbijają Atlantic city just photo Promenada wzdłuż oceanu No comments

YTYauheni Turavetsevgeniytyrovez · 15 gru 2017Czytaj

Wszystko po raz pierwszy Z kabiny samolotu Austrian Airlines, lot Mińsk-Wiedeń, Wiedeń-Nowy Jork. 1,5 godziny do Wiednia, przesiadka i kolejne 8,5 godziny lotu, żeby dostać się tam, za ocean. Dla mnie wszystko było nowe – w końcu leciałem samolotem pierwszy raz w życiu. Lot był dla mnie bardzo trudny. Do Wiednia przyleciałem naprawdę czerwony, jakbym dopiero co spędził dwie godziny w łaźni parowej. Nie przypuszczałem, że będzie to dla mnie tak stresujące. W ciągu dwóch godzin udało mi się dojść do siebie. Podczas długiego lotu do Stanów myślałem o mojej przyszłej pracy w restauracji, o tym, co i jak będę musiał robić i czy mnie zwolnią, jeśli zrobię coś nie tak? Krótko mówiąc, miałem same pytania, na które (niestety) nie mogłem jeszcze odpowiedzieć. Po przylocie na lotnisko JFK w Nowym Jorku, my (lecieliśmy we dwóch z przyjacielem) musieliśmy przejść kontrolę paszportową. I tak, po staniu w kolejce około godziny (było bardzo dużo ludzi), w końcu nadeszła nasza kolej i skierowaliśmy się do oficera. Spokojnie się przywitaliśmy, daliśmy niezbędne dokumenty, ale właśnie wtedy zaczęły się nasze przygody. Podczas lotu zaproponowano nam wypełnienie deklaracji, która jest OBOWIĄZKOWA przy wjeździe do USA (w Internecie dużo o tym piszą), ale nie przywiązaliśmy do tego wagi. Bardzo niesłusznie. Staliśmy i nie wiedzieliśmy, co robić. Za nami była długa kolejka. Ale mieliśmy szczęście. Celnik wydał deklarację i poprosił o wypełnienie jej na miejscu. Jestem wdzięczny temu mężczyźnie za to, że nie odesłał nas na koniec kolejki. Po przejściu w końcu kontroli paszportowej, szybko ruszyliśmy po nasze walizki, ponieważ czas naglił i mogliśmy nie zdążyć na autobus. NY city Wiedzieliśmy, jak dostać się na dworzec autobusowy, ponieważ dwóch naszych przyjaciół przyleciało tydzień wcześniej. Korzystając z pociągu lotniskowego (takie są też w Moskwie), dotarliśmy do odpowiedniej stacji i przesiadliśmy się do metra. Po 40 minutach wychodziliśmy już z przejścia podziemnego i przede mną ukazał się on, ten sam, prawdziwy Nowy Jork, który widziałem tylko w filmach. Niekończący się strumień samochodów, tłumy ludzi, dym z kanalizacji – właśnie tak go sobie wyobrażałem. Byliśmy pod ogromnym wrażeniem prawdziwego Nowego Jorku, ale nie było czasu na podziwianie, ponieważ spieszyliśmy się na dworzec autobusowy. I mamy szczęście – zdążyliśmy na ostatni autobus do Cape May (New Jersey), który był naszym punktem docelowym. Dojazd do Cape May zajął ponad 4 godziny z jedną przesiadką. W drodze do Cape May zrobiliśmy przystanek w jednym z największych miast NJ – Atlantic City. Głęboko w nocy dotarliśmy w końcu do Cape May, wyczerpani i tak zmęczeni, że prawie przegapiliśmy przystanek, na którym musieliśmy wysiąść. Wysiedliśmy. 2 w nocy. Nieznany kraj, nieznane miasto. Brak jakiejkolwiek łączności. Transport nie kursuje. Stoimy z walizkami. Co mamy robić, do diabła, gdzie iść? Mieliśmy tylko adres domu. Po kilku minutach podjeżdża samochód, wychodzi mężczyzna i mówi: „Roman?” Mój przyjaciel odpowiada: „Yes”. I pomyślałem, w końcu...

