Անցնել բովանդակությանը
TravelHub
Ապրել

Մոնղոլիա: Ճամփորդության ուղեցույց, վիզաներ և անվճար կացարաններ · 2026

Mongolia is a landlocked country in East Asia.

Mongolia · CC BY-SA 4.0

Վայրերի քարտեզ

Վիզա և գործնական խորհուրդներ

Ընտրեք անձնագիր

Նշեք ձեր անձնագիրը. մշակման ժամկետը, վճարը և փաստաթղթերը տարբերվում են՝ կախված անձնագրից:

Անվտանգություն և առողջություն

Անվտանգություն · պաշտոնական խորհրդատվությունմեր տվյալներով՝ 03 նոյ, 2026 թ.-ի դրությամբ
Մեծ Բրիտանիայի արտաքին գործերի նախարարություն (FCDO)Սահմանափակումներ չկանՈւղևորությունների սահմանափակումներ չկան։
Խորհրդատվության ամբողջական տեքստը (անգլերեն)

New information on fuel shortages in Mongolia (‘Warnings and insurance’ page).

ԱՄՆ ՊետդեպարտամենտՄակարդակ 1Սովորական զգուշություն՝ հատուկ միջոցառումներ չեն պահանջվում։
Խորհրդատվության ամբողջական տեքստը (անգլերեն)

Exercise normal precaution in Mongolia. Mongolia is generally a safe destination for travelers. Review our Travel Guidance for Mongolia to learn how to prepare for a safe trip.

