The Dakota: айналада не бар, қалай жетуге болады және қашан бару керек · 2026

ККириллstriklend · 2009 ж. 20 қар.Оқу

Бір күндік жолдан кейін біз президенттердің бастары бейнеленген Оңтүстік Дакота штатындамыз. Бұл бастардың аса таңғаларлық дүние емес екенін іштей түсінсек те, мүмкін Йеллоустоунның әсерінен болар, мұнда келгенде бізді түсінбеушілік пен көңілсіздік күтіп тұрды. Жоқ, көңілсіздік емес (кешегіден кейін бұл екіталай), бірақ бүгінгі күнге қатысты ешқандай эмоцияның болмауы. Маунт-Рашмор монументіне кіре берісте әр адамнан 12 доллар (көліктен емес, адам басына - АҚШ-та бірінші рет) штаттардың жалаулары ілінген аллея мен онша жақсы салынбаған 4 бас үшін. Ақшаны аяп тұрғаным жоқ, бірақ қыз күтіп тұрып, орнына оның әкесі келгендей жеңіл сасатын сезім болды)) Қатаңдығы, өзіне деген махаббаты мен атмосферасы жағынан бұл фашистік Даңқ аллеяларына немесе сталиндік дәуірдегі проспектілерге ұқсайды. Уақытты нақты сезінуге болады. Шамасы, біз бұл жерді түсінбедік, деп шештік (шын жүректен) және оңтүстікке қарай жүре бердік. Онда жартастарда тағы бірнеше осындай мүсіндер бар, мысалы, Крейзи Хорс (Crazy Horse) көсемі немесе басқалары. Мұнда бәрі қарапайым - жолдан қараймыз, Рашмордың жанына белгі қоямыз және оңтүстікке қарай жүреміз. Чикагоға баратын бағытымыздан неге соншалықты қырсығып шығып кеттік деп сұрарсыздар? Біз өзіміз де білмедік. Дакотада біз дерлік ештеңе білмейтін алғашқы ұлттық саябақтар бар екен. Wind Cave және Badlands. Badlands, кейінірек белгілі болғандай, қандай да бір каньонның жергілікті көшірмесі (дегенмен өте жақсы, уақыт болса, кіріп өтіңіз), ал Wind Cave - бұл мүлдем басқа нәрсе... Сағат 16:00 шамасы еді. Біз Wind Cave саябағының шамамен 3/4 бөлігін жүріп өттік, бірақ үңгірлеріміз орналасқан болуы мүмкін таулардың ешқандай белгісін байқамадық. Күніне үшінші жануарды дерлік басып кете жаздадық (біріншісі - Тетонда жолда шөп жеп жүрген бұғы лағы, әрең айналып өттік. Екіншісі - Вайомингтен қайтар жолда түнде жолды кесіп өткен қоян. Тағы да айналып өттік, бірақ 170 жылдамдықта көлікті жарға түсіріп алмай қалай сақтап қалғанымды әлі күнге дейін түсінбеймін:))). Бірақ бұл бұғы да аман қалды және біз, бұған өте қуанып, Визитор орталығына жеттік. Белгілі болғандай, бүгінгі соңғы экскурсияға дейін 10 минут қалыпты. Мұнда біз әлемдегі ең жақсы гидке тап болдық. Ол болмағанда бұл үңгір қалай көрінетінін білмеймін, бірақ онымен бірге экскурсияның 2 сағаты ішінде бұл планетадағы ең қызықты жер болды. Үңгірге кіретін жалғыз жол бар - жерде жасырылған 20-ға 10 см өлшемдегі тесік, ол ауа қасиеттеріндегі айырмашылыққа байланысты жел мен ысқырық тудырады, мұны үндістер байқап, үңгірге ат қойған. Үндістер бұл жерде рухтар тұрады деп ойлаған және 16 жасар ақ нәсілді жігіт оны тапқанға дейін үңгірге ешқашан кірмеген... Кіреберіс баланың жаңа үйінің артқы ауласынан онша алыс емес жерде орналасқан еді және бұл жер өз қаһарманын тапқан жағдайлардың бірі болды... 3 жыл бойы күн сайын бала сол жерде жоғалып кететін, жанында тек арқан мен шам болатын... Ол 22 км үңгірлер картасын жасап, титаникалық жұмыс атқарды. Және ол өзі білетін барлық жерлерді ол жерге енгізбеді. Сондықтан біздің гид, үш апта бұрын топпен жаңа жерлерді ашуға барғанда, ғалымдарға беймәлім үңгірге кіріп, қабырғадан "Alvin McDonald was here, November 19, 1893" жазуын тапты. Бұл жігіттің тағы қай жерлерде болғанын ешкім білмейді және оның тағы қанша жұмыс істей алатынын ешкім білмейді, бірақ бұл жазуды жасағаннан бір ай өтпей, ол үңгірді Ұлттық саябақ етуді сұрап Президентке бара жатқанда туберкулезден қайтыс болды. Оның өтініші қанағаттандырылды... Біз арнайы лифт арқылы кіреміз - бәрі өте қызық, залдар мен дәліздерді көреміз, кейде өте тар, кейде үйдей үлкен, бірақ бәрі мұражайдағыдай, жүреміз және жүреміз. Үңгір ғой, үңгір. Камера жарқылдары жарқ етеді, тура артымыздан келе жатқан жапондар күледі. Кенеттен гид тоқтайтын жерге жеттік. "Бір күні Элвин үңгірде 3 күнге жоғалып кетті", - деді гид. "Онымен не болғанын ешкім білмеді, бірақ оның інісі үңгірге кіргенде, Элвиннің үйге қайтатын арқаны үзіліп қалғаны белгілі болды". Гид қызығушылығымызды арттырып, біраз үнсіз қалды. "Қыс

