Meksyk: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

ENEmil Nabiullinleksality · 3 gru 2022Czytaj

Wstęp. Historia będzie opowiadana z perspektywy 2 osób. Poznajcie się: Emil i Władimir. Nasze marzenie o wyjeździe do Ameryki w końcu się spełniło. Wcześniej się nie udawało z powodu COVID. W tym roku też było zagrożone, ponieważ ambasada w Moskwie została zamknięta z powodów politycznych. Rozdział 1. Początek Pewnego słonecznego czerwcowego dnia poinformowano nas, że jest możliwość uzyskania wizy w Meksyku. Nie zastanawiając się ani chwili, każdy z nas się zgodził. I tak, 3 lipca nasza grupa około 30 osób spotkała się na moskiewskim lotnisku Wnukowo. Ja (Emil) poleciałem do Moskwy sam. Już na lotnisku zaczęliśmy się poznawać i rozmawiać. Pomyślnie przylecieliśmy do Meksyku, do kurortu Cancun. Zorganizowano nam transfer do hotelu, który znajdował się 5 minut spacerem od Morza Karaibskich. Wyszły nam też mini-wakacje. Po kilku dniach imprezowania w Cancun polecieliśmy do Mexico City. Bardzo piękne i duże miasto. Zamieszkaliśmy 10 minut od ambasady USA. Spacerowaliśmy po mieście, zwiedzaliśmy zabytki, uczyliśmy się hiszpańskiego. Równolegle przygotowywaliśmy się do rozmowy kwalifikacyjnej. 7 lipca pierwsza grupa ludzi idzie po wizy, ja (Emil) byłem w niej. Stoję w kolejce do konsula, maksymalnie skupiony, z chłodną głową. Podchodzę do okienka, uśmiechając się witam, dialog się zaczął. Zadał mi 3 pytania, odpowiedziałem mu szczegółowo na wszystkie. Usłyszałem upragnioną frazę: "Your visa is approved. Have a nice summer!". W tym momencie byłem szczęśliwy, zdałem sobie sprawę, że lata oczekiwania i ryzyko związane z Meksykiem nie poszły na marne, naprzód ku marzeniu! Z naszej 30-osobowej grupy każdy bez wyjątku otrzymał wizę. Wieczorem poszliśmy świętować nasz sukces. Rozdział 2. Ameryka Tak się złożyło, że do Ameryki ja (Emil) poleciałem sam, znalazłem korzystny bilet. Władimir i jeszcze 2 dziewczyny przylecieli tego samego dnia, tylko wieczorem. Mój lot był Mexico City-Cancun-Denver. Ląduję na lotnisku w Denver, wszędzie Amerykanie, wszyscy mówią po angielsku. Przyleciałem sam podbijać Amerykę (ha-ha). Dowiedziałem się u miejscowych, jak najlepiej dostać się do miasta, wsiadłem do pociągu i pojechałem. Wysiadłem na Union Station, blisko centrum. Poleciałem z jedną teczką bez walizek, więc byłem lekki. I oto spaceruję po centrum miasta, rozglądam się i po prostu się uśmiecham. Ale nie spacerowałem tak po prostu, szukałem opcji noclegu, ponieważ nasz pracodawca Elitch Gardens nie zapewniał nam mieszkania. Bardzo nie poszczęściło się z datą, ponieważ w te dni odbywał się mecz wszystkich gwiazd baseballu, a wszystkie motele i hostele były zajęte. Przeszedłem całe centrum, obdzwoniłem wszystkie możliwe opcje, ale nic nie udało się znaleźć. Nastał wieczór, przylecieli Władimir i dziewczyny (od tego momentu narracja będzie prowadzona przez 2 osoby). Razem myślimy, co mamy zrobić. Poważnie rozważaliśmy pozostanie na noc w kościele z lokalnymi homeless people, ale dziewczyny nie chciały. Poszliśmy do parku, myśleliśmy, może coś nam zaproponują, ale były zamknięte, nie było nawet ochroniarzy. W rezultacie znaleźliśmy motel, ale wszystkie miejsca były zajęte. Umówiliśmy się, że dadzą nam pokój, być może był służbowy, daliśmy jej cash. Następnego dnia pojechaliśmy się urządzać w Elitch Gardens. Pytaliśmy ich o mieszkanie, ale w ich opcjach wszędzie był sold out. Wyszliśmy z parku smutni. Dogonił nas mój supervisor Ricardo. Znalazł motel na pierwszy czas, zapłacił za nas, umówiliśmy się, że oddamy po wypłacie. Radośni, zamieszkaliśmy w motelu. Przy wejściu poznaliśmy miejscowego o imieniu Cezar, pogadaliśmy z nim i poszliśmy spacerować, już bez niego. Tego dnia właśnie miało przylecieć czworo innych chłopaków z Rosji. Spotkaliśmy ich na stacji i poszliśmy spać w 8 w pokoju dla 4 osób. W ciasnocie, ale nie w obrazie. Następnego dnia ci chłopcy się wyprowadzili, a my poszliśmy imprezować na basen, tam poznaliśmy naszego dobrego czarnego przyjaciela Alonso. W kolejnych dniach w tym motelu codziennie z nim rozmawialiśmy. Praca zaczynała się od na

