Куска: Даведнік, цэны і бясплатнае жыллё · 2026

UUSAblogi · 5 кас 2009 г.Чытаць

Правёўшы ў сваім маленькім мястэчку 2 месяцы і 10 дзён, я паспела пабываць на сапраўдным амерыканскім вяселлі і выпадкова трапіла на гулянку другой (даволі брутальнай). А справа была так… Амерыканскае вяселле складаецца з 4 складнікаў (акрамя жаніха, нявесты, гасцей і іх бацькоў). Дзень першы – нявеста, якая, як правіла, жыве далёка ад сваіх бацькоў, ладзіць дзявочнік (на ім я не прысутнічала, бо нявеста жыла ў Billings, MT), далей яна і яе жаніх прыязджаюць дадому і пачынаецца другая стадыя. Нявеста, сваякі і сябры сям'і – усе жаночага полу (куды мяне і запрасіла мая працадаўца Карла – уладальніца мотэля і рэстарана) збіраюцца ў кафэ. На працягу 3-4 гадзін вядуцца размовы, успамінаюць, якая нявеста (Мэндзі) была маленькая, якія планы на будучыню і г.д., пара конкурсаў і чаяванне з кексамі або за келіхам віна. Наша нявеста была, мабыць, схібленая на карычневых і ружовых танах, таму што ў нас і сам дзявочнік, і вяселле, і сяброўкі нявесты ўсе былі ў такіх танах. Гэты дзень ладзіцца прыкладна за тыдзень. Даруюцца нейкія рэчы для дома – усялякія прыгожыя баночкі, пледы, келіхі і іншае. Дзень Х настаў 13 жніўня а 6-й вечара. На нас зэканомілі і запрасілі на словах, а наогул робяцца такія спецыяльныя запрашальныя пакецікі (мыльныя бурбалкі ў выглядзе маленькай бутэлечкі з-пад віна, вееры з пушынкамі па краі і праграмай вяселля, запрашэнні і ружова-карычневыя M&M у прыгожай упакоўцы). Увечары перад вяселлем сваякі і госці прыйшлі ў рэстаран і пілі піва, віно, і знаёміліся, абмяркоўваючы будучы дзень. Вяселле праходзіла ў лютэранскай царкве. Пачатак быў а 6-й вечара. Пры ўваходзе вы аддаяце падарункі на тумбачку (мы падарылі грошы) і запісваецеся ў прыгожы сшытак. Цырымонія доўжылася 1,5 гадзіны. Спачатку гаварыў нейкі старонні мужчына пра штосьці з Бібліі, потым выйшаў святар і заўважыў, што павінен быць зараз у Вегасе, але раз ужо Мэндзі выходзіць замуж, таму ён тут. Далей flower girls раскідалі пялёсткі руж і выйшлі мамы, запалілі свечкі на алтары, потым сведкі, муж і, нарэшце, тата Гордан вывеў нявесту Мэндзі. Што мяне здзівіла, так гэта калі пасля вянчання раптам зайграла прыемная музыка. Потым усе прайшлі ў вялікую залу за царквой піць чай/каву, нейкую ружовую газаваную ваду і есці торт. Усё, як і раней, было ў ружова-карычневых танах. Менавіта да мяне чамусьці падыходзілі нейкія сваякі Карлы і радасна так пыталіся: «Ну як? Табе спадабалася?» У гэтай жа зале іграла лёгкая музыка, стаялі круглыя столікі, а на сцяне ў праектары круціліся шчаслівыя фатаграфіі цяпер ужо мужа і жонкі. Далей было прапанавана каля паўгадзіны, каб дабрацца да рэстарана (дзе я працавала і ў якім быў банкет). Банкет складаўся з бясплатнага шампанскага і невялікага століка з закускамі, дзвюх вялікіх бочак з півам на вуліцы і платных спіртных напояў у бары для ўсіх ахвотных :) Няпраўду кажуць, што рускія шмат п'юць. Хто так кажа, проста ні разу не быў на амерыканскім вяселлі :) Увогуле далей былі танцы, п'яныя размовы, віншаванні, выпіванне, новыя знаёмствы, слёзы мам, зноў выпіванне. Дадому пачалі разыходзіцца (моладзь) гадзіне а другой ночы, дарослыя разышліся раней. Раніца аказалася пахмурнай і балючай для ўсяго мотэля (дзе былі размешчаны госці), аднак да 10 раніцы ўсе развіталіся і пачалі раз'язджацца :( Падводзячы вынік, варта заўважыць, што амерыканскае вяселле, хоць і было поўнае тых, хто выпіў, але ўсё праходзіла неяк вельмі міла і прыстойна, ніякіх п'яных дэбошаў, якія часам ладзяць нашы суайчыннікі, заўважана не было. Пазітыўнае і добрае вяселле. Другое вяселле, на якое мы выпадкова трапілі, было ў адну з вераснёўскіх пятніц. Нявеста выглядала вельмі брутальна – у бела-чырвонай сукенцы з чорнымі-перачорнымі абведзенымі вачыма і смешным, увесь у пірсінгу жаніхом. Затое сяброўка нявесты з Канады была ўсяго адна і ярка апранутая: у аранжавых клоўнскіх чаравіках, у велізарных акулярах і аляпаватым пінжачку з падкладнымі грудзямі :)