Melbourne: Przewodnik, ceny i darmowe noclegi · 2026

ЕАЕкатерина АлександровскаяCatherine88 · 19 lut 2010Czytaj

- Dobry wieczór. - ... - Dobry wieczór!! Siedząca naprzeciwko mnie rudowłosa... istota marzycielsko patrzyła przez okno, całkowicie ignorując cennego klienta. W końcu w jej mózgu coś kliknęło (a może mi się przesłyszało), dama odwróciła się, spojrzała w okular, zmieszana wykrzyknęła „o” i włączyła translator. - Och, przepraszam, nie zauważyłam pana od razu. Wie pan, ja tu nie pracuję... Rozumiemy. Pani tu patrzy przez okno. - To znaczy, ja w ogóle nie pracuję. Miło jest otrzymywać zasiłek tylko za to, że jest się 8. stopnia Szczególnie Inteligentnym. Jestem tu przejazdem z Melbourne do Brukseli, z przesiadką w Niżniewartowsku, podróżuję, rozmyślam, chcę zdobyć kolejny stopień. A do IEC weszłam z sentymentu, sama kiedyś dawno temu jeździłam przez nich na Work and Travel. Kiedy jeszcze studiowałam w instytucie języków obcych. Kiedy jeszcze istniał. Znaczy, dawno. Instytuty języków obcych i tym podobne zlikwidowano jakieś 10 lat temu, kiedy wynaleziono translator (Wielojęzyczny Międzygatunkowy i Międzyrasowy Wieloczęstotliwościowy Translator Myśli, małe przydatne pudełeczko). Rudowłosa tymczasem dalej szczebiotała: - ...tutaj z okna jest taki cudowny widok na Istotę Bytu... weszłam, myślałam, że pogadam z byłymi kolegami, zapomniałam, że dzisiaj jest dzień wolny, ale jeśli ma pan pytania, z przyjemnością odpowiem... Dzień wolny. A ja się zastanawiam, gdzie wszyscy zniknęli? Choć skąd mam wiedzieć, w moim życiu nie było ani kalendarza, ani tych całych dni wolnych. - Jaki pan ma śliczny piesek! - To Bill. - Bardzo mi miło. Och, zapomniałam się przedstawić, Katerina. A pan jest uczestnikiem pod numerem... można pana dane? Aha, X24, Kod Biologiczny 453A, Indeks Inteligencji 12. Ma pan pytania dotyczące programu Work and Travel? Proszę pytać, nie krępować się. - Właściwie to jutro mam wylot. A ja wciąż się waham, dokąd pojechać: do Los Angeles czy na Alaskę... - Po co panu ta Alaska? Tam dobrze jest tylko komarom. Chce pan jechać tam, gdzie jest więcej ludzi, prawda? - Nie chcę. Muszę. - Ma pan świetną ofertę pracy, będzie pan rozwijał naukę... - Będę. A jeszcze boję się przytyć. Praca taka, wszędzie jedzenie, ciągłe pokusy, fast-food... - Niech się pan nie martwi, będzie pan miał wystarczająco dużo wysiłku fizycznego. A poza tym, jedzie pan tam nie po to, żeby jeść, tylko pracować, i oczywiście po nowe wrażenia. - Na pewno nie dla pieniędzy. Pieniądze w rzeczywistości w ogóle mnie nie obchodziły, a szansa zobaczenia świata była unikalną okazją, może jedyną w życiu. Dziesięć lat temu czy wypuściliby mnie za granicę? Tylko nielegalnie, ale to niebezpieczne, życie nielegalnego imigranta nie jest warte złamanego grosza. Na tej słynnej Alasce, gdzie są komary, dwie moje koleżanki z kraju niedawno zostały ubite, po prostu tak, bez powodu. A ja jadę uczciwie, mając mikroczip, który emituje ultradźwiękowy (lub jakiś tam) sygnał, więc wszyscy wokół wiedzą: jestem uczestniczką Work and Travel -2029 i w ogóle Obywatelką Świata, nie być niegrzecznym i nie dotykać. - Zna pan zasady zachowania? Wyrecytowałam z pamięci: - Wszędzie chodzić z towarzyszami, na czas oddawać otrzymane próbki pracodawcy, nie ujawniać tajemnicy handlowej, nie być niegrzecznym, nie pluć, nie skakać jak wariat... Ostatnie punkty wychodziły mi słabo. - I najważniejsze: nie zgubić mikroczipu z pana danymi osobowymi! - Jak go zgubić, niby. Wszczepiony w szyję na stałe. --------------------------------------------------------------------------------------------- Na lotnisku poznałam najnowszy, nie wiadomo skąd zmutowany gatunek biologiczny - Bardzo Uprzejmego Rozmownego Strażnika Granicznego. - Dzień dobry, proszę pozwolić na zdjęcie pana biopola... Proszę bardzo, choćby odcisk mojej lewej tylnej nogi, tylko skończmy szybciej z formalnościami. - Jest pan X24, Kod Biologiczny 453A, Indeks Inteligencji 12? - No. - Jedzie pan pracować do Los Angeles jako zbieracz informacji biologicznych? - Mhm. - Cudownie! Pies jest z panem w kabinie? - To Bill. Mój przewodnik. Wytresowany, niby.

