Раніца. Я адкрываю вочы. Яшчэ жывая. Хлопцы жывыя. Звонку чуваць нечая размова. Вызіраю з акна машыны, мае сябры ўжо вядуць ажыўленую гутарку з байкерам, які праязджае міма. Абстаноўка сяброўская, страх паступова адыходзіць. Прыйшоў час увесці ў курс справы. Slab City — гэта паселішча пасярод пустыні Каларада ў штаце Каліфорнія, якое набыло папулярнасць сярод моладзі дзякуючы амерыканскаму фільму «Into the Wild». Пасля выхаду фільма натоўпы маладых амерыканцаў рваліся паспытаць жыццё сапраўдных мужчын далёка ад цывілізацыі ў мястэчку Slab City. Як заяўляюць мясцовыя — «Яшчык піва і для Вас заўсёды знойдзецца тут месца». У Другую сусветную вайну тут знаходзілася амерыканская ваенная база, ад якой засталіся толькі руіны і бетонныя пліты, якія называюцца slabs, што і паслужыла назвай гораду. На думку амерыканцаў — гэта апошняе месца свабоды ў ЗША, а для людзей, якія адмовіліся ад сістэмы, хіпі, мастакоў, злачынцаў і тых, хто з-за фінансавых абставін не можа дазволіць сабе жыць у кватэрах, гэта месца стала домам. У мястэчку няма ні электрычнасці, ні водаправода. Аднак многія пенсіянеры з энтузіязмам адпраўляюцца дажываць апошнія гады ў Slab City, а за дзецьмі па раскладзе заязджае школьны аўтобус. Летам у пустыні стаіць невыносная спякота, таму мая парада — адпраўляючыся ў Slab City, запасіцеся бутэлькамі вады і яшчыкам піва. Тыя, у каго няма магчымасці пакінуць горад у летні час, будуць бясконца вам удзячныя. Штогод у Slab City людзі паміраюць ад смагі. Насельніцтва ў летнія месяцы складае ўсяго 150-200 чалавек. Толькі калі справа набліжаецца да халадоў, «зімовыя птушкі» (так іх называюць мясцовыя) вяртаюцца назад у мястэчка і тады колькасць насельніцтва вагаецца каля 2 тысяч. Наш візіт прыпаў на кастрычнік. Асноўная спякота ўжо спала, аднак мы прыхапілі з сабой некалькі бутэлек піва, каб заручыцца прыхільнасцю мясцовых. Яшчэ здалёк нам адкрыўся від на адну з галоўных мясцовых славутасцяў — «Гару выратавання» (Salvation Mountain). Яна была ўзведзена мясцовым жыхаром — Леанардам — голымі рукамі з гліны, саломы і ўсяго, што ўдавалася знайсці. Аднак застаць самога Леанарда нам не ўдалося. Яшчэ ў 2014 годзе ён пакінуў гэты свет. Гара ўсеяная цытатамі з Евангелля або фразамі, якія выказваюць веру мясцовых жыхароў у бога і любоў. Як малітву мясцовыя жыхары транслююць надпіс, пакінуты на скале — «Паўтарай: «Ісус, я грэшнік, наведай маё цела і ўвайдзі ў маю душу»». З усяго свету з'язджаюцца людзі паглядзець на гару выратавання, а мясцовыя дагэтуль успамінаюць з павагай і ўдзячнасцю Леанарда, які пакінуў іх...
+2
