Giza: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

KAKamshat Amangeldiyevaamangeldiyevak · 3 gru 2019Czytaj

Pewnego dnia dostałam wiadomość od chłopaków z propozycją wyjścia dużą grupą na mecz piłki nożnej. Na początku długo się zastanawiałam, czy jechać, czy nie, w końcu bilet kosztował 75$, a nie 30 czy 45. Piłka nożna, Liverpool, Sevilla nic dla mnie nie znaczą, to puste słowa. Ale pomyślałam, że warto choć raz w życiu zobaczyć mecz na własne oczy, zwłaszcza że te kluby zajmują czołowe miejsca w świecie futbolu. I jak zawsze, jak to zwykle bywa, dzień przed meczem zdecydowałam: JADĘ. W rezultacie w dniu meczu zebraliśmy się: studenci J-1 i studenci Boston University. Poznawanie się, rozmowy. Było wesoło. A kiedy mecz się zaczął, było jeszcze weselej. Atmosfera, fani w czerwieni, okrzyki "Liverpoooool" zapamiętam na całe życie. Najzabawniejsze jest to, że przegrali z Sevillą 1:2. Po meczu studentki J-1 z Hyannis wróciły do domu, a ja kupiłam bilet na wieczór następnego dnia, w końcu to Boston, trzeba dużo zobaczyć, miałam wielkie plany na kolejny dzień. Myślałam, żeby przenocować na dworcu, szkoda mi było 80$ na jedną noc. Przyszłam na dworzec i zamiast po prostu siedzieć, postanowiłam przejrzeć zdjęcia z aparatu, ale nie miałam pod ręką igły do pendrive'a, więc zaczęłam pytać siedzących obok osób. Natknęłam się na dwóch swoich rodaków i Kirgiza. Okazało się, że ten Kirgiz studiuje w Chinach, gdzie ja też studiuję, a do tego wyszło na jaw, że załatwialiśmy formalności przez wspólnego znajomego, jesteśmy w tej samej grupie i co najfajniejsze - pisaliśmy ze sobą miesiąc temu. Jak ten świat jest mały. W rezultacie nie musiałam nocować na dworcu, we czwórkę poszliśmy na spacer po nocnym mieście. Wielkie miasto nocą naprawdę pustoszeje. Nie było nikogo, a nie, czekaj. Trafiliśmy na czarnoskórych rasistów, którzy krzyczeli za nami, ale uciekliśmy*))) Tak oto za oceanem po raz kolejny przekonałam się, że świat jest naprawdę bardzo mały.

AAasset amankulovsutener · 12 sty 2010Czytaj

Obcy umysł może być całkiem przyjazny i wydaje mi się, że w przyszłości, w 2029 roku, będziemy żyć z kosmitami, którzy nauczą nas wszystkiego, i wydaje mi się, że będzie to świat zupełnie obcy. Będzie to świat tak obcy, że nawet nie będziemy rozumieć, co jest w nim dobre, a co złe. Tak samo, jak na przykład rycerz króla Artura nie mógłby stworzyć sobie moralnego wyobrażenia o współczesnym świecie — nie zrozumiałby w nim zupełnie nic, począwszy od rządów parlamentarnych. Czym jest parlament przy obecności żywego suwerena? Podobnie oczywiście nie zrozumiałby, jak mogą istnieć w ogromnych ilościach chłopi i wolni strzelcy, żyć w dostatku i radzić sobie zupełnie bez panów. Byłoby to niedostępne dla jego zrozumienia; nie mógłby sobie tego wyobrazić. Tak samo my nie rozumiemy, co będzie za 10-20 lat; nie możemy tego zobaczyć. Przyszłość przewiduje przede wszystkim ewolucję emocjonalną człowieka, który staje się bardziej życzliwy i tolerancyjny, plus rozwój technologii do nieznanych wyżyn. Praktycznie natychmiastowe przemieszczanie się po planecie, komunikacja myślami, roboty, które wykonują całą czarną robotę, ekologizacja, z pomocą nanotechnologii zapomnimy, czym jest starość i choroby. I najprawdopodobniej cała nasza populacja przekształci się w jedną całość — mam na myśli brak klas, obecność lidera i kult jego osobowości. Prawdopodobnie będziemy radzić sobie jedną walutą. IEC będzie zajmować się, oprócz obecnej wymiany, wymianą studentów do innych galaktyk. Wszyscy zaczną jeździć ekologicznymi środkami transportu, a jeśli chodzi o Kazachstan i Amerykę, będziemy na tym samym poziomie zarówno finansowo, jak i społecznie. To moja opinia na 2029 rok, chociaż będę miał już prawie 40 lat, mimo to będę cieszył się z tak wspaniałego świata.