ЕАЕкатерина АлександровскаяCatherine88 · 19 lut 2010Czytaj

- Dobry wieczór. - … - Dobry wieczór!! Siedząca naprzeciwko mnie rudowłosa… istota marzycielsko patrzyła w okno, całkowicie ignorując cennego klienta. W końcu w jej mózgu coś kliknęło (a może mi się przesłyszało), dama odwróciła się, spojrzała w okular, zmieszana wykrzyknęła „oj” i włączyła translator. - Oj, przepraszam, nie zauważyłam Pana od razu. Rozumie Pan, ja tu nie pracuję… Rozumiemy. Ty tu patrzysz w okno. - To znaczy, ja w ogóle nie pracuję. Przyjemnie jest jednak otrzymywać zasiłek tylko za to, że jest się Szczególnie Inteligentną 8. stopnia. Jestem tu przejazdem z Melbourne do Brukseli, z przesiadką w Niżniewartowsku, podróżuję, rozmyślam, chcę zdobyć kolejny stopień. A do IEC weszłam z sentymentu, sama kiedyś dawno przez nich jeździłam na Work&Travel. Kiedy jeszcze studiowałam w instytucie językowym. Kiedy jeszcze istniał. Znaczy, dawno. Instytuty językowe i tym podobne zlikwidowano już 10 lat temu, kiedy wynaleziono translator (Wielojęzyczny Międzygatunkowy i Międzyrasowy Wszechczęstotliwościowy Translator Myśli, małe takie przydatne pudełeczko). Rudowłosa tymczasem dalej nawijała: - …tutaj z okna jest taki cudowny widok na Istotę Bytu… po prostu weszłam, myślałam, że pogadam z byłymi kolegami, zapomniałam, że dzisiaj wolne, ale jeśli ma Pan pytania, z przyjemnością odpowiem… Wolne. A ja się zastanawiam, gdzie wszyscy się podziali? Chociaż skąd mam wiedzieć, w moim życiu nie było ani kalendarza, ani tych całych dni wolnych. - Jaki Pan ma śliczny piesek! - To Bill. - Bardzo mi miło. Oj, zapomniałam się przedstawić, Katerina. A Pan jest uczestnikiem pod numerem… można Pana dane? Aha, X24, Kod Biologiczny 453A, Indeks Inteligencji 12. Są pytania dotyczące programu Work&Travel? Proszę pytać, nie krępować się. - Właściwie to jutro mam wylot. A ja wciąż się waham, dokąd pojechać: do Los Angeles czy na Alaskę… - Po co Panu ta Alaska? Tam tylko komarom jest dobrze. Pan chce tam, gdzie ludzi więcej, prawda? - Nie chcę. Będę musiał. - Ma Pan świetną ofertę pracy, będzie Pan rozwijał naukę… - Będę. A jeszcze boję się przytyć. Praca taka, wokół jedzenie, ciągłe pokusy, fast-food… - Niech się Pan nie martwi, będzie Pan miał wystarczająco dużo wysiłku fizycznego. A poza tym, Pan tam jedzie nie po to, żeby jeść, tylko pracować, i oczywiście po nowe wrażenia. - Na pewno nie dla pieniędzy. Pieniądze w rzeczywistości w ogóle mnie nie obchodziły, a szansa na zobaczenie świata była unikalna, może jedyna w życiu. Dziesięć lat temu czy wypuściliby mnie za granicę? Jeśli tylko nielegalnie, ale to niebezpieczne, życie nielegała nie jest warte złamanego grosza. Oto na słynnej Alasce, gdzie są komary, dwie moje koleżanki rodaczki niedawno zostały zabite, po prostu tak, bez powodu. A ja jadę zgodnie z zasadami, mając mikroczip, który emituje ultradźwiękowy (czy jakiś tam) sygnał, więc wszyscy wokół wiedzą: jestem uczestniczką Work&Travel -2029 i w ogóle Obywatelką Świata, nie być niegrzecznym i nie dotykać. - Zasady zachowania Pan zna? Wyrecytowałem wyuczone: - Wszędzie chodzić z towarzyszami, terminowo oddawać otrzymane próbki pracodawcy, nie ujawniać tajemnicy handlowej, nie być niegrzecznym, nie pluć, nie skakać jak wariat... Ostatnie punkty wychodziły mi słabo. - I najważniejsze: nie zgubić mikroczipa z Pana danymi osobowymi! - Zgubi się go, jakże by inaczej. Wszczepiony w szyję na stałe. --------------------------------------------------------------------------------------------- Na lotnisku poznałem najnowszą, nie wiadomo skąd zmutowaną, biologiczną formę życia - Bardzo Uprzejmego Rozmownego Strażnika Granicznego. - Dzień dobry, proszę pozwolić na zdjęcie Pana biopola… Proszę bardzo, choćby odcisk mojej lewej tylnej nogi, byle szybciej skończyć z formalnościami. - Pan jest X24, Kod Biologiczny 453A, Indeks Inteligencji 12? - No. - Jedzie Pan pracować do Los Angeles jako zbieracz informacji biologicznych? - Mhm. - Cudownie! Pies z Panem do kabiny? - To Bill. Mój przewodnik. Tresowany, zdaje się... Pies obdarzył mnie złym spojrzeniem i