Մենք վայրէջք կատարեցինք Նյու Յորքի օդանավակայանում։ Հուզմունք ու վախ, սպասում ու հիացմունք՝ հենց այն զգացողությունը, երբ գիտակցում ես, թե որտեղ ես, բայց դեռ չես կարողանում հավատալ դրան։ Թերևս սա առաջին քաղաքն է, որի հանդեպ վերաբերմունքը առաջին հայացքից որոշելը անհնար էր։ Զբոսնելով երեկոյան պողոտաներով՝ ես չէի կարողանում հասկանալ՝ ինձ հարմարավետ եմ զգում այստեղ, թե ոչ։ Բայց մի բան հստակ էր՝ NY-ը ցնցում է իր հզորությամբ։ Երկնաքերերը, մարդիկ, ռիթմը և ընդհանուր էներգետիկան այն են, ինչը ստիպում է շունչը պահել՝ փորձելով գիտակցել կատարվողը։ Թվում է, թե Նյու Յորքում ամեն ինչ ավելի արագ է շարժվում, քան ժամացույցի սլաքները, և դա տպավորիչ է։ Զբոսանքները Wall Street-ով, Brooklyn Bridge-ով, Broadway-ով, Battery Park-ով, որտեղից բացվում է Ազատության արձանի տեսարանը, ինչպես նաև գիշերային Նյու Յորքի անհավանական տեսարանը Empire State Building-ից՝ ամեն ինչ զարմանալի է թվում, բայց տարօրինակ զգացողությունը չի լքում։ Ամեն ինչ այնպես չէ, ինչպես կինոյում։ Եվ ահա այն՝ առաջին կարծրատիպի փլուզումը։ Իրականությունը հեռու է հոլիվուդյան բլոկբաստերներից։ Դիտելով տարբեր հեռուստասերիալներ և ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Նյու Յորքում, ես քաղաքը մի փոքր այլ կերպ էի պատկերացնում։ Ոչ վատ, ոչ էլ լավ, պարզապես այլ։ Հիմնական եզրակացությունը՝ երբեք պատրանքներ մի կառուցիր։ Ինչպես ասում են, ավելի լավ է մեկ անգամ տեսնել… NY-ը ինձ դիմավորեց, NY-ը նաև ճանապարհեց։ Մինչ Ռուսաստան թռչելը ես եղա նաև Բրուքլինում, ընկղմվեցի ռուսական Brighton Beach-ի մթնոլորտի մեջ և լուսանկարվեցի աշխարհի ամենահայտնի հրապարակի՝ Times Square-ի բազմաթիվ գովազդային օբյեկտների ֆոնին։ Զբոսանքներ Բրուքլինում և Մանհեթենում, Central Park, Apple Store + այն ամենը, ինչ այցելեցի Ամերիկայում գտնվելուս առաջին օրերին՝ Նյու Յորքի նվազագույն ծրագիրը կատարված է։ Ամփոփում՝ Նյու Յորքը շատ հզոր քաղաք է՝ իր յուրահատկությամբ, որը ապշեցնում է իր էներգետիկայով։ Ոմանց հոգում այն խորն է նստում, ուրիշները պատրաստ են հնարավորինս շուտ փախչել այդ եռուզեռից։ Բայց Նյու Յորքը դեռ ամբողջ Ամերիկան չէ… Շարժվում ենք առաջ։
+4