NLNitish Lallsingnitish_3003 · 12 gru 2025Czytaj

Opis: Bardzo ciężko! Mnóstwo nadgodzin. Pracuję jako EVS w kasynie Resorts w Atlantic City. Pracuję po 16 godzin dziennie, śpię 6 godzin. I tylko 1 dzień wolnego... łatwa praca, ale czasem bardzo nudna.. Zarobione: $3986.00

VSViktoryia Stsepanchukvicstepanchuk · 17 sie 2014Czytaj

Wreszcie! Tym razem piszę o tym, jak wspaniale jest pracować w USA. Z zasady nie chcę skupiać się na materialnej stronie tego wyjazdu, ponieważ już wspomniałam, że przyjechaliśmy dość późno, szukanie pracy zajęło dużo czasu, a musimy wyjechać wcześniej, niż pozwala na to program. Chcę po prostu podzielić się wrażeniami z tego niesamowitego doświadczenia. Po naprawdę długich (a dokładniej trzytygodniowych) poszukiwaniach w końcu znalazłam pracę w restauracji Tony Luke's, serwującej świetne kanapki. Pierwsze dwa dni pracy wydawały mi się dość trudne, ponieważ musiałam przyswoić mnóstwo nowych informacji. Moje obowiązki, jak się okazało, obejmowały nie tylko przyjmowanie zamówień i płatności za nie, ale także przygotowanie kawiarni do otwarcia, wydawanie zamówień i po prostu pilnowanie, żeby wszystko było w porządku. Dostałam firmową koszulkę i czapkę, a także musiałam zrobić nieplanowany zakup czarnych dżinsów i trampek, aby utrzymać styl lokalu. Ale kiedy już zrozumiałam wszystkie swoje obowiązki i manipulacje związane z register, czyli kasą fiskalną, nauczyłam się czerpać przyjemność ze swojej pracy. Poznałam wszystkich chłopaków z restauracji, a goście byli najmilszymi i najbardziej przyjaznymi ludźmi. Wydaje się, że wszystkich naprawdę interesuje, jak się masz. Choć przyznam, że nie musiałam długo się do tego przyzwyczajać. Powiedziałabym nawet, że ten pozytyw jest dość zaraźliwy! Wielu gości pytało mnie o Białoruś i moje wrażenia z Atlantic City oraz, co nie mniej ważne, zostawiało niezłe napiwki. Naprawdę chciałam się do wszystkich uśmiechać i pomagać im wybrać najsmaczniejszą kanapkę, jaką kiedykolwiek jedli. Oprócz tego z chłopakami znaleźliśmy drugą pracę w jednym z największych hoteli-kasyn w Atlantic City - Tropicana. A jeśli śledzicie moje aktualizacje na Instagramie, to już wiecie, że przez cały ten czas pracowałam... tadadaaam... na plaży! Brzmi jak praca marzeń, prawda? Ogólnie rzecz biorąc, tak właśnie jest. Moja praca nazywa się Beach Recreations Attendant, ale mówiąc prościej, muszę przynosić wczasowiczom parasole, leżaki i ręczniki, a potem pomagać ładować wszystko z powrotem. Raz w tygodniu pracowałam przy basenie i ta część mojej pracy bywała czasem naprawdę nudna. Choć w basenie odkrytym zawsze było dużo ludzi, dobry internet i chłopaki, z którymi fajnie się pracuje. Łączenie dwóch prac i nieczucie się jak zombie to nie jest najłatwiejsze zadanie. Leżaki i parasole okazały się nie tak lekkie, jak sobie wyobrażałam. Najwyraźniej dlatego w zespole z chłopakami pracuje tylko kilka dziewczyn. Ale nie będę narzekać, bo pracowałam w zespole ze świetnymi chłopakami! Plus lubię patrzeć na przyjemne strony wszystkiego, co mnie spotyka, więc jestem pewna, że zamiana aktywności umysłowej na fizyczną wyszła mi tylko na dobre. Swoją drogą, jednym z najprzyjemniejszych bonusów pracy na plaży są darmowe obiady w stołówce przeznaczonej dla pracowników Tropicana. Poważnie, za każdym razem obiecuję sobie, że nie zjem wszystkiego, co widzę, ale jedzenie tam bywa tak pyszne, że naprawdę trudno przestać. Instagram: 1. Zdjęcie grupowe z najlepszym zespołem na świecie. 2. Nocna zmiana w Tony Luke's. Starbucks Refresher. 3. Miejsce pracy - outdoor pool. 4. Beach Recreations Attendant. Pracownik miesiąca. Ponieważ każdy dzień spędzony w Atlantic City, po tym jak znalazłam dwie prace naraz, był bardzo intensywny, nie udawało mi się publikować całego materiału na bieżąco. Dlatego moje posty są nieco opóźnione w stosunku do rzeczywistości. Zostały mi tylko dwa tygodnie w USA i będą to najlepsze dwa tygodnie całego lata! Śledźcie aktualizacje i życzę wszystkim udanego weekendu! http://tonylukes.com/ http://instagram.com/vicstepanchuk