Əgər dünyada cənnət varsa, bu San-Fransiskodur, vay!!! Bəli, biz nəhayət ona çatdıq. Ölkənin ən yaxşı şəhərinə. Xeyr, o, daha gözəl, daha maraqlı və hətta daha zəngin deyil. O, sadəcə fərqlidir. O, daha canlı, daha parlaq, daha dolğundur. Sanki uzun bir səfərdən sonra şüşəni sizin üçün siliblər. Yaxud nəhayət televizor pultunda kontrast düyməsini tapmısınız. Yaxud sanki sobadan nəhayət qızarmış pirojkilər çıxarıblar, siz isə onları sadəcə təsəvvür edirdiniz. Bu, ABŞ-da görmək şərəfinə nail olduğum yeganə Sakit okean şəhəridir. Özüm Sakit okean sahilindən olduğum üçün belə bir şəhəri tapmaq şərəf məsələsi idi. Və o tapıldı. Dünyada cəmi 2 qardaş şəhər olsaydı, bunlar San-Fransisko və Petropavlovsk-Kamçatski olardı. Və onlar binaları ilə deyil, havası ilə, insanları ilə deyil, suyunun rəngi ilə bənzəyirlər. Bu, ABŞ-ın sadəcə nəfəs almaq istədiyiniz üç şəhərindən biridir. Bir sözlə, o, möhtəşəmdir) Ümumiyyətlə, bu şəhər - olması lazım olduğu kimidir. Su - Mirtl-Biçdəki kimi deyil, əsl, mavi və okean suyudur, dalğalar - Çarlstondakı kimi deyil, nəhəng, sualtı, qayıqları ritmik şəkildə yelləyən, hava - adi deyil, yaşamaq istəyəcəyiniz kimi olmalıdır. İlk gün biz parkın yanındakı pirsə gəldik. Endik və sanki bizi vurdular. Bəli, bu ODUR. Orada-burada vacib müfəttiş-pelikan dəstələri qaçır, qağayılar uçur. Bütün körfəz aşağı asılmış buludlarla örtülüdür, onlar heç bir ədəb-ərkan olmadan körfəzdən çıxıb küçələr boyu qaçırlar. Şəhər - həqiqətən də amerika dağlarıdır, bəzən yolun maili bucağının 50 dərəcə olduğu və maşının davam etməkdənsə damına aşacağı görünür))) Parkda pirsdən çox da uzaq olmayan yerdə ümumiyyətlə heyrətamiz mənzərədir. Sola baxsan - Amerika, düzünə - hansısa Yaxın Şərq, sağa - Afrika, hansısa Tunis sahili, pirsə çıxıb Alkatras qalasına və uzaqdakı təpələri olan yelkənli gəmiyə baxsan - təmiz Aralıq dənizidir. Bunların heç birində (Amerikadan başqa, əlbəttə) olmamışam, amma necə olduğunu soruşsalar, cavab verəcəyəm - bax belə. İkinci gün gələndə yenə həmin pirsə çıxdıq və təəssüratların dəqiq təkrarlandığına heyran qaldıq. Belə şey ümumiyyətlə olmur!!! İlk dəfə - o, ən yaxşısıdır. Amma burada deyil. Burada hisslər, onları nə qədər bəsləsən də sönmür. Pirsdə dayananda qəflətən göz ucu ilə elə gəldi ki, kimsə sudan bizə baxır. Çönürük - heç kim yoxdur. Bir dəqiqə keçdi - yenə eyni şey. Sonra bir dəfə də. Onda çönürük və suya baxmağa başlayırıq. Və qəflətən, bizdən üç metr aralıda tüklü və gözləri böyük DƏNİZ PİŞİYİ (dəniz şiri) çıxdı. Eləcə, əsl. Püskürür və işgüzarcasına aşağı dalır. Sonra yenə və yenə, artıq başqaları. Və yalnız sonradan bildik ki, burada şəhərdə yaxınlıqdakı pirslərin yanında onların bütün bir yatağı var imiş... Parkda bütün dünyanı gəzib çıxmış, Luvrda işləmiş sənətşünas kişi ilə görüşdük, sonra isə Dauntaun oldu. Mərkəz. Şəhər yaşayır, işləyir, amma hər şey necədirsə xüsusidir, bəzən bir az oyuncaq kimi, bəzən qəribə, amma çox parlaq. Eşitmişəm ki, burada homoseksuallar başqa yerlərə nisbətən daha çoxdur. Yaxşı, əgər belədirsə, onda oğlanların heç olmasa zövqü var imiş..)) Mərkəzdən sonra - qəribə vitrajlı presviterian kilsəsi, Avropaya bənzər tarixi mərkəzdə meriya və opera teatrının qüdrətli binaları, sonra çinlilərlə Çin şəhərciyi, yaponlarla Yapon rayonu və s. Şəhərdə ayrıca sətirdə Golden Gate körpüsü dayanır. O - şəhərin təmiz rəmzidir. Zərif, heyrətamiz və təkrarolunmaz. Biz onu duman içində də, günəşdə də, gündüz də, gecə də gördük. Və o həmişə - harada olursunuzsa olun, baxışlarınızı cəlb edən şeydir... Bəs biz nə deyə bilərik?) Bizim otelimiz bu 4 gün ərzində Silikon vadisində, birbaşa Stenford tədqiqat korpusunun yanında və hava limanından çox da uzaq olmayan yerdə idi. Orada olduğumuz müddətdə biz Polina və Daşanı yola saldıq, çox baha qiymətə kurs işi aldıq, onu vaxtından gec təhvil verdik, yalnız kurs yoldaşımız Olya Akuliçin sayəsində universitetdən qovulmadıq, gələcəyə inandıq, tam nəfəs aldıq və San-Fransiskoya aşiq olaraq, irəliyə doğru hərəkət etdik...
+2