Աղբյուր՝ UK FCDO Foreign Travel Advice · US Department of State Travel Advisory

Մարդիկ, որոնք եղել են այստեղ

Oralbek Otegulovjohnfkennedy · Կարդալ
Գլուխ 5. Կամ հաղթանակ, կամ պարտություն։

Մեր ձեռքին ունենք ամերիկյան «J1» վիզայով փաստաթուղթը։ Մի փուլ հաղթահարեցինք։ Բայց դեռ վաղ էր հանգստանալը։ Քանի՞ մարդ է վիզա ստացել, բայց չի կարողացել հասնել նպատակակետին...։ Դրանից զգուշանալով՝ մենք մեր ծրագրերը գաղտնի պահեցինք։ Չէ՞ որ կա «նախանձ» կոչվող մի կարմիր շուն։ Սա շատ նուրբ բան է, և այն հեշտությամբ կարող է նախանձ առաջացնել մեր շրջապատի ցանկացած մարդու մոտ։ Նույնիսկ մեկ չարամիտ մարդը կարող է փչացնել մեր բոլոր ծրագրերը։ Փորձանքը ոտքի տակ է։ Ցանկացած պահի, ցանկացած վայրում կարող են անսպասելի դժվարություններ առաջանալ... Ժուլդիզը և Աիդան գուցե պատմել են մի քանի հարազատների և ծանոթների, բայց իմ Ամերիկա մեկնելու մասին գիտեին միայն սակավաթիվ մարդիկ։ Աստանայից վերադառնալուց հետո գնացի և միայն հորս ասացի։ He allowed me in shocked mood. Մայրս էլ չգիտեր այս մասին։ Կհարցնեք՝ ի՞նչ մարդ է, որ նույնիսկ մորը չի ասել...։ Բայց իրավիճակն այդպիսին էր։ Հանրակացարանում ինձ հետ ապրող երկու տղաները նույնպես ոչինչ չգիտեին։ Գիտեին միայն ֆակուլտետի դեկանը և համալսարանի որոշ դասախոսներ։ Նախապես հանձնելով բոլոր քննությունները՝ 2014 թվականի մայիսի 22-ի երեկոյան նստեցինք Ալմաթի-Մոսկվա արագընթաց գնացքը և ուղևորվեցինք Ռուսաստանի մայրաքաղաք։ Մեր լուռ և հանկարծակի անհետանալը անակնկալ էր շատ համակուրսեցիների համար։ Ոմանք, նույնիսկ առանց մեր ասելու, զգում էին, որ մենք գնում ենք Ամերիկա... Գնացքով երկու օր ճանապարհ գնացինք և հասանք Մոսկվա։ Ռուսաստանի դաշտերը ընդարձակ են, բնությունը՝ հիանալի։ Երանի մարդիկ էլ այդպիսին լինեին։ Շուրջբոլորը կանաչ է։ Հողերը, որոնք իդեալական կլինեին գյուղատնտեսության և այլ տնտեսության համար, դատարկ են մնացել։ Մարդիկ աշխատանք փնտրելով հոսում են Մոսկվա։ Արդյունքում գյուղերը դատարկվել են։ Կյանքի ոչ մի նշույլ չկա։ Եվս մեկ բան նկատեցի, որ այստեղ լիքն են Խորհրդային Միությունը հիշեցնող ապացույցներ։ Մենք անգլիացիներին պահպանողական ժողովուրդ էինք համարում, բայց ռուսները պարզվեց ավելի պահպանողական են։ Չնայած նրան, որ տարածքի չափով աշխարհում առաջին տեղում են և չեն կարողանում լիովին յուրացնել իրենց հողերը, այս մարդիկ մինչ օրս աչք են տնկել ղազախական հողի վրա։ Ղազախստանի հյուսիսն ու արևելքը Ռուսաստանին միացնելու կոչեր են հնչում ժամանակ առ ժամանակ։ Կարծես քիչ էր, որ արդեն վերցրել են ղազախական հողերի մի մասը...։ Առաջին օրը գնացքում փաստաթղթերի անընդհատ ստուգումներից հոգնեցինք։ Ղազախստանից դուրս ենք գալիս, նորից մտնում, նորից դուրս գալիս, նորից մտնում։ Ուրալսկ քաղաք չենք կարող հասնել երկաթուղով՝ առանց սահմանը հատելու։ Օրենբուրգը մարզի հետ միասին վերցնելով՝ չեն ցանկացել թողնել նույնիսկ մի կտոր հող, որտեղով անցնում է երկաթուղին։ Սահմանի մյուս կողմում էլ են ղազախներ, այս կողմում էլ։ Մի գիծ, որը մեկ ժողովրդի բաժանել է երկու մասի։ Ինձ հետ ոչ թե մեկ, այլ երկու թարգմանիչ ունեմ, ի՞նչից վախենամ...։ Առավոտյան հասանք Պավելեցկի կայարան։ Ռուսաստանի մայրաքաղաքից առաջին ֆոտո-ռեպորտաժներն արվեցին։ Անկեղծ ասած՝ Մոսկվան ինձ ընդհանրապես դուր չեկավ։ Մարդիկ անտարբեր են, փողոցները լի են աղբով... Կեսօրին մոտ հասանք Շերեմետևո օդանավակայան։ Օդանավակայանում միշտ մարդաշատ է։ Բայց այստեղ ինձ զարմացրեց ոչ թե մարդաշատությունը, այլ օդանավակայանի քարե հատակին մարդկանց մեջ պառկած 6 հոգին։ Այո, 6 հոգի։ Բոլորը մի ընտանիքի անդամներ։ Սառը սալիկների վրա պառկած են մեջքի վրա, կարծես անկողնում լինեն։ Այնքան զարմացա, որ մոտեցա և լսեցի նրանց զրույցը, պարզվեց՝ գերմանացիներ են։ Ես գերմաներեն չեմ հասկանում։ Ուստի չկարողացա հասկանալ, թե ինչի մասին են խոսում։ Հայրը, մայրը և 4 որդիները։ Բոլորը նրանց վրա տարօրինակ են նայում, անհավանությամբ անցնում։ Նրանք ոչնչից չեն ամաչում։ Այսպիսի հետաքրքիր բան էլ է լինում...։ Մինչ մենք զարմանում էինք գետնին պառկած գերմանացիների վրա, մեզ մոտեցավ մի բարձրահասակ, նիհար, սպիտակամաշկ աղջիկ և սկսեց զրույցը վատ անգլերենով։ Մոնղոլիայի մայրաքաղաք Ուլան-Բատորից էր թռել Մոսկվա։ Այնուհետև թռչելու է Վենետիկ։ Նշանակում է՝ մենք նույն ինքնաթիռով ենք թռչում։ Անունը Նարմանդիխ է։ Իր խոսքով՝ it means sunrise! Եթե չեմ սխալվում, 27 տարեկան էր։ Անգլերենը շատ վատ է։ Մենք հազիվ էինք շփվում։ Ըստ նրա՝ գնում է Վենետիկ՝ իտալացի ընկերոջ հետ ապրելու։ - Do you speak Italian? - No. - How will you live there, if you don’t speak Italian? - My boy-friend know[s]…. - What does he know? - He know[

  • Լուսանկար Oralbek Otegulov-ի գրառումից
  • Լուսանկար Oralbek Otegulov-ի գրառումից
  • Լուսանկար Oralbek Otegulov-ի գրառումից+3
1
1մասնակցի գրառումը Մոնղոլիա-ի մասին՝ կացարանից ու վիզաներից մինչև հանգստյան օրերի երթուղիներ։Կարդալ ամեն ինչ

Մնացեք ավելի երկար ծրագրի շրջանակում

Work and Travel, պրակտիկաներ, au pair և կամավորություն Մոնղոլիա-ում. վիզան, հրավերը և տեղում աջակցությունը տրամադրվում են CMO International Programmes-ի կողմից:

1ծրագիր երկրում

Չե՞ք գտնում անհրաժեշտ վայրը: Որոնումը հասկանում է ցանկացած լեզու: Բացել որոնումը