Вашингтонда қажеттінің бәрін көргеннен кейін, біз көп ойланбастан келесі баратын жеріміз – Филадельфияға аттандық. Сонымен, қала – Филадельфия, ауа райы – әрқашан шуақты. Филадельфия біз үшін шопинг орталығына айналды. Мәселе мынада, біз кездейсоқ брендтік заттарды өте арзан бағамен сататын дүкенге тап болдық. Ал заттар өте көп еді. Өте көп. Сөйтіп, Филадельфиядағы уақытымыздың жартысын жейделер, пиджактар мен галстуктарды қараумен өткіздік. (Shut up and take my money). Қарнымыз ашып, тамақтанатын жер іздеуге кірістік. Және таптық та. Бұл дәмхананың ерекшелігі сол, пиццаның әр бөлігі бір доллардан сатылатын. Бірақ ең бастысы, барлық қабырғалар әртүрлі келушілердің ойлары жазылған стикерлермен жапсырылған еді. Бұл бізге өте атмосфералық және кем дегенде ерекше болып көрінді. Біз де қалыс қалмай, өзімізден естелік қалдырдық. Филадельфияда көрікті жерлерді көру мүлдем нәсіп болмады. Және мұның себебі бізде емес, біздің сапарымызға тұспа-тұс келген «Made in America» фестивалінде еді, сол себепті қала орталығы толығымен жабылды. Бірақ біз ренжімедік, өйткені қарнымыз тоқ, ал сөмкемізде Ресейде өте қымбатқа түсетін брендтік заттар бар еді. Ертеңіне Нью-Йоркке жол тартуымыз керек еді. Сол сәтте мен, бәлкім, бүкіл жаз бойы бірінші рет АҚШ-тағы өлшем бірліктері мен уақыт форматын жек көріп кеттім. Білмейтіндер үшін, Америкада мүлдем басқа, логикалық негізделмеген өлшем бірліктері қолданылады. Сондай-ақ, олар 12 сағаттық уақыт форматын пайдаланады. Міне, мен таңғы сағат 9-ға билет сатып алудың орнына, кешкі сағат 9-ға билет сатып аламын. Бұл біздің тағы бір күнді Филадельфияда өткізетінімізді білдіреді; бұл шарт бізге мүлдем сәйкес келмеді. Тағы бір билет сатып алуға мәжбүр болдық және бастаған жерімізге қайттық. (Comeback) Сонымен, қала – Нью-Йорк, көңіл-күй – түңілген. Нью-Йоркке кіре берісте, Ресейге қайтуымызға небәрі екі күн қалғанын түсіндім және бұл ой ұшқанға дейін мені мазалады. Бірінші кезекте, біз орыс рухын сезінуге болатын жерге – Брайтон-Бичке жол тарттық. Бізді ең алдымен бұл қандай жер екені және онда бәрі шынымен орысша ма деген сұрақ қызықтырды? Белгілі болғандай, иә, бірақ бір мәселе бар. Брайтондағы Ресей – бұл 90-жылдардағы Ресей. Кішкентай Ресей бізге өте мұңды, жалықтыратын, қызықсыз болып көрінді. Адамдар бақытсыз көрінді, жастар мүлдем жоқ еді. Осының бәріне қарап, Америкаға қайтқым келді және біз солай істедік. Нью-Йорктегі екінші күнімізді Бродвей бойымен серуендеумен өткіздік. Кеше ғана келгендей және осы жерлерден өткендей сезілді, бірақ шын мәнінде бұл үш ай бұрын болған еді. Әр жолы Нью-Йоркте жүріп өткен жерлерімізді еске алу маған қуаныш сыйлайтын. Бәлкім, бұл қаланың сиқырлы күші осында шығар – ол туралы неғұрлым көп ойласаң, соғұрлым оны қатты жақсы көресің. Ең басында мен Нью-Йорк көңіл қалдырды деген едім. Жоқ, бәрібір, Нью-Йорк баурап алды. Ол мұны қалай істейді? Саяхат өз мәресіне жетті және Нью-Йорк – Мәскеу рейсінің командирі бізді құттықтап, сәтті ұшуды тіледі. Дәл осыны кейінірек Мәскеу – Тюмень ұшағының командирі де жасады. Сонымен, қала – Тюмень, сезім – Әне, бітті...


+2

