Հաջորդը ուղևորությունն էր դեպի Ամերիկայի մայրաքաղաք՝ Վաշինգտոն քաղաք։ Այս քաղաքը ինձ ապշեցրեց առաջին հերթին իր ճարտարապետությամբ։ Իմ հիշողության մեջ Ամերիկայի մայրաքաղաքը կմնա որպես թանգարան-քաղաք։ Ամեն քայլափոխին՝ սյուներով վեհաշուք շենքեր, ամենատարբեր ճարտարապետական թանգարաններ, Արվեստի և գիտությունների ազգային պատկերասրահ, լրագրության և նորությունների թանգարան, Ավիացիայի և տիեզերագնացության ազգային թանգարան, Ամերիկյան հնդկացիների և ամերիկյան պատմության թանգարան, Աֆրիկյան արվեստի թանգարան, փոստի թանգարան և շատ ուրիշներ։ Եթե համեմատենք Վաշինգտոնը և Նյու Յորքը, ապա, իմ զգացողություններով, դրանք երկու բոլորովին տարբեր քաղաքներ են, որոնք ընդհանրապես նման չեն միմյանց։ Վաշինգտոնն ունի ավելի արիստոկրատիկ, չափավոր գեղեցկություն։ Փայլուն մաքրված փողոցներ, կատարյալ խնամված սիզամարգերով այգիներ՝ պարզապես դրախտ պերֆեկցիոնիստի համար։ Շատ բան հաջողվեց տեսնել, միայն թե Կապիտոլիումը՝ բոլոր ֆիլմերում այլմոլորակայինների կողմից գրավման գլխավոր ռազմավարական օբյեկտը, ի չարս՝ վերակառուցման մեջ էր, ուստի մենք չկարողացանք լիարժեք վայելել դրա հայտնի գմբեթի նրբագեղությունը։ Փոխարենը մեզ հաջողվեց այցելել հուշահամալիր այգի, շրջել գրեթե բոլոր թանգարաններով և պարզապես ընկղմվել մայրաքաղաքային ամերիկյան կյանքի մթնոլորտի մեջ։ Հաջորդը սպոնտան և գրանդիոզ ուղևորությունն էր դեպի ամերիկյան ֆուտբոլի խաղ՝ Նյու Յորքի մոտակայքում գտնվող Metlife մարզադաշտում, New York Jets և Philadelphia Eagles թիմերի խաղին։ Ես շատ վաղուց էի երազում լինել ամերիկյան ֆուտբոլի խաղի և, վերջապես, ինձ հաջողվեց իրականացնել իմ երազանքը։ Հույզերն այնքան էին հեղեղում ինձ, որ ես երջանկությունից ցատկոտում էի խելագարի պես՝ ուրախանալով կատարվող ամեն ինչով։ Ամեն ինչ իսկապես ֆիլմի պես էր։
+5