ALAnastasiia Lebedevamylene-farmer96 · 7 lis 2019Czytaj

Słońce, ocean, zachody słońca. To, po co tu przyjechaliśmy. Jako bonus dostaliśmy trochę meksykańskiego ognia. Chęć odwiedzenia Meksyku tylko się umocniła, więc... Panuje tu atmosfera godna kurortu: powolny rytm życia, uśmiechnięci ludzie, ciepłe oceaniczne powietrze. Wszystko sprzyja temu, abyś się zrelaksował i czerpał przyjemność. Po wyjeździe z lotniska przestałam oddychać, a do oczu napłynęły łzy od piękna i zachwytu. Słońce iskrzyło się na błękitnej tafli, dziesiątki jachtów stały w równych rzędach wzdłuż brzegu, a podróż zapowiadała się cudownie. Tak też było. Odwiedziłam kilka głównych atrakcji i bez końca spacerowałam. Perłą była Coronado. Mała, cudowna rajska wysepka. Biały, parzący piasek, piękne domy i drogie samochody. Idealne połączenie, żeby w końcu wejść do oceanu. I ani zimna woda, ani poza sezonem nie mogły mnie powstrzymać. Chce się tu wrócić w 2 przypadkach: z doskonałym towarzystwem dla większej frajdy, żeby w pełni zanurzyć się w jasnym i gorącym nocnym życiu przy dźwiękach meksykańskich piosenek. z rodziną, żeby spokojnie nacieszyć się pięknem i kolorytem miasta. Dziękuję, San Diego. Było ciepło, smacznie, spokojnie i nieskończenie malowniczo.

GSGaliyabanu Seytimovabanu1995 · 12 gru 2017Czytaj

Przyjaciele są dla mnie bardzo ważni w życiu. Jestem bardzo przyjazną osobą, ale tak rzadko spotyka się ludzi, którzy są naprawdę bliscy duchem. Ta podróż podarowała mi dobrych, wesołych i wiernych przyjaciół z USA, Turcji, Meksyku, Białorusi i Serbii. Zacznę od Amerykanów. Jak się okazało, są naprawdę bardzo miłym i uczynnym narodem. Jeśli człowiek z wielkim entuzjazmem oferuje ci pomoc lub uśmiecha się, gdy przechodzisz obok... albo nawet gdy przez całą ulicę krzyczą do ciebie "hi", chociaż ta osoba cię nawet nie zna, bądź pewien - to Amerykanin!!! Zyskałam prawdziwą amerykańską przyjaciółkę! I wiem na pewno, że to na całe życie! Jeśli chodzi o Białorusinów i Serbów, to są oni bliscy duchem narodowi rosyjskiemu, więc zaprzyjaźnienie się z nimi było banalnie proste. Meksykanie to bardzo wesoły i pozytywny naród... który potrafi czerpać z życia radość! A to jest to, do czego chcę dążyć... Wkrótce planujemy przyjechać w odwiedziny do przyjaciół w Meksyku. Spędzanie weekendów razem... opalanie się na plaży, chodzenie po sklepach, próbowanie amerykańskiego jedzenia, poznawanie nowych ciekawych ludzi, praktykowanie języków, podróżowanie, witanie wschodów i zachodów słońca nad oceanem... Wszystko to jest niezmierzonym szczęściem... Zwłaszcza gdy masz przy sobie takich przyjaciół!!! Oni teraz zawsze są ze mną w życiu! A to oznacza, że Ameryka nigdzie nie zniknęła...