UUSAblogi · 2009 ж. 05 қаз.Оқу

1-тарау. Кіріспе. Америкаға қалай жетуге болады Арманды қалай жүзеге асыруға болады? Оны мақсатқа айналдырыңыз! Қалағаныңызды құрамдас бөліктерге бөліңіз және қадам сайын, барлық қиындықтарды жеңе отырып, мақсатқа қарай табандылықпен жылжыңыз. Жер шарын шарлау жоспарларымда Америка – қайшылықтар елі – алғашқы орындардың бірінде болды. Айналасында соншама аңыздар мен мифтер бар ең жұмбақ ел. Сонымен, бұл «еркін ел» қандай өзі? Мен 21 жастамын және планетаның арғы жағында болдым. Ресейден келген студенттермен және жаңа америкалық достарыммен бірге өмір сүрдім, жұмыс істедім, достастым, мұңайдым және қуандым, мұның бәрі тек қатты қалағаным үшін болды. Қазір Америкада жазды өткізу шетелдік турлардың ішіндегі ең арзан іс-шаралардың бірі. Біріншіден, 2000 долларға (бағдарлама құнын, медициналық сақтандыруды, Мәскеу - Нью-Йорк - Мәскеу рейсін және бастапқы уақытқа арналған ақшаны қоса алғанда) 2-ден 5 айға дейін тілді тәжірибеде қолданып және үйден алыс жерде өз бетіңізше өмір сүре аласыз. Жыл сайын Ресейден және басқа елдерден мыңдаған студенттер бұл қадамға барып, ұмытылмас жазды өткізеді. Әсерлер Жолым болып, мен бағдарламаның құнын өтеп қана қоймай, саяхаттауға және мұнда қымбатырақ тұратын, әрі табу қиынырақ техниканы сатып алуға үлгердім. Үш айдан сәл астам уақыт ішінде, оның 2,5 айында жұмыс істеп, Нью-Йорк, Лос-Анджелес, Сиэтл, Денвер сияқты қалаларда, сондай-ақ Монтана және Солтүстік Дакота штаттарының шағын қалаларында болуға үлгердім. Бостандық ескерткішінің түбінде тұруға, Голливудтағы барлық блокбастерлер түсірілетін павильондарды аралауға, ойыншықтай Диснейлендке баруға, екі мұхитта (Тынық және Атлант) жүзуге, ковбойлармен атқа мінуге, нағыз «Харлейді» айдауға және тағы басқа көптеген нәрселерге үлгердім. Жұмыс, баспана, тамақтану Жұмыс берушім мені Монтана штаты мен Канада шекарасындағы шағын қалада күтті, менімен бірге Ресейден келген үш студент және Молдовадан келген бір бала жұмыс істеді. Мен бір иесіне тиесілі қонақүйде және мейрамханада жұмыс істедім және тұрдым (тегін тамақтандым). Әдетте, тұру және тамақтану балаларға айына 250 долларға (екі бөлмелі үйде 3-4 адам есебімен) және тамаққа аптасына шамамен 150 долларға түседі. Әдетте, тамақтану және тұру сияқты нәрселер Отанымызда алдын ала нақтыланады, яғни студент бастапқы уақытқа өзімен бірге қанша ақша алу керектігін бірден есептей алады. Орташа жалақы сағатына 8 долларды құрайды + күніне 8 сағаттан артық жұмыс істесеңіз, сағатына 12 доллар. Мен күніне 8-ден 14 сағатқа дейін жұмыс істедім және сирек демалыс алдым, өйткені шаршамадым. Жолдар Екінші аптада біздің қалада мереке болды, барлық ұйымдар стилизацияланған киім киіп, бүкіл қала бойынша жүріп, балаларға кәмпит шашуы керек еді. Біздің тақырыбымыз Шервуд орманы және Робин Гудтың нөкерлері болды. Сол күні бізден сұхбат алды (ақыр соңында, оларға бұған дейін орыстар, оның үстіне мұндай мөлшерде келмеген) және көп ұзамай жергілікті газетте біздің суреттеріміз шықты. Осыдан кейін, бұрын да болса да, танымалдылық келді. Бізді дүкендерге дейін жеткізіп, сатып алған заттарымызбен қайта әкелетін, көшеде амандасатын, қонаққа шақыратын, шомылуға апаратын және т.б. Шағын қалаларда олар жаяу жүруді сирек ұнатады және сіздің сатып алған заттарыңызды үйге көтеріп бара жатқаныңызды көріп, қатты таңғалады. Бір қабатты Америкада пикаптар кең таралған, олар көп бензин жұмсағанымен, орташа есеппен біздегідей тұрады, бірақ тұрмыста өте пайдалы. Кейбір штаттарда 15 жастан бастап, ауыл шаруашылығы техникасын 13 жастан бастап айдауға рұқсат етілген. Мұнда көлікті 1000 доллардан бастап сатып алуға болады және ол шынымен жүреді. Жолдар шұңқырсыз және барлық жерде тегіс, жөндеу жұмыстарына сирек кездесесіз. Ірі қалаларда керісінше, тұрақ орны үшін үнемі күрес жүріп жатады, арнайы бөлінген тұрақ орындары мен әлемдік брендтердің шағын көліктері тығыз тұрақталады, кейде қажетті жерден бірнеше квартал алыста. Әдет-ғұрыптар Жалпы, американдықтар өте қызыққұмар, мейірімді және ашық адамдар, дегенмен олар өздері туралы «тұйық ұлт» деп айтад