1 сакавіка 2010 года, 6 гадзін раніцы. Як звычайна, цэлы гадзіну гучыць будзільнік. Раптам, у парыве страху, заглынуўшы вялікую порцыю паветра, адкрываеш вочы і: 7.15. Разумееш, што новы дзень пачаўся і трэба тэрмінова ўставаць, каб своечасова пайсці на пару з добрай мордашкай, шкада, што час на кашу ўкраў мой моцны сон. Да таго ж сёння – першы дзень вясны! Дачакаліся, толькі маразы не адпускаюць! У трамваі, пакуль едзеš, думаеш: «праца, як яна ўсё ж такі стамляе… мае ногі, хутчэй бы сесці на крэсла. А тут яшчэ гэты пошук працы, так і не ўдаецца давыдацца. Не атрымалася, ды я і не вельмі стараліся, і, Слава Бога, а то б засмуцілася яшчэ». Кароче, ледзь адседзела тыя тры сумныя пары + няпростая фізкультура з гантэлкамі, прабежка па інстытуце са зборам папер і подпісаў, якія ім такія патрэбныя для дазволу мне паехаць у Амерыку. Чорт, у консула і таго менш патрабуецца! А консул калі? – заўтра! Эх…ну цяпер значыць дамоў, скіну рэзюмэ на флэшку і ў IEC за дапамогай! Не, трэба яшчэ па крамах прабегчыся, у мамы ж хутка юбілей, трэба годны падарунак падабраць! Усё нарэшце-то, быццам туды-сюды, 19.30 вечара, быццам з усім справілася! Ура! Так, зараз паспаць крыху, так хочацца спаць, у душ, каб консул ацаніў пах і прыгажосць маіх вымытых валасоў, ну і пагляджу, што там мне даслаў Цэнтр тыдзень таму пра гэты цудоўны дзень – 2 сакавіка! У выніку трохі паспаць не атрымалася і толькі ў 23.00 з мокрымі валасамі села за кампутар, каб што-небудзь прачытаць пра гэтага консула. Інтэрнэт пачаў круціць абмены, кантакт, прыемныя тэмы для размовы, тут жа ўсплыла, што ў Сашы (аднагрупнік, з якім мы разам ідзём заўтра да консула) заўтра Дзень нараджэння і мне давядзецца віншаваць яго першай. Кароче, час 2 гадзіны ночы, прагледзела пытанні, якія задае консул і пулёй спаць з устаноўкай: «Заўтра трэба ўстаць у час!» 2 сакавіка 2010 года, 7 раніцы. Ура, устала ў час! Адзенне цёплае, сумку вазьму, потым яшчэ паспею на вучобу, а на час знаходжання ў консульстве пакіну ў аўто ў нашых Ані і Косты. Праверу дакументы: рускі пашпарт, зачотная кніжка, студэнцкі білет – усё ўзяла! Маразна… А вось і натоўп маладых людзей стаіць, відаць, мне сюды! А вось і Саша знайшоўся: «З Днём Нараджаў!» Костя нешта ляпае ўсім: «я прыйшла. Ефімова». Станем, мерзнем, але весяло, мне было вельмі весела, бо ў недаспанае галаве заўсёды прыходзіць розная глупства! Пачалося, пачалі выклікаць, кішэні яшчэ раз праверылі – у маіх нічога не знайшлі. А вось і мая пара – нейкі хлопец з Казахстана і да таго ж ён вельмі сур'ёзны. Ладна. Далей, ахова, першы паверх: струшылі з маёй спадніцы булавку, хаця і гаворкі не было пра ўпрыгожванні (выскабіць вока можна і серёжкай), потым пачалі вадзіць вакол майго цела сваёй трубкай, якая зрэдчас зычала, здаецца, уся мая сістэма была з жалезных клетачак! Ахоўнік таксама запікаў, заахаў, 10 разоў яшчэ правёў гэтай трубкай каля мяне. Я яму і кажу: «Адыдзіце ад мяне, у мяне ніякага жалеза няма, ваша палка — зламалася!» Карацей, ён таксама здаўся і прапусціў мяне. Магчыма, на куртцы было шмат кнопак, хоць і без курткі… не ведаю, чаму ўсё так пікала! На першым паверсе трэба было яшчэ ўпісаться ў журнал і зняць рамень або паяс, калі ёсць, і несці яго ў руках да чацвёртага паверха – таксама незразумелы мне факт. «Каб штаны што ці ўпалі, ці доктар там стаіць, правярае што-небудзь», – думала я, пакуль ішла да чацвёртага паверха. Чацвёрты паверх і зноў Прывітанне ахова! Толькі тут хлопцы яшчэ менш прыязныя, нават я б сказала – нервовыя, бо адзін ахоўнік разбіраўся з нейкім юнаком з чырвонымі валасамі і серёжкамі на твары (назавём яго Вавочка): у яго таксама ўсё пікала, як і ў мяне на першым паверсе, толькі цяпер трэба было праходзіць праз белыя ямуны! Тут я і нагрэлася, пакуль чакала і назірала за накалямі падзей… у выніку Вавочка сказаў, што ў яго пласціна ў назе з-за таго, што ён ламав ногу, у сваю чаргу ахоўнік запатрабаваў у яго даведку, якая пацвярджае гэты факт, і, вядома ж, у хлопца яе не было, а хто ж нам пра гэта казаў…нікто не казаў, а ж шмат у каго, хто
Жыць
Косты: Даведнік, цэны і бясплатнае жыллё · 2026
major city in Sudan
Цяпер у горадзеКосты
УездВыберыце пашпарт
Месцы на карце1
Як дабрацца і дзе спыніцца
Пералёты, аэрапорты, хосты і арэнда
Тут пакуль няма хостаў, якія прапануюць бясплатнае жыллё.
2 крыніцы · Станам на 18 верасня 2026 г.
Крыніца: TravelHub · OurAirports (public domain)
Віза і практычныя пытанні
Выберыце пашпарт
Пазначце ваш пашпарт — час апрацоўкі, кошт і спіс дакументаў залежаць ад краіны выдачы пашпарта.
Бяспека і здароўе
Афіцыйныя рэкамендацыі для падарожнікаў і базавая медыцынская інфармацыя
Як дабрацца
Аэрапорты, адлегласці і грамадскі транспарт
Людзі, якія тут былі
Падобныя побач
Падобныя па бюджэце і блізкія да Косты
≈ 3 гадз 30 хв у дарозеПаўночны Хартум- Месяц
- ≈ 480 $
- Адлегласць
- 275 км
≈ 4 гадз 10 хв у дарозеKeren- Месяц
- ≈ 500 $
- Адлегласць
- 688 км
Не можаце знайсці патрэбнае месца? Пошук разумее любую мову. Адкрыць пошук