ASAlexandra Sinichkinasssahsha · 31 sty 2015Czytaj

Disney, Epcot. Na samym początku parku stoi gigantyczna kula, w której ukryta jest cudowna atrakcja, gdzie pokazują show 4D. Oszałamiające obrazy całego świata, kosmos, gwiazdy. Zapiera dech w piersiach... Dalej poszliśmy na Mission Space, w którym wykonywaliśmy odpowiedzialne zadanie: dolecieć na Marsa.)) Co zresztą zrealizowaliśmy. Wszystko jest zrobione tak realistycznie, strumienie powietrza i ciśnienie. Jakbyś naprawdę odleciał na 3 miesiące na Marsa.) A wchodząc do sklepu z pamiątkami, po prostu nie możesz oderwać wzroku, wszystko jest tak słodkie i niesamowite.... Chce się wykupić cały sklep.((( Najlepszą atrakcją w Epcot dla mnie jest Soarin'. Sadzają cię w fotelu i zawieszają przed ogromnym ekranem, na którym później pojawiają się różne obrazy mostów, przyrody, chmur, nocnych miast. Obrazy towarzyszą dźwięki, zapachy i ruchy foteli. To szalenie straszne i obłędnie piękne. Straszne, bo podnoszą na dużą wysokość i wiesz, że możesz spaść, a do tego 4D. Pełne odczucie, że lecisz. To takie świetne. W drugiej części parku dla widzów udostępniono 11 krajów. Chcecie odwiedzić 11 krajów w jeden dzień? Idźcie do Disney.) bardzo, bardzo pięknie. Tak się złożyło, że do tej części parku przyszliśmy wieczorem, i wszystkie domy były w jasnych światłach. Magia. Bardzo pięknie. Można wiecznie opowiadać o każdym kraju, wszędzie wyróżnione są swoje smaczki, bajka. Najbardziej podobały mi się: Meksyk, Japonia i Anglia. Cóż, Anglia to moja słabość, a Meksyk jest taki wesoły i swobodny, jasny.) A w Japonii chciałam kupić wszystkie świeczki, patyczki, całą zastawę, aaaaaaaaa!))) Jestem zachwycona, zachwycona, zachwycona))))) Pracownicy Disney są tacy zdolni. Utrzymują taką czystość, porządek i piękno w całym parku... Nie chcę wyjść na niepatriotkę swojego kraju, ale nasi ludzie by tak nie potrafili.(( Tak, przy okazji. Każdego dnia we wszystkich parkach Disney o 21:00 organizują grandiozne show z fajerwerkami. Jestem zmęczona powtarzaniem, że to niezwykle piękne, ale nie mogę dobrać innego słowa.)))

AAliyaastana_85855875237 · 31 paź 2012Czytaj

Hura! Lot Wiedeń-Nowy Jork w końcu pojawił się na horyzoncie :)))) Szczęście 56 osób nie miało granic, choć wydaje mi się, że przedstawiciele austriackich linii lotniczych też byli równie szczęśliwi :))). Nowy Jork. Czy wiesz, co widzisz w Nowym Jorku przed kontrolą paszportową? Obraz na całej ścianie nad stanowiskami kontroli... Zapierający dech w piersiach widok na Nowy Jork po 20-minutowym spacerze powietrznym - autorstwa współczesnego artysty o fenomenalnej pamięci... Fascynujący widok... Kontrola paszportowa przebiegła pomyślnie - dziękuję mojej nauczycielce angielskiego ;) ale nie ma się czego bać, po prostu uśmiechnij się i nie panikuj... I wszystko będzie „hakuna matata”.... Czy wiesz, jak najlepiej latać za granicę? Jak być szczęśliwym nawet z dala od najbliższych... Tak, ktoś miał rację - wspólna podróż z ukochaną osobą to test wytrzymałości waszych wspólnych, nadszarpniętych nerwów :)))) lub jeśli coś nie wyszło, nie rozpaczaj - świat okaże litość i dostosuje się, aby pokonać każdą odległość za pomocą Skype'a i Ovy... ;) kochajcie i bądźcie kochani... Historia będzie teraz kontynuowana z perspektywy mojego chłopaka... No wreszcie... Zeszłe lato było tak magiczne, że postanowiłem w tym roku zrobić drugi marsz przez Stany... Chciałem pokazać moim bliskim przyjaciołom, jak bardzo stajesz się tutaj samodzielny i jak wyciągasz najważniejsze lekcje z życia... Naszą grupę witał i dowoził do celu mój dobry znajomy - przewodnik po Krainie Marzeń - Chris, który przez całą drogę opowiadał śmieszne historie i dzielił się wrażeniami z ciekawych miejsc, w których zdążył być... Po przyjeździe dziewczyny były nieco zaskoczone naszym miejscem zamieszkania i naszymi sąsiadami, opalonymi przedstawicielami z Meksyku i Portoryko :))), potem rozpocząłem wycieczkę po naszym letnim mieście-schronieniu - Wildwood w stanie New Jersey. Szczerze mówiąc, wszędzie w Ameryce są bardzo piękne domy prywatne, nadmorskie miasteczka wyróżniają się wesołymi i przyjaznymi mieszkańcami, słońce przyjaźni się z deszczem i nie pozwala wyschnąć w upalny dzień, życie jest jak w reklamie :))).

