Вось так мы і пасяліліся ў Little Havana — кубінскім раёне Маямі... маленькая, малюсенькая кватэрка.. пад дзвярыма дзірка сантыметраў на 3 і праз яе да нас «у госці» заходзяць кукарачи — фларыдскія тараканы.. або яшчаркі... а аднойчы была мышка... але затое заплацілі мы ўсяго 500$ за месяц на дваіх, вельмі танна па мерках Маямі. Вакол іспанамоўная супольнасць, кубінцы — людзі з дзівацтвамі, трохі на галаву хворыя — калі ідзеш па вуліцы раніцай, услед чуваць характэрны свіст, вітанні, нецэнзуршчына і гучныя пацалункі.. «Hola, chikas bonitas! Hi, mami! Hola, muchachas..» спачатку было прыкольна — у нас жа так не прынята, а тут табе столькі ўвагі! але ўжо праз пару дзён гэта пачала адкрыта бясіць: стаіш на прыпынку, аўтобус чакаеш — а міма праязджаючыя машыны табе сігналяць, з вокнаў высоўваюцца праціўныя кубінскія пысы і шлюць кампліменты і пацалункі або прапануюць падвезці... адзін чувак нават двойчы да нас пад'язджаў, пакуль мы аўтобус чакалі — ледзь патлумачылі, што яго дапамогі мы не патрабуем — па-англійску ж не разумее... потым проста сталі іх усіх пасылаць — каго па-руску, каго — па-англійску.. або адказваць на іх іспанскую па-руску..)) ноччу ці нават вечарам лепш на вуліцу ўвогуле не высоўвацца — небяспечна.. а яшчэ нас здзівіла такая рэч: ідзеш раніцай на працу і бачыш, што высока-высока на правадах вісяць чыесьці кеды.. так забаўляецца прагрэсіўная кубінская моладзь — адабраць абутак і закінуць вышэй.. Да працы нам стала ездзіць бліжэй, аднак ніякіх забаў не прадугледжвалася — гэта табе не Miami Beach, дзе можна ўвечары спакойна прагуляцца па начным горадзе.. тут усё па-іншаму.. таму забавы мы сабе прыдумлялі самі і стараліся з розумам марнаваць нашы агульныя выхадныя..
Гавана: Даведнік, цэны і бясплатнае жыллё · 2026
Havana is the capital and largest city of Cuba. The heart of La Habana Province, Havana is the country's main port and commercial center.
Як дабрацца і дзе спыніцца
Пералёты, аэрапорты, хосты і арэнда
Тут пакуль няма хостаў, якія прапануюць бясплатнае жыллё.
2 крыніцы · Станам на 18 верасня 2026 г.
Віза і практычныя пытанні
Выберыце пашпарт
Пазначце ваш пашпарт — час апрацоўкі, кошт і спіс дакументаў залежаць ад краіны выдачы пашпарта.
Бяспека і здароўе
Афіцыйныя рэкамендацыі для падарожнікаў і базавая медыцынская інфармацыя
Як дабрацца
Аэрапорты, адлегласці і грамадскі транспарт
Людзі, якія тут былі
Як я ўжо казала, пошукам жылля для нас занялася гаспадыня. І, трэба сказаць, падышла яна да гэтага пытання з усёй адказнасцю. На наступны ж дзень яна паклікала нас з сяброўкай і сказала, што знайшла для нас the best place ever! гэтым месцам аказаўся... дом! уласны дом з дзвюма ваннымі, халадзільнікам, кандыцыянерам.. па-суседству з домам Рэйны, за 5 хвілін ад працы і пляжу! вось толькі мэблі там не было, затое плаціць нічога не трэба было.. працавалі мы ў самым цэнтры нацыянальнага парку, з заходам сонца туды нікога не пускалі, адзінымі людзьмі, хто жыў тут, у гэтай частцы вострава, былі рэйнджары (работнікі парку) і гаспадары рэстарана, дзе мы працавалі.. калі б Рэйна не сказала нам, што хтосьці тут жыве, мы б і не ведалі - бо домікі былі далёка ад цікаўных вачэй адпачывальнікаў, надзейна схаваныя за дрэвамі.. у доме гэтым да нас жыла адна з рэйнджараў, таму мэблі не было - яна нядаўна пераехала.. электрычнасць пакуль была, але з дня на дзень яе маглі адключыць.. замка на дзвярах не было, але, як аказалася, ніхто на востраве, у гэтай частцы парку, не зачыняе дзвярэй - баяцца няма каго, вакол толькі звяры: зайцы, вавёркі, буслы, ігуаны, яноты і папугайчыкі.. дарэчы, гэта было самае лепшае месца з усіх, дзе нам давялося жыць за час знаходжання ў Маямі.. шкада, што надоўга мы і там не затрымаліся.. два дні ўсё было проста цудоўна: уставаць у 5.40 больш не трэба было, мы спалі да 8!!! потым неквапна снядалі і ішлі на працу - усяго 5 хвілін пешшу! дзверы не зачынялі, рэчы нарэшце было дзе пакінуць.. спалі на падлозе (там было дывановае пакрыццё), гаспадыня прынесла нам пасцель.. у нас быў уласны дом! велізарная прастора, 5 ці 6 пакояў.. дзве ванныя! прыгажосць! вечарам пасля працы мы сустракаліся на пляжы (калі мы жылі на Miami Beach, дазволіць сабе такога не маглі - прыязджалі з працы, калі ўжо было цёмна).. а на пляжы для employee ўсё было бясплатна: шэзлонгі, парасоны, водныя веласіпеды і нават каякі! усе рэйнджары нас ведалі і па-добраму да нас ставіліся, было здорава! але шчасце не бывае поўным, добра, што мы не сталі распакоўваць рэчы - як адчувалі.. праз два дні Рэйна паведаміла нам, што давядзецца з'язджаць.. у парк прыехалі валанцёры і дом аддадуць ім.. было вельмі крыўдна вось так усяго пазбавіцца.. бяздомныя... зноў. але гаспадыня нас у бядзе не кінула, яна сказала, што калі не знойдзе нам жыллё, то яна гатовая прытуліць нас у сябе.. але да гэтага справа не дайшла. на наступны дзень Рэйна павезла нас глядзець apartmants - кватэрку ў кубінскім раёне Маямі Little Havana. ну што сказаць, пасля таго, як мы змянілі столькі месцаў, хацелася ўжо быць упэўненым у заўтрашнім дні, хацелася, каб можна было нармальна раскласці рэчы, ежу складваць у халадзільнік, а не дзе давядзецца, не цягаць з сабой усюды сумку з дакументамі і зваротнымі білетамі.. але пасля таго, як у нас быў, лічы, свой уласны дом, убачыць ГЭТА (тое, што аказалася нашым будучым прытулкам) мы былі не гатовыя.. зусім.. тут я павінна больш падрабязна расказаць пра месца, дзе мы правялі ўвесь час, што застаўся ў Маямі - наш 5-ы дом... ды ну, які дом.. малюсенькая, крыху кватэрка.. уся па памеры як адзін з пакояў у нашым папярэднім доме.. сцены пафарбаваныя ў жудасны жоўты колер, на сцяне вісіць кандыцыянер, ад якога адпаведная сцяна адчувальна вібруе.. у ванную трэба падымацца па прыступках, кухня прама ў спальні 1х2 м, ёсць мікрахвалёўка, але яна не працуе, ёсць плітка, але яе нельга ўключаць адначасова з кандыцыянерам - інакш усё прапала=))
Гарады Куба
Не можаце знайсці патрэбнае месца? Пошук разумее любую мову. Адкрыць пошук