АСАртём СелезнёвZellss · 30 paź 2012Czytaj

Przede wszystkim potrzebowaliśmy autobusu, ponieważ z lotniska nie da się wyjść pieszo. Potrzebną trasę znaleźliśmy dość szybko. Swoją drogą, plotki o tym, że w Miami jest mnóstwo nielegalnych imigrantów z Meksyku, nie są kłamstwem. Tutaj nawet niektórzy pracownicy lotniska nie mówią po angielsku, only Spanish. Był jeszcze wczesny poranek, więc po dotarciu do Miami Beach dokąd się udaliśmy? Zgadza się! Nad ocean=) I to jest raj… Często można usłyszeć, że woda w Miami jest jak ciepłe mleko, i nie ma w tym ani krzty kłamstwa! Spacerując wzdłuż wybrzeża oceanu rozumiesz, że nie przyjechałeś na próżno, a gorące, wygładzone Orlando bez wody nie może się równać z tym miejscem. A ludzie: jeśli w mieście Disneya było pełno grubasów, a zobaczenie pięknej twarzy udawało się raz na kilka dni, to tutaj jest zupełnie odwrotnie. Już rano można zobaczyć atrakcyjne, wysportowane dziewczyny biegające. Dosłownie na godzinę zapomnieliśmy o wszystkich naszych kłopotach i po prostu cieszyliśmy się, cieszyliśmy się życiem, tym, że mieliśmy szczęście odwiedzić to magiczne miejsce. Ale czas wrócić do rzeczywistości. Zaczęliśmy szukać adresu na South beach, który podali nam chłopaki wynajmujący pokój. Znaleźliśmy. I co zobaczyliśmy? Stary, obskurny domek, pokój, który okazał się 3 razy mniejszy od tego, który mieliśmy w Orlando. W 2-metrowej kuchni metr zajmują karaluchy. I za całą tę przyjemność właścicielka prosi o 500 dolarów od osoby. Próbowaliśmy wyjaśnić 3 studentom WaT, którzy już mieszkali w tym pokoju, że ta baba ich oszukuje jak jakichś nielegałów i można znaleźć miejsce lepsze i tańsze. Oni oczywiście nie uwierzyli. Nadszedł czas na plan nr 2. Spodziewając się czegoś podobnego, w nocy na wszelki wypadek zapisałem adres niedrogiego hostelu (tylko 12$ za noc). Tam właśnie się udaliśmy. Hostel należał do meksykańskiej rodziny, mimo to do wszystkich gości odnosili się profesjonalnie i życzliwie. Był tu darmowy internet, bilard, a nawet jacuzzi! Zdecydowaliśmy się zatrzymać w nim na 3 dni, dopóki nie znajdziemy normalnego mieszkania.

АБАлександр БолдаковVIRUS666 · 31 paź 2011Czytaj

Dalej nasza droga prowadzi przez stan Kolorado, przez Park Narodowy Mesa Verde! Park został założony w 1906 roku w celu ochrony licznych ruin osad Indian Anasazi. Mieszkali oni w kamiennych domach ))) Aby dostać się do tego parku, musieliśmy pokonać długie podejście o wysokości 600 metrów, ponieważ park znajduje się na płaskowyżu wznoszącym się nad okolicą!! Ogólnie rzecz biorąc, Kolorado bardzo mi się podobało!!! Jest tam mnóstwo lasów i gór!! Po Kolorado skierowaliśmy się do Teksasu, przez Nowy Meksyk!! Teksas to jedna wielka równina! I oto jesteśmy w stolicy stanu, Dallas!! Jest gorąco, ale nie tak jak w Vegas! Swoją drogą, w Teksasie wszyscy gliniarze jeżdżą Dodge'ami Chargerami!!

UUliaUliiaa · 26 paź 2011Czytaj

2 lipca 2011 roku. Podnoszę wzrok i patrzę na wielki łuk z napisem powitalnym w Meksyku. Naprzeciw mnie stoi człowiek, którego znam już od 4,5 roku, i uśmiecha się. Załadowaliśmy torby, a Hector postanowił zabrać mnie na wycieczkę samochodową po mieście. Jest świetnym kierowcą, ale na jednym z zakrętów wykonuje bardzo gwałtowny manewr i jedzie w zupełnie inną stronę. Odwracam się i widzę coś, co wstrząsnęło mną do głębi duszy... Od mojego afgańskiego ojca słyszałam wiele historii o czołgach, broni, wojskowych. Ale nie byłam gotowa, by zetknąć się z tym w naszych stosunkowo spokojnych czasach. A wyszło odwrotnie. Spokojne miasto Matamoros w dzień powszedni, z ogromną liczbą samochodów i ludzi. Ale tutaj ulica jest pusta, a pośrodku stoi ogromny pojazd opancerzony z wieżą, na której jest karabin maszynowy i strzelcy... Co to jest? To wojna. O której czasem mówi się w wiadomościach, a nigdy w lokalnej prasie. Ale wszyscy i tak wiedzą: jedyne prawdziwe wiadomości pochodzą tylko z ust ludzi. Dziennikarze nie są tam w cenie, sami milczą. Siostra Hectora kochała takiego jednego i już go nie ma... Dzielnica, w której mieszkałam, była zamieszkana przez lokalną inteligencję – nauczycieli i innych urzędników państwowych, zawsze była tam nocna ochrona, tylko jedno wejście i wyjście. Nauczycieli szczególnie szanują i przydzielają domy właśnie w takich dzielnicach jak Fovissste (miejsce mojego zamieszkania). Tam są swoje sklepy, darmowe korty, wszystko jest czyste i piękne. Na ścianach domów namalowane są ikony, a na ulicach rosną mango i awokado. Federalni i mafia tam nie wchodzą i odnoszą się z szacunkiem do mieszkańców. W nocy cię nie okradną, ale poza takimi murami jesteś bardzo bezbronny... każda dzielnica ma swoją nieoficjalną "władzę". Autobusy, w przeciwieństwie do amerykańskich, kursują do późnego wieczora. Ale na granicę przestają dojeżdżać już o 8 wieczorem – robi się bardzo niebezpiecznie, a całe miasto pustoszeje. Co się nie dzieje – koniecznie w nocy... serie strzałów o zmierzchu pod koniec sierpnia i zwłoki wyrzucone pod ratuszem, które natychmiast sprzątnięto, dały mi to do zrozumienia. W dzień Meksyk to najbardziej gościnny i żywy kraj. Ludzie nie lubią siedzieć w domu, komunikacja to ich główna radość, a Facebook to najczęściej odwiedzana strona. Meksykanie nie żyją, żeby pracować, a pracują, żeby żyć. Miejski tabor to dostępne stare autobusy, ponieważ benzyna jest bardzo tania. Jeśli w Brownsville były z klimatyzacją i kosztowały dolara (studenci z kartą ISIC mają zniżkę – 25 centów), to w Meksyku są bez specjalnych udogodnień i kosztują studenta około 20 amerykańskich centów. Takimi zazwyczaj dojeżdżałam do granicy do pracy. Częstym widokiem był mariachi, który wsiadał do autobusu i za darmo grał piękne meksykańskie motywy, wtedy autobus cichł i uważnie słuchał, kierowca wyłączał radio, a młodzież zdejmowała słuchawki, żeby usłyszeć romantyczną klasykę. Mariachi nigdy nie płacił za przejazd pieniędzmi, wyłącznie swoim talentem. Bądźcie ostrożni z meksykańską florą i fauną: pewnego razu, biegnąc przez pole, wpadłam na ogromny kaktus. Ogromne centymetrowe kolce ochrzciły mnie w tym niesamowitym kraju, a pęseta dodała przyjemności... Wszędzie towarzyszył mi mój przyjaciel i przez długi czas nie mogłam zrozumieć dlaczego. Ale z czasem moje oczy otworzyły się szerzej. W autobusach do i z granicy stale jeździli pewni ludzie, którzy przekazywali informacje swoim "panom" o ruchach potrzebnych i "podejrzanych" osób. Najwyraźniej wpadałam pod jakieś kryterium, ciągle mnie fotografowali pod pozorem rozmowy przez telefon komórkowy albo po prostu cichli, kiedy rozmawiałam po angielsku. Po złowieszczym chrupnięciu palcami Hectora wszyscy zaczynali zajmować się swoimi sprawami i już nie zwracali na mnie uwagi. Swoi, że tak powiem. Jeszcze jedna zasada – na granicy starajcie się mówić po hiszpańsku, mniej po angielsku. Tam prawie każdy to Meksykanin, i jest to konieczne do pracy. Pewnego razu czekałam na przyjazd Hectora po mnie i zaczę